บทที่ 306 การสนทนาและการหยั่งเชิง

บทที่ 306 การสนทนาและการหยั่งเชิง

"ไข่ดำตายแล้วอย่างนั้นหรือ เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อไรกัน"

น้ำเสียงของนาตาชาสงบนิ่งมาก ซึ่งถือเป็นเรื่องที่ผิดปกติวิสัยอย่างยิ่ง

"เพิ่งจะวันนี้เอง เขาโดนลอบโจมตีที่บ้านของสตีฟและถูกยิงไปสามนัด ตอนนี้ยังจับตัวคนร้ายไม่ได้"

คาร์ลไม่ได้เอ่ยปากตอบคำถามในทันที เขาเริ่มทบทวนเหตุการณ์ต่าง ๆ ในจักรวาลมาร์เวลที่ตนเองรับรู้อยู่ในใจอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็จำได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น คาร์ลเหลือบมองร่างของเจ้าหน้าที่ทั้งสามนาย จึงไม่แปลกใจเลยว่าทำไมก่อนหน้านี้พวกนั้นถึงได้เพิกเฉยต่อคำเตือนของเขาที่ส่งถึงนิก ฟิวรี ที่แท้ก็นิก ฟิวรี ถูกลอบโจมตีนี่เอง

บางทีอาจมีเพียงคาร์ลคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่านิก ฟิวรียังไม่ตายจริง ๆ แต่เป็นเพียงการแกล้งตายเพื่อล่อให้พวกสายลับของไฮดราที่แฝงตัวอยู่ในหน่วยชิลด์รวมถึงตัวบงการเบื้องหลังทั้งหมดเผยตัวออกมา

"มิน่าล่ะ... มิน่าล่ะถึงมีเจ้าหน้าที่สามคนมาที่สำนักงาน แล้วบอกว่าหัวหน้าของพวกเขายากพบฉัน ที่แท้นิก ฟิวรีก็โดนลอบโจมตี และพวกตัวตลกเหล่านี้ก็ยอมโผล่หัวออกมาจากที่ซ่อนในที่สุด"

คาร์ลใช้เท้าเขี่ยเจ้าหน้าที่คนที่เพิ่งพูดไปก่อนหน้านี้

"แล้วโทรหาฉันทำไม"

"ฉันอยากจะขอความช่วยเหลือจากนายหน่อย ช่วยฉันตามหาตัวบงการเบื้องหลังเรื่องนี้ที"

ณ กองบัญชาการหน่วยชิลด์ สตีฟเดินขึ้นไปยังชั้นบนสุดของอาคารกองบัญชาการ ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องทำงานของอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซ

ประตูลิฟต์เพิ่งจะเปิดออก สตีฟก็เห็นเคท เพื่อนบ้านแสนดีของเขากำลังยืนคุยกับชายคนหนึ่ง เมื่อเคทเห็นสตีฟมาถึง เธอจึงขอตัวเดินเลี่ยงออกไป

"กัปตันโรเจอร์ส"

"คุณเพื่อนบ้าน"

ทั้งสองคนทักทายกัน แม้ว่าสตีฟจะยังคงมีท่าทีขุ่นเคืองใจอยู่ก็ตาม

พวกเขาสวนทางกัน จากนั้นสตีฟก็เดินตรงเข้าไปหาชายคนนั้น

"กัปตัน ผมอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซ"

"เป็นเกียรติที่ได้พบครับ ท่านหัวหน้า"

สตีฟและอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซจับมือกัน จากนั้นทั้งสองคนจึงเดินเข้าไปในห้องทำงานพร้อมกัน

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซเริ่มด้วยการเปิดรูปถ่ายสมัยหนุ่มของตัวเขากับนิก ฟิวรีให้สตีฟดู จากนั้นก็เน้นย้ำถึงสถานะการเป็นเพื่อนสนิทของนิก ฟิวรี ก่อนที่จะเข้าสู่ประเด็นสำคัญ

"กัปตัน ทำไมนิกถึงไปหาคุณที่บ้านเมื่อคืนนี้"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซเอ่ยถาม

สตีฟยังคงจำคำพูดของนิก ฟิวรีได้อย่างขึ้นใจว่า ห้ามไว้ใจใครเด็ดขาด

"ผมไม่ทราบครับ"

สตีฟส่ายหน้าพร้อมกับทำสีหน้าแสดงความเสียใจ

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซจ้องมองสตีฟแล้วถามต่ออีกครั้ง

"คุณรู้ไหมว่าสถานที่แห่งนั้นถูกดักฟังอยู่"

สตีฟพยักหน้ารับ "ทราบครับ เขาบอกผมเมื่อคืนนี้เอง"

"แล้วคุณรู้ไหมว่าเขาเป็นคนดักฟังเอง"

คำพูดของอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซทำให้สตีฟรู้สึกประหลาดใจ ทว่าเขาสามารถเก็บซ่อนอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ได้เป็นอย่างดีและไม่ได้แสดงพิรุธใด ๆ ออกมาให้เห็น

"ผมมีอะไรจะให้คุณดูหน่อย"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซไม่เห็นปฏิกิริยาใด ๆ บนใบหน้าของสตีฟ เขาจึงหันไปเปิดหน้าจอขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ ๆ

ภาพบนจอแสดงผลขึ้นมาทันที ตรงกลางภาพมีชายคนหนึ่งถูกมัดมือและกำลังถูกสอบปากคำ ชายคนนั้นคือ บาร็อก

สตีฟมองไปที่หน้าจอ เขาจำได้อย่างแม่นยำว่าบัคลัมเคยบอกว่าบาร็อกถูกฆ่าตายไปแล้ว ทำไมตอนนี้ถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้

แต่สตีฟไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเลือกที่จะตั้งใจดูวิดีโอนั้นต่อไป

ในวิดีโอมีเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น

"ใครเป็นคนจ้างแก บาร็อก"

มีเจ้าหน้าที่สองนายปรากฏอยู่ในวิดีโอ เป็นที่แน่ชัดว่าทั้งสองกำลังสอบปากคำบาร็อกอยู่

"นี่มันเมื่อไรกัน"

สตีฟเอียงคอถามอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซ

"นี่เป็นวิดีโอที่คนของผมบันทึกไว้เมื่อวานนี้ที่เซฟเฮาส์แห่งหนึ่งในแอฟริกาเหนือ"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซมีท่าทีสงบนิ่ง ราวกับว่าเขากำลังพูดความจริง

"คุณกำลังจะบอกว่าเขาเป็นผู้ต้องสงสัยอย่างนั้นหรือ เท่าที่ผมรู้ บาร็อกเป็นโจรสลัด การลอบสังหารไม่ใช่งานถนัดของพวกเขาเลยสักนิด"

สตีฟรู้ดีว่าบาร็อกเป็นคนประเภทไหน เขาเป็นโจรสลัดที่ใช้ชีวิตอยู่บนท้องทะเลมานานหลายปี การเรียกพวกเขาว่าทหารรับจ้างเป็นเพียงคำเรียกโดยรวมเท่านั้น

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซส่ายหน้า "เรื่องราว มันซับซ้อนกว่าที่คุณคิดมากนัก"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซหยิบแฟ้มเอกสารเล่มหนึ่งออกมาแล้วยื่นให้สตีฟ

"บาร็อกถูกจ้างวานโดยไม่เปิดเผยตัวตนให้เข้าโจมตีเรือบรรทุกฐานปล่อยดาวเทียมของหน่วยชิลด์ การติดต่อสื่อสารและการเงินของพวกเขาล้วนจัดการผ่านธุรกรรมออนไลน์ เงินถูกโอนเข้าบัญชีนับสิบบัญชีในประเทศต่าง ๆ และสุดท้ายก็ไปสิ้นสุดที่บัญชีของบริษัทนายหน้าแห่งหนึ่ง นี่คือข้อมูลของคนคนนั้น"

สตีฟรับแฟ้มเอกสารมา ทั้งรูปถ่ายและข้อมูลในนั้นล้วนเป็นสิ่งที่ไม่คุ้นเคยสำหรับเขาเลยสักนิด เขาไม่รู้จักคนคนนี้เลยแม้แต่น้อย

"ดูที่อยู่ของคนคนนี้ให้ดี ๆ"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซเอ่ยเตือนสตีฟ

สตีฟเหลือบมอง ที่อยู่นั้นไม่มีอะไรพิเศษ เป็นเพียงย่านที่พักอาศัยในชานเมืองดีซีเท่านั้น

"บ้านเลขที่ 1435 ถนนเฮิร์สต์ นั่นคือที่อยู่ของคนคนนั้น และแม่ของนิกก็พักอยู่บนถนนสายเดียวกัน ที่บ้านเลขที่ 1437 ถนนเฮิร์สต์"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซบอกใบ้ถึงความสำคัญของที่อยู่ทั้งสองแห่งนี้ให้สตีฟฟัง

"คุณกำลังจะบอกว่า นิก ฟิวรีเป็นคนจ้างบาร็อกและกลุ่มโจรสลัดของเขาอย่างนั้นหรือ เพราะอะไรล่ะ"

สตีฟวางแฟ้มเอกสารลง โดยไม่หันกลับไปมองเนื้อหาในนั้นอีก

"ผมคิดว่าสถานการณ์ที่เป็นไปได้มากที่สุดก็คือ นิกจัดฉากการปล้นเรือขึ้นมาเพื่อใช้เป็นฉากบังหน้าในการขายข้อมูลข่าวกรองในเวลาต่อมา เขาทำไปเพื่อตบตาผู้คน"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซให้การวิเคราะห์ของตน

"แต่ข้อตกลงเกิดล้มเหลว จากนั้นอีกฝ่ายจึงส่งคนมาเล่นงานนิก ซึ่งในที่สุดก็ทำให้เขาต้องเสียชีวิต"

สตีฟก้มหน้าลงครุ่นคิด ไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

"ถ้าคุณรู้จักนิก ฟิวรีจริง ๆ คุณจะรู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซลุกขึ้นยืน เดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของเขา แล้วมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่สูงตั้งแต่พื้นจรดเพดาน

"คุณก็รู้ บางครั้งการจะสร้างโลกที่ดีกว่าเดิม เราจำเป็นต้องทำลายโลกใบเก่าทิ้งเสียก่อน แต่การทำเช่นนั้นย่อมก่อให้เกิดศัตรู คนบางคนจึงต้องใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด ยอมเอื้อมมือเข้าไปในสถานที่โสโครกที่ยามปกติพวกเขาจะไม่แม้แต่จะชายตามอง ทั้งหมดนี้ก็เพื่อพยายามสร้างสิ่งที่ดีกว่าขึ้นมา เห็นได้ชัดว่าครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซยืนเอามือล้วงกระเป๋า พลางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง เขาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ

"คุณเป็นคนสุดท้ายที่ได้เจอนิกตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ การลอบสังหารครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน ผมคิดว่านิกเองก็น่าจะคิดแบบนั้นเหมือนกันใช่ไหม ดังนั้นผมจะถามคุณอีกครั้ง นิกไปทำอะไรที่บ้านของคุณ"

สตีฟยืนตัวตรง จ้องมองอเล็กซานเดอร์ เพียร์ซโดยตรง สีหน้าและน้ำเสียงของเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง

"ผมไม่ทราบครับ ท่านหัวหน้า"

สตีฟหยิบโล่ของเขาขึ้นมาสะพายไว้ที่ด้านหลัง

"ขอตัวก่อนครับ ท่านหัวหน้า ผมมีธุระต้องไปจัดการ"

สตีฟหันหลังกลับ ตั้งใจจะเดินจากไป

"กัปตัน คุณก็รู้ว่านิกกับผมเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ตอนนี้มีคนมาฆาตกรรมเขา ผมจะไม่ยอมอยู่เฉยแน่ ผมจะสืบเรื่องนี้ให้ถึงที่สุด ใครก็ตามที่บังอาจมาขวางทางผม จะต้องชดใช้อย่างสาสม"

อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซนั่งลงตรงมุมโต๊ะทำงาน พลางจ้องมองสตีฟ

"รับทราบครับ ท่านหัวหน้า"

สตีฟพยักหน้ารับ จากนั้นจึงเดินออกจากห้องทำงานไป

"ศูนย์ปฏิบัติการ"

เมื่อก้าวเข้ามาในลิฟต์ สตีฟเพิ่งจะบอกชั้นที่เขาต้องการจะไป รัมโลว์พร้อมกับคนอื่น ๆ อีกสี่คนก็เดินตามเข้ามาด้านใน

"กองพิสูจน์หลักฐาน"

รัมโลว์บอกชั้นที่ตนเองต้องการจะไปเช่นกัน

ลิฟต์เริ่มเคลื่อนตัวและมุ่งหน้าลงไปด้านล่าง

"กัปตัน ดีใจที่ได้เจอคุณที่นี่ คนจากกองพิสูจน์หลักฐานบอกว่าพวกเขาพบเส้นใยเสื้อผ้าบางส่วนบนดาดฟ้า และอยากให้พวกเราไปตรวจสอบดูหน่อย ผมควรจะแจ้งหน่วยสไตรก์ให้เตรียมพร้อมรอไว้ก่อนเลยไหมครับ"

รัมโลว์เอี้ยวตัวหันมาทางสตีฟ เช่นเดียวกับชายอีกสี่คนที่อยู่ข้างกายเขา...