บทที่ 14 สองแอสซิสต์ หนึ่งประตู แบกจนปวดหลัง

ทั้งสนามระเบิดเสียงเชียร์ทันทีที่ซุนเค่อโชว์ท่าแมงป่องฟาด

แฟนบอลต่างส่งเสียงเชียร์เพื่อเป็นกำลังใจให้กับความพยายามของซุนเค่อล้วน ๆ

แต่ทว่า...

วินาทีต่อมา!

เมื่อลูกบอลเปลี่ยนทิศทางและพุ่งไปทางเสาไกล ทั้งสนามก็ตกอยู่ในความเงียบงันทันที

ไอเด็กนี่มันจะเก่งเกินไปแล้วมั้ง?

ชั่วขณะหนึ่ง แฟนบอลไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยจริง ๆ

ภายในกรอบเขตโทษ ผู้เล่นของทั้งสองฝั่งที่กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดต่างก็หยุดชะงักและมองตามลูกบอลด้วยสายตาเหลือเชื่อ

ณ วินาทีนี้ เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

แทบจะในเวลาเดียวกัน ภาพที่ซุนเค่อแอ่นตัวไปด้านหลังและตวัดส้นเท้าฟาดบอลกลางอากาศ ก็ฉายซ้ำขึ้นมาในหัวของทุกคน

นี่มันความยืดหยุ่นที่ผิดมนุษย์มนาชัด ๆ!

ประเด็นคือ ไอเด็กนั่นดันเตะโดนบอลซะด้วย โชคดีระดับพระเจ้าประทานพรจริง ๆ

ภายใต้สายตาของทุกคน ลูกบอลก็พุ่งทะยานเข้าไปในตาข่าย เสียบสามเหลี่ยมมุมขวาบนอย่างงดงาม!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ทั้งสนามก็ตกอยู่ในความเงียบกริบ

ครู่ต่อมา แฟนบอลก็พร้อมใจกันส่งเสียงเฮดังลั่นอย่างเพิ่งจะตั้งสติได้

“เยส!”

หลังจากทำประตูได้ ซุนเค่อก็วิ่งสปรินต์ไปที่ริมเส้นด้วยความตื่นเต้น และสไลด์เข่าระยะไกลอย่างหนักแน่น ท่ามกลางเสียงเชียร์กึกก้องของทั้งสนาม

เพื่อนร่วมทีมพากันวิ่งกรูเข้ามาหาซุนเค่อด้วยความตื่นเต้น กระโดดทับเขาซ้อนกันจนเหมือนปิรามิดมนุษย์

ซุนเค่อร้องโวยวายด้วยความตกใจ “เบา ๆ หน่อยพวกนาย!”

“ถ้าฉันเจ็บขึ้นมา ใครจะพาทีมชนะวะฮะ!”

โจ ลอรี หัวเราะร่วนพลางขยี้หัวซุนเค่อด้วยมืออันใหญ่โตของเขา “ซุนเค่อคือเด็กนำโชคของเราจริง ๆ! ตราบใดที่เขายังอยู่ที่นี่ เราต้องรอดตกชั้นแน่ ๆ!”

“สู้เว้ย พวกเรา!”

ภายในกรอบเขตโทษ ผู้เล่นทรานเมียร์ โรเวอร์ส ยืนนิ่งงันเป็นรูปปั้น เอาแต่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก

“ไอเด็กนั่นมันทำได้ยังไงวะ?”

“เหมือนเห็นผีเลยเว้ย!”

“มันยิงเข้าได้ยังไงวะเนี่ย?”

จู่ ๆ ผู้เล่นทีมเยือนก็รู้สึกห่อเหี่ยวขึ้นมา

นักเตะอาชีพค่อนข้างหวาดหวั่นกับการเสีย ‘ประตูแห่งปาฏิหาริย์’ แบบนี้

เพราะประตูแบบนี้มักจะส่งผลต่อสภาพจิตใจของฝ่ายรับอย่างรุนแรง ทำให้รู้สึกว่าโชคไม่ได้อยู่ข้างทีมตัวเองเลย

ทุกคนสัมผัสได้เลยว่า ประตูนี้ได้เปลี่ยนโมเมนตัมของเกมไปแล้ว

ที่ข้างสนาม สเลดพูดกับทีมงานสตาฟฟ์ด้วยความตื่นเต้น “ฉันรู้สึกว่าเราจะชนะเกมนี้!”

เมื่อเกมกลับมาเริ่มอีกครั้ง ผู้เล่นเลย์ตัน โอเรียนต์ ก็ใส่กันเต็มสูบ

ลูกยิงแบบนั้นยังเข้าได้ แล้วทำไมจะยิงเพิ่มไม่ได้ล่ะ!

เลย์ตัน โอเรียนต์ คุมเกมได้เบ็ดเสร็จ และประตูของคู่แข่งก็ถูกคุกคามอย่างต่อเนื่อง

นาทีที่ 35 เลย์ตัน โอเรียนต์ ได้ลูกเตะมุมอีกครั้ง

ขณะที่เปิดลูกเตะมุม ซุนเค่อและเพื่อนร่วมทีมก็กรูเข้าไปที่หน้าประตู

แต่พอเห็นผู้รักษาประตูพุ่งออกมาตัดบอล ซุนเค่อก็เบรกกะทันหันแล้วถอยออกมาในทิศทางตรงกันข้ามกับประตูทันที

เป็นไปตามคาด ผู้รักษาประตูชกบอลออกมาได้ และมันก็ตกลงที่บริเวณเส้นหน้ากรอบเขตโทษ

วินาทีที่บอลตกลงพื้น ซุนเค่อก็ไปรออยู่ตรงนั้นแล้ว

ซุนเค่อพักบอลลง แล้วก็ทำท่าง้างเท้ายิงเกินจริงทันที

ความจริงแล้ว ท่านี้เอาไว้หลอกผู้เล่นแนวรับเท่านั้น ซุนเค่อเคยลองทดสอบดูหลายครั้งในการฝึกซ้อม ค่าสถานะการยิงไกลจะทำงานเมื่ออยู่นอกกรอบเขตโทษเท่านั้น

ถ้ายิงจากในกรอบเขตโทษ ค่าสถานะการยิงปกติจะถูกนำมาใช้แทน

เขารู้ขีดจำกัดของตัวเองดี ด้วยความสามารถในการยิงปกติของเขา ปล่อยโอกาสให้เพื่อนร่วมทีมดีกว่า

และก็เป็นอย่างที่คิด ทันทีที่ซุนเค่อทำท่าง้างเท้ายิง ผู้เล่นแนวรับสองคนก็พุ่งพรวดเข้ามาพร้อมกัน ทิ้งตัวลงแทบเท้าของซุนเค่อราวกับกระสอบทรายมนุษย์

หลังจากดึงผู้เล่นแนวรับเข้ามาได้ ซุนเค่อก็งัดบอลลอยโด่งเข้าไปในกรอบเขตโทษทันที

นี่คือลูกสูตรการประสานงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พวกเขาซ้อมกันเป็นประจำทุกวัน!

วินาทีต่อมา!

แฮร์รี เคน ก็โผล่มาโหม่งบอลเต็มกบาล

ว่าที่กองหน้าเบอร์หนึ่งของทีมชาติอังกฤษไม่ใช่ไก่กาจริง ๆ แม้ลูกจ่ายจะไม่ได้มีน้ำหนักมากนัก แต่เขาก็อาศัยความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัว โหม่งบอลพุ่งเสียบมุมซ้ายบนของประตูไปอย่างสวยงาม

ผู้รักษาประตูเห็นมุมยิงแล้วก็ยอมแพ้ไปเลย

ขืนกระโดดเซฟก็เหมือนหลอกตัวเองเปล่า ๆ!

ผู้รักษาประตูทำได้เพียงมองดูบอลพุ่งเสียบมุมซ้ายบนของประตูไปอย่างหมดหนทาง

“เยส!”

ท่ามกลางเสียงเฮดังลั่นระดับทำลายล้างของแฟนบอลเลย์ตัน โอเรียนต์ ซุนเค่อและแฮร์รี เคน ก็วิ่งเข้าหากันและสวมกอดกันอย่างแน่นแฟ้น

เพื่อนร่วมทีมกรูเข้ามาจากทุกสารทิศ ล้อมรอบทั้งสองคนไว้ตรงกลาง เอามือตบหลังด้วยความตื่นเต้น

2–1!

หลังจากเสียประตูก่อน เลย์ตัน โอเรียนต์ ก็ยิงรวดสองประตูรวด กลับมากุมชะตาชีวิตของตัวเองไว้ได้อีกครั้ง

ในช่วงสิบนาทีสุดท้ายของครึ่งแรก เลย์ตัน โอเรียนต์ ยังคงครองความได้เปรียบไว้ได้ แต่พวกเขาก็ไม่สามารถทำประตูหนีห่างได้

ถึงกระนั้น ทุกคนก็ยังเก็บรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ระหว่างทางกลับห้องแต่งตัว

ภายในห้องแต่งตัว โจ ลอรี กำลังโบกไม้โบกมือ และรอยสักคำว่า “กวน ไฉ่ เจียง” ของเขาก็ทำให้ซุนเค่อรู้สึกไม่สบายใจเอามาก ๆ

มันเป็นลางร้ายเกินไปแล้ว!

ซุนเค่อตั้งใจว่าจะหาทางแก้รอยสักให้โจ ลอรี เพื่อช่วยให้หมอนั่นเปลี่ยนดวงซะใหม่

เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็กความเคลื่อนไหวจากฟอรัมกีฬาของอังกฤษ ดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์ นำคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด อยู่ 2–0 ในครึ่งแรก ดังนั้นพวกเขาคงจะชนะแมตช์นี้แน่นอน

นี่หมายความว่า ผลของการตกชั้นจะถูกตัดสินในนัดสุดท้ายเท่านั้น

คู่แข่งของเลย์ตัน โอเรียนต์ ในนัดสุดท้ายคือเซาแธมป์ตัน ทีมอันดับ 2 ของลีกวัน สถานการณ์จึงไม่น่ามองโลกในแง่ดีเท่าไหร่นัก

เขาจะปล่อยให้โจ ลอรี หิ้ว ‘คนต่อโลงศพ’ ลงไปแข่งนัดชี้ชะตาหนีตกชั้นไม่ได้เด็ดขาด รอยสักนั่นอาจจะนำโชคร้ายมาให้จริง ๆ ก็ได้

ช่วงพักครึ่ง โค้ชสเลดกล่าวชื่นชมผู้เล่นอย่างล้นหลาม ยกยอพวกเขาสารพัด

ถึงอย่างนั้น การตอบสนองของผู้เล่นก็ยังคงเฉยเมย

ความสามารถในการคุมทีมของหมอนี่มันธรรมดามาก แถมคุณสมบัติก็ยังไม่ถึงขั้น เขาแค่ประคองตัวไปวัน ๆ ในบทบาทโค้ชขัดตาทัพเท่านั้นเอง

ตอนนี้ อิทธิพลในห้องแต่งตัวของซุนเค่อยิ่งมีมากกว่าเขาเสียอีก

ซุนเค่อคอยย้ำเตือนเพื่อนร่วมทีมอยู่เสมอ “เราต้องทำประตูเพิ่มอีกในครึ่งหลัง เพื่อป้องกันความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นได้”

ตอนนี้เพื่อนร่วมทีมเชื่อใจซุนเค่อเป็นอย่างมาก ขวัญกำลังใจของทีมก็ดีเยี่ยม ดังนั้นพวกเขาย่อมอยากสู้ต่อไป

หลังจากเริ่มครึ่งหลัง ทรานเมียร์ โรเวอร์ส ก็พยายามฮึดสู้ แต่ภายใต้เกมรุกอันหนักหน่วงของเลย์ตัน โอเรียนต์ พวกเขาก็ต้องยอมจำนนและหันไปเล่นตั้งรับแล้วรอสวนกลับ

บางทีอาจจะได้รับอิทธิพลจากการเลี้ยงตัดเข้าในของซุนเค่อ หรือไม่ก็แค่กำลังเข้าฝัก ริสบี กองหน้าที่มีความเร็วที่สุดในทีม ก็เลี้ยงบอลตัดเข้าในจากกราบซ้ายแล้วสับไกยิงอย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าลูกยิงพวกนั้นจะไม่เป็นประตูเลยสักลูก แต่หมอนี่ก็มีความเร็วที่น่าทึ่งมาก เขาสร้างความปั่นป่วนให้กับแนวรับของคู่แข่งได้ด้วยตัวคนเดียว

เมื่อเห็นว่าเวลาผ่านไป 60 นาทีแล้ว ซุนเค่อก็รู้สึกว่าแบบนี้ชักไม่เข้าที

การเล่นแบบนี้ดูน่าตื่นเต้นดีก็จริง และริสบีก็ยิ่งยิงยิ่งสนุก แต่ทีมเพิ่งจะนำอยู่แค่ประตูเดียวเท่านั้น

เมื่อเกมดำเนินมาถึงช่วงสิบห้านาทีสุดท้าย ทุกคนก็คงจะหมดแรงข้าวต้มกันหมดแล้ว ถ้าทรานเมียร์ โรเวอร์ส สวนกลับมาได้ มันก็คงยากที่จะแก้ไขสถานการณ์

เมื่อหาจังหวะพักได้ ซุนเค่อก็วิ่งไปหาริสบีแล้วบอกว่า “การบุกครั้งต่อไป นายลองเลี้ยงตัดเข้าในลึก ๆ เลยนะ เพื่อบีบให้แนวรับถอยร่นเข้าไปในกรอบเขตโทษ 6 หลา แล้วรอดูสถานการณ์ว่าควรจะจ่ายให้แฮร์รีหรือฉันดี”

“ฉันว่าแบบนี้มันน่าจะสร้างโอกาสได้ดีกว่า นายคิดว่าไง?”

ริสบีตบไหล่ซุนเค่อ “ไม่มีปัญหา!”

นาทีที่ 65 ซุนเค่อได้บอลในแดนกลางและจ่ายบอลให้ริสบีอย่างไม่ลังเล

ภายใต้การประกบของผู้เล่นแนวรับ ริสบีพลิกตัวและกระชากบอลไปข้างหน้าห้าเมตร อาศัยความเร็วฉีกหนีคู่แข่งอย่างดุดัน

เมื่อเผชิญหน้ากับแบ็กขวาของทีมเยือน ริสบีก็ตัดสินใจเลี้ยงบอลตัดขวางสนามยาว ๆ ทำเอาคู่แข่งถึงกับเสียศูนย์

ริสบีเลี้ยงวนโชว์ออฟหนึ่งรอบ ก่อนจะเลี้ยงตัดขวางสนามต่อไป ทำให้แนวรับปั่นป่วนไปหมด

จังหวะที่ทุกคนคิดว่าริสบีจะฝืนยิง จู่ ๆ เขาก็ใช้ข้างเท้าด้านนอกจิ้มบอลส่งออกไปนอกกรอบเขตโทษ

เมื่อเห็นซุนเค่อวิ่งเข้าหาบอล ผู้เล่นแนวรับสองคนในกรอบเขตโทษก็รีบพุ่งพรวดออกมาอย่างลนลาน

ซุนเค่อง้างเท้าวงสวิงกว้างเตรียมจะหวดบอลเต็มข้อ และผู้เล่นแนวรับทั้งสองคนก็ทิ้งตัวสไลด์บล็อกทันที

จังหวะที่ทุกคนคิดว่าซุนเค่อจะตะบันบอลอัดคู่แข่ง จู่ ๆ เขาก็ล็อกบอลหลบไปทางขวา หลอกผู้เล่นแนวรับจนหัวทิ่มหัวตำ ก่อนจะจ่ายบอลทะลุเข้าไปในกรอบเขตโทษอย่างแม่นยำ

แม้ค่าสถานะการจ่ายบอลของซุนเค่อจะไม่ได้สูงมากนัก แต่นั่นมันก็เทียบกับแมตช์ระดับท็อปเท่านั้น สำหรับลีกวันถือว่าเหลือเฟือแล้ว

เมื่อเห็นลูกจ่ายของซุนเค่อ แฟนบอลเจ้าถิ่นก็ส่งเสียงเฮกระหึ่ม การเปลี่ยนทิศทางและลูกจ่ายของซุนเค่อเจาะทะลวงแนวรับของคู่แข่งได้อย่างหมดจด

ภายในกรอบเขตโทษ แฮร์รี เคน กำลังยืนหันหลังพิงเซ็นเตอร์แบ็กอยู่

วินาทีที่เขารับบอล เขาก็พลิกตัวหนีไปทางขวา แล้วก็สับไกยิงยัดเสาแรกอย่างรวดเร็ว

สัญชาตญาณกองหน้าขนานแท้!

ผู้รักษาประตูพุ่งตัวพยายามเซฟอย่างลนลาน แต่ลูกยิงของแฮร์รี เคน มันทิศทางดีมาก ลูกบอลเฉียดเสาเข้าไปตุงตาข่ายอย่างสวยงาม

3–1!

หลังจากทำประตูได้ แฮร์รี เคน ก็โบกไม้โบกมือตามสัญชาตญาณ แล้วก็หันหลังวิ่งพุ่งเข้าหาซุนเค่อ

ก่อนที่ซุนเค่อจะทันได้ตั้งตัว อีกฝ่ายก็กระโดดเกาะเป็นลูกลิงผสมรากไม้พันต้นไม้แก่ ๆ เรียบร้อยแล้ว

ซุนเค่อเซถอยหลังไปหลายก้าว ก่อนจะประคองตัวไว้ได้อย่างทุลักทุเล

โชคดีที่ไอเด็กนี่ยังเด็กและตัวไม่หนักมาก ไม่อย่างนั้นซุนเค่อคงโดนทับแบนติดพื้นไปแล้ว

เมื่อนำห่างเป็นสองประตู เลย์ตัน โอเรียนต์ ก็คุมสถานการณ์ไว้ได้อยู่หมัด และสกอร์นี้ก็อยู่ยาวไปจนจบแมตช์

ระหว่างการเดินขอบคุณแฟนบอลรอบสนาม ทั้งสนามก็ประสานเสียงร้อง “เพลงของซุนเค่อ”

“You are my sunshine, my only sunshine.”

“You make me happy when skies are gray.”

“You'll never know dear, how much I love you.”

“Please don't take my sunshine away.”

เมื่อได้ยินเสียงคอรัสของแฟนบอล ซุนเค่อก็รู้สึกตื้นตันใจ

การที่ผู้คนมาร่วมเดินทางไปด้วยกัน มันคือพรหมลิขิต

ในเวลานี้ เขารู้สึกว่าการช่วยให้เลย์ตัน โอเรียนต์ รอดพ้นจากการตกชั้นไม่ได้เป็นเพียงเป้าหมายส่วนตัวของเขาเท่านั้น แต่มันยังเป็นการตอบแทนแฟนบอลที่คอยสนับสนุนสโมสรแม้ในยามยากลำบากอีกด้วย

ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งของสโมสร ซุนเค่อแอบสาบานในใจว่าจะต้องทำให้เรื่องราวนี้จบลงอย่างงดงามให้ได้