บทที่ 18 ไอเดียเล็กๆ ที่น่าสนใจ

ชิราซาวะและยูกิโกะเดินวนรอบแนวกั้นของตำรวจเป็นอันดับแรก

มีผู้คนมุงดูอยู่ไม่น้อย แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของคุโด้ ชินอิจิเลย

กลับกลายเป็นว่า ทั้งสองคนได้รับรู้ลำดับเหตุการณ์จากบรรดาไทยมุงแทน

"เฮ้อ คงเป็นคดีบุกรุกเพื่อแก้แค้นล่ะมั้ง ภรรยาคนนั้นน่าสงสารจังเลยนะ เพิ่งกลับมาจากบ้านเกิดที่ฮอกไกโดแท้ๆ แต่กลับมาเจอสามีนอนตายอยู่คนเดียวในบ้าน แถมยังได้ยินมาว่าเขาตายมาหลายวันแล้วด้วย" ยูกิโกะถอนหายใจ

หลังจากได้ฟังเสียงซุบซิบของพวกไทยมุง ทั้งสองก็สามารถปะติดปะต่อเหตุการณ์ได้คร่าวๆ

นายและนางนากามูระเป็นคู่สามีภรรยาวัยกลางคนที่รักใคร่กลมเกลียวกันดี เมื่อนางนากามูระกลับมาจากการเยี่ยมครอบครัว เธอก็พบศพนากามูระ เคนในบ้านของพวกเขา

ผู้ตาย นากามูระ เคน เป็นชาวโตเกียวแต่กำเนิด ปัจจุบันดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกวางแผนของสำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและพลังงาน ภายใต้กระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรม ชื่อตำแหน่งอาจจะฟังดูยาว แต่ถ้าแปลให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือระดับหัวหน้าแผนกในเมืองหลวงนั่นแหละ

ดูเหมือนเขาจะมีฐานะพอสมควร แต่ในโตเกียว คุณสามารถพบเห็นคนแบบนี้ได้ทั่วไป

ปัจจุบันนางนากามูระเป็นแม่บ้านเต็มตัว ไม่ทราบอาชีพก่อนแต่งงานของเธอ เธอมาจากฮอกไกโดและยังไม่มีลูก แต่เพื่อนบ้านบอกว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาก

"ก่อนที่ความจริงจะกระจ่าง เรายังด่วนสรุปไม่ได้หรอกครับ"

ชิราซาวะส่ายหน้าเล็กน้อย เขาไม่ได้ใส่ใจกับคดีนี้มากนัก คดีคนตายในบ้านแบบนี้มีให้เห็นถมเถไป

แค่ในเมืองเบกะเมืองเดียว ก็มีคดีฆ่าตัวตายหรือฆาตกรรมเกิดขึ้นหลายร้อยคดีในแต่ละปีแล้ว

เขาไม่รู้ว่ายุคสมัยนี้มันวุ่นวาย หรือว่าโลกใบนี้มันวุ่นวายกันแน่

แค่ช่วงสองวันที่ผ่านมาตอนที่เขาออกไปข้างนอก เขาก็เจอคดีตามท้องถนนตั้งหลายครั้ง และทุกที่เกิดเหตุก็มีตำรวจล้อมกรอบไว้หมด ดูแล้วไม่น่าจะเป็นเรื่องเล็กๆ เลย

"เราค้นหาบริเวณรอบๆ แล้วล่ะ ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ชินอิจิก็น่าจะเข้าไปในที่เกิดเหตุแล้วล่ะครับ"

เมื่อพูดถึงคุโด้ ชินอิจิ ชิราซาวะก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาตงิดๆ

ในที่สุดเขาก็เข้าใจ ไอ้เด็กเปรตนี่ไม่ใช่เล่นๆ เลย มิน่าล่ะถึงได้เป็นตัวเอก

"ขอโทษด้วยนะ ชินจังชอบการสืบสวนเป็นพิเศษน่ะ เขาชอบเข้าไปยุ่งกับที่เกิดเหตุที่คนอื่นเขาพยายามหลีกเลี่ยงกันนักแหละ"

ยูกิโกะชินกับเรื่องแบบนี้ไปแล้ว และทำได้เพียงกล่าวขอโทษชิราซาวะซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ถ้าไม่มีชิราซาวะเข้ามาเกี่ยวข้อง วันนี้ก็คงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

เธอคงจะโทรหาคุโด้ ยูซาคุ แล้วก็ไปตามหาเขาจากข้อสันนิษฐานของเขา

จากนั้น พอคดีจบ เธอก็จะพาคุโด้ ชินอิจิกลับบ้าน

แต่วันนี้ ชิราซาวะอยู่ที่นี่ ไม่เพียงแต่เขาจะทำหน้าที่แทนคุโด้ ยูซาคุแล้ว แต่เธอยังต้องรบกวนให้เขาช่วยตามหาคุโด้ ชินอิจิอีก ซึ่งนั่นทำให้ยูกิโกะรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง

"ไม่เป็นไรหรอกครับ การที่เขาแสดงความสนใจในงานอดิเรกแบบนี้ตั้งแต่ยังเด็ก โตขึ้นเขาอาจจะเป็นตำรวจที่ยอดเยี่ยมก็ได้นะครับ"

ชิราซาวะยิ้มและพูดปลอบใจเธอ พลางนำทางยูกิโกะไปยังแนวกั้นของตำรวจ

"เดี๋ยวพอเราแสดงตัวแล้ว พี่ยูกิโกะกลับไปรอที่รถดีกว่านะครับ ยังไงที่นี่ก็เป็นสถานที่เกิดเหตุอาชญากรรม..."

"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ หนูรันอยู่คนเดียวได้ พี่เห็นสถานที่เกิดเหตุมาเยอะแล้ว เผื่อมีคนรู้จักของพี่กับยูซาคุอยู่ข้างใน จะได้ช่วยประหยัดเวลาได้บ้างน่ะ" ยูกิโกะรีบส่ายหน้า

การให้ชิราซาวะช่วยตามหาคุโด้ ชินอิจิก็น่าเกรงใจพอแล้ว เธอจะปล่อยให้ชิราซาวะไปหาคนเดียวอีกไม่ได้หรอก

"ตกลงครับ!"

ชิราซาวะก็ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน การพายูกิโกะไปที่เกิดเหตุด้วยก็เป็นเรื่องดีที่เขาจะได้พัฒนาความสัมพันธ์กับเธอ

ทันทีที่พวกเขามาถึงแนวกั้นของตำรวจ ดวงตาของยูกิโกะก็สว่างวาบขึ้นมาทันที และเธอก็ยกมือขึ้นทักทาย:

"สารวัตรเมงูเระ! ทางนี้ค่ะ ทางนี้!"

บริเวณหน้าบ้านพักที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล นายตำรวจร่างท้วมที่กำลังซักถามลูกน้องอยู่ได้ยินเสียงเรียก จึงหันกลับมามองด้วยความงุนงง และเมื่อเห็นว่าเป็นยูกิโกะ เขาก็แสดงความกระตือรือร้นอย่างเห็นได้ชัดและพยักหน้าทักทาย

จากนั้น สารวัตรเมงูเระก็กระซิบสองสามคำกับนายตำรวจที่อยู่ข้างๆ และเดินซอยเท้าเข้ามาหา:

"โอ้ คุณนายคุโด้นี่เอง ยูซาคุช่วงนี้เป็นยังไงบ้างครับ?"

"ยูซาคุไปอเมริกาช่วงนี้น่ะค่ะ และยังไม่กลับมาเลย" ยูกิโกะอธิบาย

"อย่างนี้นี่เอง" สารวัตรเมงูเระพยักหน้ารับ

ชิราซาวะสังเกตเห็นว่าเมื่อได้ยินว่าคุโด้ ยูซาคุไม่อยู่ สารวัตรเมงูเระก็ดูผิดหวังเล็กน้อยอย่างเห็นได้ชัด

"แล้วนี่คือใครครับ?"

สารวัตรเมงูเระสังเกตเห็นชิราซาวะเช่นกัน และเมื่อเห็นเขายืนอยู่แทบจะติดกับยูกิโกะ เขาจึงเอ่ยถามอย่างลืมตัว

"เขาคือชิราซาวะ เป็นรุ่นน้องสายตรงของเอริน่ะค่ะ เขาเพิ่งเรียนจบปีนี้และเป็นคนที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นเลยด้วย"

ยูกิโกะกะพริบตาและขยิบตาอย่างซุกซนให้ชิราซาวะ

ตอนแรก ชิราซาวะก็ไม่เข้าใจ แต่เมื่อเห็นสายตาของสารวัตรเมงูเระที่เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที เขาก็พอจะเข้าใจขึ้นมาบ้าง

สารวัตรเมงูเระมองชิราซาวะด้วยสายตาที่เป็นประกายและทักทายเขาอย่างเป็นกันเองสุดๆ :

"โอ้! ที่แท้ก็พี่น้องชิราซาวะนี่เอง! เป็นถึงบัณฑิตหัวกะทิจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยโตเกียว สุดยอดไปเลยครับ!"

เจ้าหน้าที่ตำรวจคนนี้ จะใช่คนประเภทที่ชอบขอความช่วยเหลือจากคนนอกตลอดเวลาหรือเปล่านะ...

ชิราซาวะคาดเดาอยู่ในใจ แต่ภายนอกเขาก็ยังคงพูดอย่างสุภาพว่า:

"ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ สารวัตรเมงูเระ คุณชมผมเกินไปแล้ว ผมเพิ่งเปิดสำนักงานกฎหมายของตัวเอง ยังไงในอนาคตคงต้องฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับสารวัตร"

เขาสังเกตเห็นว่าแม้สารวัตรเมงูเระจะไม่ได้สวมเครื่องแบบตำรวจเต็มยศ แต่ที่ปกเสื้อของเขาก็มีเครื่องหมายสัญลักษณ์ "สารวัตร" ติดอยู่

มันดูใหม่มาก เขาคงเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งมาแน่ๆ

"ฮ่าฮ่า พี่น้องชิราซาวะ อย่าถ่อมตัวไปเลยครับ มีแค่คนเก่งๆ อย่างคุณเท่านั้นแหละที่สามารถเป็นเจ้าของสำนักงานกฎหมายตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้ได้"

สารวัตรเมงูเระโบกมือ สีหน้าของเขายิ่งดูกระตือรือร้นมากขึ้นไปอีก

บัณฑิตคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยโตเกียว = อาชีพที่ตรงสาย

ยังหนุ่ม = มีเวลาเหลือเฟือ

เป็นเจ้าของสำนักงานกฎหมาย = มีความสามารถที่โดดเด่น

เป็นสินทรัพย์ที่มีศักยภาพดีขนาดนี้ ถ้าน่าเสียดายแย่ถ้าไม่ได้ทำความรู้จักเอาไว้

"เอาล่ะ เลิกคุยเรื่องสัพเพเหระกันก่อนเถอะ เข้าเรื่องสำคัญกันดีกว่า"

ทันใดนั้น เสียงที่แฝงไปด้วยความขุ่นเคืองของยูกิโกะก็ดังมาจากด้านข้าง และชิราซาวะก็มอบเวทีให้กับยูกิโกะอย่างรู้จังหวะ

ในเมื่อเป็นคนที่ยูกิโกะรู้จัก เขาก็ไม่ควรจะออกหน้ามากเกินไป

"อ้อ จริงด้วย! ทำไมคุณนายคุโด้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะครับ?"

สารวัตรเมงูเระเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าที่เขาเดินมาดูสถานการณ์ก็เพราะถูกยูกิโกะเรียกไว้

"ก็เรื่องชินจังน่ะสิคะ ไอ้เด็กแสบนั่นได้ยินว่ามีคดีเกิดขึ้นที่นี่ก็เลยรีบวิ่งมา ตอนนี้ฉันยังไม่รู้เลยว่าเขาวิ่งไปไหนแล้ว" ยูกิโกะพูดด้วยความปวดหัว

เมื่อรู้ว่าสารวัตรเมงูเระอยู่ที่นี่ แม้ว่าเธอจะกังวลน้อยลง แต่เธอก็ยิ่งรู้ดีว่าคุโด้ ชินอิจิจะต้องสร้างปัญหาเพิ่มขึ้นอีกแน่ๆ

เนื่องจากคุโด้ ยูซาอุมักจะช่วยกรมตำรวจแห่งชาติไขคดีอยู่บ่อยๆ ไม่เพียงแต่เธอเท่านั้น แต่คุโด้ ชินอิจิเองก็รู้จักตำรวจหลายคน รวมถึงสารวัตรเมงูเระด้วย

"อ้อๆๆ หมายถึงชินอิจินี่เอง! เขามาถึงที่นี่ก่อนผมซะอีก เขามากับพวกตำรวจจากสถานีตำรวจเบกะน่ะครับ แล้วก็เพราะเขาอยู่ในที่เกิดเหตุ เขาก็เลยช่วยพวกเราได้เยอะเลยทีเดียว" สารวัตรเมงูเระพูดพร้อมรอยยิ้ม

"แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนแล้วคะ?"

ยูกิโกะแอบกำหมัดแน่น ดวงตาของเธอเริ่มฉายแววอันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ

เธอแทบจะกังวลจนตายอยู่แล้ว แต่คุโด้ ชินอิจิกลับยังมาเล่นเป็นนักสืบทั้งที่ตัวเองยังเป็นแค่เด็กประถมเนี่ยนะ

"เขาอยู่ข้างในที่เกิดเหตุน่ะครับ เมื่อก่อนตอนที่เขาตามยูซาคุมา ชินอิจิมักจะเจอเบาะแสสำคัญๆ อยู่บ่อยๆ ครั้งนี้เขาบอกว่าอยากช่วย ผมก็เลยกะจะให้เขาลองดูสักหน่อยน่ะครับ"

สารวัตรเมงูเระพูดอย่างอารมณ์ดี เปิดแนวกั้นของตำรวจเพื่อให้ทั้งสองคนเข้าไป และนำทางพวกเขาไปยังสถานที่เกิดเหตุด้วยกัน

"ว่าแต่ พี่น้องชิราซาวะ ลองเข้ามาดูด้วยกันไหมครับ เผื่อจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง"

นานๆ ทีจะมีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยโตเกียวที่พึ่งพาได้มาอยู่ที่นี่ สารวัตรเมงูเระไม่อยากพลาดโอกาสนี้ไป

หลังจากค้นหามาประมาณครึ่งชั่วโมง ก็ยังไม่พบเบาะแสอะไรเลย และสารวัตรเมงูเระก็ต้องการหาเบาะแสเพิ่มเติมอย่างเร่งด่วน

เมื่อเทียบกับคุโด้ ชินอิจิวัย 12 ขวบแล้ว ชิราซาวะดูพึ่งพาได้มากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

"งั้นผมคงต้องรบกวนด้วยนะครับ คุณมีอุปกรณ์แบบใช้แล้วทิ้งไหมครับ?" ชิราซาวะพยักหน้าและเอ่ยถาม

"เอ๊ะ? อุปกรณ์อะไรเหรอครับ?" สารวัตรเมงูเระมีสีหน้างุนงง

"เราไม่ต้องใส่หน้ากาก ถุงมือ แล้วก็ที่คลุมรองเท้าเหรอครับ? สถานที่เกิดเหตุต้องได้รับการปกป้องไม่ใช่เหรอครับ?" ชิราซาวะลังเล

เขาไม่เคยสัมผัสกับขั้นตอนการจัดการคดีจริงๆ ของโลกใบนี้มาก่อน เขารู้แค่ว่าสิ่งเหล่านี้มีอยู่ในคู่มือตำรวจ

เป็นไปได้ไหมว่ากรมตำรวจนครบาลโตเกียวจะไม่สนใจว่าสถานที่เกิดเหตุจะถูกทำลายในระหว่างการจัดการคดี?

"อ้อๆๆ หมายถึงพวกนั้นนี่เอง พี่น้องชิราซาวะ คุณนี่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างเป็นมืออาชีพจริงๆ มืออาชีพมากๆ เลยครับ!"

สารวัตรเมงูเระนึกขึ้นได้และรีบสั่งให้เจ้าหน้าที่ระดับล่างไปเตรียมการ

เมื่อเขาหันกลับมา แววตาที่เขามองชิราซาวะก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด แฝงไปด้วยความรู้สึกดีๆ ที่เพิ่มมากขึ้น

เห็นไหม นี่แหละคือความมืออาชีพ!

ในอดีตเวลาไปสถานที่เกิดเหตุ มีนักสืบหรือที่ปรึกษาคนไหนเคยใส่ใจเรื่องนี้บ้างล่ะ? พวกเขาทุกคนทำเหมือนสถานที่เกิดเหตุเป็นบ้านของตัวเอง เดินไปเดินมาและรื้อค้นข้าวของตามใจชอบ

ถ้าพวกเขาสามารถหาเบาะแสและปิดคดีได้ทุกครั้ง นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาหรอก

แต่ถ้านักสืบมาแล้วก็ยังปิดคดีไม่ได้ ตำรวจพวกนี้ก็จะต้องโดนด่า

เฮ้อ ถ้าทุกคนเป็นเหมือนพี่น้องชิราซาวะ พวกเขาก็คงจะโดนด่าน้อยลงเยอะเลย

เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจนำชุดป้องกันครบชุดมาให้ และชิราซาวะกับยูกิโกะรับมันไป จู่ๆ ยูกิโกะก็เกิดไอเดียบางอย่างและกะพริบตาให้ชิราซาวะ

เมื่อได้รับสัญญาณจากยูกิโกะ ชิราซาวะก็ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที แต่เมื่อเห็นยูกิโกะหยิบหน้ากากและหมวกคลุมผมขึ้นมา เขาก็รู้ทันทีว่าเธอกำลังจะเล่นอะไร

เธอต้องการจะปกปิดตัวตนและจับคุโด้ ชินอิจิให้ได้คาหนังคาเขา

ไอเดียนี้นี่... ก็น่าสนใจดีแฮะ...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═