ตอนที่ 79 แตงโมถูกกวาดเรียบ

ตอนที่ 79 แตงโมถูกกวาดเรียบ

ในฐานะเศรษฐินีที่มีทรัพย์สินตัวเลขแปดหลัก ป้าเผยเจ้าของตึกมีอะไรบ้างล่ะที่เธอไม่เคยได้ลิ้มลอง ยิ่งเป็นแตงโมตรงหน้านี่ด้วยแล้ว...

ป้าเผยตักแตงโมเข้าปากแล้วเริ่มเคี้ยว ทันใดนั้น สายตาของทุกคนที่จ้องมองมาที่เธอก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น

จู่ๆ ป้าเผยก็อุทานออกมา

"อุ๊ยตาย!"

"เป็นอะไรไป เป็นอะไรเหรอ?" คนใจร้อนที่เฝ้าสังเกตอยู่รีบถามขึ้นทันทีหลังจากได้ยินเสียงอุทาน

"เคี้ยวโดนเม็ดน่ะ" ป้าเผยใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มขวาแล้วคายเม็ดแตงโมออกมา

"เฮ้อ..." ฝูงชนพากันถอนหายใจด้วยความผิดหวัง นึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเสียอีก

"อุ๊ยตาย!" คราวนี้ป้าเผยอุทานออกมาอีกรอบ แถมเสียงดังกว่าเดิมมากด้วย

"อะไรอีกล่ะ เผลอเคี้ยวโดนเม็ดอีกแล้วเหรอ?" ยังไม่ทันที่ป้าเผยจะอ้าปาก ก็มีคนชิงพูดขึ้นมาก่อน

"เปล่า... แตงโมนี่มันอร่อยเกินไปแล้ว!" ป้าเผยเริ่มจากส่ายหัว ก่อนจะอุทานชมออกมาด้วยท่าทางที่ดูเว่อร์สุดๆ

คำตอบของป้าเผยนอกจากจะไม่ทำให้คนเชื่อแล้ว ขนาดเฉิงเหล่ยเห็นเข้ายังแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย อีท่าทางที่ดูเกินจริงขนาดนั้น ถ้าไม่ใช่ "หน้าม้า" (ตัวช่วยปั่นกระแส) แล้วใครเขาจะทำกันล่ะ?

สายตาของทุกคนที่มองป้าเผยเต็มไปด้วยความเคลือบแคลง บนหน้าของพวกเขามีคำว่า "หน้าม้า" แปะอยู่ตัวเป้งๆ เลย

ป้าเผยเป็นคนฉลาดแค่ไหน มีหรือเธอจะดูไม่ออกว่าทุกคนคิดอะไรอยู่ เธอจึงรีบอธิบายเป็นการใหญ่

"จริงๆ นะ ฉันพูดเรื่องจริง ฉันไม่ใช่หน้าม้านะ!"

ป้าเผยพูดไปพลางหันซ้ายหันขวา พยายามหาใครสักคนที่เชื่อเธอ แต่ท่าทางแบบนั้นกลับทำให้ทุกคนยิ่งสงสัยเข้าไปใหญ่ ถ้าคุณไม่ใช่หน้าม้า ก็แปลกแล้วล่ะ

เฉิงเหล่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ รู้ว่าถึงเวลาที่เขาต้องออกโรงแล้ว เขาแสร้งทำเป็นกระแอมไอออกมาทีหนึ่ง

"ทุกท่านครับ แตงโมของผมอร่อยจริงๆ นะครับ จะซื้อไปลองสักลูกก็ได้ครับ"

ถึงเฉิงเหล่ยจะรู้ดีว่าการพูดแบบนี้จะยิ่งดึงความสนใจ (และรังสีอำมหิต) มาที่ตัวเอง แต่ในเมื่อป้าเผยยอมควักเงินซื้อแตงโมมาชิมให้ดูต่อหน้าฝูงชน แถมยังบอกความรู้สึกออกมาขนาดนี้ เขาจะปล่อยให้ป้าเผยรับแรงกดดันจากการถูกกังขาอยู่คนเดียวได้ยังไงกัน!

ถึงแม้รูปร่างของป้าเผยจะหนาพอที่จะแบกรับแรงกดดันไหว แต่เฉิงเหล่ยก็ไม่ยอมให้เธอแบกมันไว้คนเดียวหรอก

นี่คือความรักหรือเปล่า? คำตอบคือ "ไม่ใช่แน่นอน" เพราะเฉิงเหล่ยรู้ว่าถ้าขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ธุรกิจขายแตงโมของเขาพังพินาศแน่

"ใช่เลย แตงโมนี่หวานมาก แถมน้ำเยอะ กินแล้วแก้ร้อนแดดได้ดีสุดๆ"

ป้าเผยพยักหน้าหงึกๆ เห็นด้วยกับคำพูดของ  เฉิงเหล่ย

แต่ยิ่งเป็นแบบนี้ ทุกคนก็ยิ่งมองว่าทั้งสองคนกำลังร่วมมือกันเล่นละครตบตา (ร้องลำตัดคู่) กันอยู่

ป้าเผยเริ่มไม่ยอมแล้ว เธอพูดความจริงแท้ๆ ทำไมไม่มีใครเชื่อเลยนะ ด้วยความโมโห เธอจึงตัดสินใจเอาแตงโมที่ซื้อมานั่นแหละ แจกให้ทุกคนชิมฟรีๆ เสียเลย!

"ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ก็แวะมาชิมกันได้ทุกคนเลย!" พูดจบ ป้าเผยก็เปิดกล่องแตงโมทั้ง 4 กล่องที่ซื้อไว้ แล้ววางบนโต๊ะให้ทุกคนได้ลองชิม

เฉิงเหล่ยที่ยืนอยู่ข้างๆ ถึงกับตะลึง... ป้าเผย ไม่สิ "พี่เผย" ใจป้ำจริงๆ ใจกว้างกว่าเขาตั้งเยอะ เฉิงเหล่ยซาบซึ้งใจมาก ซึ้งจนเกือบจะหลุดปากชวนพี่เผยไปกินข้าวเย็นด้วยกันคืนนี้เสียแล้ว แต่เดชะบุญที่วินาทีสุดท้ายเขากู้คืนสติมาได้ทัน เลยไม่ได้พูดออกไป

"จริงเหรอ ชิมได้จริงๆ เหรอ?"

"ไม่คิดตังค์ใช่ไหม?"

......

พอป้าเผยประกาศแจกชิมฟรีด้วยความใจป้ำ พวกเหล่าคุณป้าทั้งหลายก็รีบถามขึ้นมาทันที สิ่งที่พวกเธอสนใจมีเพียงอย่างเดียวคือ

"ฟรีจริงไหม"

"ไม่คิดเงิน กินได้ตามสบายเลย" ป้าเผยผายมือส่งสัญญาณว่ากินฟรี

พอได้ยินว่ากินฟรีเท่านั้นแหละ ฝูงชนที่ยืนดูเชิงอยู่ก็พากันพุ่งเข้ามาหยิบแตงโมกินทันที แล้วสถานการณ์ก็พลิกผันไปอย่างสิ้นเชิงหลังจากที่ทุกคนได้ลิ้มรส

"เชี่ยเอ๊ย! ทำไมแตงโมนี่มันหวานขนาดนี้วะ!"

"นั่นสิ อร่อยเกินไปแล้ว!"

"ว้าว กินเข้าไปแล้วรู้สึกสดชื่นไปทั้งตัวเลย"

"นี่เป็นแตงโมที่อร่อยที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมาเลยนะเนี่ย"

เสียงชื่นชมและคำเยินยอระเบิดขึ้นมาอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย บรรยากาศในตอนนั้นเหมือนกับงานเปิดตัวโครงการคอนโดใหม่ยังไงยังงั้น ต่างกันแค่จุดเดียวคือ เฉิงเหล่ยไม่ต้องเสียเงินจ้างหน้าม้าพวกนี้

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของทุกคน ป้าเผยก็ยิ้ม เฉิงเหล่ยก็ยิ้มเช่นกัน

ป้าเผยยิ้มเพราะภูมิใจในรสชาติที่เธอการันตี

เฉิงเหล่ยยิ้มเพราะรู้ว่า... เขากำลังจะรวยแล้ว!

"เถ้าแก่ ฉันเอาลูกหนึ่ง ช่วยชั่งให้ที" แม่บ้านสาววัยสามสิบกว่าๆ รีบคว้าแตงโมขึ้นมาลูกหนึ่งส่งให้เฉิงเหล่ยชั่งน้ำหนัก ในขณะที่คนอื่นๆ ยังมัวแต่ตกตะลึงกับรสชาติอยู่

ไอ้หยา! ธุรกิจแตงโมเริ่มเดินเครื่องแล้ว!

เฉิงเหล่ยเห็นลูกค้าจะซื้อก็รีบกุลีกุจอจัดการให้ทันที พวกคนที่ยังอึ้งกับความอร่อยอยู่พอได้สติก็รีบปฏิกิริยาตาม พากันแย่งชิงเพื่อจะซื้อแตงโม 3 ลูกสุดท้ายที่เหลืออยู่

"เถ้าแก่ ผมเอาลูกหนึ่ง"

"เถ้าแก่ ฉันด้วย"

"เหลือให้ฉันลูกหนึ่งนะ!"

"โอ๊ย อย่าเบียดสิ รองเท้าฉันหลุดแล้ว!"

"เชี่ย ใครลูบเป้าวะ ตรูเป็นผู้ชายนะโว้ย!"

......

บรรยากาศวุ่นวายโกลาหลไปพักใหญ่ แต่ทุกอย่างก็จบลงอย่างรวดเร็ว เพราะแตงโมไม่กี่ลูกนั้นถูกขายจนเกลี้ยง

"ขอโทษด้วยนะครับทุกคน วันนี้แตงโมหมดแล้ว แต่ผักที่ร้านผมก็ดีมากเหมือนกัน ลองเลือกดูกันก่อนได้นะครับ"

เฉิงเหล่ยทักทายลูกค้าไปพลาง พร้อมกับแนะนำผักในร้านไปด้วย

"ทำไมเอาแตงโมมาน้อยจัง คราวหน้าเอามาเยอะๆ หน่อยสิ"

"นั่นสิ ฉันยังซื้อไม่ทันเลย"

เสียงบ่นจากคนที่ไม่ว่างซื้อแตงโมดังระงม พวกเขาจำไม่ได้เลยว่าตอนแรกตัวเองยังมองว่าการที่ร้านผักมาขายแตงโมเป็นเรื่องประหลาดแค่ไหน

"ทุกท่านครับ พรุ่งนี้มาใหม่นะ แต่ขอบอกว่ามะเขือเทศของผมคุณภาพดีพอๆ กับแตงโมเลย ลองซื้อไปชิมดูได้ครับ"

ถึงแตงโมจะหมด แต่มะเขือเทศยังมีอีกเพียบ ถ้าไม่ใช่เพราะกิจกรรมของป้าเสิ่นร้านข้างๆ มันดึงดูดลูกค้าไปมากขนาดนั้น เฉิงเหล่ยก็คงไม่คิดแผน "ร้านผักขายผลไม้" แบบกะทันหันแบบนี้หรอก ต่อให้วันหน้าเขาจะขายผลไม้จริงๆ เขาก็คงจะวางแผนให้ดีกว่านี้ หรือไม่ก็รีโนเวทร้านใหม่ ไม่ใช่มาทำแบบ "จับพลัดจับผลู" เหมือนวันนี้

แต่อย่างไรก็ตาม วันนี้เฉิงเหล่ยต้องขอบคุณความใจกว้างของป้าเผยจริงๆ ที่ช่วยสร้างชื่อเสียงเรื่องแตงโมให้ร้านเขาจนดังเปรี้ยงปร้าง ที่จริงตอนแรกเฉิงเหล่ยก็คิดจะใช้วิธีนี้เหมือนกัน แต่เพราะแตงโมมันมีน้อย เขาเลยแอบงกทำใจลำบากที่จะแจกฟรี เพื่อเป็นการขอบคุณป้าเผย เฉิงเหล่ยจึงตัดสินใจจะคืนเงินค่าแตงโม 99 หยวนให้เธอ

"ป้าเผยครับ วันนี้ขอบคุณมากจริงๆ นะครับ" เฉิงเหล่ยหาโอกาสขอบคุณป้าเผยตอนที่ลูกค้าเริ่มซาลง

"โธ่ จะเกรงใจพี่ทำไมล่ะ ความสัมพันธ์ของเราสองคนน่ะ คำว่าขอบคุณมันดูห่างเหินเกินไปแล้ว" ป้าเผยยิ้มพลางส่งสายตาให้เฉิงเหล่ย เป็นสายตาที่แบบว่า... เอิ่ม ขัดกับบุคลิกที่ดูห้าวหาญของเธอสุดๆ

เอาล่ะ...

เฉิงเหล่ยที่ตอนแรกกำลังซาบซึ้งใจสุดซึ้ง พอเห็นท่าทาง "เหนียมอาย" ของป้าเผยเข้าไป ก็เป็นอันว่าจบกัน ความซึ้งหายวับไปกับตา เขาไม่พูดขอบคุณต่อแล้วดีกว่า คืนเงินให้จบๆ ไปเลยดีกว่า

เพราะเหตุการณ์แตงโมฟีเวอร์นี้เอง ทำให้ธุรกิจร้านผักของเฉิงเหล่ยเริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และนั่นก็ทำให้ป้าเสิ่นที่อยู่ข้างๆ เริ่มเครียดหนักกว่าเดิม

เดิมทีป้าเสิ่นกะจะใช้กิจกรรมลด 20% บีบเฉิงเหล่ยให้จนมุม เพราะเธอรู้ว่าสัญญาเช่าร้านของเขากำลังจะหมด ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ อีกฝ่ายคงไม่กล้ามาแลกหมัดสงครามราคากับเธอแน่ๆ เธอจึงกะจะใช้ช่วงไม่กี่วันนี้กดดันจนร้านผักเฉิงเหล่ยต้องปิดตัวลง

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า ไอ้เจ้าหนุ่มนี่จะใช้มุกนี้แหกวงล้อมออกมาจนเปิดทางรอดให้ร้านตัวเองได้หน้าตาเฉย!

จบตอน 79