ตอนที่ 15 ถูกเลียนแบบตลอดมา แต่แล้วก็โดนแซง

ตอนที่ 15 ถูกเลียนแบบตลอดมา แต่แล้วก็โดนแซง

กว่าเฉิงเหล่ยจะกล่อมพวกลุงๆ ป้าๆ ให้สงบลงได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

จากนั้นเขาก็เริ่มทยอยชั่งน้ำหนักแตงกวาในมือของแต่ละคนและเก็บเงิน

ในขณะที่เฉิงเหล่ยกำลังชั่งน้ำหนักให้ลูกค้าคนที่สาม ซึ่งก็คือลุงหม่าที่เบียดเข้ามาเก่งเป็นพิเศษคนนั้น จู่ๆ เสียงลำโพงก็ดังสนั่นขึ้นมา

"ลดราคาแล้วจ้า ลดราคาแล้ว! แตงกวาเหลือเพียงจินละ 1.3 หยวนเท่านั้น!"

เสียงลำโพงที่ดังขึ้นกะทันหันดึงดูดความสนใจของทุกคนในทันที รวมถึงตัวเฉิงเหล่ยด้วย

เฉิงเหล่ยมองตามเสียงไป ก็เห็นว่าป้าเสิ่นร้านข้างๆ เอาลำโพงขยายเสียงตัวใหญ่มาวางไว้หน้าร้าน แล้วเปิดคลิปเสียงโฆษณาที่อัดไว้ลูปไปมา

"เฮ้ย แกได้ยินไหม ร้านข้างๆ แตงกวาแค่จินละ 1.3 หยวนเองนะ"

"ได้ยินแล้ว ถูกกว่าทางนี้ตั้ง 2 เหมา (20 เฟิน) แน่ะ"

"ไปเหอะ พวกเราไปดูทางโน้นกันดีกว่า"

หลังจากลำโพงป้าเสิ่นประกาศซ้ำไปได้แค่ 2 รอบ เหล่าลุงป้าที่ยืนเข้าแถวรอจ่ายเงินอยู่ที่ร้านเฉิงเหล่ยก็เริ่มซุบซิบกัน

เฉิงเหล่ยได้ยินเข้าก็รู้ทันทีว่า "งานเข้า" แล้ว!

และแน่นอน เพียง 3 วินาทีต่อมา เหล่าลุงป้าก็โยนแตงกวาในมือทิ้ง แล้วแห่กันไปที่ร้านผักของป้าเสิ่นราวกับผึ้งแตกรัง

แม้แต่ลุงหม่าที่หูไม่ค่อยดี พอได้ยินโฆษณาก็ยังตามเขาไปดูที่ร้านข้างๆ ด้วยเลย

เชี่ยยย! ป้าเสิ่นนี่มันไม่ใช่คนแล้ว!

วิธีการแย่งลูกค้านี่มันแสบสันเกินไปแล้วนะ มาปล่อยโฆษณานี้ตอนที่คนร้านเขาเยอะที่สุดเนี่ยนะ?

แถมยังมาจัดโปรลดราคาแตงกวาเหมือนกันอีก นี่มันจงใจก๊อปปี้กันชัดๆ!

แจ้งความ! ต้องแจ้งความจับยัยป้านี่ให้ได้!

เฉิงเหล่ยมองฝูงชนที่แห่ไปทางป้าเสิ่นด้วยความคับแค้นใจ

เมื่อ 10 วินาทีก่อน พวกเขายังเป็นลูกค้าของผมอยู่เลยนะโว้ย!

แถมพวกลุงป้าพวกนี้ก็ "เรียล" เกินไปไหมครับ? แค่ถูกกว่ากันแค่ 2 เหมา พวกคุณจำเป็นต้องทิ้งผมไปหมดเลยเหรอ อย่างน้อยก็เหลือทิ้งไว้ให้ผมสักคนสิครับ! ไม่งั้นมันเขินนะเนี่ย!

เฉิงเหล่ยมองภาพความคึกคักที่ร้านป้าเสิ่นด้วยความหงุดหงิด โดยเฉพาะเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเลียนแบบแผนการตลาดของเขา มันยิ่งน่าโมโหเข้าไปใหญ่

กัดฟันกรอด... ทนไม่ได้ว่ะ! ทนไม่ได้จริงๆ!

เฉิงเหล่ยเห็นป้าเสิ่นวุ่นกับการรับลูกค้าพลางยิ้มจนเห็นฟันครบทุกซี่ เขาก็ยิ่งของขึ้น

ป้าอยากเลียนแบบผมใช่ไหม? อยากเล่นสงครามราคาใช่ไหม?

เออ! ได้! จัดไป!

เฉิงเหล่ยไม่ได้กลัวการลดราคาแตงกวาเลยสักนิด เพราะแตงกวาของเขาไม่ได้เสียเงินซื้อมาแม้แต่หยวนเดียว!

สู้โว้ย!

"ลดราคาพิเศษจ้า! แตงกวาเหลือเพียงจินละ 1 หยวนเท่านั้น! รีบมาซื้อกันเร็วเข้า!"

เฉิงเหล่ยใช้เสียงสดตะโกนสู้โฆษณา แถมยังจงใจเดินไปตะโกนใกล้ๆ ร้านป้าเสิ่นด้วย

และแน่นอน พอเฉิงเหล่ยตะโกนว่าแตงกวาจินละ 1 หยวน...

เหล่าลุงป้าที่ร้านป้าเสิ่นก็หันขวับมามองเฉิงเหล่ยเป็นตาเดียวทันที

เมื่อเห็นว่าสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่เขา เฉิงเหล่ยก็ตะโกนย้ำประโยคเดิมซ้ำๆ อีกหลายรอบ

พอลุงป้าแน่ใจแล้วว่าแตงกวาจินละ 1 หยวนคือเรื่องจริง พริบตาเดียวฝูงชนมหาศาลก็ย้อนกลับมาหาเขาอีกครั้ง!

เฉิงเหล่ยมองฝูงชนที่แห่กลับมาแล้วยกยิ้มที่มุมปาก

หึๆ จะมาสู้กับข้าเหรอ? ฝันไปเถอะป้า!

ในขณะที่ฝูงชนเคลื่อนย้ายกลับมา เฉิงเหล่ยก็สังเกตเห็นสีหน้าของป้าเสิ่นที่เปลี่ยนไป

จากหน้าที่เคยยิ้มแฉ่งค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหน้าดำคร่ำเครียด

เห็นสีหน้าป้าเสิ่นแบบนั้น เฉิงเหล่ยก็รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก!

อยากก๊อปปี้แผนข้านักใช่ไหมล่ะ มีปัญญาขยับตามก็ลองดูสิ!

หลังจากราคาแตงกวาร้านเฉิงเหล่ยลดลงเหลือ 1 หยวน ทางฝั่งป้าเสิ่นก็ไม่ได้ลดราคาตามทันที

โดยปกติราคาต้นทุนแตงกวาจะอยู่ที่ประมาณจินละ 1.5 หยวน การที่ป้าเสิ่นขาย 1.3 หยวนได้ แสดงว่าเธอต้องมีแหล่งสินค้าที่ถูกเป็นพิเศษ แต่ตอนนี้เฉิงเหล่ยกดราคาเหลือแค่ 1 หยวน ซึ่งมันเกินเพดานที่อีกฝ่ายจะรับไหวแน่นอน

เขารู้จักนิสัยป้าเสิ่นดี ยัยป้านี่น่ะกำไรน้อยหน่อยยังพอทน แต่จะให้ทำธุรกิจขาดทุนน่ะ... ไม่มีทางเสียหรอก!

"เสี่ยวเฉิง แตงกวาแกจินละ 1 หยวนจริงๆ เหรอ?" ป้าเสื้อเชิ้ตสีเทาที่เพิ่งเดินมาถึงเอ่ยถาม

"แน่นอนครับ วันนี้แตงกวาจินละ 1 หยวนเท่านั้นครับ!" เฉิงเหล่ยตอบอย่างหนักแน่น

พอได้รับคำยืนยัน พวกลุงๆ ป้าๆ ที่ตามมาก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง คว้าถุงมาโกยแตงกวากันอุตลุด

เฉิงเหล่ยมองพวกลุงป้าโกยแตงกวา พลางคอยต้อนรับลูกค้าและเหลือบมองสถานการณ์ร้านป้าเสิ่นไปด้วย

ลึกๆ เขาก็แอบกังวลว่าป้าเสิ่นจะบ้าจี้ลดราคาแข่งต่ออีกหรือเปล่า

เพราะถ้าขืนลดกันไปมากกว่านี้ เขาก็จะขายไม่ได้กำไรเหมือนกัน (ถึงต้นทุนจะฟรี แต่ค่าเหนื่อยก็มีนะโว้ย)

โชคดีที่จนกระทั่งเฉิงเหล่ยขายแตงกวาทั้ง 160 จิน (80 กิโลกรัม) จนหมดเกลี้ยง ลำโพงร้านป้าเสิ่นก็ไม่ได้ประกาศลดราคาแตงกวาแข่งอีกเลย

แต่ทว่า... ในขณะที่พวกลุงป้าซื้อแตงกวาเสร็จและกำลังจะเดินดูผักอย่างอื่นในร้านต่อ ลำโพงป้าเสิ่นก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง!

"ลดราคาแล้วจ้า ลดราคาแล้ว! มะเขือเทศจากราคาปกติจินละ 4.5 หยวน ตอนนี้เหลือเพียง 3.9 หยวนเท่านั้น!"

มะเขือเทศ... หนึ่งในผักที่ขายดีที่สุดในฤดูร้อน มันเอาไปทำได้สารพัดอย่างเหมือนแตงกวา จะกินสด ยำมะเขือเทศ มะเขือเทศผัดไข่ แกงจืดมะเขือเทศ หรือจะตุ๋นเนื้อใส่มะเขือเทศก็ได้

สรุปคือมันเอาไปทำอาหารได้หลากหลายกว่าและมีความต้องการในตลาดสูงกว่ามาก

พอลำโพงป้าเสิ่นประกาศโปรนี้ออกมา มันก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนไปในทันที

เฉิงเหล่ยได้ยินเข้าก็รู้เลยว่า "ชิบหาย" อีกรอบแล้ว!

เพราะป้าเสิ่นเลือกจังหวะเวลาได้ "แสบ" มากๆ

จังหวะที่คนเพิ่งซื้อแตงกวาเสร็จและกำลังมองหาผักอย่างอื่น แล้วป้าเสิ่นก็ดันมาจัดโปรลดราคามะเขือเทศพอดี

มันเป็นการดึงคนให้เดินออกจากร้านเขาไปหาเธออย่างแนบเนียน และโปรนี้ทำเงินได้มากกว่าขายแตงกวาแน่นอน

โห... โคตรเจ้าเล่ห์เลยว่ะ!

ที่สำคัญที่สุดคือ มะเขือเทศในร้านเฉิงเหล่ยน่ะลดราคาแข่งแบบนั้นไม่ได้แน่นอน เพราะกำไรมันค้ำคออยู่

มะเขือเทศพวกนี้เฉิงเหล่ยควักเงินตัวเองไปซื้อมาจากตลาดค้าส่งจริงๆ นะ ไม่ได้เสกมาจากมิติเกมฟรีๆ เหมือนแตงกวา

เพราะงั้น เขาเลยเลียนแบบการลดราคาของป้าเสิ่นไม่ได้

"เอ๊ะ ร้านข้างๆ มะเขือเทศลดราคาเว้ย ไปดูหน่อยไหม?"

"เออ วันนี้ฉันว่าจะทำแกงจืดมะเขือเทศพอดีเลย กำลังจะซื้ออยู่พอดี ไปๆ ไปดูร้านโน้นกัน"

"งั้นฉันไปด้วยคน"

เฉิงเหล่ยได้ยินพวกลุงป้าคุยกันเต็มสองหู

และแน่นอน... เสน่ห์ของมะเขือเทศลดราคานั้นเกินกว่าที่พวกเขาจะต้านทานไหว

เชี่ยยย! โดนป้าเสิ่นเล่นงานคืนจนได้!

มิน่าล่ะ... ตอนที่เขาลดราคาแตงกวาแข่ง ฝั่งโน้นถึงได้นิ่งเงียบกริบ

แถมช่วงสองวันที่เขาจัดโปรแตงกวาแล้วป้าเสิ่นไม่ไหวติง ที่แท้ก็แอบไปหาแหล่งซื้อมะเขือเทศราคาถูกมานี่เอง!

ก็นึกว่าป้าเสิ่นจะกลับเนื้อกลับตัว ที่ไหนได้ ก็ยังเป็น "ป้าเสิ่นคนเดิม" เพิ่มเติมคือความเจ้าเล่ห์

ประวัติการทำร้านผักของยัยป้านี่ก็คือ เห็นเฉิงเหล่ยขายอะไรได้เงินก็เปิดร้านแข่ง เฉิงเหล่ยขายอะไร ป้าแกก็ขายตาม

ป้าเสิ่นเลียนแบบเฉิงเหล่ยมาโดยตลอด...

เฉิงเหล่ยเองก็น่าอนาถใจจริงๆ ถูกคนอื่นเลียนแบบตลอดมา แต่สุดท้ายก็มักจะโดนเขาแซงไปได้ทุกที

โถ่... ชีวิตข้านี่มันช่างรันทดอะไรขนาดนี้

แล้วพวกลุงป้าพวกนี้ ที่ไหนถูกก็ไปที่นั่นจริงๆ

เมื่อกี้ยังรุมล้อมผมอยู่แท้ๆ พริบตาเดียวแห่ไปร้านป้าเสิ่นกันหมดละ

มันช่าง... น่าน้อยใจจริงๆ โว้ยยย!

จบตอน 15