บทที่ 251 : สวรรค์สีดำ (1)

บทที่ 251 : สวรรค์สีดำ (1)

เช้าวันรุ่งขึ้น

เช่นเคย สมาชิกของปาร์ตี้ที่ 1 รวมตัวกันที่ห้องรับแขก

ฉัน เจนน่า ออลก้า เวคิส เนเรสซ่า รวมทั้งหมดห้าคน

ในนั้นมีคน ๆ หนึ่งที่ไม่คุ้นเคยในหมู่พวกเรานั่งรวมอยู่ด้วย

คาทีโอมองไปรอบ ๆ ด้วยสายตาไม่พอใจและพูดขึ้นมาว่า

"มองอะไร? มีละครให้ดูเหรอ? ”

“ช่างเป็นเด็กที่สุภาพซะจริง ๆ ดูเหมือนว่าเจ้าเด็กฝีปากกล้านี้ต้องได้รับการสั่งสอนบ้างแล้วนะ”

เมื่อเวคิสก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว คาทีโอก็ถอยกลับไปสองสามก้าว

“เด็กนี้มีประโยชน์อะไร? อ่อนแอ เหลาะแหละแบบนี้...หัวหน้าผมสงสัยจริง ๆ เลยว่าเด็กนี้มันจะช่วยอะไรเราได้”

เวคิสมองกลับมาที่ฉันแล้วถามขึ้น

ฉันยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา

“อย่าทำให้เขากลัวสิ เขาต้องใช้เวลาในการปรับตัว”

คาทีโอกัดริมฝีปากของเขาเงียบ ๆ

ฉันพาเขามาที่นี่เอง และเพื่อจะใช้งานเขาอย่างเหมาะสม ฉันจำเป็นต้องเข้าใจความสามารถของเขา

'หน้าต่างสถานะ'

[คาทีโอ ซาร์ลิลา (★★★★) Lv.28 (ค่าประสบการณ์ 18/280)]

[อาชีพ : นักเวทย์]

[ความแข็งแกร่ง: 8/8]

[สติปัญญา: 113/113]

[ความยืดหยุ่น: 21/21]

[ความว่องไว: 13/13]

[ทักษะ: หลักสูตรเวทย์มนตร์ระดับกลาง (Lv.5), การแปลงมานา (Lv.5), ท้าทายห้วงเวลา (Lv.7), เปลวเพลิง (Lv.3), เวทย์มนตร์ภาพลวงตา (Lv.2), มนต์เสน่ห์ระดับกลาง (Lv. .1) การวิจัยระดับกลาง (Lv.1)]

เขามีเจ็ดทักษะติดตัว เมื่อพิจารณาแล้วมันก็ไม่มากไม่น้อยจนเกินไป

แต่ว่านั้น…มันก็เรื่องยากที่จะตัดสินใจ

เพราะพวกนักเวทย์ต่างจากนักรบหรือนักธนู มันไม่ง่ายเลยที่จะประเมินนักเวทย์จากหน้าต่างสถานะของพวกเขา หากไม่เห็นพวกเขาลงมือใช้งานเวทย์มนตร์ก็คงไม่สามารถวัดความสามารถของพวกเขาได้

“ว่าแต่ทำไมนายถึงพาเขามาที่นี่?”

ออลก้าที่ยืนเงียบ ๆ ถามขึ้น

“มีตั้งหลายปาร์ตี้ที่ไม่มีนักเวทย์ ทำไมเราต้องมากังวลเรื่องเขาด้วย”

“อีกอย่าง ถ้าปาร์ตี้อื่นไม่ต้องการให้เขาเข้าร่วมปาร์ตี้ เราจะทำยังไงต่อ?”

ฉันปรึกษาอีดิสเรื่องที่เอาคาทีโอเข้าร่วมปาร์ตี้ 2 แต่เธอปฏิเสธอย่างอ่อนโยนโดยให้เหตุผลที่เธอไม่สามารถลบสมาชิกในปาร์ตี้ที่ 2 ออกไปได้ เพราะมันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน และปาร์ตี้ที่ 3 เองก็เป็นเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างจากเราและพวกเธอก็เป็นกลุ่มปาร์ตี้ที่มีสายสัมพันธ์เชื่อมโยงกันตั้งแต่แรก

'อ่า...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน...'

สมาชิกในปาร์ตี้ที่ 1 เองก็อยู่ด้วยกันมานานแล้วเช่นกัน จนเรียกได้ว่าเราทั้ง 5 แค่มองตากันก็เข้าใจกันได้

หากยังอยู่ในช่วงเริ่มต้นของการจัดกลุ่ม ฉันคงยินดีกับการใช้แผน 'นักเวทย์คู่'

“……”

ฉันมองไปที่ออลก้า

ออลก้าเหลือบมองระหว่างฉันกับคาทีโอด้วยความประหม่า เธอหลบตาฉันกอดอกและเดินวนไปวนมาเหมือนกำลังปิดบังอะไรบ้างอย่าง ฉันยิ้มแล้วพูดว่า

“เราไม่มีทางรู้เว้นแต่เราจะให้เขาลองโชว์พลังดูก่อน”

“ลองสู้กับเขาไหมครับหัวหน้า?”

“ไม่ เราจะให้เขาแสดงฝีมือในการต่อสู้จริง ๆ มันจะเห็นภาพง่ายกว่ามาก”

ฉันคิดไว้แล้วว่าจะพาเขาไปทดสอบพลัง ชั้นที่ 28 น่าจะเหมาะสำหรับเขา

โดยปกติถ้าเราจะปีนหอคอยก็ต้องรอให้ไรก็ได้เข้าระบบเท่านั้น การทำภารกิจที่เคลียร์ไปแล้วซ้ำนั้น ๆ ยังไม่ได้ถูกเปิดใช้งาน

“แต่พวกเรามีกันห้าคนครบแล้วนะ…”

“ฉันจะออกจากปาร์ตี้เอง”

เนเรสซ่าที่นั่งฟังอยู่ก็พูดขึ้น

“นานแล้วที่ฉันไม่ได้เข้าไปในดันเจี้ยนประจำสัปดาห์ ฉันจำเป็นต้องรวบรวมส่วนผสมบางอย่างสำหรับปรุงยาพิษ”

"พูดจริงเหรอ?"

"ใช่"

เนเรสซ่าเหลือบมองออลก้าที่กำลังกระสับกระส่ายแล้วออกจากห้องไปทันที

“ดะ เดี๋ยวก่อน ฉัน…”

คาทีโอพูดขึ้น

“นายไม่อยากสู้เหรอ?”

“นั่นไม่ใช่มัน...แค่มัน..มันนานมากแล้วที่ฉันไม่ได้ทำแบบนั้น”

เรื่องนั้นฉันพอจะมองออก คาทีโอควรอยู่ในเลเวล 30 แต่เขาเลเวล 28 เท่านั้น เขาคงแทบไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้จริงเลยตั้งแต่นายท่านของเขาเลิกปีนหอคอยแบบจริงจัง

“ถ้าอย่างนั้นก็เป็นโอกาสที่ดีที่จะฟื้นความรู้สึกของนาย”

เขาพักพอแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาฟื้นสัญชาตญาณการต่อสู้ที่แท้จริง

ฉันพาสมาชิกทั้งสี่คนลงไปที่รอยแยกของมิติและเวลาที่ชั้นหนึ่ง การจัดการต่าง ๆ เสร็จสิ้นด้วยความช่วยเหลือของไอเซล

[แล้วบันทึกการใช้งานละคะ? ]

“ลบทิ้งซะ”

[รับทราบค่ะ!]

ไอเซลหายตัวไปทันที

“ผมเพิ่งรู้ว่าเราไม่มีนายท่านเราก็สามารถทำภารกิจได้ หัวหน้าทำไมไม่บอกก่อนครับ?”

“ทำไม นายจะไปคนเดียวงั้นเหรอ?”

“ก็น่าจะฆ่าเวลาแก้เเบื่อได้ดีนะครับ”

“อย่าทำแบบนั้น นายท่านคงไม่ชอบใจเท่าไหร่”

ฉันเข้าไปในรอยแยกของมิติและเวลา...กระจกตรงกลางก็ส่องแสงสว่างรอเราอยู่แล้ว

คาทีโอเดินเข้ามาเป็นคนสุดท้าย และประตูก็ปิดลงทันที

[ดันเจี้ยนหลัก ชั้นปัจจุบันคือชั้นที่ 28]

[ประตูจะเปิดภายใน 10 วินาที เตรียมตัวให้พร้อม!]

“ฮาน เราควรจัดรูปแบบยังไงดี?”

“เจนน่า เธอจัดการงานของตำแหน่งเนเรสซ่าควบด้วย ทำได้ไหม?”

"ฉันจะพยายาม แต่มันคงจะแตกต่างจากปกตินิดหน่อย”

เราเคยไปที่ชั้น 28 หลายครั้งเพื่อเลื่อนระดับเลเวล

เราจำรูปแบบได้แล้ว

แสงสว่างเริ่มปกคลุมเรา มันเป็นสัญญาณของการเริ่มภารกิจ ฉันมองไปที่คาทีโอแล้วพูดว่า

“นายสู้ตามพลังที่นายมีก็พอ ไม่ต้องหักโหม”

“อืม ฉันจะทำตามนั้น”

คาทีโอหลับตาและเลียริมฝีปากที่แห่งผาก

[ชั้นที่ 28]

[ประเภทภารกิจ – การปราบปราม]

[วัตถุประสงค์ – ทำลายล้างศัตรู!]

พื้นที่เต็มไปด้วยหินที่ถูกพายุทรายพัดพา และตรงหน้าก็มีถ้ำขนาดเล็กและขนาดใหญ่ปะปนกันไป

มันที่อยู่ของพวกมนุษย์กิ้งก่า ฉันสบตากับหนึ่งในพวกมันที่กำลังแทะแมงป่องย่างที่หน้าถ้ำ

“กา รัค?”

ดวงตาของมันเบิกกว้าง

'ฉันสามารถรีบเข้าไปจัดการมันได้ แต่ว่า...'

ฉันมองกลับไปที่คนอื่น ๆ ....บางทีฉันควรจะรอเพื่อสังเกตอะไรสักหน่อย

แสงสีฟ้าออกเปล่งประกายมาจากดวงตาของคาทีโอ

ในเวลาเดียวกัน มือของเขาก็เริ่มเคลื่อนไหวขณะที่นิ้วของเขาประสานกันและแยกออกจากกันอย่างรวดเร็วนั้น พลังเวทย์โปร่งใสก็ค่อยสะบัดปลิวพันกันเหมือนเส้นด้าย

ออลก้าพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ

“…เขาใช้ซีกิล”

คาทิโอยื่นมือไปด้านหลัง ที่ปลายฝ่ามือเวทย์มนตร์เริ่มก่อตัวเป็นมิติรูปไข่

[※ประตูมิติได้ถูกสร้างขึ้นเรียบร้อยแล้ว!]

[อุปกรณ์และยุทธปัจจัยที่เก็บไว้ในคลังแสงสามารถเรียกเข้าสู่สนามรบได้ผ่านประตูมิติ]

“มันเหมือนกับที่เราใช้เก็บไอเทมในดันเจี้ยนประจำสัปดาห์เลย มันเรียกว่าอะไรนะคะพี่ออลก้า?”

“ประตูมิติ”

“อ๋อ! นั้นแหละ ๆ”

เจนน่าตื่นเต้นมากจนตาเป็นประกาย

[คำแนะนำ : ประตูมิติของนักเวทย์]

[นักเวทย์สามารถสร้างประตูมิติได้ และไม่เพียงแค่เรียกเอาสิ่งของหรืออาวุธออกมาเท่านั้น แต่ยังสามารถเรียกพาหนะหรือเรือเหาะออกมาได้อีกด้วย]

“แสดงว่าเติมยาหรือลูกศรได้เรื่อย ๆ สินะ”

“เดี๋ยวก่อน....นั่นหมายความว่า…ฉันสามารถยิงได้มากเท่าที่ฉันต้องการใช่ไหม?”

ฉันพยักหน้าให้เจนน่า

แม้จะมีกระบอกธนูที่บรรจุได้เยอะขึ้น แต่มันก็ยังมีขีดจำกัด ทว่าเพราะนักเวทย์เราจะสามารถเรียกอาวุธออกมาได้เรื่อย ๆ ก็แสดงว่าไม่ต้องมากังวลเรื่องอะไรแบบนี้แล้ว

แบนนี้ก็ถือเป็นเรื่องที่ดีมากจริง ๆ ...