ตอนที่ 80 ปฏิกิริยาของครอบครัวป้าฝูตอนกินแตงโม

ตอนที่ 80 ปฏิกิริยาของครอบครัวป้าฝูตอนกินแตงโม

ป้าฝู เมื่อตอนเช้าตอนที่ออกไปซื้อผัก เธอเห็นคนมุงล้อมร้านขายผักของเฉิงเหล่ยกันเต็มไปหมด

ในฐานะ "ตัวแม่วงการเผือก" เรื่องสนุกแบบนี้มีหรือที่เธอจะพลาด ดังนั้นเธอจึงไปยืนปะปนอยู่ในฝูงชนเพื่อรอดูงิ้วฉากเด็ดด้วยคน หลังจากยืนดูอยู่พักใหญ่ เธอก็พอจะเข้าใจสถานการณ์แล้วว่า วันนี้ร้านขายผัก "ร้านกรีนมาร์เก็ต" เริ่มเอาแตงโมออกมาขาย เรื่องนี้จะว่าแปลกก็แปลก จะว่าไม่แปลกก็ไม่แปลก เพราะก็เคยมีคนทำแบบนี้มาก่อน แต่สิ่งที่ทำให้เธอต้องตกตะลึงก็คือ แตงโมที่นี่ขายตั้งชั่งละ 8.3 หยวน!

คุณพระช่วยกล้วยทอด! นี่มันต่างอะไรกับการปล้นกันกลางแดดล่ะเนี่ย?

เดิมทีป้าฝูกะว่าจะยืนดูเชิงอีกสักพักแล้วก็จะจากไป แต่ทว่าจู่ๆ ก็มีผู้หญิงอ้วนคนหนึ่งประกาศเลี้ยงแตงโมทุกคนฟรีๆ เรื่องดีๆ ของฟรีแบบนี้ ป้าฝูมีหรือจะไม่เต็มใจมีส่วนร่วม

เนื่องจากเธอมาค่อนข้างช้า ตำแหน่งที่ยืนจึงอยู่ค่อนข้างหลัง ทำให้ได้กินแตงโมช้ากว่าคนอื่นเล็กน้อย

แต่ทว่า... ทันทีที่เธอได้กินแตงโมเข้าไป ทั้งร่างของเธอก็ถึงกับชะงักงัน แตงโมนี่มันหวานจนเหมือนกินน้ำตาลเข้าไป น้ำเยอะจนเหมือนกำลังดื่มน้ำผลไม้สดๆ และความเย็นของมันก็ซึมซาบเข้าไปถึงขั้วหัวใจ

หลังจากได้ชิม และหลังจากที่มีคนเริ่มเปิดฉากซื้อก่อน ป้าฝูก็อาศัยความได้เปรียบเรื่องตำแหน่งที่ยืน พุ่งเข้าไปแย่งซื้อแตงโมลูกใหญ่มาได้ลูกหนึ่งทันที

พอแย่งแตงโมมาได้ ป้าฝูก็ซื้อผักที่จำเป็นอีกนิดหน่อยแล้วรีบกลับบ้านตรงดิ่งไปเลย

เมื่อถึงบ้าน ป้าฝูก็จัดการผ่าแตงโมทันที แล้วเอาแช่ตู้เย็นไว้

ปัจจุบันป้าฝูอาศัยอยู่กับลูกชาย อาหารกลางวันหรือมื้อต่างๆ ป้าฝูจะเป็นคนเตรียมให้เสมอ

ตอนเที่ยง หลานชายตัวน้อยเลิกเรียนกลับมาบ้านก่อน จากนั้นลูกชายและลูกสะใภ้ก็เลิกงานกลับมากินข้าวเที่ยงที่บ้านตามลำดับ ในระหว่างมื้ออาหาร ป้าฝูก็ได้เล่าเรื่องที่เธอไปแย่งซื้อแตงโมมาได้ลูกหนึ่ง แต่พอพูดถึงเรื่องราคา ทั้งลูกชายและลูกสะใภ้ต่างก็ชะงักตะเกียบในมือไปพร้อมๆ กัน

ลูกชายไม่ได้พูดอะไร แต่ลูกสะใภ้ทนไม่ไหวต้องเอ่ยปากออกมา

"แม่คะ แตงโมอะไรจะแพงขนาดชั่งละแปดหยวนสาม แม่โดนเขาหลอกมาหรือเปล่าเนี่ย"

ปากของลูกสะใภ้บอกว่ากลัวแม่โดนหลอก แต่สีหน้าและน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยการตำหนิว่าแม่สามีใช้เงินสิ้นเปลือง

แตงโมชั่งละ 8.3 หยวน เป็นไปได้ยังไง ต่อให้เป็นแตงโมนำเข้าก็ไม่แพงขนาดนี้หรอกมั้ง ขนาดเมลอนฮามี่ ตอนนี้ยังไม่ถึงแปดหยวนเลย อย่างมากก็ห้าหกหยวนต่อชั่ง แต่นี่มันแค่แตงโมนะ

"เสี่ยวฟาง เธอไม่รู้อะไร แตงโมนี่มันอร่อยจริงๆ นะ แม่ชิมมาแล้ว แถมเขามีแค่ 5 ลูกเอง แม่กว่าจะแย่งมาได้ลูกหนึ่งนี่ลำบากแทบตาย" เมื่อเห็นลูกชายและลูกสะใภ้ท่าทางไม่ค่อยดีและไม่เข้าใจตน ป้าฝูจึงรีบอธิบาย

"แม่คะ แตงโมอร่อยมันจะอร่อยไปได้ถึงไหนกันเชียว ต่อให้อร่อยยังไง มันก็ยังเป็นแตงโมอยู่ดีไม่ใช่เหรอคะ?"

แม้ลูกสะใภ้เสี่ยวฟางจะฟังคำอธิบายของแม่สามีแล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกว่าแตงโมนี่ซื้อมาไม่คุ้มค่าอยู่ดี

"แม่ครับ ทีหลังซื้อของพวกนี้ให้น้อยลงหน่อยนะ" อารุ่ย ลูกชายของป้าฝูที่ตอนแรกตั้งใจจะไม่พูดอะไร ก็เอ่ยปากขึ้นมาเช่นกัน เขาไม่ได้อยากจะตำหนิแม่ตัวเองหรอก แต่แค่อยากจะบอกไว้เป็นแนวทาง และถือโอกาสจบหัวข้อสนทนานี้เสีย ไม่อย่างนั้นเมียเขาคงบ่นแม่ไม่หยุดแน่ๆ

"คุณย่าครับ คุณย่า ผมอยากกินแตงโมลูกใหญ่" เสี่ยวหนิง หลานชายของป้าฝูเห็นผู้ใหญ่คุยกันและมีคำว่าแตงโมโผล่มาตลอด เขาไม่เข้าใจหรอกว่าคุยอะไรกัน รู้แค่ว่าพวกเขากำลังพูดถึงแตงโม

"เสี่ยวหนิง ต้องกินข้าวให้หมดก่อนถึงจะอนุญาตให้กินแตงโมได้" เสี่ยวฟาง ลูกสะใภ้ทำหน้าดุใส่ลูกชายตัวเอง

"ฮะ..." เมื่อเห็นแม่ทำหน้าบึ้ง เสี่ยวหนิงก็ได้แต่รับคำสั้นๆ แล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างว่าง่าย เห็นได้ชัดว่าในบ้านหลังนี้ เขาค่อนข้างกลัวแม่ตัวเองมากทีเดียว

ป้าฝูเห็นว่าลูกชายและลูกสะใภ้ดูไม่ค่อยพอใจที่เธอซื้อแตงโมนี้มา เธอก็ไม่ได้อธิบายต่อ แต่เตรียมใจไว้ว่าหลังจากกินข้าวเสร็จ จะเอาแตงโมออกมาให้พวกเขาชิมดู ถึงตอนนั้น เมื่อพวกเขาได้กินแตงโมเข้าไป ก็จะรู้เองว่าทำไมเธอถึงยอมซื้อแตงโมลูกนี้มา

ไม่นานนัก ทั้งครอบครัวก็กินข้าวเสร็จ เนื่องจากเสี่ยวหนิงรบเร้าอยากกินแตงโมไม่หยุด ทุกคนจึงย้ายไปนั่งรวมตัวกันที่โซฟาเพื่อเตรียมกินผลไม้หลังอาหาร ซึ่งก็คือแตงโมนั่นเอง

ป้าฝูนำแตงโมที่หั่นไว้แล้วออกมาจากตู้เย็น แกะพลาสติกแรปออก แล้ววางจานแตงโมลงบนโต๊ะกาแฟหน้าโซฟา

"มาเสี่ยวหนิง กินแตงโมลูก" เมื่อวางจานเสร็จ ป้าฝูก็เรียกหลานชายให้มากิน

"ครับคุณย่า" เสี่ยวหนิงที่อยากกินมานานแล้ว รีบหยิบแตงโมชิ้นหนึ่งขึ้นมาหม่ำทันที

"อารุ่ย เสี่ยวฟาง พวกเธอก็กินด้วยกันสิ"

"ครับ/ค่ะ" ถึงแม้เมื่อกี้บนโต๊ะอาหารจะไม่เข้าใจที่แม่ซื้อแตงโมแพงๆ มา แต่ในเมื่อซื้อมาแล้วก็ต้องกินล่ะนะ ไม่กินจะให้ทิ้งหรือไง

คนทั้งสาม ตกอยู่ภายใต้สายตาจับจ้องของป้าฝู ขณะที่พวกเขาค่อยๆ ส่งแตงโมเข้าปาก ป้าฝูจ้องมองพวกเขาเขม็ง อยากรู้เหลือเกินว่าหลังจากกินเข้าไปแล้วจะมีปฏิกิริยายังไง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เธออยากเห็นสีหน้าตกตะลึงจนไม่เชื่อสายตาปรากฏขึ้นมาบนหน้าของพวกเขา

ก็ใครล่ะ... เมื่อกี้ยังมาตำหนิเธอว่าซื้อแตงโมแพงอยู่เลย

ผลปรากฏว่า ปฏิกิริยาของทั้งสามคนหลังจากกินแตงโมเข้าไป เป็นไปตามที่ป้าฝูคาดไว้เป๊ะ!

คนแรกที่มีปฏิกิริยาคือกองหนุนตัวน้อย เสี่ยวหนิง "คุณย่าครับ แตงโมนี่อร่อยสุดๆ ไปเลย!" เด็กน้อยไม่รู้จักการแสดงสีหน้าเหลือเชื่ออะไรหรอก เขารู้แค่ว่า แตงโมนี่มันโคตรอร่อยเลย!

แต่ลูกชายและลูกสะใภ้ของเธอนั้นต่างออกไป สีหน้าที่พวกเขาแสดงออกมาคือ "ความไม่อยากจะเชื่อ" ใช่แล้ว... มันคือความไม่อยากจะเชื่อสายตาจริงๆ

อารุ่ยมองไปทางเสี่ยวฟาง ภรรยาของเขา และเสี่ยวฟางก็มองไปทางอารุ่ยเช่นกัน จากดวงตาของกันและกัน พวกเขาต่างเห็นความตกตะลึงที่สะท้อนออกมา

แตงโมนี่... มันจะอร่อยขนาดนี้ได้ยังไงกัน!!!

ปกติแล้ว แตงโมที่อร่อยก็แค่หวานกว่าปกติ แต่แตงโมที่พวกเขากำลังกินอยู่นี้ นอกจากจะหวานเจี๊ยบแล้ว รสสัมผัสยังดีเยี่ยม ที่สำคัญที่สุดคือหลังจากกินลงไปแล้ว ทั้งร่างกลับรู้สึกเย็นสบายขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ความอบอ้าวของฤดูร้อนหายวับไปกับตา

ลูกสะใภ้เสี่ยวฟางเคี้ยวแตงโมไปพลางค่อยๆ เอนหลังพิงโซฟาด้วยความรู้สึกผ่อนคลายสุดขีด เธอรู้สึกราวกับว่าในฤดูร้อนที่แผดเผา เธอได้กระโดดลงไปในสระว่ายน้ำ และถูกโอบอุ้มด้วยน้ำที่เย็นฉ่ำ นาทีนี้ เธอละทิ้งความคิดที่เคยตำหนิแม่สามีว่าซื้อแตงโมสิ้นเปลืองไปจนหมดสิ้น แตงโมนี่ชั่งละ 8.3 หยวน... บอกเลยว่า "โคตรคุ้ม!"

"แม่ครับ แตงโมนี่แม่ไปซื้อมาจากไหน อร่อยสุดยอดไปเลย!" อารุ่ย ลูกชายของป้าฝูถามแม่อย่างตื่นเต้นหลังจากกินเข้าไปแล้ว แตงโมนี่คือแตงโมที่อร่อยที่สุดเท่าที่เขาเคยกินมาในชีวิตเลยจริงๆ

อย่าว่าแต่ชั่งละ 8.3 หยวนเลย ต่อให้ชั่งละ 83 หยวน เขาก็จะ... เอ้อ 83 หยวนมันก็เว่อร์ไปหน่อย เขาคงไม่ซื้อหรอก แต่ถ้าชั่งละ 8.5 หยวนเนี่ย เขาซื้อแน่นอน!

เมื่อเห็นสีหน้าและได้ยินคำพูดของลูกชายและลูกสะใภ้ ป้าฝูก็ยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะ เมื่อกี้พวกเธอยังว่าแม่ทำไมซื้อแพง ตอนนี้รู้ซึ้งถึงเหตุผลหรือยังล่ะ? แล้วจะบอกให้เลยนะ ถ้าไม่ใช่เพราะประสบการณ์การซื้อผักที่แม่สะสมมาหลายปี วันนี้ไม่มีทางแย่งแตงโมลูกนี้มาได้หรอก!

"แม่คะ หนูเข้าใจแม่ผิดไป หนูขอโทษด้วยนะคะ แตงโมชั่งละแปดหยวนสามนี่มันคุ้มค่าเกินราคาจริงๆ ค่ะ" เสี่ยวฟาง หลังจากกินไปชิ้นหนึ่งก็ขอโทษแม่สามีด้วยความรู้สึกผิด

"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ก่อนแม่จะได้ชิม แม่ก็คิดว่าคนขายแตงโมชั่งละแปดหยวนสามนี่คงฝันกลางวันอยู่แน่ๆ แต่พอได้ชิมแล้ว แม่ถึงได้รู้ว่า ความคิดของแม่ตอนแรกนั่นแหละที่เป็นการฝันกลางวันของจริง"

ป้าฝูยอมรับคำขอโทษของลูกสะใภ้อย่างใจกว้าง และเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายอึดอัด เธอจึงเล่าความคิดแรกของเธอตอนที่ยังไม่ได้ชิมให้ฟังด้วย ท่ามกลางเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม ครอบครัวป้าฝูก็นั่งกินแตงโมและพูดคุยกันอย่างมีความสุข และฉากแบบเดียวกันนี้ ก็กำลังเกิดขึ้นในบ้านหลังอื่นๆ ของคนที่โชคดีแย่งแตงโมไปได้ในวันนี้เช่นกัน

จบตอน 80