ตอนที่ 84 คนที่ซื้อกระเจี๊ยบเขียวเมื่อเช้ากลับมาอีกแล้ว!

ตอนที่ 84 คนที่ซื้อกระเจี๊ยบเขียวเมื่อเช้ากลับมาอีกแล้ว!

หลังจากชั่งน้ำหนักกระเจี๊ยบเขียวครึ่งชั่ง เฉิงเหล่ยก็มีเงินเข้ากระเป๋า 50 หยวนทันที

ส่วนชิงชูฮุ่ย เมื่อซื้อกระเจี๊ยบเขียวเสร็จ เธอก็รีบตรงดิ่งกลับบ้านเพื่อเตรียมตัวพิสูจน์ทันที ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงกว่าๆ ถ้ากลับไปผัดตอนนี้ก็ยังถือว่าทันเวลาพอดี เพราะสามีของเธอมีกำหนดเข้างานตอนเก้าโมงเช้า เวลาเหลือเฟือสุดๆ ทางฝั่งเฉิงเหล่ย หลังจากปิดดีลกระเจี๊ยบเขียวรายแรกได้ เขาก็เริ่มมองเห็นแสงแห่งความหวัง ตอนนี้ความมั่นใจของเขาเต็มเปี่ยม

......

แต่ทว่า... หลังจากขายกระเจี๊ยบเขียวล็อตแรกออกไป ผ่านไปอีกชั่วโมงกว่าๆ เฉิงเหล่ยก็ขายมันไม่ออกอีกเลยแม้แต่ชั่งเดียว อย่าว่าแต่เป็นชั่งเลย แม้แต่กรัมเดียวก็ไม่มีใครซื้อ!

ลูกค้าที่เข้ามาในร้าน ตอนแรกพอเห็นกระเจี๊ยบเขียวก็เข้ามาถามราคาด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่พอได้ยินราคาเท่านั้นแหละ ทุกคนต่างมองเฉิงเหล่ยด้วยสายตาตื่นตระหนก ราวกับว่าเฉิงเหล่ยพูดจาเพ้อเจ้อหรือทำเรื่องสยองขวัญอะไรลงไป ก็ไม่แปลกหรอก เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ได้รู้จักกระเจี๊ยบเขียวลึกซึ้งขนาดนั้น หรือต่อให้คนที่รู้จัก ก็ยังมองว่าราคานี้มันแพงหูฉี่เกินไปจริงๆ เรื่องนี้ทำให้เฉิงเหล่ยแอบลังเลอยู่แวบหนึ่งว่า หรือเขาตั้งราคาไม่สมเหตุสมผลจริงๆ นะ?

อย่างไรก็ตาม แม้กระเจี๊ยบจะขายไม่ออก แต่ลูกค้าที่เข้าร้านก็ยังมีไม่น้อย ทั้งหมดนี้ต้องยกความดีความชอบให้

"แตงโม" เมื่อวาน เพราะลูกค้า 10 คนที่เข้าร้าน จะต้องมีสัก 8 คนที่ถามหาว่ายังมีแตงโมอยู่อีกไหม

ถึงจะไม่มีแตงโม แต่โชคดีที่ยังมีแตงกวา, มะเขือเทศ, ถั่วฝักยาว และฟักทองคอยประคองร้านไว้ ซึ่งผักเหล่านี้ก็มาจากระบบเหมือนกันและเคยได้รับความนิยมมาก่อน โดยเฉพาะมะเขือเทศ เฉิงเหล่ยตัดสินใจปรับราคากลับมาเป็นราคาเดิมคือชั่งละ 3.8 หยวน เพราะในเมื่อไม่มีโรงแรมซิงไห่คอยเหมา แถมป้าเสิ่นยังจัดหนักลด 20% ทั้งร้าน เฉิงเหล่ยจึงไม่มีทางเลือกอื่น

เวลาล่วงเลยมาถึงประมาณเก้าโมงเช้า เฉิงเหล่ยเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ (เพราะเขาเพิ่งแอบเข้าไปเก็บแตงกวาในมิติเกมมา) บนที่ดินแดง 3 แปลง ปลูกได้ผักเลเวล 2 สองชนิด คือฟักทองและถั่วฝักยาว ส่วนอีกแปลงเป็นแตงกวา

เฉิงเหล่ยพอใจกับผลลัพธ์นี้มาก เพราะหลังจากอัปเกรดที่ดิน เขาก็ปลูกผักเลเวล 2 ได้ถึง 2 อย่าง แม้ว่าเลเวลฟาร์มตอนนี้จะเป็นเลเวล 3 แล้วแต่มันยังไม่ยอมออกผักเลเวล 3 มาให้เห็นเพิ่มก็ตาม

ขณะที่เฉิงเหล่ยเดินมาถึงหน้าร้าน เขาเหลือบไปเห็นเงาร่างที่คุ้นตาคนหนึ่งกำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งตรงมาที่ร้านของเขาอย่างรีบร้อน เฉิงเหล่ยเพ่งมองดูดีๆ พบว่าคนคนนั้นไม่ใช่ป้าเผยเจ้าของตึก แต่เป็นผู้หญิงคนที่มาซื้อกระเจี๊ยบเขียวไปเมื่อเช้านี้นั่นเอง! ใช่แล้ว... เธอคือชิงชูฮุ่ย

หลังจากชิงชูฮุ่ยซื้อกระเจี๊ยบเขียวกลับไป เธอก็รีบทำเมนูผัดกระเจี๊ยบเขียวทันที จังหวะเดียวกับที่ "เฟินฮั่น" สามีของเธอตื่นขึ้นมาล้างหน้าล้างตาเสร็จพอดี พอเขาเห็นจานกระเจี๊ยบเขียว เขาก็ขมวดคิ้วมุ่น

"ที่รัก ทำไมกินไอ้นี่ตั้งแต่เช้าเลยล่ะ แล้วคุณไปซื้อกระเจี๊ยบมาจากไหนเนี่ย?"

พอเห็นกระเจี๊ยบเขียว เฟินฮั่นก็รู้สึกตะขิดตะขวงใจขึ้นมาทันที เพราะเขารู้ดีว่ากระเจี๊ยบนี่ซื้อมาบำรุงอะไร นี่มันเท่ากับเป็นการตอกย้ำชัดๆ ว่าเขาน่ะ "ไร้น้ำยา" เฟินฮั่นจึงดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่

"อ๋อ... พอดีร้านผักหน้าหมู่บ้านเขาเอามาขายน่ะค่ะ ฉันเลยซื้อติดมือมาหน่อย" ชิงชูฮุ่ยไม่ได้ลนลานกับท่าทางของสามี เธอตอบด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับว่าเห็นแล้วแค่ซื้อมาเฉยๆ ไม่ได้ตั้งใจ

"แต่กินไอ้นี่แต่เช้าตรู่เนี่ยนะ มันจะดู... ไปหน่อยไหม?" เฟินฮั่นพูดไม่จบ เพราะเขารู้ว่าเมียเขารู้ความหมายดี

"ไม่เป็นไรหรอก ถือว่ากินเป็นเครื่องเคียงกับข้าวต้มไงคะ" ชิงชูฮุ่ยพูดกลบเกลื่อน จริงๆ เธอก็แอบตั้งความหวังไว้ไม่น้อย เพราะราคามันแพงขนาดนั้น แต่เพื่อรักษาศักดิ์ศรีของสามี เธอเลยไม่พูดออกมาตรงๆ

"เฮ้อ... ก็ได้ๆ" เฟินฮั่นถอนหายใจแล้วยอมจำนน เขาซดข้าวต้มพลางมองจานผัดกระเจี๊ยบด้วยความรู้สึกต่อต้านเล็กน้อย แต่เพราะรสชาติข้าวต้มมันจืดชืด สุดท้ายเขาก็เลยต้องคีบกระเจี๊ยบเขียวกิน

ตอนแรกเขาก็แอนตี้อยู่หรอก แต่พอเคี้ยวเข้าไปคำแรก... เฮ้ย! กระเจี๊ยบนี่มันอร่อยแฮะ! สุดท้ายเขาก็เลยสอยเข้าปากรัวๆ (แหงล่ะ ผักจากระบบนอกจากสรรพคุณจะเทพแล้ว รสสัมผัสมันยังสุดยอดอีกด้วย)

หลังจากกินกระเจี๊ยบไปได้ไม่นาน เฟินฮั่นก็เริ่มรู้สึกว่าร่างกายมันร้อนวูบวาบ โดยเฉพาะบริเวณไตเนี่ย ร้อนระอุสุดๆ ตอนแรกเขานึกว่าเป็นเพราะอากาศร้อน แต่พอเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มตระหนักได้ว่าร่างกายมัน "ผิดปกติ" แล้ว

นี่ไม่ใช่อากาศร้อน แต่มันคือ "การตอบสนอง" ของร่างกายต่างหาก!

วินาทีนี้ สายตาที่เขามองภรรยาก็เปลี่ยนเป็นร้อนแรงขึ้นมาทันที และฉากต่อจากนั้น... ก็คือพายุแห่งความรักที่โหมกระหน่ำ!

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป เฟินฮั่นนอนแผ่อยู่บนเตียง เขารู้สึกเหมือนตัวเองได้ย้อนเวลากลับไปตอนอายุยี่สิบอีกครั้ง ทั้งวัยเยาว์ พลุ่งพล่าน และเปี่ยมไปด้วยพลัง!

ตอนนี้ชิงชูฮุ่ยซบอยู่อ้อมกอดของเฟินฮั่นราวกับนกตัวน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความอิ่มเอมใจแบบผู้หญิงที่ได้รับการเติมเต็ม พอเก้าโมงกว่าๆ เฟินฮั่นถึงค่อยจัดการตัวเองแล้วออกไปทำงาน

หลังจากสามีไปทำงาน ชิงชูฮุ่ยเพิ่งจะได้สติ เธอรีบแต่งตัวแล้วพรวดพราดออกจากบ้านทันที เธอเร่งรีบมาที่ร้านผักของเฉิงเหล่ย ยังไม่ทันได้พักหายใจเธอก็ละล่ำละลักถามขึ้นมาว่า

"ถะ... เถ้าแก่ ร้านคุณ... ร้านคุณยังมีกระเจี๊ยบเขียวเหลืออยู่อีกไหมคะ?"

"ยังมีครับ มีอะไรเหรอ?" เฉิงเหล่ยมองผู้หญิงที่ยืนหอบแฮกๆ ตรงหน้าด้วยความฉงน คุณพี่เพิ่งซื้อไปเมื่อเช้าไม่ใช่เหรอครับ? ทำไมกลับมาอีก แถมดูรีบร้อนขนาดนี้ หรือว่า... กระเจี๊ยบเขียวมันได้ผลจริงๆ!

แต่ นี่มันยังเช้าอยู่เลย ยังไม่ถึงเวลาทำกับข้าวไม่ใช่เหรอ?

"เหลือเท่าไหร่เอามาให้หมดเลยค่ะ! ไม่สิ... ที่เหลือทั้งหมดนั่นแหละ ฉันเหมาหมดเลย!" ชิงชูฮุ่ยตอนแรกจะบอกว่าเอาอีกชั่งหนึ่ง แต่พอเห็นว่าในถาดเหลือไม่เยอะแล้ว เธอเลยตัดสินใจ "เหมาเรียบ" ด้วยความใจป้ำ!

ไอ้ที่เหมาหมดเนี่ย อย่างมากก็แค่ไม่กี่ร้อยหยวนเอง ใครจะไปรู้ว่าที่ผ่านมาเธอหมดเงินไปกับอาหารเสริมบำรุงสามีไปเท่าไหร่แล้ว เงินแค่นี้สำหรับเธอคือเรื่องขี้ผง ถ้าเทียบกับความสุขที่ได้รับ มันคือเศษเงินชัดๆ!

ในที่สุด กระเจี๊ยบเขียว 4 ชั่งครึ่งที่เหลืออยู่ ก็ถูกชิงชูฮุ่ยเหมาไปจนเกลี้ยง

"เถ้าแก่ ขอบคุณมากนะคะ!" ชิงชูฮุ่ยถือถุงกระเจี๊ยบเขียวด้วยความตื่นเต้นดีใจสุดขีด พร้อมกับกล่าวขอบคุณเฉิงเหล่ยยกใหญ่

เฉิงเหล่ยได้ยินคำขอบคุณแล้วก็ได้แต่พึมพำในใจ ต้องเป็นผมมากกว่าไหมที่ขอบคุณพี่ ที่มาอุดหนุนธุรกิจผมน่ะ

ชิงชูฮุ่ยเดินถือกระเจี๊ยบเขียวจากไปด้วยรอยยิ้มอิ่มใจ ในหัวเธอคิดแค่ว่า... มีกระเจี๊ยบเยอะขนาดนี้ คืนนี้คงมีความสุขจนตายไปเลย!

ทางด้านเฉิงเหล่ย หลังจากขายกระเจี๊ยบเขียวของวันนี้ไปได้ทั้งหมด เขามองยอดเงิน 500 หยวน (รวมกับ 50 หยวนตอนเช้า) ด้วยความตื่นเต้น ความสำเร็จขยับเข้าใกล้เขามาอีกก้าวแล้ว!

หลังจากนี้ ตราบใดที่เขาตั้งใจปลูกกระเจี๊ยบเขียวออกมาเรื่อยๆ การทำรายได้วันละหนึ่งหมื่นหยวนก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป วินาทีนี้ แม้จะขายไปได้แค่ 5 ชั่ง แต่เฉิงเหล่ยรู้สึกเหมือนตัวเองทำภารกิจรายได้หลักหมื่นสำเร็จไปครึ่งตัวแล้ว!

จบตอน 84