บทที่ 19 - หมัดเดียวซัดร่วงยกแก๊ง
บทที่ 19 - หมัดเดียวซัดร่วงยกแก๊ง
บทที่ 19 - หมัดเดียวซัดร่วงยกแก๊ง
"อ้าปากของเธอออก ขยับมาใกล้ๆ ขาของฉัน แล้วเริ่มส่งเสียงครางดังๆ..."
ฉินลั่วอาบน้ำไปร้องเพลงไปอย่างอารมณ์ดี
เขาเอาสบู่มาทำเป็นไมโครโฟนแล้วหมุนตัวไปรอบๆ
แต่พอหันกลับมา เขาก็ต้องชะงักกึก
สบู่ในมือลื่นหลุดลอยละลิ่วออกไปทันที
เขาเพิ่งจะก้มลงไปเก็บ ก็สังเกตเห็นว่ามีเท้าคู่หนึ่งมายืนอยู่ข้างๆ สบู่ก้อนนั้น
ฉินลั่วเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นว่าเป็นเจิ้งเฉียน เฉิงเฮ่าหนาน แล้วก็พรรคพวก
เขามองกลุ่มคนที่กำลังจ้องเขาด้วยสายตาโกรธแค้นแล้วก็ต้องหางตากระตุก
เขาเริ่มลังเลแล้วว่าตกลงสบู่ก้อนนี้ควรจะเก็บหรือไม่เก็บดี
"เอ่อ..." ฉินลั่วกลืนน้ำลายอึกใหญ่ "ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายนะ พวกนายทำแบบนี้มัน..."
...
แถมยังกระแทกอีกสามคนข้างหลังกระเด็นลอยไปพร้อมกันด้วย
ต้องรู้ก่อนนะว่าเฉิงเฮ่าหนานน่ะได้รับฉายาว่าเป็นรถถังแห่งกองร้อยทหารใหม่เลยนะ ไม่มีใครกล้าหือกับเขาหรอก
แล้วฉินลั่วมีพลังระดับไหนกันเนี่ย
แต่ตอนนี้ฉินลั่วกลับรู้สึกสะใจสุดๆ คราวก่อนไม่ได้ปล่อยหมัดออกไปทำเอาเขาอึดอัดแทบแย่
พอได้ลองใช้จริงๆ ไม่คิดเลยว่าพลังทำลายล้างมันจะมหาศาลขนาดนี้
นี่ถ้าวันข้างหน้าอัปเกรดพลังได้มันจะขนาดไหนกัน
ฉินลั่วพยายามข่มความดีใจเอาไว้แล้วค่อยๆ ส่ายนิ้วชี้ใส่พวกนั้น "ตอนแรกฉันก็แค่อยากจะใช้ชีวิตร่วมกับพวกนายแบบคนธรรมดาทั่วไป ทำไมพวกนายถึงต้องบีบให้ฉันต้องลงมือด้วยเนี่ย"
ทหารใหม่ทุกคนถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว
"นะ นี่นาย... นายเป็นวรยุทธ์ด้วยเหรอ" เจิ้งเฉียนมองฉินลั่วด้วยความหวาดกลัว
"ก็แหงสิ" ฉินลั่ววาดมือไปมากลางอากาศแล้วตั้งท่าหย่งชุน "วัยรุ่นเอ๋ย ฉันขอเตือนให้พวกนายเจียมตัวไว้หน่อยนะ อย่าบังคับให้ฉันต้องลงมืออีก"
"หมัดเมื่อกี้คือพลังวัตรยี่สิบปีของฉัน พวกนายรับมือไหวไหมล่ะ"
ถึงภายนอกฉินลั่วจะดูมาดนิ่งซ่อนคม แต่ความจริงแล้วในใจเขาตื่นตระหนกสุดๆ
พลังเทพหมัดเดียวจอดพอใช้เสร็จปุ๊บมันก็ติดคูลดาวน์ทันที ถ้าเกิดตอนนี้ไอ้พวกนั้นแห่กันเข้ามาล้อมกรอบ เขาคงโดนซัดเละแน่ๆ
โชคดีที่ท่าทางของฉินลั่วดูเป๊ะมาก มองดูแล้วแทบจะถอดแบบมาจากดอนนี่ เยน ในหนังเลย