บทที่ 4: กำไรเล็กน้อยสิบล้าน!

บทที่ 4: กำไรเล็กน้อยสิบล้าน!

เช้าวันที่ห้า แคว้นแห่งไฟ ขบวนสินค้าค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าสู่ถนนในเมืองคิเคียว

หัวหน้ายามาดะหยิบธนบัตรมูลค่าสูงสองใบออกมาจากกระเป๋าเงิน เขาต้องการผูกมัดนินจาที่ไว้ใจได้คนนี้ไว้กับขบวนสินค้าของตนเองเป็นการถาวรสุดๆ เขาลดความเร็วฝีเท้าลงแล้วเอ่ยขึ้น

"ทาคุยะ เธอไม่สนใจจะมาร่วมทำงานด้วยกันในระยะยาวจริงๆ หรอ?"

ทาคุยะยื่นมือไปรับค่าตอบแทนพิเศษด้วยท่าทีราบเรียบก่อนจะปฏิเสธอย่างสุภาพ

"ต้องขอโทษด้วยครับพอดีผมยังมีภารกิจอื่นที่หมู่บ้านต้องกลับไปจัดการน่ะครับ"

หลังจากแยกทางกับขบวนสินค้าเรียบร้อยแล้ว ทาคุยะไม่ได้คิดจะเดินทางกลับไปยังโคโนฮะ แต่เลือกที่จะหลบเข้าไปในตรอกมืดอันอับชื้นแห่งหนึ่งแทน

เมื่อตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าไม่มีหน่วยอันบุสะกดรอยตามมา เขาก็รีบประสานอินด้วยมือทั้งสองข้างทันที จักระในร่างกายเริ่มโคจรเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

ปึ๋ง!

กลุ่มควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นปกคลุมทั่วทั้งตรอก และเมื่อกลุ่มควันจางลง ร่างของซามูไรพเนจรในชุดคลุมผ้าสีเทาก็ปรากฏกายออกมาแทนที่

เพื่อความแนบเนียนยิ่งขึ้น ทาคุยะยังจงใจสร้างรอยแผลเป็นจางๆ ไว้ที่แก้มซ้ายอีกด้วย เมื่อเช็กความเรียบร้อยเสร็จเขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังเมืองทันซากุทันที!

เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ภาพของเมืองทันซากุอันแสนคึกคักและเต็มไปด้วยเสียงอึกทึกครึกโครมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ร้านรวงมากมายตั้งเรียงรายอยู่สองข้างทางของถนนสายกว้าง ป้ายร้านเหล้า ร้านอิซากายะ และบ่อนพนันใต้ดินส่องแสงระยิบระยับชวนให้ผู้คนหลงใหล

กลิ่นอายในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องสำอางราคาถูก กลิ่นเหล้าฉุนกึก และกลิ่นเหงื่อของพวกผีพนัน ที่นี่แหละคือแหล่งมั่วสุมที่รวบรวมคนทุกประเภทเอาไว้ด้วยกัน

ทาคุยะเดินเลียบไปตามขอบถนน ทำเป็นกวาดสายตามองพวกที่คอยยืนเรียกลูกค้าอย่างไม่ใส่ใจอะไร

เขาไม่คิดจะไปหาพวกสายข่าวตามตรอกมืดๆ แน่นอน เพราะถึงแม้การใช้เงินซื้อข้อมูลจะรวดเร็วทันใจกว่า แต่เขาก็ไม่อยากทิ้งร่องรอยอันตรายไว้ให้ใครสืบสาวราวเรื่องได้ โดยเฉพาะคำถามที่จะทำให้อีกฝ่ายรู้ว่ามีคนกำลังตามหาตัวสึนาเดะ

วิธีที่ปลอดภัยที่สุดในตอนนี้ก็คือวิธีที่ดูโง่ที่สุด นั่นคือการเดินตรวจดูตามบ่อนพนันต่างๆ ทีละแห่ง ซึ่งในเมืองทันซากุมีบ่อนพนันตั้งอยู่หลายสิบแห่ง ทั้งขนาดใหญ่และขนาดเล็กรวมกัน

ทาคุยะไม่ได้รีบร้อนเลยสักนิด เขาแสร้งเดินเตร็ดเตร่ไปเรื่อยๆ ในคราบของซามูไรพเนจร จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่ช่วงบ่าย เขาก็มุ่งหน้าเข้าไปในบ่อนพนันใต้ดินสุดหรูแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า 'คางคกทองคำ'

ทันทีที่เขาเลิกม่านประตูผืนหนาขึ้น กลิ่นควันบุหรี่ตลบอบอวลก็พุ่งเข้าใส่หน้าทันที ท่ามกลางเสียงเอะอะโวยวาย เสียงหัวเราะ และเสียงสบถด่าทอของพวกนักพนันที่ปะปนกันจนมั่วซั่วไปหมด

แต่แล้วท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครมนั้น ก็มีเสียงแหลมใสของหญิงสาวคนหนึ่งดังแทรกขึ้นมาอย่างชัดเจน

"ท่านสึนาเดะคะ! พวกเราเดิมพันต่อไม่ได้แล้วนะ! ตอนนี้พวกเราไม่มีเงินเหลือแม้แต่จะจ่ายค่าห้องพักคืนนี้แล้วด้วยซ้ำ!"

ทาคุยะหันสายตาไปมองยังใจกลางบ่อนตามต้นเสียงทันที ตรงนั้นมีโต๊ะพนันขนาดใหญ่ที่ถูกห้อมล้อมไปด้วยเหล่านักพนันตาแดงก่ำ

หญิงสาวเรือนผมสีบลอนด์นั่งอยู่ตรงตำแหน่งที่ดีที่สุดของโต๊ะ เธอสวมเสื้อคลุมสีเขียวที่มีตัวอักษรคันจิขนาดใหญ่คำว่า 'พนัน' เด่นหราอยู่กลางหลัง เธอตบโต๊ะดังปังก่อนจะผลักกองชิปจำนวนมากตรงหน้าลงไปยังฝั่งที่ระบุว่า 'ใหญ่'

ข้างกายของหญิงสาวผมบลอนด์คนนั้น มีเด็กสาวเรือนผมสีดำยืนอุ้มลูกหมูสีชมพูตัวน้อยอยู่ ทั้งคู่ไม่ใช่ใครอื่นนอกเสียจากสึนาเดะและชิซึเนะนั่นเอง

'ในที่สุดก็เจอตัวซะที'

ทาคุยะหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาภายใต้ร่มเงาหมวกฉายประกายวับขึ้นมาทันที แต่ถึงอย่างงั้นเขาก็ไม่ได้บุ่มบ่ามก้าวเข้าไปทักทาย บ่อนพนันแห่งนี้ปะปนไปด้วยคนทุกรูปแบบและมีสายตาหลายคู่คอยจับจ้องอยู่รอบๆ ไม่มีอะไรรับประกันได้เลยว่าในหมู่คนพวกนี้จะไม่มีสายลับของโคโนฮะแฝงตัวอยู่ด้วย

ทาคุยะจึงเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์แลกเงินแล้วจัดการเปลี่ยนเงินทั้งหมดที่มีติดตัวให้กลายเป็นชิปพนัน จากนั้นเขาก็ทำตัวกลมกลืนเหมือนนักพนันทั่วไป เบียดเสียดฝ่าฝูงชนเข้าไปนั่งลงตรงเก้าอี้ว่างข้างๆ สึนาเดะ

เจ้ามือจัดการเขย่าถ้วยเต๋าอย่างช่ำชอง เสียงลูกเต๋าสามลูกกระทบกันดังกริ๊กๆๆ ก่อนที่ถ้วยจะถูกกระแทกลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งอย่างแรง

"เชิญวางเดิมพันได้เลยครับ!" เจ้ามือตะโกนก้อง

"ใหญ่! รอบนี้ต้องใหญ่แน่ๆ! โชคทั้งหมดของฉันในวันนี้มันขึ้นอยู่กับตานี้แหละ!"

สึนาเดะกัดริมฝีปากแน่น ดวงตาจับจ้องไปยังถ้วยเต๋าตรงหน้าตาไม่กระพริบ ลุ้นระทึกจนหัวใจแทบจะเต้นไม่เป็นจังหวะ

ทาคุยะเหลือบมองเธอจากหางตา หลานสาวของโฮคาเงะรุ่นที่ 1 คนนี้ มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกนินจาในฐานะ 'หมูอ้วนในตำนาน' ที่เล่นพนันทีไรเป็นต้องแพ้เรียบวุธทุกที

ในชั่วพริบตาต่อมา ทาคุยะไม่ลังเลเลยแม้แต่นิดเดียว เขายื่นมือออกไปแล้วผลักชิปทั้งหมดที่มีลงในช่อง 'เล็ก' ทันที

เมื่อเห็นแบบนั้น สึนาเดะก็ขมวดคิ้วมุ่นพลางตวัดสายตามองชายแปลกหน้าที่จู่ๆ ก็โผล่มานั่งข้างๆ

'ไอ้เจ้านี่มันโผล่มาจากไหนกันเนี่ย? กล้าดียังไงมาแทงสวนฉัน!'

"เปิดล่ะนะ!"

"หนึ่ง... สอง... สาม... รวมเป็นหกแต้ม ออกเล็กครับ!"

เจ้ามือหงายถ้วยขึ้นอย่างรวดเร็ว เสียงฮือฮาดังลั่นไปทั่วทั้งบ่อนพนัน พวกนักพนันที่แทงฝั่งเล็กต่างพากันเฮลั่นด้วยความดีใจสุดๆ ตัดภาพมาที่สึนาเดะที่ยกสองมือขึ้นกุมขมับพลางร้องโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวดใจ ไม่เว้นแม้แต่เจ้าทอนทอน หมูน้อยในอ้อมแขนของชิซึเนะก็ยังส่งเสียงร้อง 'อู๊ดๆ' ด้วยสีหน้าสิ้นหวังแบบสุดๆ เช่นกัน

ชิปตรงหน้าของทาคุยะเพิ่มพูนขึ้นเป็นสองเท่าในพริบตา การพนันยังคงดำเนินต่อไปอย่างต่อเนื่อง เจ้ามือยกถ้วยเต๋าขึ้นมาเขย่าอีกรอบด้วยความคล่องแคล่ว แต่สึนาเดะไม่มีทางยอมสยบให้แก่เรื่องโชคร้ายแบบนี้แน่ เธอหันขวับไปมองชิซึเนะทันที

"ชิซึเนะ! เอาเงินสำรองออกมา!"

"ท่านสึนาเดะคะ! นั่นมันเงินค่าอาหารของพวกเราสำหรับวันพรุ่งนี้เลยนะค้า!"

ชิซึเนะส่ายหน้าพั่บๆ อย่างลนลาน น้ำตาแทบจะคลอเบ้าอยู่รอมร่อ

"เลิกพูดมากน่า! ตานี้แหละพวกเราจะพลิกสถานการณ์กลับมาถอนทุนคืนให้ดู!"

สึนาเดะคว้าถุงเงินมาจากมือของชิซึเนะแล้วรีบเอาไปเปลี่ยนเป็นชิปอย่างรวดเร็ว

"รอบนี้... ฉันขอทุ่มหมดหน้าตักลงช่องเล็ก!"

สึนาเดะกระแทกกองชิปทั้งหมดลงฝั่งเล็กทันที แต่ทาคุยะกลับทำตรงกันข้าม เขาย้ายกองชิปทั้งหมดในมือไปที่ฝั่งใหญ่แทน

สึนาเดะหันขวับมาถลึงตาใส่ทาคุยะด้วยสายตากินเลือดกินเนื้อ ไอ้เด็กนี่มันจงใจกวนประสาทชัดๆ กล้าดียังไงมาท้าทายเธอต่อหน้าต่อตาแบบนี้!

"เปิดล่ะนะครับ!"

"สี่... ห้า... หก... รวมเป็นสิบห้าแต้ม ออกใหญ่ครับ!"

เสียงประกาศของเจ้ามือดังก้องขึ้นอีกครั้ง และมันก็เปรียบเสมือนค้อนปอนด์ยักษ์ที่ทุบเข้ากลางใจของสึนาเดะอย่างจัง ทั่วทั้งบ่อนพนันระเบิดเสียงเฮขึ้นมาอีกหน ส่วนสึนาเดะได้แต่นั่งนิ่งเป็นหินสมองขาวโพลนไปเรียบร้อย ในขณะที่กองชิปตรงหน้าทาคุยะเพิ่มจำนวนขึ้นอีกเท่าตัวจนเริ่มกองสูงเป็นภูเขาย่อมๆ แล้ว

"เอาอีก! ฉันไม่ยอมแพ้หรอก!"

สายเลือดนักพนันในตัวของสึนาเดะเดือดพล่าน เธอทุบโต๊ะเสียงดังสนั่นพลางคำรามลั่น ก่อนจะหันไปกู้เงินนอกระบบดอกเบี้ยโหดจากเจ้าของบ่อนโดยตรง ซึ่งทางเจ้าของบ่อนก็ยินดีอ้าแขนรับหมูอ้วนในตำนานคนนี้อยู่แล้ว จึงรีบสั่งให้คนนำถาดชิปหรูหราสีดำขอบทองมาส่งให้ถึงมือทันที

ในรอบที่สาม สึนาเดะจ้องหน้าทาคุยะเขม็งก่อนจะประกาศกร้าว

"รอบนี้ฉันจะแทงฝั่งใหญ่!"

สีหน้าของทาคุยะยังคงเรียบเฉยไม่ไหวติงขณะที่เขาเลื่อนกองชิปทั้งหมดไปที่ช่องเล็ก

"เปิด! สอง... สาม... สี่... รวมเก้าแต้ม ออกเล็กครับ!"

พอเข้ารอบที่สี่ สึนาเดะกัดฟันกรอดแล้วเปลี่ยนมาวางเดิมพันที่ช่องเล็ก ส่วนทาคุยะก็ดันชิปไปฝั่งใหญ่อย่างไม่รอช้า

"เปิด! สาม... ห้า... หก... รวมเป็นสิบห้าแต้ม ออกใหญ่ครับ!"

รอบที่ห้า... รอบที่หก... จนกระทั่งตลอดทั้งช่วงบ่าย สงครามการพนันอันแสนพิสดารก็ได้อุบัติขึ้นภายในบ่อนคางคกทองคำแห่งนี้ ทุกครั้งที่สึนาเดะแทงใหญ่ ทาคุยะจะแทงเล็ก และทุกครั้งที่สึนาเดะเปลี่ยนมาแทงเล็ก ทาคุยะก็จะทุ่มสุดตัวไปที่ฝั่งใหญ่ทันที และผลลัพธ์ก็เป็นไปตามคาดอย่างไร้ข้อยกเว้น ทาคุยะชนะได้เงินก้อนโตแบบสุดๆ ส่วนสึนาเดะกลับแพ้ยับเยินจนไม่เหลือชิ้นดี

"สิบล้านเรียว..."

สึนาเดะเหม่อมองโต๊ะพนันอันว่างเปล่าตรงหน้า สลับกับมองกระเป๋าที่อัดแน่นไปด้วยตั๋วเงินกองโตข้างตัวทาคุยะ ร่างกายของเธอเริ่มสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ เพราะเงินกู้นอกระบบดอกเบี้ยโหดที่เธอเพิ่งเซ็นสัญญาไปเมื่อครู่ มันได้พอกพูนกลายเป็นหนี้สินก้อนโตมหาศาลจนน่าตกใจไปซะแล้ว

ด้านชิซึเนะเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นตั้งนานแล้ว ส่วนเจ้าทอนทอนในอ้อมแขนก็ร้องไห้โฮจนแทบจะเป็นลมล้มพับ

"ท่านสึนาเดะคะ... พวกเรา... จบสิ้นกันแล้วค่ะ..."

จู่ๆ สึนาเดะก็ลุกพรวดขึ้นยืนจนเก้าอี้ไม้ข้างหลังล้มคว่ำ เธอถลึงตาจ้องมองทาคุยะอย่างดุจัด สายตาคู่นั้นราวกับอยากจะขย้ำเขาให้ตายคามือ ในระหว่างที่ทาคุยะกำลังระวังตัวเงียบๆ สึนาเดะก็ตะโกนลั่นขึ้นมาทันที

"ลมเริ่มเปลี่ยนทิศแล้ว โกยกันเถอะ !"

สึนาเดะหิ้วคอเสื้อชิซึเนะขึ้นมาจากพื้นแล้วสับเกียร์หมาพุ่งทะยานออกไปทางประตูหลังของบ่อนพนันทันที ท่าทางการชิ่งหนี้อันพริ้วไหวนี้บ่งบอกได้อย่างชัดเจนเลยว่าเธอทำเรื่องแบบนี้จนชำนาญมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว!

"จับยัยพวกนั้นไว้! อย่าปล่อยให้ยัยหมูอ้วนจอมชิ่งหนีไปได้เด็ดขาดนะเฟ้ย!"

เจ้าของบ่อนตะโกนสั่งสุดเสียง พวกอันธพาลหน้าตาเหี้ยมเกรียมร่วมสิบคนคว้าท่อนไม้และกระบองเหล็กสับเท้าวิ่งไล่กวดตามหลังพวกเธอไปในทันที