บทที่ 263 : พายุและสึนามิ (7)

บทที่ 263 : พายุและสึนามิ (7)

หลังจากนั้นไม่กี่วัน

[การบำรุงรักษาเรือเหาะ 'ทุนนิยมตระกูลโฮ' เสร็จสิ้นแล้ว!]

[ตอนนี้นายท่านสามารถส่งเรือเหาะออกไปเพื่อปฏิบัติภารกิจได้ อย่างไรก็ตามเรือเหาะสามารถเข้าร่วมได้เฉพาะในพื้นที่ที่อนุญาตเท่านั้น]

ชริ้ง!

เรือเหาะที่บำรุงรักษาเสร็จแล้วกำลังอยู่ระหว่างการทดลองขับ

ภายในเรือมีการตกแต่งและภายนอกถูกหุ้มด้วยเหล็กทึบที่แข็งแรง การขยายท่อเชื้อเพลิงและการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ ก็เสร็จสมบูรณ์ดีแล้ว

'เสร็จเรียบร้อย'

ฉันลูบคางขณะที่มองดูเรือเหาะบินวนผ่านช่องว่างในรอยแยกของมิติและเวลา

หลังจากเคลียร์ชั้นที่ 32 แล้ว นายท่านไรก็ได้ไม่ได้เร่งรีบในการปีนหอคอยมาเป็นประมาณหนึ่งสัปดาห์

'ฉันเดาว่าเขาอยากจะลองใช้เรือเหาะลำนี้'

แม้ว่าจะได้เรือเหาะมาครอบครอง แต่ก็แทบไม่ได้ใช้ประโยชน์เลยก่อนหน้านี้

เรือเหาะนี้อนุญาตให้ใช้ในชั้นที่ 33 และปกติเมื่อคุณซื้อรถใหม่ก็เป็นเรื่องปกติที่คุณจะอยากขับมันเร็ว ไม่มีทางหรอกที่นายท่านจะไม่ตื่นเต้น

“เรือเหาะไม่มีปัญหาเรื่องการลอยตัว ประสิทธิภาพการเผาไหม้เชื้อเพลิงก็ดี ไม่มีความเสียหายที่มองเห็นได้หลงเหลืออยู่”

เรดี้ที่สวมเครื่องแบบซ่อมบำรุงกรอกเครื่องหมาย 'O' ลงในใบรายการตรวจสอบเรือเหาะ

“ฉันคิดว่าเรือเหาะนี้สามารถออกไปปฏิบัติภารกิจในระดับเบื้องต้นได้แล้วนะ”

“แต่บนเรือยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ และไม่มีการติดตั้งอาวุธ ไม่มีแม้แต่การลองบินใช่ไหม?”

คาทีโอพูดขณะที่เขาเดินออกมาจากห้องนักบิน

เรือเหาะยังคงหยุดอยู่ที่ตำแหน่งเดิม

“จะเอาไปทะเลเหรอ? ฉันว่าแค่นี้คงพอจะเอาเรือเหาะขึ้นบินได้อยู่หรอก”

“ใช่...แต่ว่า…”

“คาทีโอ ถ้านายต้องการซ่อมหรือทำการบำรุงรักษามากกว่านี้ ฉันก็ไม่ว่าอะไร”

"แค่นี้แหละพอแล้ว! จบแค่นี้...ตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนฉันกำลังจะตายแล้วเนี่ย”

คาทีโอพูดด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้าแล้วลงบันไดมาอย่างหมดแรง

รอยคล้ำใต้ตาของเขาเห็นได้ชัดมาก เป็นผลมาจากการทำงานล่วงเวลาจนถึงเช้าเป็นเวลาประมาณหนึ่งสัปดาห์

“ฉันถูกหลอก...ฉันถูกหลอก...นี่มันโคตรเสียท่า ห้องรอนี้หลอกใช้ฉันยิ่งกว่าที่ฮาร์ลาอีก! ไอ้พวกบ้าเอ้ย!”

คาทีโอหลับตาลง

[ 'คาทีโอ(★★★★)' กำลังไม่พอใจ!]

เมื่อไรก็ได้รับรู้ถึงความไม่พอใจของคาทีโอ เขาจึงเปลี่ยนหน้าต่างควบคุมทันที

หน้าจอเปลี่ยนเป็นร้านขายของที่ระลึก

[นายท่านมอบ 'รูปปั้นม้าศึก' ให้กับ 'คาทีโอ (★★★★)' !]

"อะไรอีก กี่ครั้งแล้วห่ะ? ฉันบอกแล้วไงว่าไม่จำเป็น!”

คาทีโอโยนรูปปั้นม้าศึกที่ปรากฏขึ้นทิ้งด้วยความรังเกียจ

[ 'คาทีโอ (★★★★)' ผิดหวังหลังจากได้รับ 'รูปปั้นม้าศึก' ]

[ความรู้สึกชอบที่มีต่อนายท่านลดลง!]

ฉันหยิบรูปปั้นม้าศึกที่ถูกโยนลงไปบนพื้นขึ้นมาถือไว้

เจ้านี้ไม่มีเจ้าของสินะ

ฉันตัดสินใจที่จะเอามันไปตกแต่งตู้โชว์

“แล้วนายมาทำอะไรที่นี่?”

“ฉันมาไม่ได้เหรอ?”

ฉันกอดรูปปั้นม้าศึกไว้ในอ้อมแขนแล้วพูดว่า

“ฉันมาดูว่าการซ่อมแซมเรือเหาะเสร็จสิ้นไปถึงไหนแล้ว”

“ก็อย่างที่เห็น ผลลัพธ์ไปได้สวย ความสามารถในการขับเคลื่อนดีมาก ระบบนำร่องก็เป็นไปได้ด้วยดีเช่นกัน แต่ว่า….”

“ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกหรืออาวุธบนเรือใช่ไหม?”

“ใช่...มันต้องใช้เวลามากกว่านี้ และที่สำคัญเเค่เราสองคนไม่สามารถทำได้หรอก”

ฉันพยักหน้า

ไม่ใช่แค่ปรับโครงสร้างภายนอกใหม่เท่านั้น

ตอนนี้ห้องโดยสารของเรือเหาะระบบทุนนิยมตระกูลโฮนั้นว่างเปล่าไปหมด เพื่อให้สามารถทำงานได้อย่างถูกต้อง เราจึงจำเป็นต้องติดตั้งสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ และอาวุธที่สามารถบรรทุกได้

“ว่าแต่ทำไมพี่สาวนักเวทย์คนนั้นถึงอยู่ที่นั้นด้วยล่ะ? ปาร์ตี้ควรมีแค่ห้าคนไม่ใช่เหรอ?”

คาทีโอเอียงศีรษะด้วยความสงสัย

"ฉันหวังว่านายคงเข้าใจ"

ฉันยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า

เมื่อการฝึกที่มีคาทีโอเริ่มขึ้น ออลก้าเองก็อยู่ที่นั่นด้วย

เพื่อที่จะฝึก เธอวิ่งไปรอบ ๆ สนามเพื่อฝึกฝนร่างกาย และฝึกฝนเวทย์ ทั้งไฟและลมที่ศูนย์ฝึกเวทย์มนตร์ที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่

และหนึ่งสัปดาห์นับจากนั้น

'ยังไม่มีความก้าวหน้ามากนักงั้นเหรอ?'

เวทย์มนตร์ของคาทีโอนั้นถูกแยกออกคร่าว ๆ ว่าเขามีความสามารถอะไรบ้าง และบทบาทของสมาชิกก็ได้รับการจัดตั้งขึ้น แต่สำหรับออลก้าก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากนัก แค่สามารถเรียกลมออกมาเป็นลมเบา ๆ

โดยทั่วไปแล้ว นักเวทย์จะใช้ธาตุได้เพียงธาตุเดียวเท่านั้น

นักเวทย์ที่ควบคุมธาตุตั้งแต่สองอย่างขึ้นไปนั้นหายาก โดยมีโอกาสปรากฏน้อยกว่า 10 % ไม่น่าเป็นไปได้เลยที่ออลก้าจะจัดอยู่ในประเภทนั้น

'ไร้ประโยชน์'

สิ่งที่ออลก้าต้องฝึกไม่ใช่เวทย์แห่งลม มันมีความเสี่ยงมากในการใช้งานมัน

ตอนนี้การฝึกของออลก้ามีความเสี่ยงสูงและมีผลตอบแทนต่ำ

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันถูกเรียกตัวมา ฉันคำนึงถึงความเสี่ยงนี้ด้วยเหมือนกัน และฉันจำเป็นต้องแข็งแกร่งทุกทางเพื่อที่จะหาหนทางกลับไป เมื่อฉันเห็นภาพผู้คนดิ้นรนอย่างเปล่าประโยชน์ ฉันอยากจะเข้าไปแทรกแซง แต่ฉันก็นิ่งไว้เพราะรู้สึกว่าคน ๆ นั้นย่อมต้องตระหนักเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

'เอาเถอะ...แล้วเดี๋ยวเธอคงจะเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง'

ความคืบหน้าช้าลงเนื่องจากการบำรุงรักษาเรือเหาะ

ตอนนี้เป็นเวลาเตรียมตัวสำหรับการขึ้นไปโจมตีชั้นที่ 35 หลังจากนั้นฉันก็ฟังรายละเอียดเรือเหาะทั้งหมดจากคาทีโอและเรดี้แล้วจึงกลับที่พัก

ในเย็นวันรุ่งขึ้น

[ปาร์ตี้ที่ 1 มารวมตัวกันด่วนนนน!]

นายท่านเรียกปาร์ตี้ที่ 1 มาร่วมตัวกันที่จตุรัส

แม้ว่าเราจะถูกเรียกมาหลายครั้งแล้ว แต่ทุกคนก็เข้าสู่ช่องว่างของมิติและเวลาด้วยสีหน้าที่กระอักกระอ่วน

[ดันเจี้ยนหลักชั้นท้าทายปัจจุบัน ชั้นที่ 33]

[ประตูจะถูกเปิดออกในเวลาอีก 10 วินาที เตรียมตัวให้พร้อม!]

[บันทึกการเล่นจะถูกเก็บรักษาไว้]

[ชั้นนี้สามารถใช้เรือเหาะได้]

มีข้อความแจ้งเตือนเกี่ยวกับระดับชั้นของภารกิจเข้ามา

และอีกหนึ่งคำเตือนเพิ่มเติม

“ชั้นที่ 33สินะ”

“ภารกิจนั้นคงจะอยู่บนเรือต่อไปสินะ”

หลังจากพูดคุยกันแบบสบาย ๆ เราก็โผล่ไปที่สนามภารกิจกลางทะเล

เสียงคลื่นดังกระทบหูของฉัน

กลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของทะเลก็ลอดผ่านจมูกของฉันเช่นกัน

"ฮาน...คุณมาแล้ว"

เฟรียซิสซึ่งนั่งอยู่บนหัวเรือหันกลับมามองเรา

[ชั้นที่ 33]

[ประเภทภารกิจ - การสำรวจ]

[เป้าหมาย - ค้นหาสถานที่ที่กำหนด!]

หน้าต่างภารกิจปรากฏขึ้น

มันคือการสำรวจที่ดำเนินต่อต่อจากชั้นที่ 32

[ติ้ง!]

[ภารกิจย่อยเกิดขึ้น!]

[อัปเดตภารกิจย่อยเรียบร้อยแล้ว!]

'……?'

[ภารกิจย่อย]

[เป้าหมาย - อัญเชิญเรือเหาะ!]

[รางวัล - เปิดด่านที่ซ่อนอยู่]

ทันใดนั้นก็มีภารกิจย่อยปรากฏขึ้น

เป้าหมายนั้นไร้สาระมาก

ไม่ใช่ภารกิจที่ต้องจัดการหรือปกป้องใครบางคน ก็แค่เรียกเรือเหาะเท่านั้น

ฉันเคยเห็นและมีประสบการณ์เกี่ยวกับภารกิจมามากมาย...แต่แบบนี้ค่อนข้างหายาก

รางวัลก็แปลกไปเช่นกัน

'เปิดด่านที่ซ่อนอยู่'

พิกมีอัพเป็นหนึ่งเกมที่เรียกว่าเกมที่ต้องใช้โชคเข้ามาช่วยอย่างมาก

หากเป็นด่านโบนัส เราจะได้รับคำใบ้เกี่ยวกับชั้นถัดไป แต่ฉันไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าด่านที่ซ่อนอยู่นี้คืออะไรกันแน่

แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ ความยากของภารกิจสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา

“ภารกิจย่อย? เราไม่ได้ทำมันไปแล้วในทะเลทรายเหรอ?”

เจนน่าพูดขณะมองไปในอากาศ

“แค่อัญเชิญเรือเหาะ…มันง่ายแปลก ๆ นะ”

“ชักน่าสงสัยแล้วสิครับ”

เวคิสแสดงความคิดเห็น

เฟรียซิสเข้ามาใกล้

"กำลังพูดเรื่องอะไรอยู่? ขอฉันคุยด้วยสิ”

"รอก่อน...เรื่องนี้มันเป็นเรื่องของกลุ่มปาร์ตี้เรา”

"อ่อ"

เฟรียซิสมีสีหน้าเศร้าและถอยหลังไปเล็กน้อย...

[นายท่านต้องการถามความคิดเห็นของฮีโร่หรือไม่]

[ใช่ (เลือก)/ไม่ใช่]

[ความคิดเห็นของฮีโร่มีดังนี้]

[ฮาน - มีความคิดเห็นเชิงลบเล็กน้อย]

[เจนน่า -มีความคิดเห็นเป็นกลาง]

[เวคิส - มีความคิดเห็นเชิงลบเล็กน้อย]

[เนเรสซ่า - มีความคิดเห็นเป็นกลาง]

[คาทีโอ - มีความคิดเห็นเป็นกลาง]

แผงควบคุมของไรก็ได้นิ่งค้างอยู่อย่างนั้น

ดูเหมือนเขากำลังจะคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างหนัก

'ฉันสามารถให้คำแนะนำเขาได้'

แต่ไม่มีการรับประกันว่ามันจะถูกต้องทั้งหมด

"เฟรียซิส"

"ว่าไง?"

“นานแค่ไหนแล้วที่เธอออกมาจากดินแดนนั้น”

“น่าจะประมาณหนึ่งเดือนแล้ว”