ตอนที่ 17 เติมเงินแล้วมันต่างกันจริงๆ

ตอนที่ 17 เติมเงินแล้วมันต่างกันจริงๆ

อินเทอร์เฟซของระบบเติมเงิน จริงๆ แล้วมันก็คล้ายกับอินเทอร์เฟซของร้านค้านั่นแหละ

ด้านบนสุดจะแสดงจำนวนเงินในเกมที่มีอยู่ แล้วก็มีปุ่มทางเข้าสำหรับเติมเงินอยู่ข้างๆ

อย่างไรก็ตาม เงินในเกมนี้ถูกเรียกว่า "กรีนพอยต์"

เฉิงเหล่ยลองกดดูตรงการเติมเงิน พบว่าอัตราการแลกเปลี่ยนคือ 11

นั่นหมายความว่า ถ้าเฉิงเหล่ยเติมเงิน 100 หยวน เขาก็จะได้กรีนพอยต์มา 100 กรีนพอยท์

ด้านล่างของหน้าจอระบบเติมเงินจะมีช่องสี่เหลี่ยมเล็กๆ มากมาย ซึ่งเป็นที่วางสินค้าที่สามารถหาซื้อได้

หน้าตานี้ดูยังไงมันก็คือร้านค้าชัดๆ

มิน่าล่ะ ไอคอนมันถึงได้เหมือนกับไอคอนร้านค้าในเกมที่เขาเคยเล่นไม่มีผิด

ในช่องเล็กๆ เหล่านั้น ตอนนี้มีสินค้าวางขายอยู่เพียงอย่างเดียว

พอดูรูปไอคอนของสินค้าชิ้นนี้ ใช่เลย! มันคือ "เมล็ดนิรนาม" ที่เฉิงเหล่ยเฝ้าถวิลหาทั้งวันทั้งคืนนั่นเอง!

พอเห็นเมล็ดนิรนาม เฉิงเหล่ยก็ตื่นเต้นจนเนื้อเต้น!

ในที่สุดข้าก็รอแกเจอ... ดีนะที่ข้าไม่ยอมแพ้ไปซะก่อน

แต่ความตื่นเต้นของเฉิงเหล่ยยังไม่ทันได้ต่อเนื่องไปนานนัก

เขาก็เหลือบไปเห็น "ราคาขาย" ของไอ้เมล็ดนิรนามนี่เข้าเสียก่อน

ถึงตัวอักษรบอกราคามันจะค่อนข้างเล็ก แต่สายตาอันแหลมคมของเฉิงเหล่ยก็มองเห็นจนได้ 100

ใช่แล้ว... เมล็ดนิรนาม 100 เมล็ด ต้องใช้กรีนพอยต์ 100 กรีนพอยท์ในการซื้อ พูดง่ายๆ คือ เมล็ดนิรนาม 100 เมล็ด ราคา 100 หยวน!

เชี่ยยย!

แพงชะมัด!

ใช่ ปฏิกิริยาแรกของเฉิงเหล่ยคือ "แพง" เงิน 100 หยวนซื้อเมล็ดพันธุ์ได้แค่ 100 เมล็ด ซึ่งแปลว่าเงิน 100 หยวนนั้นจะปลูกผักออกมาได้แค่ 80 จิน (40 กิโลกรัม)

ถ้าเขาขายแตงกวาจินละ 1 หยวน แปลว่าเขา "ขาดทุน" ยับเยินเลยนะเนี่ย!

ขาดทุนย่อยยับ!

ถ้าจะขายราคาเท่าป้าเสิ่นร้านข้างๆ ขายหมดเกลี้ยง 80 จิน เขาก็จะได้กำไรแค่ 4 หยวน (ประมาณ 20 บาท)

แต่เขาดันประกาศลดราคาแตงกวาเหลือจินละ 1 หยวนไปแล้ว ถ้าจู่ๆ จะขึ้นราคากลับมา พวกลุงๆ ป้าๆ พวกนั้นคงไม่ยอมแน่ๆ แต่ เฉิงเหล่ยไม่ได้กะจะเอาฐานลูกค้ากลุ่มนี้อยู่แล้ว เขาอาจจะพิจารณาขายราคาเท่าป้าเสิ่นก็ได้

แต่มันก็ไม่มีประโยชน์อยู่ดี เพราะมันทำเงินไม่ได้เท่าไหร่

หรือว่าจะใช้เป็น "สินค้าดึงคน" เข้าเข้าร้านดีนะ?

แต่ป้าเสิ่นเขามีมะเขือเทศจัดโปรลดราคาอยู่นี่นา งั้นเขาก็ต้องลดราคามะเขือเทศแข่งด้วยสิ

ดูท่าทางแล้ว... คงต้องทำแบบนั้นจริงๆ

ต้องอาศัยผักราคาพิเศษเพื่อดึงดูดความคึกคัก แล้วค่อยไปทำกำไรจากการยอดขายผักชนิดอื่นๆ ในร้านแทน

เฉิงเหล่ยคิดตกในเวลาอันรวดเร็ว

ในเมื่อป้าเสิ่นทำได้ จัดกิจกรรมราคาพิเศษได้

ตัวเขา เฉิงเหล่ย ก็ต้องรู้จักปรับเปลี่ยนตัวเองเหมือนกัน

ต้องมี "วิสัยทัศน์"

ถึงแม้ตอนนี้จะลำบากแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีวิสัยทัศน์ สุดท้ายก็มีแต่ทางตายทางเดียว

แม้ว่าเฉิงเหล่ยจะมีวิธีที่จะต่อสัญญาเช่าในเดือนหน้าได้ หรือแม้แต่จะฮุบร้านนี้มาเป็นของตัวเองเลยก็ไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ถ้าต้องลดตัวลงไปยอมสยบให้ป้าเผยเจ้าของบ้านล่ะก็... เขายอมทิ้งศักดิ์ศรีไปง้อหลิวชิงเหอดีกว่า!

เฉิงเหล่ยเลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วจัดการเติมเงินไป 500 กรีนพอยต์ จากนั้นก็กดซื้อเมล็ดนิรนาม 500 เมล็ดทันที

หลังจากซื้อสำเร็จ เมล็ดนิรนามกลับไม่ได้ปรากฏขึ้นในมือเขา

แวบหนึ่งเขาแอบคิดว่าไอ้เกมนี่มันโกงเงินเขาไปซะแล้ว

เฉิงเหล่ยที่กำลังจะพ่นคำด่าออกมา ก็เหลือบไปเห็นในแผงสเตตัสว่าจำนวนเมล็ดนิรนามโชว์เลข 500 แล้ว

เขาตั้งสติได้ครู่หนึ่ง แล้วรีบวิ่งเข้าไปในกระท่อมมุงจากทันที

นั่นไง! เมล็ดนิรนามอยู่ในถุงผ้านั่นจริงๆ ด้วย!

พอเห็นเมล็ดนิรนามในถุงผ้า เฉิงเหล่ยก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

กลับมาแล้ว... เมล็ดนิรนามของข้ากลับมาแล้ว!

หลังจากโปรยเมล็ดพันธุ์ลงบนผืนดินสีเหลืองชุดหนึ่ง และเห็นแถบความคืบหน้าโชว์ว่าอยู่ใน "ช่วงงอก"

เฉิงเหล่ยก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นมา อย่างน้อยไอ้เกมนี่มันก็ยังเล่นต่อได้

ตราบใดที่เกมยังเล่นได้... มันก็ยังมีความหวัง!

หลังจากตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเมล็ดพันธุ์และแถบความคืบหน้ามีอยู่จริง เฉิงเหล่ยถึงได้ยอมออกจากมิติกลับสู่โลกความเป็นจริงอย่างอาลัยอาวรณ์

เหมือนเช่นเคย หลังจาก "ทิ้งของเสีย" ไว้ในห้องน้ำ เฉิงเหล่ยก็กลับไปที่ห้องของตัวเองเพื่อพักผ่อน

เขานอนยาวไปจนถึงบ่ายสามโมงกว่าๆ

พอเฉิงเหล่ยตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เขาทำคือเตรียมตัวเข้ามิติไปดูว่าแตงกวาสุกหรือยัง

คำนวณเวลาดูแล้วก็น่าจะพอดี เกิดอาการวูบวาบชั่วครู่...

พอปรากฏตัวในมิติหนึ่งหมู่สามเฟิน เฉิงเหล่ยก็ต้องตะลึงกับภาพตรงหน้า!

สีเขียวที่คุ้นตาไม่ได้ปรากฏขึ้น นั่นหมายความว่าสิ่งที่โตขึ้นมาไม่ใช่แตงกวา!

แต่สิ่งที่ปรากฏต่อหน้ากลับเป็นภาพสีแดงฉานไปทั่วบริเวณ

[มะเขือเทศ; เลเวล 1, ผักธรรมดา]

มะเขือเทศลูกสีแดงสดใสเรียงรายอยู่ต่อหน้าเฉิงเหล่ย

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!

เฉิงเหล่ยที่คุ้นเคยกับสีเขียวมาตลอด ถึงกับงงเต๊กเมื่อเจอเข้ากับมะเขือเทศแบบกะทันหัน

เมล็ดนิรนามนี่มันปลูกอย่างอื่นได้ด้วยเหรอ?

ก่อนหน้านี้เฉิงเหล่ยเคยเห็นคำอธิบายเมล็ดนิรนามว่า "เมล็ดพันธุ์ปริศนา ไม่รู้ว่าปลูกแล้วจะได้ผลลัพธ์เป็นอะไร"

แต่เขาก็หว่านติดต่อกันมา 5 ชุด มันก็ได้แต่แตงกวามาตลอด

เขาเลยนึกว่ามันปลูกได้แต่แตงกวาซะอีก!

แต่พอควักเงินซื้อเมล็ดพันธุ์มาปลูก กลับได้มะเขือเทศออกมาเฉยเลย!

นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

หรือว่า... พอเติมเงินปุ๊บ ผลลัพธ์มันเลยเปลี่ยนไปปั๊บ?

หรือเป็นเพราะข้าหล่อขึ้น ดวงมันเลยดีขึ้นตามไปด้วย?

จะยังไงก็ช่างเถอะ ในเมื่อตอนนี้มันโตออกมาเป็นมะเขือเทศแล้ว

เฉิงเหล่ยเดินเข้าไปหามะเขือเทศเหล่านั้นด้วยความสงสัยระคนตื่นเต้น

เขาเด็ดมะเขือเทศออกมาลูกหนึ่ง มะเขือเทศลูกนี้ดูภายนอกแล้ว "ทรงดี" มาก

พูดให้เข้าใจง่ายๆ คือ มะเขือเทศนี่มัน "หน้าตาดี" สุดๆ!

 คนปลูกมันหล่อ มะเขือเทศที่ปลูกออกมามันก็เลยต้องดูดีตามไปด้วยเป็นธรรมดา

หลังจากพิจารณารูปลักษณ์ภายนอกแล้ว เฉิงเหล่ยก็ต้องการทำความเข้าใจกับ "เนื้อใน" ของมันบ้าง ซึ่งก็คือ "รสชาติ" นั่นเอง จากนั้น เฉิงเหล่ยก็อ้าปากกัดมะเขือเทศเข้าไปคำโตๆ

อืมมม...?! มะเขือเทศนี่มัน... ไม่ธรรมดา! ทำไมมะเขือเทศนี่มันถึงได้ "โคตรมะเขือเทศ" ขนาดนี้วะ!

พอกัดลงไปคำเดียว ทั้งน้ำทั้งเนื้อก็พุ่งพล่าน รสชาติเข้มข้น เปรี้ยวหวานกำลังดี สดชื่นสุดๆ!

รวยแล้ว... ข้าจะรวยอีกรอบแล้ว!

มะเขือเทศอร่อยขนาดนี้ ต่อให้ขายจินละ 4 หยวน ทุกคนก็ต้องยอมควักเงินซื้อแน่นอน!

ถ้าแตงกวารอบก่อนคนยังแยกความแตกต่างลำบาก แต่มะเขือเทศนี่ทุกคนต้องแยกออกแน่ๆ

ก็เพราะ "กลิ่นอายมะเขือเทศ" มันเข้มข้นจนทะลุปรอทขนาดนี้

เฉิงเหล่ยรู้สึกว่า เอาไปบดทำซอสมะเขือเทศตรงๆ ยังได้เลยนะเนี่ย

เฉิงเหล่ยเริ่มภารกิจเก็บเกี่ยวด้วยหัวใจที่พองโตยิ่งกว่าเดิม

คราวนี้เขามีแรงเก็บมากกว่าตอนเก็บแตงกวาซะอีก เพราะราคามันคนละเรื่องกันเลย!

แตงกวาเขาขายจินละ 1 หยวน แต่มะเขือเทศนี่ต่อให้ขายราคาเดียวกับป้าเสิ่น เขาก็ยังกำไรเน้นๆ!

ไม่นานนัก เฉิงเหล่ยก็เก็บเกี่ยวมะเขือเทศจนเสร็จสิ้น

พอเอาเข้าคลังมิติกาลเวลา น้ำหนักที่แสดงขึ้นมาคือ 40 กิโลกรัม (80 จิน) พอดิบพอดี

มันได้ผลผลิตเท่ากับแตงกวารอบก่อนเป๊ะเลย

ทีนี้... หักลบต้นทุนค่าเมล็ดพันธุ์ 100 หยวน ถ้าขายในราคาจินละ 3.9 หยวน...

เฉิงเหล่ยรีบคำนวณตัวเลขในหัวทันที และผลลัพธ์ที่ได้คือ...

เขาสามารถทำกำไรได้ถึง 212 หยวน!

รอบนี้... กำไรยับๆ เลยโว้ยยย!

ในวินาทีนี้ เฉิงเหล่ยไม่มีความรู้สึกเสียดายเงินที่เติมไปตอนแรกเหลืออยู่เลยแม้แต่นิดเดียว

 เอฟเฟกต์ของการเติมเงินมันต่างกันจริงๆ นั่นแหละ

ระบบเติมเงินนี่มันดีจริงๆ ไอ้เกมนี่มันยอดเยี่ยมที่สุด

ประสบการณ์การเล่นเกมช่างน่าประทับใจสุดๆ

ตอนนี้ มุมมองของเฉิงเหล่ยที่มีต่อเกมนี้เปลี่ยนไปแบบ 180 องศาในพริบตา

เมื่อกี้ยังด่าทออยู่ในใจแทบตาย แป๊บเดียวกลายเป็นผู้เล่นที่ซื่อสัตย์ที่สุดในปฐพีไปซะแล้ว

และอีกอย่างหนึ่งก็คือ การที่มะเขือเทศสุกในเวลานี้พอดี

มันคือการแก้ปัญหาที่เขากำลังเผชิญอยู่ได้แบบถูกที่ถูกเวลาสุดๆ!

หึๆ...ป้าเสิ่น... ป้าก๊อปแผนผมไปใช้แถมยังอัปเกรดมาสู้

ตอนนี้... ผมมี "ของขวัญ" จะส่งคืนให้ป้าเหมือนกัน!

เฉิงเหล่ยมองดูมะเขือเทศในคลังมิติกาลเวลาแล้วยิ้มออกมา เป็นรอยยิ้มที่มีความสุขที่สุดในโลก!

จบตอน 17