บทที่ 250 : ห้ามพลาด (2-2)

บทที่ 250 : ห้ามพลาด (2-2)

ดวงตาของคาทีโอเริ่มเปลี่ยนไป

ดูเหมือนว่าทั้งสองคนต้องใช้เวลาพูดคุยกัน

ฉันจึงออกจากห้องไปเงียบ ๆ

“เป็นไงบ้าง? คิดว่ามันจะได้ผลไหม?”

ออลก้าที่ยืนพิงกำแพงอยู่เริ่มเดินเข้ามาใกล้ ๆ

“ใกล้จะจบงานได้เเล้ว เราจะได้คำตอบภายในวันนี้”

ช่างเครื่องที่ชื่อเรดี้คนนั้นถูกอัญเชิญมาในช่วงเวลาเดียวกับคาทีโอ

พวกเขาเป็นเหมือนพี่น้องที่คอยดูแลเรื่องเรือเหาะด้วยกัน ตอนแรกฉันคิดว่าการโน้มน้าวเธอคงเป็นเรื่องยาก แต่เธอกลับยอมรับข้อเสนอของฉันโดยไม่ลังเล เธอบอกว่าเธอเบื่อนายท่านคนนั้นเต็มทน

“นักเวทย์คนนั้นจะเข้าร่วมปาร์ตี้ไหน?”

"ฉันไม่แน่ใจ ค่อยคิดทีหลัง”

ตอนนี้ไม่มีตำแหน่งว่างในปาร์ตี้ที่หนึ่ง สอง และสาม ที่เรียกได้ว่าเป็นกำลังหลักของทาวน์เนีย

หากต้องการใช้งานเขา ฉันจะต้องเลือกปลดใครคนหนึ่งออกจากปาร์ตี้หลัก หรือจะต้องให้เขาไปอยู่ในปาร์ตี้อื่นและจัดหาฮีโร่ใหม่เข้าร่วมทีม แต่พอคิดดูแล้วตัวเลือกที่สองไม่ได้มีประโยชน์มากนัก คาทีโอเป็นนักเวทย์ที่เก่งกว่าฮีโร่คนอื่น ๆ พอสมควร ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไม...

'เพื่อให้ใช้พลังเขาได้เต็มที่ ฉันจึงจำเป็นที่จะต้องลบใครคนหนึ่งออกจากปาร์ตี้ที่ 1'

ปาร์ตี้ที่ 3 เป็นข้อยกเว้นอยู่แล้วเนื่องจากเผ่าพันธุ์เราต่างกัน ดังนั้นจึงจะมีตัวเหลือให้ตัดสินใจค่อยข้างน้อย

นี่เป็นปัญหาที่ค่อนข้างละเอียดอ่อนและต้องใช้เวลาคิดสักพัก...ดังนั้นฉันตัดสินใจคิดเรื่องนี้ในภายหลัง

'เพราะมันมีอะไรมากกว่านั้น...'

ฉันนึกถึงภาพในฮาร์ลา

นายท่านของพวกนั้นไม่ได้ออนไลน์อยู่ และฮีโร่ระดับล่างกำลังทำงานเพื่อซ่อมแซมห้องรอที่กลายเป็นกองขี้เถ้า ตามคำสั่งของนางฟ้า

'หึ ลำบากแย่เลยสินะ'

นอกจากนี้...ดูเหมือนพวกเขาจะได้รับการสนับสนุนจากใครบางคน อาจจะเป็นกิลด์สหพันธ์

หลังจากแยกทางกับออลก้า ฉันก็บิดแหวน

“ยูเน็ต”

<นายท่าน...ฉันมีเรื่องจะกำลังรายงานพอดีเลยค่ะ>

ราวกับว่าเธอกำลังรอฉันอยู่ และเธอก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

<การตรวจสอบข้อมูลของกิลด์สหพันธ์ที่นายท่านสั่งไว้เรียบร้อยแล้วนะคะ>

“ทำงานเร็วจริง”

<ฉันจะรายงานผลเลยนะคะ...>

ยูเน็ตเริ่มพูด

<กิลด์สหพันธ์ก่อตั้งขึ้นเมื่อหกเดือนที่แล้ว ดูเหมือนว่าจะเป็นกิลด์ที่ย้ายมาที่นี่จากเกมมือถือยอดนิยมที่เรียกว่า 'แอล' ในแอลพวกเขาเป็นที่รู้จักในนามกิลด์สุดแข็งแกร่งที่ครองเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมด ที่นั่นพวกเขาเรียกตัวเองว่า 'พันธมิตรทางสายเลือด' >

"อืม"

<เงื่อนไขการเข้าร่วมกิลด์ค่อนข้างพิเศษค่ะ จำกัดเฉพาะผู้ชายเท่านั้น อายุไม่เกิน 30 และต้องจ่ายเงินเดือนละหนึ่งพันวอน>

“หนึ่งพันวอนต่อเดือน?”

<ใช่ค่ะ ถ้าจะพูดให้ถูกคือต้องมีค่าใช้จ่ายต่อเดือนขั้นต่ำ 10 ล้านวอน>

ฉันปล่อยเสียงหัวเราะออกมา

ฉันคิดว่าฉันรู้ว่ามันคืออะไร

<ที่มาของชื่อกิลด์สหพันธ์ดูเหมือนจะนำมาจากเกมแอล>

ตัวอักษรโฮโลแกรมปรากฏขึ้นจากวงแหวน

[รวมพลัง ^^7]

<พวกเขาจะกล่าวทักทายกันแบบนี้ในหมู่สมาชิกค่ะ>

มีนายท่านหลายประเภทในพิกมีอัพ แต่คนพวกนี้ค่อนข้างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจนโดดเด่นเป็นอย่างมาก

'จนถึงตอนนี้พวกมันทำไปกี่ครั้งแล้วนะ?'

“มีอะไรอีกบ้าง?”

<วัตถุประสงค์ของกิลด์สหพันธ์คือการควบคุมเซิร์ฟเวอร์ที่ 2 ทั้งหมด พวกมันบุกรุกบัญชีที่อยู่ใกล้เคียงในขณะที่ไต่ระดับเซกเตอร์ ดำเนินการบุกรุกและ PK แบบไม่จำกัด และรวบรวมส่วยที่ปล้นมาได้มาใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่าย เหล่านายท่านที่โดนจู่โจมพยายามต่อต้านในทุกวิถีทางเท่าที่จะทำได้>

“นี่มันค่อนข้างจะเอาเปรียบคนอื่นนะ”

<ใช่ค่ะ พวกเขามีอำนาจทางการเงินมหาศาล>

แม้ว่าพิกมีอัพจะเน้นย้ำถึงทักษะ แต่มันเป็นเกมบนมือถือ หากจะเพิ่มประสิทธิภาพก็ต้องใช้เงินเพิ่ม แม้แต่ภารกิจที่ยากลำบากก็สามารถเอาชนะได้ง่ายถ้ามีเงิน

“พลังโดยประมาณของพวกมันคือเท่าไร?”

<พวกมันมีฮีโร่ระดับ 5 ดาว 73 คนที่ได้รับการยืนยันว่าเป็นสมาชิกของกิลด์สหพันธ์ เรือเหาะ 318 ลำ และมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีอะไรซ่อนอีกพอสมควรค่ะ>

ยูเน็ตกระแอมในลำคอ

<นายท่านค่ะ กรุณาบอกแผนของนายท่านให้เราทราบด้วยนะคะ เราพร้อมช่วยนายท่านตลอดเวลา>

"ไม่เป็นไร ฉันจะไม่ทำไรถ้าพวกมันไม่เริ่มมันก่อน”

<แต่สักวันหนึ่ง…>

“ใช่ พวกมันมาแน่”

เมื่อก่อนเป็นกิลด์อัศวินจากแดนมังกร จากนั้นก็เป็นกิลด์อูโรโบรอส...และคราวนี้เป็นกิลด์สหพันธ์

เหตุการณ์พวกนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก

มีบางคนก้าวขึ้นมาและบอกว่าพวกเขาต้องการครองเซิร์ฟเวอร์ เป้าหมายของพวกเขาคือเนลม์เฮมฟ์ ส่วนสาเหตุที่รู้ก็เพราะมันเป็นสัญลักษณ์ของเซิร์ฟเวอร์ที่ 2

'น่าเบื่อ'

กิลด์ที่เคยโด่งดังบนอินเทอร์เน็ตอย่างอัศวินแดนมังกรและอูโรโบรอสตอนนี้ไม่มีอยู่อีกต่อไป

'พวกมันจะเอาเรือเหาะมาเป็นพันลำมาเลยเหรอ?'

แล้วไงล่ะ?

คำว่าแพ้ไม่เคยอยู่ในหัวฉัน

เรือเหาะนับพันลำจะกลายเป็นขยะนับพันชิ้น

หลังจากยูเน็ตรายงานเรื่องอื่น ๆ อีก ฉันก็ตัดการสื่อสารทันที

ทันใดนั้นประตูก็เปิดออก คาทีโอเดินออกมาด้วยสีหน้าเศร้า ๆ เรดี้ที่อยู่ข้าง ๆ ก็โค้งให้ฉันแล้วออกจากห้องรับแขก

“ตัดสินใจแล้ว”

ฉันยกมือขึ้นเพื่อตอบรับคำพูดของคาทีโอ

ไอเซลรีบบินเข้ามาหาแล้วยื่นบางอย่างให้ฉัน

มันคือปากกาหมึกสีน้ำเงินและกระดาษสัญญา

“เซ็นชื่อสิ”

“นายไม่ได้หลอกฉันใช่ไหม? หลังจากเซ็นสัญญาแล้วฉันจะถูกลากไปที่แปลก ๆ อีกไหม?”

“นายมีจินตนาการล้ำเลิศนะ แต่แน่นอนว่าไม่ใช่”

คาทีโอจ้องมาที่ฉันแล้วหยิบปากกาขึ้น

หลังจากลงชื่อที่ส่วนล่างของสัญญา สัญญาและปากกาก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินและลอยหายไปในอากาศ

[ 'ฮาน (★★★)' ชักชวน 'คาทีโอ (★★★★)) ได้สำเร็จ' ]

[ 'คาทีโอ (★★★★)' ใช้งานในห้องรอนี้ได้แล้ว!]

ฉันบอกคาทีโอว่าห้องของเขาอยู่ที่ไหนแล้วเดินกลับไปที่ห้องของฉัน

ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ เขาจะมีบทบาทในฐานะนักเวทย์แห่งทาวน์เนีย

[ร้านของขวัญ!]

[ร้านของขวัญ!]

[ร้านของขวัญ…!]

ไรก็ได้กดไอคอนของขวัญอย่างเมามันซ้ำ ๆ

ไอเซลปรากฏตัวขึ้นหมุนเป็นวงกลมและเข้ามาหาฉัน

[ท่านโลกิ! ท่านโลกิขาาาา!]

"พูดเบา ๆ หน่อยหูจะแตกแล้ว”

[ดูเหมือนว่านายท่านต้องการมอบของขวัญให้ท่านโลกินะคะ ต้องการอะไรเป็นพิเศษไหมคะ? ]

ฉันมองไปที่หน้าจอการจัดการ ไรก็ได้ไม่ได้เลือกรูปปั้นม้าศึกเหมือนที่เคยทำ เขากำลังรอฉันติดสินใจ

'ถ้ามีของขวัญที่อยากได้อยู่ในใจ แค่บอกฉันมา'

ดูเหมือนว่าไรก็ได้จะได้เรียนรู้บางอย่างจากความผิดพลาดของเขา

ฉันมองไปที่จอแสดงผล

ม้าศึกสามตัวที่อยู่ในท่าควบม้า

[ 'ฮาน (★★★)' ต้องการ 'รูปปั้นม้าศึก x 10' คุณต้องการมอบของขวัญให้ฮีโร่หรือไม่? ]

[ราคา 50,000 ทองคำ]

[ใช่(เลือก)/ไม่ใช่]

ชั้นวางของชั้นที่หนึ่งเต็มไปด้วยรูปปั้นม้าศึก

มันคือรูปปั้นม้าศึกที่กำลังวิ่งข้างกัน ตอนนี้พวกมันมีท่าทางแตกต่างกัน

ฉันไม่สนใจเรื่องอาหาร เสื้อผ้า หรือสิ่งอื่นใดเป็นพิเศษ

การรับของขวัญราคาแพงเป็นเพียงอะไรที่ไร้สาระเท่านั้น สิ่งเดียวที่ต้องทำที่นี่คือฝึกฝนและเรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ให้มากที่สุด แต่มันคงจะดีเหมือนที่จะมีงานอดิเรกแบบนี้เเก้เบื่อ

'ถ้านายอยากให้ฉันขนาดนี้ งั้นฉันจะเก็บมันให้ได้ 1,000 ตัวเลย'

ตอนนี้เหลือแค่ 987 ตัวเท่านั้น