บทที่ 7 สูสีคู่คี่

<ติ๊ด~ เมกาเนียม ประเภทหญ้า โปเกมอนสมุนไพร>

<คุณสมบัติพิเศษ: เขียวชอุ่ม>

<คุณสมบัติพิเศษซ่อน: ใบไม้ป้องกัน>

<แท็กเสริม:>

<ผิวหนังขับไล่เวทมนตร์ (ผิวหนังเหนียวทนทานเป็นพิเศษ สามารถต้านทานการโจมตีพิเศษได้อย่างมีประสิทธิภาพ พลังป้องกันพิเศษเพิ่มขึ้น)>

<สดใสร่าเริง (ท่าที่ต้องสัมผัสตัวจะมีความรุนแรงเพิ่มขึ้น และแม้จะพ่ายแพ้ในการต่อสู้ ก็ยังคงได้รับค่าประสบการณ์ในปริมาณที่เท่ากัน)>

<ท่าไม้ตาย: เรเซอร์ลีฟ, แสงกำแพง, โซลาร์บีม, เมล็ดกาฝาก, เมก้าเดรน, ทับด้วยร่าง...>

<แนวทางการเพาะพันธุ์: ...>

สมกับเป็นโปเกมอนของลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนแห่งยิมลีดเดอร์ประเภทหญ้าจริงๆ แค่เปิดตัวมาก็เป็นโปเกมอนศักยภาพสูงที่มีชื่อสีม่วงซะแล้ว

พอได้เห็นแท็กเสริมและชุดทักษะของเมกาเนียมตัวนี้ ลู่ฮงก็เริ่มรู้สึกตงิดๆ ขึ้นมาทันทีว่าสถานการณ์ชักจะไม่ค่อยสวยซะแล้ว

และมันก็เป็นไปตามคาด คำสั่งแรกของเย่หลิงอวิ๋นก็คือการชิงความได้เปรียบเรื่องสภาพอากาศ!

“เมกาเนียม! ใช้ท่าซันนี่เดย์!”

“อาโน รีบใช้เข็มพิษเร็วเข้า!”

เมกาเนียมแหงนหน้าขึ้นคำรามลั่น บอลแสงอันร้อนระอุพุ่งทะยานออกจากกลีบดอกไม้อันงดงามของมัน ขึ้นไปลอยเด่นอยู่เหนือสนามประลอง แสงสว่างจ้าจากดวงอาทิตย์เทียมดวงนี้สาดส่องลงมา ทำให้อากาศรอบด้านดูเหมือนจะร้อนผ่าวขึ้นมาทันตาเห็น

ในขณะเดียวกัน ขนที่แข็งราวกับเหล็กกล้าบนตัวนิโดริโนก็ตั้งชันขึ้น หนามพิษที่ปกติซ่อนอยู่ใต้ขนก็พุ่งกระหน่ำออกมาราวกับห่าฝนในชั่วพริบตา

แม้ว่าคุณสมบัติพิเศษ ‘กระตือรือร้น’ ของนิโดริโน จะทำให้ความแม่นยำของท่าประเภทกายภาพลดลง ทว่าจำนวนเข็มพิษที่สาดซัดออกไปนั้นมีมากจนเกินไป ต่อให้มีบางเล่มพลาดเป้าไปบ้าง ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรมากนัก

เข็มพิษส่วนใหญ่พุ่งเข้าเป้าตรงบริเวณหน้าอกที่ประดับด้วยกลีบดอกไม้บานสะพรั่งของเมกาเนียม พิษร้ายกาจแทรกซึมเข้าสู่ผิวหนังของเมกาเนียมผ่านทางบาดแผลทันที

หากพูดถึงเรื่องพลังโจมตี ท่าเข็มพิษที่มีอานุภาพพื้นฐานเพียงแค่ 15 ย่อมไม่มีทางสร้างความเสียหายถึงขั้นพลิกสถานการณ์การต่อสู้ได้อยู่แล้ว

แต่ถึงกระนั้น ลู่ฮงก็ยังตัดสินใจเลือกใช้ท่านี้เป็นท่าเปิดเกม เหตุผลก็ไม่มีอะไรซับซ้อน เป็นเพราะท่าเข็มพิษสามารถสาดออกไปได้ทีละหลายๆ เล่มแถมยังออกตัวเร็วปรู๊ดปร๊าด ไม่ว่ายังไงก็การันตีได้ว่าจะสามารถทำให้เมกาเนียมติดพิษได้ก่อนแน่นอน

ลู่ฮงรู้ดีว่านี่เป็นเพียงโอกาสเดียวในแมตช์นี้ที่จะทำให้เมกาเนียมติดพิษได้

แม้จะเห็นชัดๆ ว่าเมกาเนียมโดนพิษร้ายของนิโดริโนเข้าไปเต็มๆ แต่ในตอนนี้ มุมปากของเย่หลิงอวิ๋นกลับยกยิ้มขึ้นอย่างกลั้นไม่อยู่

มันเป็นรอยยิ้มเยาะเย้ยที่เหมือนจะบอกว่า ‘ฉันอ่านเกมนายออกหมดแล้วย่ะ!’

“เมกาเนียม กินผลลัมเบอร์รีซะ!”

ใช่แล้ว กฎของการต่อสู้โปเกมอนคือ โปเกมอนแต่ละตัวที่ลงสนามสามารถถือไอเทมได้หนึ่งชิ้น

ไอเทมเหล่านี้อาจเป็นอุปกรณ์เสริมพลังอย่างถ่าน ที่ช่วยเพิ่มอานุภาพของท่าอย่างต่อเนื่อง หรืออาจเป็นผลไม้ (เบอร์รี) ชนิดต่างๆ ก็ได้

อุปกรณ์เสริมพลังถือเป็นของฟุ่มเฟือยสำหรับลู่ฮงในตอนนี้ ส่วนพวกผลไม้ยิ่งแล้วใหญ่ เพราะกินปุ๊บก็หมดปั๊บ ต้องซื้อใหม่ลูกเดียว ลู่ฮงที่ตอนนี้กระเป๋าแบนแฟนทิ้ง จึงจำใจต้องปล่อยให้นิโดริโนลงสนามมือเปล่า

หวังว่าอาโนหัวแหลมลูกพ่อคงไม่ถือสากับความเสียเปรียบเล็กๆ น้อยๆ นี้นะ

ท้ายที่สุดแล้ว พลังโจมตีที่เพิ่มขึ้นจากไอเทมก็มีขีดจำกัด บางครั้งยังสู้บัฟจากแท็กเสริมโหดๆ ไม่ได้ด้วยซ้ำไป แถมผลไม้ก็ยังใช้ได้แค่ครั้งเดียว กินหมดแล้วก็จบกัน

คิดจะพึ่งผลไม้ถอนพิษงั้นเหรอ? เธอกินแก้ได้ ฉันก็สาดพิษใส่ใหม่ได้เหมือนกันแหละน่า!

ทว่าสถานการณ์ในรอบนี้มันต่างออกไป การเลือกใช้ไอเทมของเย่หลิงอวิ๋นในจังหวะนี้ มันเหยียบเข้าที่จุดตายของลู่ฮงเต็มๆ!

นั่นก็เพราะคุณสมบัติพิเศษซ่อนของเมกาเนียมคือ ‘ใบไม้ป้องกัน’ ยังไงล่ะ!

ใบไม้ป้องกัน: ในสภาพอากาศที่มีแดดจัด โปเกมอนที่มีคุณสมบัตินี้จะไม่ติดสถานะผิดปกติ!

ลู่ฮงตระหนักได้ทันทีที่เห็นคุณสมบัติพิเศษนี้ว่า เขามีโอกาสเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ด้วยเหตุนี้เขาจึงเลือกใช้ท่าเข็มพิษที่รวดเร็วและมีโอกาสสำเร็จสูงที่สุด

ทว่าเมกาเนียมกลับกัดฟันทนความเจ็บปวดจากพิษร้ายของนิโดริโน มันก้มหัวลงแล้วคาบผลไม้สีเขียวอมฟ้าหน้าตาคล้ายลูกพลัมออกมาจากกลีบดอกไม้ ก่อนจะกลืนลงคอไปในคำเดียว

พิษร้ายในร่างกายถูกสลายทิ้งไปในพริบตา และนั่นก็หมายความว่าไพ่ตายที่แข็งแกร่งที่สุดของนิโดริโนในตอนนี้ ซึ่งก็คือพิษร้ายแรงที่ลู่ฮงทุ่มเทแรงกายแรงใจเพาะบ่มมาอย่างยากลำบาก ได้กลายเป็นหมันไปโดยปริยายในแมตช์นี้!

เย่หลิงอวิ๋นถึงกับเผื่อใจไว้สำหรับความน่าจะเป็นเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่ลู่ฮงจะไม่ยอมเปิดเกมด้วยท่าโจมตีพิษ แต่เลือกใช้ท่าคอนฟิวชันเพื่อหวังพึ่งโอกาสติดสถานะสับสนเพียงสิบเปอร์เซ็นต์แทน เธอจึงไม่ให้เมกาเนียมถือผลโมมอนที่ใช้แก้พิษโดยเฉพาะ แต่กลับให้ถือผลลัมเบอร์รีที่มีราคาแพงกว่า ซึ่งสามารถรักษาสถานะผิดปกติได้ทุกรูปแบบ

ก็แหม ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้มันตัดสินกันที่ตรงนี้นี่นา คุณหนูเย่หลิงอวิ๋นอย่างเธอไม่มีความจำเป็นต้องมาขี้เหนียวเงินแค่หยิบมือ เพื่อแลกกับความเสี่ยงที่จะพ่ายแพ้หรอกนะ ขืนปล่อยให้ตานายลู่ฮงดวงแข็ง ใช้ท่าคอนฟิวชันทำให้เมกาเนียมติดสถานะสับสนได้ล่ะก็ แผนการที่เธออุตส่าห์เตรียมมาอย่างดิบดีก่อนแข่งคงพังไม่เป็นท่าแน่

หลังจากที่สกัดกั้นท่าโจมตีที่รุนแรงที่สุดของลู่ฮงได้สำเร็จ เย่หลิงอวิ๋นก็ยังไม่ยอมรามือ เธอออกคำสั่งให้เมกาเนียมใช้ท่าแสงกำแพงต่อทันที

ท่าแสนโวลต์ของนิโดริโนฟาดเปรี้ยงเข้าใส่กำแพงโปร่งแสงที่กางกั้นอยู่เบื้องหน้าเมกาเนียม กระแสไฟฟ้าที่เล็ดลอดผ่านไปได้เพียงน้อยนิด เมื่อปะทะเข้ากับเมกาเนียมที่มีความต้านทานต่อธาตุไฟฟ้า มันก็ดูเหมือนจะไม่ระคายผิวเลยสักนิด

“เมกาเนียม! รีเฟลกเตอร์!”

เย่หลิงอวิ๋น นี่เธอจะเล่นแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม!

แค่ใช้แสงกำแพงลดความรุนแรงของท่าโจมตีพิเศษของนิโดริโนยังไม่พอ นี่ยังจะใช้รีเฟลกเตอร์มาป้องกันการโจมตีทางกายภาพอีกชั้นงั้นเรอะ

ลู่ฮงรู้ดีว่าถ้าปล่อยให้เธอตั้งป้อมป้องกันจนเสร็จสรรพ สิ่งที่จะตามมาหลังจากนั้นก็คือการยืนยิงสกิลใส่แบบรัวๆ ส่วนนิโดริโนก็คงทำได้แค่ยืนรับตีนเป็นกระสอบทรายเท่านั้น

ต่อให้นิโดริโนในตอนนี้จะมีความต้านทานต่อท่าประเภทหญ้า แต่ถ้าต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ทำได้แค่ตั้งรับโดยไม่มีโอกาสสวนกลับ ต่อให้เมกาเนียมจะใช้แค่ท่าเรเซอร์ลีฟเฉือนเอาๆ ไม่กี่เทิร์นนิโดริโนก็คงโดนสับจนหัวโล้นเตียนแน่

ต้องหาทางรักษาดาเมจจากการโจมตีทางกายภาพเอาไว้ให้ได้ ไม่งั้นแมตช์นี้คงหมดหวังแน่

ลู่ฮงตัดสินใจอย่างเด็ดขาด “อาโน ใช้ท่าเขาควงสว่าน! พุ่งชนมันให้เต็มแรงเลย!”

นี่มันอะไรกันเนี่ย? หมาจนตรอกงั้นเหรอ? พอหมดมุกแล้วก็เลยต้องใช้วิธีพุ่งชนโต้งๆ แบบนี้อะนะ?

การโดนท่าเขาควงสว่านเข้าเต็มๆ หมายถึงการร่วงลงไปนอนกองในทีเดียว แต่ด้วยอัตราความแม่นยำแค่สามสิบเปอร์เซ็นต์ การจะโจมตีเมกาเนียมให้โดนในสถานการณ์ที่ไม่ได้มีการจำกัดการเคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

ยิ่งไปกว่านั้น นิโดริโนยังมีคุณสมบัติพิเศษ ‘กระตือรือร้น’ ที่คอยฉุดรั้งความแม่นยำของท่าประเภทกายภาพให้ต่ำเตี้ยเรี่ยดินลงไปอีก

และมันก็เป็นไปตามคาด เมกาเนียมแค่เบี่ยงตัวหลบเบาๆ นิโดริโนที่พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่งก็พุ่งวืดผ่านไปอย่างง่ายดาย

ทว่าในเวลาเดียวกัน ท่ารีเฟลกเตอร์ที่กำลังชาร์จพลังเตรียมปล่อยก็ถูกขัดจังหวะจนใช้การไม่ได้

นี่แหละคือเป้าหมายที่แท้จริงของลู่ฮง การขัดขวางการป้องกันของอีกฝ่าย ไปพร้อมๆ กับการปูทางสู่การสวนกลับ

เย่หลิงอวิ๋นเองก็ดูออกว่าลู่ฮงคงไม่ยอมเปิดช่องว่างให้เธอใช้รีเฟลกเตอร์ได้อีกแน่ เธอจึงตัดสินใจล้มเลิกความคิดที่จะสร้างปราการป้องกันที่สมบูรณ์แบบ แล้วเปลี่ยนมาเปิดฉากโจมตีเป็นครั้งแรกของการต่อสู้แทน

“เมกาเนียม ใช้ท่าโซลาร์บีม!”

ท่าไม้ตายสุดยอดของประเภทหญ้าที่ปกติต้องใช้เวลาชาร์จพลังหนึ่งเทิร์น กลับสามารถรวบรวมพลังงานจนเต็มเปี่ยมได้ในพริบตาภายใต้แสงแดดอันร้อนระอุ กลีบดอกไม้รอบคอของเมกาเนียมส่องแสงเจิดจ้าบาดตา ความร้อนแรงของมันแผดเผาราวกับจะระเหยทุกสิ่งในลานประลองให้กลายเป็นไอ

นี่แหละคือเหตุผลที่ท่า ‘โซลาร์บีม’ ถึงได้ถูกขนานนามอีกอย่างว่า ‘แสงอาทิตย์แผดเผา’!

“อาโน! ใช้ท่ากระทืบเท้า!”

นิโดริโนรวบรวมความโกรธแค้นทั้งหมดที่มีเปลี่ยนเป็นพลัง แล้วส่งผ่านไปยังฝ่าเท้าหน้าทั้งสองข้าง ก่อนจะกระทืบลงบนพื้นอย่างรุนแรง คลื่นพลังสีน้ำตาลอมเหลืองแผ่กระจายออกไปเป็นวงกว้าง ราวกับว่าผืนปฐพีทั้งผืนได้แปรสภาพกลายเป็นผิวน้ำที่สั่นกระเพื่อมและม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่น!

ท่ากระทืบเท้าเป็นท่าประเภทดินที่มีอานุภาพพื้นฐานเพียงแค่ 75 ทว่าเอฟเฟกต์ของมันกลับน่าสนใจไม่เบา

หากในเทิร์นที่แล้วโปเกมอนโจมตีพลาดเป้าหรือใช้ท่าไม่สำเร็จ อานุภาพของท่ากระทืบเท้าจะพุ่งสูงขึ้นเป็นสองเท่า

นั่นหมายความว่า ท่ากระทืบเท้าที่นิโดริโนกำลังใช้อยู่ในตอนนี้ มีอานุภาพพื้นฐานสูงถึง 150 เลยทีเดียว!