เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่16

บทที่16

บทที่16


“เอ๋!!!!!”

แม้โร๊คทาวน์จะเป็นทางผ่านของเรือโจรสลัด แต่เมืองแห่งนี้ก็ยังเป้นเมืองที่สงบ มั่นคง นั่นเพราะว่ากองบัญชาการกองทัพเรือได้ตั้งอยู่ใกล้ ๆกัน แม้จะมีโจรสลัดมาที่เมืองนี้บ่อยครับ แต่ก็ไม่มีโจรสลัดคนไหนกล้าที่จะปล้นในเมืองโร๊คทาวน์แห่งนี้ ทว่าในขณะนี้ หัวคนที่มีชีวิตได้กลิ้งอยู่ที่พื้นตรงเท้าของทุกคน ผู้คนนับร้อยก็เริ่มกรีดร้องขึ้นมา

อาจจะไม่เหมาะที่จะพูดว่าเป็นหัวของมนุษย์ที่มีชีวิต แต่มันเป็นเพราะว่าหัวคนที่กลิ่งอยู่นั้นมันอ้าปาก แถมดวงตายังเบิกกว้างไม่หลับอีกต่างหาก ก่อนหน้านี้มันเกิดขึ้นเร็วเกินไป เพียงแว้บเดียว เจ้าของร้านตีดาบก็ไม่ตอบสนอง เวลาต่อมาหัวก็หล่นลงพื้น จากนั้นร่าไร้หัวก็ล้มลงตามไปด้วยพร้อมกับเลือดที่ไหลนองเป็นแอ่งน้ำ

“แก... แกกล้าฆ่าคน!!” นักตีดาบของอีกฝ่ายหนึ่งดวงตาเบิกกว้าง เขาไม่เคยคิดว่าเด็กหนุ่มฝ่ายตรงข้ามจะเด็ดขาดขนาดนี้  เขากล้าฆ่าคนในที่สาธารณะ เจ้าของร้านกล้าฆ่าคนเพราะเขามีอำนาจในเมือง แต่อีกฝ่ายหนึ่งเป็นเพียงเด็กฝึกหัดในร้านตีเหล็กเล็ก ๆ และถ้าเขาตาย ดาบชั้นยอดในมือก็จะกลายเป็นสมบัติของร้านพวกเขา จากนั้นร้านของเขาจะโด่งดังมากไปกว่านี้อีก

“กล้าดีอย่างไรมายิงฉัน!” ใบหน้าของรอนไม่เปลี่ยนไปเลย เพียงแต่น้ำเสียงของเขาเย็นชากว่าเดิม และเขาก็มองไปยังชายด้านหน้าเขา “นายอยากลองด้วยไหมล่ะ?”

“แกกล้าดีอย่างไร...” นักดีดาบผู้เชี่ยวชาญตรงหน้ารู้สึกหวาดกลัว เขารู้สึกว่าขาของเขาอ่อนลงเล็กน้อย  พอมองดูแววตาของรอน เขาก็ไม่กล้าพูดต่อ เพียงแค่แววตาของเขาก็ทำให้เขาไม่กล้าตัดสินใจ ผู้ชายตรงหน้าอันตรายเกินไป

“เฮ้ย!”

สโม๊คเกอร์ใบหน้ามืดคล้ำลงและก้าวแหวกฝูงชนไปด้านหน้า เขาจ้องมองรอนด้วยแววตาอันตราย “ฉันนาวาเอกสโม๊คเกอร์ เป็นผู้รับผิดชอบฐานทัพเรือสาขาของเมืองนี้ นายกำลังท้าทายอำนาจกองทัพเรือด้วยการฆ่าคนกลางเมืองอย่างนั้นเหรอ?”

“สโม๊คเกอร์?” รอนเหลือบมองไปที่เขาและครุ่นคิด คนคนนี้น่าจะเป็นผู้นำของโร๊คทาวน์จริง ๆ ลูฟี่ยังไม่ได้ออกทะเลในเวลานี้และยังมีเวลาอีกมากก่อนที่สโม๊คเกอร์จะออกเรือไล่ล่าลูฟี่ไปจนถึงที่สุด ชายคนนี้กำลังจับตาดูฉันอยู่อย่างนั้นเหรอ ฉันไม่ได้ใจดีเหมือนลูฟี่นะ!

รอนปรายตามองแล้วก็เห็นหญิงสาวที่เดินมาอยู่ข้างอีกฝ่าย ทาชิวงิ ใช่ไหม?

ถึงผู้หญิงคนนี้จะดูไร้เดียงสานิดหน่อยในตอนนี้ แต่ก็เธอถูกยกให้เป็นผู้หญิงที่น่ารักที่สุดในโลกวันพีซด้วย อืม... เหมือนนักดาบสาวคนนี้ควรจะมาอยู่บนเรือของเขาด้วยเมหือนกัน

รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของรอน

“ฮึ่ม!” สโม๊คเกอร์กล่าวเสียงแข็ง “นายฆ่าคนต่อหน้าฉัน แล้วตอนนี้ก็ยังยิ้มออกมา สมกับเป็นพวกโจรสลัดจริง ๆ รอน... นายเป็นโจรสลัดที่มีค่าหัวสิบล้านเบรี ตอนนี้ฉันเจอแกแล้ว ฉันจะไม่ปล่อยแกไปง่าย ๆแน่ นายจะต้องถูกจับกุม...”

ควันลอยอยู่บนร่างสโม๊คเกอร์ พลังของผลโมคุโมคุของเขาเป็นการปเลี่ยนร่างกายตัวเองให้เป็นควัน

ในขณะที่ออร่าดาบของรอนปรากฏขึ้น มันยังไม่ใช่ระดับของนักดาบชั้นเลิศ เขาจึงไม่กลัวรอน

“หึหึ สโม๊คเกอร์ นายกำลังพยายามจะจับกุมฉันเหรอ?” รอนได้แต่ส่ายหน้าและยิ้ม ถ้าเขารู้ว่าในความคิดของสโม๊คเกอร์ได้ตัดความคิดเรื่องที่ว่าเขาไม่ใช่นักดาบชั้นเลิศออกไปเขาอาจจะหัวเราะจนตายไปแล้วก็ได้ ออร่าดาบที่เขาสร้างขึ้นเมื่อสักครู่มีกำลังเพียงหนึ่งวในสิบเท่านั้น แน่นอนว่าสิ่งนี้มันไม่สามารถเทียบได้กับออร่าดาบของนักดาบชั้นเลิศได้ มันจำเป็นด้วยเหรอที่เขาต้องใช้พลังห้าสิบเปอร์เซ็นต์ในการฆ่าเจ้าของร้านตีเหล็กธรรมดา

ล้อกันเล่นอยู่เหรอ!

ถ้ารอนใช้พลังครึ่งหนึ่งของเขา เขาจะอยู่ในระดับนักดาบชั้นยอด ก่อนหน้านี้ที่เขาสู้กับเกรซ เขาใช้เพียงสามสิบเปอร์เซ็นต์ ตอนนั้นเกรซยังมองเขาว่าเขาอยู่ในระดับนักดาบชั้นยอดเลย คงจินตนาการได้ว่าตอนนี้รอนแข็งแกร่งขนาดไหน

ความแข็งแกร่งของเจ็ดเทพโจรสลัดนั้นด้อยกว่าสี่จักรพรรดิ ความแข็งแกร่งของรอนคือระดับของสี่จักรพรรดิ แม้จะไม่แข็งแกร่งเท่าหนวดขาว แต่ก็เกือบจะเท่าสี่จักรพรรดิอันดับท้ายสุด อย่างน้อยรอนก็มั่นใจว่าจะต่อสู้กับโจรสลัดผมแดงและบิ๊กมัม ชาล็อต หลินหลินและไคโดได้

คนในโร๊คทาวน์จะมีคุณสมบัติให้เขาใช้พลังเต็มที่ได้อย่างไร (ผมไม่รู้ว่ามันฝึกฮาคิตอนไหน แต่ถ้ามันฟันสโม๊คเกอร์ได้ก็คงฝึกตอนระหว่างเดินเรือมาโร๊คทาวน์นั่นแหละ แต่ในนิยายไม่มีบรรยายเอาไว้เลยงง)

“ความยิ่งใหญ่ของกองทัพเรือไม่สามารถถูกลบหลู่ได้” สโม๊คเกอร์ตจะโกนลั่น “เมืองนี้คืออาณาเขตของฉันและโจรสลัดอย่างนายกำลังท้าทายกองทัพเรือ!”

ระหว่างที่พูด สโม๊คเกอร์ก็โจมตีไปแล้ว แม้ว่ารอนจะสู้กลับแบบป้องกันตัวมันก็เท่านั้น รอนเป็นโจรสลัดที่ฆ่าเจ้าของร้านตีเหล็กที่เป็นชาวเมืองธรรมดา นี่มันเป็นการทำผิดกฎหมาย

“ต้องการจับฉัน... นายได้แค่ฝันไปแหละ!”

รอนส่ายหัวแล้วฟันดาบในมือออกไป

ตูม!

ตาของสโม๊คเกอร์กระตุก เขาเห็นคลื่นดาบกำลังตรงมา ส่วนของเขาที่โดนได้สลายเป็นควัน หลบมัดของรอนได้อย่างหวุดหวิด

“ไวท์เอาท์” สโม๊คเกอร์โบกมืออย่งแรง มือของเขาก็กลายเป็นควันและพุ่งไปวนรอบตัวรอน (จำชื่อท่าไม่ได้ ถึงขนาดที่ผมต้องไปเปิดดูวันพีซใหม่เลยนะ พากษ์ไทยอ่ะ)

“พลังของผลปีศาจระดับนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก” รอนไม่แปลกใจที่สโม๊คเกอร์ใช้พลังของผลปีศาจหลับคลื่ดาบของเขาได้ แต่เขาก็ส่ายหัวเมื่อเห็นควันที่พุ่งมาหาเขา

ฟุบ!

ร่างของรอนขยับเล็กน้อยแล้วควันที่เกาะกุมตัวเขาก็สลายหายไป

วิ้ง!!

เพียงชั่วพริบตา แขนของสโม๊คเกอร์ก็ถูกฟัน เลือดพุ่งออกมาอย่างน่ากลัว หัวใจของสโม๊คเกอร์สั่นไหว

แค่ขยับร่างกายก็สลายพลังของเขาได้ พลังจะต้องมากขนาดไหน? (มันทำได้จริงเหรอ ใครรู้บอกหน่อย จากที่อ่านมาไม่มีฮาคิด้วย ใช้ร่างกายล้วน ๆ)

ต้องรู้ว่าตอนนี้มือของเขาได้เปลี่ยนจากของมนุษย์กลายมาเป็นควันแล้ว แต่เขากลับได้รับบาดเจ็บ เป็นไปได้หรือเปล่าว่าอีกฝ่ายมีความสามารถยับยั้งพลังของผลปีศาจ?

แน่นอนว่ารอนไม่มีความสามารถในการยับยั้งพลังของผลปีศาจอย่างที่คิด แต่ความแข็งแกร่งทางกายของเขามันอยู่ในระดับเดียวกับสี่จักรพรรดิ ความแข็งแกร่งหนึ่งร้อยนั้นไม่ใช่เรื่องตลก

“สโม๊คเกอร์ คราวนี้ฉันจะไว้ชีวิตนาย แต่...” รอนยิ้มอย่างสงบ “แลกกับชีวิตของนาย ฉันจะพาผู้หญิงคนนั้นไปด้วย”

“เอ๊ะ?”

ทาชิงิเห็นว่าสโม๊คเกอร์ได้รับบาดเจ็บก็เกิดความกังวลเล็กน้อย แต่ในเวลานี้ เมื่อเขาได้ยินคำพูดของรอน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง

“ใช่... เป็นเธอนั่นแหละ!”

เพียงพริบตาเดียวรอนก็มายืนอยู่กับทาชิงิ แล้วรวบตัวทาชิงิไปหาลุงจอห์น

“นี่... นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” ทาชิงิพยายามแกะมือของรอนที่คว้าตัวเธออย่างยากลำบาก แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้ เธอไม่มีทางเลือกนอกจากจะดึงดาบออก แต่รอนก็ได้รีบหยิบดาบในมือเธอออก เพียงไม่กี่วิดาบก็ไม่อยู่ในมือรอนแล้ว

“แก... แกหยุดเดี๋ยวนี้นะ” สโม๊คเกอร์มองรอนอย่างยากลำบากและพยายามเข้ามาช่วยทาชิงิ แต่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส แถมเขายังไม่สามารถต่อสู้กับรอนได้ มาถึงตอนนี้เขาจะเอาชนะรอนได้อย่างไร?

เขาทำได้เพียงมองดูรอนพาทาชิงิไปและทำได้เพียงมองดูรอนเดินจากไปเท่านั้น ดวงตาของเขาแสดงความโกรธออกมาแต่ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าเขาต้องทำอย่างไรต่อไป

ผู้คนรอบ ๆหนีไปตั้งแต่รอนฆ่าคนแล้ว เหลือคนเพียงไม่มากนัก เกรซเองก็อยู่ด้วยแต่พอเห็นฉากนี้ เขาก็ไม่กล้าออกมาคุยกับรอน ท้ายที่สุดแล้วสโม๊คเกอร์ก็ถูกเขาพามา แม้ว่าเขาจะถูกบังคับ แต่มันก็หนีความจริงไม่พ้นอยู่ดี

หลังจากคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เกรซก็หันหลังเดินจากไป เขาไม่ต้องการคิดเรื่องนี้อีกต่อไปแล้ว

ช่างตีดาบของร้านเตาหลอมเหล็กก็พากันหนีไปพร้อมกับลากร่างเจ้าของร้านไปด้วย เมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างก็จบลง

จบบทที่ บทที่16

คัดลอกลิงก์แล้ว