ตอนที่ 16 เปิดระบบเติมเงิน

ตอนที่ 16 เปิดระบบเติมเงิน

วิธีการเล่นที่แสนแสบของป้าเสิ่น ทำเอาเฉิงเหล่ยต้องเปลี่ยนมุมมองที่มีต่อยัยป้านี่ใหม่เลยทีเดียว

ป้าเสิ่นนี่มัน... เจ้าเล่ห์เพทุบายจริงๆ

พอลองย้อนกลับมาคิดดูดีๆ ตอนที่เขาลดราคาแตงกวาเหลือจินละ 1 หยวน อีกฝ่ายกลับนิ่งเฉยไม่ยอมลดราคาแข่งต่อ นั่นเพราะป้าแกรู้ดีว่าต้นทุนแตงกวามันเป็นไปไม่ได้ที่จะต่ำขนาดนั้น

แถมป้ายังเลือกจังหวะได้เป๊ะมาก คือรอให้แตงกวาร้านเฉิงเหล่ยขายจนหมด และเป็นจังหวะที่ลูกค้ากำลังมองหาผักอย่างอื่นพอดี ป้าก็รีบปล่อยโปรโมชั่นผักตัวใหม่ทันที

แผนการนี้... การตอบโต้แบบนี้... มันยอดเยี่ยมจริงๆ!

แม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นคู่แข่ง แต่เฉิงเหล่ยก็อดไม่ได้ที่จะแอบยกนิ้วให้ในใจกับลูกไม้ของป้าเสิ่น

มะเขือเทศที่ร้านเฉิงเหล่ยรับมาต้นทุนอยู่ที่จินละ 3.9 หยวน ซึ่งเท่ากับราคาขายที่ป้าเสิ่นตั้งไว้ตอนนี้พอดิบพอดี ถ้าเขาขืนลดราคาแข่งตามไป หักลบค่าเสียหายจากการคัดทิ้งและเน่าเสียแล้ว เขาขาดทุนยับเยินแน่นอน

ไม่ได้การล่ะ จะทำแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด

คิดได้ดังนั้น เฉิงเหล่ยจึงรีบกดโทรศัพท์หา "หลี่อ้วน" ซัพพลายเออร์ส่งผักเจ้าประจำของเขา

ตื้ด... ตื้ด...

หลังจากรอสายอยู่สองสามวินาที อีกฝ่ายก็รับสาย "ฮัลโหล เถ้าแก่เฉิง มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

"เถ้าแก่หลี่ ผมจะถามหน่อยว่าตอนนี้ราคามะเขือเทศมันลงแล้วเหรอครับ ราคาส่งเท่าไหร่นะ?"

"ยังนะครับ ช่วงนี้มะเขือเทศขายดี ราคาส่งยังอยู่ที่ 3.9 หยวนเหมือนเดิม มีอะไรเหรอ?"

"อ๋อ เปล่าครับ คือร้านข้างๆ ผมเขาขายมะเขือเทศจินละ 3.9 หยวนน่ะ พอดีวันนี้ผมไม่ได้ไปรับของเอง เลยนึกว่าราคามันลงแล้ว"

"อ๋อ... ร้านข้างๆ คุณอาจจะสั่งปริมาณเยอะจนคุยราคากันได้มั้ง หรือไม่เขาก็อาจจะไปหาแหล่งเจ้าอื่นมา"

"โอเคครับ ขอบคุณมากครับเถ้าแก่หลี่"

"ไม่เป็นไรครับ"

เฉิงเหล่ยขอบคุณเสร็จก็วางสายไป

เขารู้ข้อมูลจากหลี่อ้วนแล้วว่ามะเขือเทศไม่ได้ลดราคาลง แต่คำพูดของหลี่อ้วนก็ช่วยเปิดทางสว่างให้เขา คือป้าเสิ่นอาจจะหาแหล่งอื่นที่ถูกกว่าจริงๆ หรือไม่ยัยป้าก็ใช้ "ลิ้นสามนิ้ว" (ฝีปาก) ในการต่อราคาจนสำเร็จ

หรือที่โหดกว่านั้น... ป้าอาจจะขายเท่าทุนเพื่อเรียกลูกค้า?

ถ้าเป็นอย่างหลังจริงๆ ต้องยอมรับว่าป้าเสิ่นมี "ความกล้า" มากกว่าเฉิงเหล่ยเยอะเลย

เขากล้าลดราคาเพราะเขามี "มิติเกม" หนุนหลัง แต่ป้าเสิ่นนี่สิ ยอมเฉือนเนื้อตัวเองเพื่อตามเกมของเขา

ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร สิ่งที่เฉิงเหล่ยต้องทำตอนนี้คือจะรับมือยังไงดี?

จะให้ลดราคาแข่งตามไป บอกตามตรงว่าเฉิงเหล่ยไม่มีเวลาและแรงกายพอที่จะไปคลุกวงในสู้ขนาดนั้น อย่าว่าแต่จะสร้างเนื้อสร้างตัวเลย แค่ค่าเช่าห้องที่จะหมดสัญญาเดือนหน้า เขายังไม่รู้จะหาที่ไหนมาจ่ายเลย

ถ้าขืนเปิดสงครามราคากับป้าเสิ่นต่อไป ไม่กี่วันร้านเขาได้เจ๊งสมพรปากแน่ๆ

ตอนนี้ ที่พึ่งเดียวของเขาก็คือมิติเกมนี่แหละ

แต่ปัญหาคือ เมล็ดนิรนามในมิติเกมมันหมดเกลี้ยงแล้ว และเขายังหาวิธีได้เมล็ดพันธุ์มาเพิ่มไม่ได้เลย

ไม่ได้ละ วันนี้ต้องหาเวลาเข้าไปสำรวจมิติเกมให้ละเอียดอีกรอบซะแล้ว

เฉิงเหล่ยครุ่นคิดถึงวิธีโต้กลับป้าเสิ่น พลางสายตาก็ยังจ้องไปที่ร้านข้างๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้

มีเพียงกำแพงกั้นแท้ๆ...

มองดูความคึกคักวุ่นวายที่ร้านข้างๆ แล้วมองกลับมาที่ร้านตัวเอง... ทุกอย่างที่เห็นมันคือภาพสะท้อนร้านเขาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนชัดๆ

พอบ่ายโมงกว่าๆ เฉิงเหล่ยก็ขายของได้บ้างประปราย มีลูกค้าขาประจำแวะเวียนมาอุดหนุน

แต่สิ่งสำคัญคือ พลังการซื้อของพวกลุงป้านี่มันมหาศาลจริงๆ มะเขือเทศราคาพิเศษที่ร้านป้าเสิ่นถูกกวาดจนเกลี้ยงแผงไปแล้ว

เฉิงเหล่ยจึงปิดประตูร้านและกลับบ้าน หลังจากจัดการมื้อเที่ยงแบบง่ายๆ เสร็จ เขาก็แวบเข้าไปในมิติหนึ่งหมู่สามเฟินทันที ตอนนี้ ในถุงผ้าที่เคยใช้เก็บเมล็ดนิรนามว่างเปล่าไม่มีอะไรเหลือเลย

และแผงสเตตัสที่เขาส่องดูเมื่อคืน ก็ไม่มีวิธีหาเมล็ดพันธุ์บอกไว้เลยด้วย เขาลองเปิดดูอีกครั้ง

ผู้เล่น เฉิงเหล่ย

เลเวลฟาร์ม เลเวล 1

เลเวลประมง เลเวล 0 (ยังไม่ปลดล็อก)

เลเวลปศุสัตว์ เลเวล 0 (ยังไม่ปลดล็อก)

เมล็ดนิรนาม 0 เมล็ด

เงินที่มี 10,193 หยวน

ต้องการออกจากมิติ ใช่ / ไม่ใช่

เฉิงเหล่ยจิ้มไปที่คำว่า "เมล็ดนิรนาม" ข้อมูลที่โชว์ขึ้นมาก็ยังเหมือนเดิม เมล็ดพันธุ์ปริศนา ไม่รู้ว่าปลูกแล้วจะได้ผลลัพธ์เป็นอะไร

แต่มันไม่มีคำใบ้เลยว่าจะไปหามันมาจากไหน!

เชี่ยยย!

อย่าบอกนะว่าข้าเพิ่งจะได้สัมผัสประสบการณ์เทพได้ไม่กี่วัน ระบบนี้ก็หมดอายุการใช้งานแล้ว?

มันไม่ควรเป็นแบบนี้สิ ความหล่อของข้าก็ยังคงอยู่ครบถ้วน แล้วทำไมมันเป็นแบบนี้ไปได้!

บทละครมันไม่ควรดำเนินไปทางนี้นี่หว่า!

เฉิงเหล่ยเริ่มเดินสำรวจไปทั่วทุกซอกทุกมุมในมิติหนึ่งหมู่สามเฟินอีกครั้ง เพื่อหาเบาะแสบางอย่าง

คราวนี้เขาหาละเอียดมาก เขาเดินไปที่ผืนดินสีเหลือง ใช้มือลูบดินไปมา... ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ลองไปแตะผืนดินที่ยังไม่ปลดล็อก... มันก็ขึ้นแค่ว่า "ยังไม่ปลดล็อก"

เมื่อเห็นว่าฝั่งผืนดินไม่มีอะไรน่าสนใจ เขาจึงเดินไปที่กระท่อมมุงจาก

เฉิงเหล่ยเดินวนรอบกระท่อมอยู่หลายตลบก็ไม่เจออะไร เขาเข้าไปข้างในรื้อค้นอย่างละเอียดทุกซอกมุม... ก็ยังว่างเปล่า

ส่วนบ่อน้ำหรือรั้วไม้ต่างๆ ก็ไม่มีร่องรอยของเบาะแสอะไรเลย

หลังจากหาจนทั่วหนึ่งรอบ เฉิงเหล่ยก็ยังไม่พบอะไรใหม่

เขาทิ้งตัวลงนอนแผ่บนพื้นหญ้าอย่างหมดแรง

แหงนมองท้องฟ้าสีครามและปุยเมฆขาวพลางถอนหายใจด้วยความจนปัญญา

ไอ้เกมนี้มันช่างไม่มีความเป็นมิตรกับผู้ใช้เอาซะเลย!

ข้าเพิ่งจะเริ่มสนุกกับเกม เพิ่งจะเริ่มทำกำไรจากผักในมิตินี้ได้แท้ๆ

แต่ทำไมตอนนี้มิติเกมนี่มันถึงกลายเป็นตัวถ่วงไปได้ล่ะเนี่ย?

ถ้าไม่มีแตงกวาจากมิติเกม เฉิงเหล่ยไม่มีทางขายจินละ 1 หยวนได้แน่นอน เพราะต้นทุนราคาส่งมันตั้ง 1.5 หยวนเข้าไปแล้ว!

"ระบบ อยู่ไหม? บอกหน่อยสิว่าจะหาเมล็ดนิรนามได้ยังไง"

"เฮ้! มีคนอยู่ไหม? แอดมิน? คอลเซ็นเตอร์? ข้ามีข้อเสนอแนะจะบอก!"

......

ถึงแม้ก่อนหน้านี้เขาจะเคยพูดอะไรทำนองนี้ไปแล้ว และรู้ดีว่าระบบมันไม่เคยตอบกลับเลย

แต่เฉิงเหล่ยก็ยังแอบหวังลึกๆ ว่ามันจะมีปาฏิหาริย์ เขาจึงตะโกนเรียกหาระบบต่อไป

ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม... สิ่งที่ตอบกลับมามีเพียงความเงียบงัน

เชี่ยยย!

เกมแบบนี้มันเล่นต่อไม่ได้แล้วโว้ย!

เห็นคนอื่นได้ระบบมา แป๊บๆ ก็พุ่งทะยานเป็นเทพเจ้า เดินทางสายรุ่งโรจน์

แล้วไหงพอมาถึงข้า มันถึงกลายเป็นสภาพแบบนี้ไปได้ล่ะเนี่ย

หรือว่าระบบมันบีบให้ข้ายอมแพ้?

หรือรู้ว่าร้านผักของข้ากำลังจะเจ๊ง เลยให้ความหวังมานิดนึงพอให้ดีใจ แล้วก็ดับไฟความหวังนั้นทิ้งซะ?

นี่มันจะใจร้ายเกินไปแล้วนะโว้ย!

"ใครก็ได้บอกทีเถอะว่าจะหาเมล็ดนิรนามได้ยังไง ระบบ... แกบอกข้าได้ไหม?"

"ข้าแค่อยากรู้วิธีหาเมล็ดพันธุ์... เอาหยั่งงี้ไหม ให้ข้าเติมเงินก็ได้นะเว้ย!"

เฉิงเหล่ยตะโกนใส่ท้องฟ้าอีกครั้ง จนถึงขนาดพลั้งปากพูดเรื่อง "เติมเงิน" ออกมา

"ติ๊ง! ตรวจพบความปรารถนาในการเติมเงินอย่างแรงกล้าจากผู้เล่น ขณะนี้ระบบได้ทำการเปิด 'ระบบเติมเงิน' เรียบร้อยแล้ว ขอให้ท่านสนุกกับการเล่นเกม"

ทันใดนั้น เสียงสังเคราะห์ที่ห่างหายไปนานก็ดังขึ้น!

"??????"

เนื้อหาที่ได้ยินเนี่ย... มันฟังดูแปลกๆ นะว่าไหม?

อะไรคือ 'ตรวจพบความปรารถนาในการเติมเงินอย่างแรงกล้า' วะ?

ข้าอยากเติมเงินที่ไหนกันเล่า! ก็เพราะแกไม่ยอมตอบข้า ข้าเลยแค่พูดส่งเดชไปงั้นเองไม่ใช่เหรอ!

ถึงแม้เฉิงเหล่ยจะบ่นพึมพำอยู่ในปาก แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขารีบจิ้มเปิดระบบเติมเงินที่เพิ่งโผล่มาทันที สัญลักษณ์ระบบเติมเงินโผล่ขึ้นมาตรงใต้ไอคอนแผงสเตตัสและคลังสินค้า มันเป็นรูป "บ้านหลังเล็กๆ"

ดูเหมือนไอคอน "ร้านค้า" ในเกมทั่วไปที่เขาเคยเล่นไม่มีผิด

พอกดเปิดระบบเติมเงินขึ้นมา เฉิงเหล่ยก็เริ่มไล่ตรวจสอบข้อมูลข้างในทันที...

จบตอน 16