บทที่ 31 - จดหมายถึงท่านผู้อ่าน

บทที่ 31 - จดหมายถึงท่านผู้อ่าน

ข้าพเจ้าเป็นเพียงคนเกียจคร้านในกระท่อมมุงจาก มีนิสัยชื่นชอบตำราและอักษร ใช้พู่กันถ่ายทอดเรื่องราวเปรียบดั่งเมฆหมอก บังเอิญได้จับพู่กันทื่อๆ ขีดเขียนอักษรเล่นเพื่อความบันเทิงส่วนตัว มิคาดว่ารอยหมึกนี้ จะได้รับความเมตตาจากหลานไถ (บรรณาธิการ/ผู้ดูแล)

เพิ่งรู้ว่าในสวนอักษรมีเส้นทางมากมาย โชคดีที่ได้รับการเหลียวแลจากป๋อเล่อ (ผู้มีตาแหลมคม) ทว่าข้าพเจ้าสติปัญญาโง่เขลา ไม่คุ้นเคยกับศิลปะการประพันธ์ จิตใจแห่งอักษรเรียบง่าย ต้องคลำทางเดินไปตามลำพัง บางครั้งก็ทำตัวเลียนแบบจนเสียจังหวะ หรือตั้งใจแกะสลักหงส์แต่กลับกลายเป็นเป็ด โชคดีที่ทุกท่านไม่ทอดทิ้ง กลับมอบไข่มุกเม็ดงามให้ท่ามกลางเศษกระเบื้อง

วันนี้ม้วนตำราเล่มใหม่เพิ่งเปิดออก รู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก แม้จะไม่มีพู่กันวิเศษดั่งเจียงหลาง แต่ก็ขอทุ่มเทแรงกายแรงใจดุจม้าแก่ หากได้รับคำติชมเพียงน้อยนิด ก็พร้อมจะตอบแทนด้วยแสงจันทร์สว่างไสว ขอน้อมคารวะและขอบคุณในน้ำใจอันยิ่งใหญ่ของพวกท่าน

ฮ่าๆๆๆ จริงๆ แล้วนี่ก็คือความรู้สึกตอนที่นิยายติดเหรียญนั่นแหละ ข้ามันคนขี้เกียจ เขียนหนังสือก็เพื่อความบันเทิงของตัวเอง การที่ได้รับความสำคัญจากแพลตฟอร์ม Qidian และบรรณาธิการผู้ยิ่งใหญ่ รวมถึงการสนับสนุนจากนักอ่านทุกท่าน มันทำให้ข้ามีความสุขมากจนไม่รู้จะตอบแทนยังไง นอกจากตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์ต่อไปเท่านั้น!

(จบตอน)

(จบแล้ว)