บทที่ 24 ผู้ที่เหมาะสม

บทที่ 24 ผู้ที่เหมาะสม

ฮ่องเต้หย่งอันไม่มีพระราชโอรสมาเนิ่นนานหลายปี อย่าว่าแต่ข่าวลือภายนอกเลย แม้แต่เหล่าพระสนมในวังหลังส่วนใหญ่ต่างก็พากันสงสัยว่าฮ่องเต้หย่งอันทรงไร้วาสนาที่จะมีพระโอรสจริงๆ หรือไม่

การประสูติของพระราชโอรสองค์โตช่วยพิสูจน์ว่า มิใช่ฮ่องเต้หย่งอันที่ไร้วาสนาที่จะมีพระโอรส แต่เป็นเพราะพระสนมเหล่านี้ไม่มีความสามารถพอที่จะอุ้มท้องพระราชโอรสต่างหาก

โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับพระสนมชั้นสูงที่มีความทะเยอทะยานในตำแหน่งฮองเฮา ทว่าตนเองกลับยังไม่สามารถให้กำเนิดพระราชโอรสได้ พวกนางจึงให้ความสนใจเป็นพิเศษกับทารกในครรภ์ของซ่งเฟยและเจียงม่าน

ฐานันดรศักดิ์ของซ่งเฟยนั้นสูงส่งอยู่แล้ว ประกอบกับการที่ฮ่องเต้หย่งอันไม่ได้เลื่อนขั้นให้จี๋เฟย สายตาของทุกคนที่มองไปยังซ่งเฟยจึงเต็มไปด้วยความระแวดระวัง แต่เมื่อเทียบกับซ่งเฟยแล้ว ท่าทีที่พวกนางมีต่อเจียงม่านกลับแตกต่างออกไป

เจียงม่านมีฐานันดรศักดิ์ต่ำต้อย ต่อให้ครั้งนี้นางจะให้กำเนิดพระราชโอรส และองค์จักรพรรดิจะเลื่อนขั้นให้เนื่องด้วยความดีความชอบในการประสูติพระราชโอรส นางก็คงได้เลื่อนจากไฉเหรินขึ้นมาเป็นเพียงผินเท่านั้น นางยังคงไม่มีสิทธิ์เลี้ยงดูพระราชโอรสด้วยตนเองอยู่ดี เช่นนั้นแล้ว ใครเล่าจะได้เป็นผู้เลี้ยงดูพระราชโอรสองค์นี้?

แม้ว่าเจียงม่านจะไม่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจเรื่องนี้อย่างแน่นอน แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นพระมารดาผู้ให้กำเนิด องค์จักรพรรดิย่อมต้องประทานพระพักตร์ให้นางบ้าง ด้วยเหตุนี้เจียงม่านจึงกลายเป็นคนโปรดปรานเนื้อหอมขึ้นมาในวังหลังอย่างกะทันหัน วันนี้มีคนส่งสมุนไพรมาที่เรือนยวี่ฝู วันพรุ่งนี้มีคนส่งผ้าไหมมาที่เรือนยวี่ฝู วันมะรืนก็มีคนส่งยาบำรุงมาให้อีก

เจียงม่านมองดูสิ่งของที่ถูกส่งมาเหล่านี้แล้วรู้สึกกลัดกลุ้มใจยิ่งนัก ลูกของนางยังไม่ทันลืมตาดูโลกด้วยซ้ำ ก็ถูกทุกฝ่ายหมายตาเสียแล้ว

เจียงม่านพลิกดูรายการของขวัญพลันพึมพำว่า "เสียนเฟยข้าพอจะเข้าใจได้ แต่เหตุใดเจียงกุ้ยเฟยกับฟ่งเฟยถึงมีความคิดเช่นนี้ด้วยเล่า? พวกนางต่างก็มีพระราชธิดาอยู่ในความดูแลแล้วมิใช่หรือ?" ในปัจจุบัน บรรดาพระมเหสีทั้งสามคนนั้น เจียงกุ้ยเฟยมีพระราชธิดาองค์ที่สามซึ่งเป็นพระธิดาในไส้ เต๋อเฟยมีพระราชธิดาองค์ที่สี่ซึ่งประสูติจากสู่เฟยอยู่ในความดูแล จึงเหลือเพียงเสียนเฟยเท่านั้นที่ไม่มีทั้งพระราชโอรสและพระราชธิดาเลย

ว่านตงกล่าวว่า "อาจเป็นเพราะจี๋เฟยประสูติพระราชโอรส พวกนางจึงคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงที่พระสนมจะประสูติพระราชโอรสเช่นกันเพคะ" อย่างไรเสีย พระราชธิดากับพระราชโอรสย่อมไม่เหมือนกัน การได้เลี้ยงดูพระราชโอรสย่อมเพิ่มโอกาสในการได้เป็นฮองไทเฮาในอนาคต

เจียงม่านทอดถอนใจ นางใช่ว่าจะไม่รู้เหตุผลข้อนี้

หากรู้ว่าเรื่องราวจะกลายเป็นเช่นนี้ นางคงไม่เอาแต่เก็บตัวอยู่ในเรือนยวี่ฝูตลอดทั้งวันเพื่อความสงบสุขหรอก หากตอนนี้ตนเองเป็นหนึ่งในเก้าพระสนมเอกเอกอุ เมื่อประสูติพระราชโอรสแล้วก็ย่อมสามารถเลี้ยงดูได้ด้วยตนเอง หรือต่อให้เป็นผินก็ยังพอกล้อมแกล้ม หากประสูติพระราชโอรสแล้วมานะพยายามในภายหลัง ก็อาจจะได้เลื่อนขั้นและได้เลี้ยงดูพระราชโอรสด้วยตนเอง

ทว่ายามนี้นางเป็นเพียงไฉเหริน ต่อให้คลอดลูกออกมาแล้วองค์จักรพรรดิจะเลื่อนขั้นให้นาง อย่างมากที่สุดก็คงเป็นได้แค่ผิน นางไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเลี้ยงดูลูกของตนเองด้วยซ้ำ

นางเคยคิดถึงปัญหานี้ตั้งแต่ตอนที่เริ่มตั้งครรภ์แล้ว แต่ในตอนนั้นมันก็สายเกินไปเสียแล้ว ต่อให้นางจะยอมละทิ้งครรภ์นี้เพื่อไปปรนนิบัติเอาใจฮ่องเต้หย่งอัน ก็ใช่ว่าจะได้รับความโปรดปรานอย่างแน่นอน และหากถอยกลับมามองอีกมุมหนึ่ง ต่อให้นางจะได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้หย่งอันจริงๆ นางก็ไม่มีทางก้าวกระโดดขึ้นมาหลายขั้นได้ภายในระยะเวลาอันสั้น

ดังนั้น นางจึงได้แต่หวังว่าเด็กในท้องจะเป็นพระราชธิดา เพราะในตอนนั้นนางคิดว่ามีความเป็นไปได้สูงมากที่เด็กในท้องของนางจะเป็นเด็กผู้หญิง

เจียงม่านก้มลงมองครรภ์ของตนเองพลันเอ่ยหยอกเย้ากับเด็กที่อยู่ข้างในว่า "ลูกรัก เจ้าต้องเกิดมาเป็นเด็กผู้หญิงให้ได้นะ!"

เด็กในครรภ์คล้ายจะรับรู้คำพูดของเจียงม่าน จึงเตะท้องของเจียงม่านเบาๆ เป็นการตอบสนอง

เจียงม่านลูบท้องของตนเองแล้วหัวเราะเบาๆ "แม่จะถือว่าเจ้าตกลงแล้วนะลูกรัก หากเจ้าเกิดมาเป็นเด็กผู้หญิงย่อมดีที่สุด แต่ถ้าเจ้าเกิดมาเป็นเด็กผู้ชายล่ะก็ แม่จะยัดเจ้ากลับเข้าไปแล้วคลอดใหม่อีกรอบเลยเชียว"

เหลียนชิวและว่านตงต่างพากันหัวเราะร่า ยามที่เฝ้ามองเจียงม่านพูดคุยหยอกล้อกับเด็กในครรภ์

ถึงปากจะพูดไปเช่นนั้น แต่เจียงม่านในยามนี้ก็ต้องเริ่มคิดเผื่อไว้แล้วว่า หากเด็กที่คลอดออกมาเป็นเด็กผู้ชายจริงๆ นางควรจะทำอย่างไรดี ตามปกติแล้วหลังจากคลอดบุตร นางน่าจะได้เลื่อนขั้นเป็นผิน จากผินขึ้นไปเป็นเจี๋ยยวี่ และจากเจี๋ยยวี่ขึ้นไปเป็นเก้าพระสนมเอกเอกอุ ยังมีอุปสรรคอีกสองด่านใหญ่ที่ต้องข้ามผ่าน หากไม่มีสถานการณ์พิเศษใดๆ และอาศัยเพียงความโปรดปรานขององค์จักรพรรดิ ย่อมมิใช่เรื่องง่ายดายเลย

ทว่าต่อให้มันจะไม่ใช่เรื่องง่าย แต่นางก็ต้องพยายามอย่างสุดความสามารถ

แต่นั่นล้วนเป็นเรื่องในอนาคต สิ่งสำคัญในยามนี้คือ องค์จักรพรรดิจะทรงมอบเด็กคนนี้ให้ใครเลี้ยงดู?

เต๋อเฟยย่อมตัดทิ้งไปได้เป็นคนแรก เพราะนางมีพระราชธิดาองค์ที่สี่ซึ่งประสูติจากสู่เฟยอยู่ในความดูแลแล้ว กุ้ยเฟยเล่า? ก็คงไม่น่าใช่เช่นกัน กุ้ยเฟยทรงเป็นผู้นำของสี่พระสนมเอกอยู่แล้ว ขาดอีกเพียงก้าวเดียวก็จะได้ครองตำแหน่งฮองเฮา หากฮ่องเต้หย่งอันทรงมีพระประสงค์จะให้เจียงกุ้ยเฟยเป็นฮองเฮา พระองค์ก็คงออกราชโองการแต่งตั้งไปนานแล้ว ในเมื่อเจียงกุ้ยเฟยยังคงดำรงตำแหน่งกุ้ยเฟยอยู่ ย่อมแสดงว่าฮ่องเต้หย่งอันไม่มีพระราชประสงค์จะให้นางเป็นฮองเฮา ด้วยเหตุนี้ ฮ่องเต้หย่งอันจึงไม่มีทางปล่อยให้เจียงกุ้ยเฟยได้เลี้ยงดูพระราชโอรสไว้ข้างกายอย่างแน่นอน

การที่เจียงกุ้ยเฟยมีความคิดเช่นนี้ คงเป็นเพราะนางถูกความทะเยอทะยานบังตา หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะการกระทำบางอย่างของฮ่องเต้หย่งอันทำให้นางปักใจเชื่อว่าตนเองยังคงมีหวังในตำแหน่งฮองเฮา

ถัดมาคือเสียนเฟย แม้ว่าเสียนเฟยจะไม่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้หย่งอันเป็นพิเศษ แต่นางก็ยังเป็นหนึ่งในสี่พระสนมเอก อีกทั้งในยามนี้นางยังไม่มีทั้งพระราชโอรสและพระราชธิดาเลยสักองค์

หากฮ่องเต้หย่งอันจะทรงเลือกใครสักคนจากตำแหน่งเฟยขึ้นมาเลี้ยงดูพระราชโอรส เสียนเฟยย่อมมีความเป็นไปได้สูงสุด

ถัดลงมาก็คือพระสนมในตำแหน่งผิน ฟ่งเฟยไม่ได้รับความโปรดปรานจากฮ่องเต้หย่งอันและมีพระราชธิดาองค์ที่สองแล้ว จี๋เฟยก็เพิ่งจะประสูติพระราชโอรสองค์โต ส่วนซ่งเฟยก็กำลังตั้งครรภ์อยู่

นอกจากคนเหล่านี้แล้ว ก็เหลือเพียงกัวซิวอี๋และซูผินเท่านั้น

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงม่านก็นึกถึงท่าทีสนิทสนมที่กัวซิวอี๋แสดงออกในงานเลี้ยงวันประสูติของเจียงกุ้ยเฟยขึ้นมาได้ทันที หรือว่าในตอนนั้นกัวซิวอี๋จะวางแผนเรื่องนี้ไว้แล้ว?

ไม่ว่าในตอนนั้นกัวซิวอี๋จะมีความตั้งใจอย่างไร หากเจียงม่านต้องเลือกคนใดคนหนึ่งจากทั้งสามคนนี้จริงๆ เจียงม่านรู้สึกว่ากัวซิวอี๋ดูจะเหมาะสมมากกว่า

แม้ว่านางจะไม่เคยคลุกคลีกับทั้งสามคนนี้มากนัก แต่ในตำหนักของเสียนเฟยมีหูผินอยู่ ซึ่งหูผินผู้นี้เป็นคนที่เสียนเฟยให้การสนับสนุนขึ้นมาด้วยตนเอง ความตั้งใจของเสียนเฟยจึงชัดเจนยิ่งนัก ส่วนซูผินนั้น จะอธิบายอย่างไรดี? เอาเป็นว่าเจียงม่านมีความรู้สึกที่ไม่ค่อยดีต่อนางเท่าใดนัก

หากต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดจากสิ่งที่ไม่ดีนัก เมื่อเปรียบเทียบกันทั้งสามคนแล้ว กัวซิวอี๋ยังถือว่าดีกว่าเล็กน้อย นางขาดแคลนความโปรดปรานจากองค์จักรพรรดิ ปกติก็ทำตัวเจียมเนื้อเจียมตัวและไม่เคยสร้างเรื่องเดือดร้อน ต่อให้นางมีพระราชโอรสอยู่ข้างกาย นางก็ไม่มีโอกาสในตำแหน่งฮองเฮาอยู่ดี นางย่อมจะตั้งหน้าตั้งตาเลี้ยงดูพระราชโอรสอย่างเต็มกำลัง เพื่อหวังจะเป็นที่พึ่งพิงในภายภาคหน้าเท่านั้น

เจียงม่านครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็รู้สึกเริ่มปวดหัวขึ้นมา นางคิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ ทุกอย่างย่อมต้องขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของฮ่องเต้หย่งอันเป็นสำคัญ

อย่างไรก็ตาม เจียงม่านคิดว่าหากนางประสูติพระราชโอรสจริงๆ ฮ่องเต้หย่งอันย่อมต้องคำนึงถึงความผาสุกของเด็กเป็นแน่ ฮ่องเต้หย่งอันทรงมีพระเมตตาต่อบรรดาพระราชธิดาของพระองค์ยิ่งนัก หากนางประสูติพระราชโอรส เด็กคนนี้ก็จะเป็นหนึ่งในพระราชโอรสเพียงสององค์ที่ฮ่องเต้หย่งอันมีอยู่ในยามนี้ เพื่อเห็นแก่เด็ก พระ่องเต้หย่งอันย่อมต้องทรงรอบคอบในการเลือกพระสนมที่จะมาเลี้ยงดูอย่างแน่นอน

หากมีโอกาส บางทีนางอาจจะลองเปรยความคิดของตนเองให้ฮ่องเต้หย่งอันทรงทราบบ้าง

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ใจของนางก็ค่อยๆ สงบลง

สิ่งของต่างๆ ที่ถูกส่งมานั้นจัดการได้ง่าย เจียงม่านให้คนเก็บรวบรวมไว้และให้ว่านตงไปแสดงความขอบคุณตามมารยาท เพียงแต่นางจะไม่หยิบมาใช้เลย ทว่าพวกคนที่มาเคาะประตูถึงเรือนต่างหากที่น่าปวดหัวยิ่งกว่า

เรือนยวี่ฝูแห่งนี้เงียบเหงาอ้างว้างมาไม่ใช่แค่สองสามวันแล้ว มันเคยคึกคักอยู่เพียงไม่กี่วันในตอนที่นางได้รับความโปรดปรานและเลื่อนขั้นเป็นครั้งแรก แม้กระทั่งในช่วงหลังจากที่นางพ้นโทษกักบริเวณและเริ่มตั้งครรภ์ ก็ไม่มีผู้ใดแวะเวียนมาหาเลย ทว่าในยามนี้นางใกล้จะคลอดเต็มที กลับมีผู้คนพากันมาเยือนถึงประตูเรือนอีกครั้งเสียอย่างนั้น