บทที่ 12 คว้าชัยอีกครา หนีตกชั้นแค่เอื้อม

วันรุ่งขึ้นหลังจากเลย์ตัน โอเรียนต์ ปฏิเสธชาร์ลตัน สื่อหลายสำนักก็ตีพิมพ์ข่าวอย่างกะทันหันว่า ซุนเค่อกำลังจะย้ายไปร่วมทีมคู่ปรับร่วมเมืองอย่างชาร์ลตัน ด้วยค่าตัวหนึ่งล้านปอนด์ และจะไปปรากฏตัวในแชมเปียนชิปอังกฤษฤดูกาลหน้า

เมื่อเห็นข่าวนี้ ซุนเค่อก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ชาร์ลตันช่างไร้ความปรานีจริง ๆ!

ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานของการหนีตกชั้นสำหรับเลย์ตัน โอเรียนต์ การปล่อยข่าวเช่นนี้เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะสร้างความตื่นตระหนกให้กับผู้เล่นเลย์ตัน โอเรียนต์ และบีบให้สโมสรต้องเปิดโต๊ะเจรจา

ถ้าเลย์ตัน โอเรียนต์ ตกชั้นลงสู่ลีกทู พวกเขาจะไม่มีทางรั้งตัวเขาไว้ได้อย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม ในฐานะทีมจากลอนดอนด้วยกัน ชาร์ลตันมักจะหาทางสร้างความเดือดร้อนให้กับสโมสรในเมืองเดียวกันอยู่เสมอ

น่าเสียดายที่จิตวิญญาณในร่างของซุนเค่อนั้นกลายเป็นคนเจนโลกที่ผ่านการถูกสังคมโบยตีมานานแล้ว ข่าวพรรค์นี้ไม่สามารถส่งผลกระทบอะไรต่อเขาได้เลย

อีกอย่าง ชาร์ลตันถือเป็นสโมสรใหญ่ตรงไหนกัน?

พวกเขาก็เป็นแค่ทีมลิฟต์ที่ขึ้นลงระหว่างแชมเปียนชิปอังกฤษกับลีกวันเท่านั้นแหละ

ตามความเข้าใจของซุนเค่อจากชีวิตในโลกอนาคต ด้วยทรัพยากรทางการเงินของชาร์ลตัน งบประมาณของพวกเขาสำหรับหนึ่งฤดูกาลในแชมเปียนชิปอังกฤษอยู่ที่ประมาณหนึ่งล้านปอนด์ การจะซื้อเขาด้วยงบประมาณทั้งฤดูกาลก็เป็นแค่การคุยโวเท่านั้น!

ซุนเค่อยังคงทุ่มเทพลังงานไปกับการฝึกซ้อมในช่วงเวลานี้ เขาพบว่าหลังจากใช้การ์ดประสบการณ์นักเตะและการ์ดทักษะ มันยังมีร่องรอยความเฉื่อยทางกายภาพที่ละเอียดอ่อนหลงเหลืออยู่บ้าง

ช่วงสองวันที่ผ่านมา เขานำกล้องไปที่สนามฝึกซ้อม ถ่ายวิดีโอการฝึกซ้อมของตัวเองทุกวันและนำกลับมาวิเคราะห์เมื่อถึงบ้าน

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อไหร่ก็ตามที่มีเวลา ซุนเค่อจะเปิดดูแมตช์ของมาเกเลเล่และเชส ฟาเบรกาสซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อพยายามค้นหาความรู้สึกจากผลงานการเล่นของพวกเขา

เมื่อนำความรู้สึกที่ตกค้างจากการ์ดประสบการณ์มารวมกับวิดีโอของนักเตะ ซุนเค่อก็รู้สึกว่าเขาเริ่มจับจุดได้แล้ว

อย่างที่คาดไว้ ทุกสิ่งที่เคยดำรงอยู่ย่อมทิ้งร่องรอยเอาไว้ ซุนเค่อแทบจะรีดเค้นพลังงานทั้งหมดที่มีในแต่ละวันออกมาก่อนที่จะพักผ่อน

วันที่ 25 เมษายน เลย์ตัน โอเรียนต์ ออกไปเยือนคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด ทีมระดับกลางค่อนไปทางท้ายตารางของลีกวัน

ซุนเค่อสะสมแต้มได้ถึง 4,000 แต้มแล้ว แต่เมื่อพิจารณาถึงสถานะของคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด ที่หมดหวังเลื่อนชั้นและไม่ต้องดิ้นรนหนีตกชั้นแล้ว เขาจึงตัดสินใจรอดูสถานการณ์ไปก่อน

เป็นไปตามคาด ผู้เล่นคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด ล้วนดูผ่อนคลายและไร้กังวล ใบหน้าของพวกเขามีแต่ความคาดหวังถึงวันหยุดยาว เห็นได้ชัดว่าไร้ซึ่งจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

เรื่องนี้ก็เข้าใจได้ง่ายมาก ในมุมมองทางเศรษฐกิจ ผู้เล่นลีกวันถือว่าเป็นเพียงแค่ชนชั้นกลางเท่านั้น

ยกเว้นทีมที่ตกชั้นมาจากแชมเปียนชิปอังกฤษ ผู้เล่นลีกวันส่วนใหญ่มีค่าเหนื่อยรายสัปดาห์ไม่เกิน 5,000 ปอนด์

แม้รายได้ระดับนี้จะทำให้พวกเขาใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย แต่อายุขัยโดยเฉลี่ยของนักเตะอาชีพมีเพียงประมาณสิบปีเท่านั้น หลังแขวนสตั๊ด รายได้ของคนส่วนใหญ่จะดิ่งฮวบ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องหาเงินให้พอใช้ทั้งชีวิตภายในระยะเวลาสิบปี

เพราะฉะนั้น เมื่อเจอสถานการณ์อย่างคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด สิ่งแรกที่ผู้เล่นคำนึงถึงย่อมต้องเป็นการหลีกเลี่ยงอาการบาดเจ็บ

หากได้รับบาดเจ็บระยะยาว ก็มีโอกาสสูงมากที่จะต้องเผชิญกับการตกงาน

ผู้เล่นลีกวันมักจะเซ็นสัญญาสองปีกับสโมสร และถ้าพวกเขาได้รับบาดเจ็บในปีสุดท้ายของสัญญา มันก็เป็นเรื่องที่น่าปวดใจจริง ๆ

และก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ หลังจากเริ่มเกม ผู้เล่นเลย์ตัน โอเรียนต์ ต่างก็แสดงทัศนคติที่พร้อมสู้ตาย ในขณะที่ผู้เล่นคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด แทบจะแค่ทำเป็นเล่นไปตามน้ำเมื่อต้องเจอกับจังหวะอันตราย

ผลก็คือ เลย์ตัน โอเรียนต์ เป็นฝ่ายคุมความได้เปรียบในสนามอย่างเป็นธรรมชาติ

ผู้เล่นคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด เน้นไปที่การตั้งรับแล้วรอสวนกลับ เคลียร์บอลอันตรายทิ้งไปโดยไม่ได้รู้สึกกดดันทางจิตใจอะไรมากนัก

ทั้งสองฝ่ายเล่นกันอย่างสูสีอยู่ครึ่งชั่วโมง เลย์ตัน โอเรียนต์ ก็ยังคงทำประตูไม่ได้ ซุนเค่อจึงเริ่มเรียกขอบอลในแดนกลางตัวรุกอย่างต่อเนื่อง

ตอนนี้ การยิงไกลคืออาวุธทำประตูที่พึ่งพาได้มากที่สุดของเขา และเขาจะต้องรักษาศักยภาพในการทำประตูของตัวเองเอาไว้อย่างเหนียวแน่นโดยไม่ใช้การ์ดทักษะให้ได้

นาทีที่ 35 ลูกครอสของเลย์ตัน โอเรียนต์ ถูกผู้เล่นแนวรับโหม่งสกัดออกจากกรอบเขตโทษ

ซุนเค่อควบคุมบอลอยู่นอกกรอบเขตโทษอย่างใจเย็น แตะบอลไปข้างหน้าทางขวาของเขา จากนั้นก็ง้างเท้าขวาขึ้นสูงและซัดลูกฟุตบอลอย่างรุนแรง

ปึ้ก!

หลังจากเสียงระเบิดดังสนั่น ลูกบอลก็พุ่งแหวกฝูงชนเข้าไปตุงตาข่ายที่มุมขวาล่างของประตู

เยส!

ด้วยประตูของซุนเค่อ แฟนบอลเลย์ตัน โอเรียนต์ สองพันคนที่เดินทางมาไกลต่างก็ระเบิดเสียงเฮดังสนั่นทันที

1–0!

หลังจากทำประตูได้ ซุนเค่อก็วิ่งไปทางอัฒจันทร์ทีมเยือน พร้อมกับชูกำปั้นชกอากาศอย่างสะใจ

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด ที่ไร้ซึ่งใจจะสู้ เลย์ตัน โอเรียนต์ ที่มีประตูตุนไว้เป็นเบาะรองรับ ก็รู้สึกสงบใจลงได้

เลย์ตัน โอเรียนต์ เดินกลับเข้าห้องแต่งตัวด้วยสกอร์นำหนึ่งประตู และก็ได้รับข่าวดีเพิ่มเติม: ดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์ ทีมอันดับ 5 จากท้ายตาราง ตามหลังทีมจ่าฝูงอย่างชาร์ลตันอยู่ถึงสามประตูในครึ่งแรก บ่งบอกว่าแมตช์นั้นจบลงแล้ว

ขวัญกำลังใจของผู้เล่นเลย์ตัน โอเรียนต์ พุ่งสูงขึ้นอย่างมาก ในครึ่งหลัง ริสบีและแฮร์รี เคน ทำไปคนละหนึ่งประตู ท้ายที่สุดก็ช่วยให้ทีมคว้าชัยชนะไปด้วยสกอร์ 3–0

ในขณะเดียวกัน ดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์ บุกไปพ่ายชาร์ลตัน 1–5

ผลก็คือ ช่องว่างคะแนนระหว่างสองทีมลดลงเหลือเพียง 1 แต้มเท่านั้น

หลังจบแมตช์ ผู้เล่นเลย์ตัน โอเรียนต์ ทุกคนต่างก็มีสีหน้าเบิกบานด้วยความปิติยินดี

ดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์ พ่ายแพ้ติดต่อกันเป็นนัดที่สี่ และคะแนนที่นำห่างก็หดลงจาก 13 แต้มเหลือเพียง 1 แต้ม โยนความได้เปรียบอันมหาศาลทิ้งไปอย่างน่าเสียดาย

สำหรับสองนัดสุดท้าย เลย์ตัน โอเรียนต์ จะได้เล่นในบ้าน โดยมีคู่แข่งคือทรานเมียร์ ที่การันตีสถานะในลีกวันได้แล้ว และเซาแธมป์ตัน ทีมอันดับ 2 ของตารางคะแนน

ในทางกลับกัน คู่แข่งของดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์ คือคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด และฮัดเดอส์ฟีลด์ ทีมอันดับ 3

แม้ว่าช่องว่างระหว่างทั้งสองทีมจะมีเพียง 1 แต้ม แต่สถานการณ์หนีตกชั้นของเลย์ตัน โอเรียนต์ ก็ยังคงตึงเครียด

คาร์ไลล์ ยูไนเต็ด ไม่แสดงท่าทีจะสู้เลยตอนที่แพ้ให้เลย์ตัน โอเรียนต์ และการต้องเผชิญหน้ากับดาเกแนม แอนด์ เรดบริดจ์ ที่กำลังหลังชนฝาในนัดต่อไป ก็คงจะเป็นการแจกแต้มให้อีกเป็นแน่

ดูเหมือนว่าศึกหนีตกชั้นจะดำเนินต่อไปจนถึงนัดสุดท้ายของลีกวัน ซึ่งเป็นอะไรที่น่าหงุดหงิดพอสมควร

ในครั้งนี้ ซุนเค่อได้สัมผัสถึงสถานะการเอาชีวิตรอดของสโมสรที่ดิ้นรนหนีตกชั้นอย่างแท้จริง การต้องใช้ชีวิตอยู่กับความไม่แน่นอนและความสุ่มเสี่ยงทุกวี่ทุกวัน มันส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการพัฒนาความแข็งแกร่งทางจิตใจอย่างไม่ต้องสงสัย

ไม่แปลกใจเลยที่นักเตะหลายคนเลือกที่จะไม่เข้าร่วมทีมหนีตกชั้น การเล่นในทีมแบบนี้มันบั่นทอนสุขภาพกายและสุขภาพจิตจริง ๆ

คืนหลังจากแมตช์ที่พบกับคาร์ไลล์ ยูไนเต็ด ซุนเค่อก็ได้ยินบางอย่างจากพ่อของซุนเค่อที่ทำให้เขาถึงกับพูดไม่ออก

เจ้าหน้าที่สมาคมฟุตบอลสองคนนั้นเดินทางมาถึงลอนดอน และพ่อของซุนเค่อก็ต้อนรับพวกเขาที่บริษัทอย่างสุภาพ สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นทำเอาโลกทัศน์ของเขาพังทลาย

พ่อของซุนเค่อพูดด้วยความขุ่นเคือง “นี่เป็นครั้งแรกเลยที่พ่อเห็นเรื่องแบบนี้ การจะติดทีมชาติชุดโอลิมปิกมันมีป้ายราคาบอกไว้ชัดเจนเลย คนที่ชื่อจู อี้เก๋อนั่นพูดจาเป็นปริศนา วางมาดใหญ่โต แถมยังไม่ยอมพูดอะไรให้มันชัดเจน”

“หมอนั่นนั่งอยู่พักหนึ่ง แล้วก็บอกว่ามีธุระต้องไปจัดการ ขอตัวออกไปแป๊บหนึ่ง”

“พอเขาออกไปปุ๊บ ลูกน้องที่ชื่อหลิว ปัว ก็เสนอราคามาตรง ๆ เลย: หนึ่งล้านแลกกับการมีชื่อติดทีมชุดใหญ่ และอีกหนึ่งล้านถ้าอยากเป็นตัวจริง”

“พ่อปฏิเสธไปทันที อีกไม่กี่นาทีต่อมา จู อี้เก๋อนั่นก็กลับมาแล้วบอกว่า ข้อมูลของลูกไม่ตรงตามข้อกำหนดการโอนสัญชาติ”

“พวกมันจะพูดอะไรก็ได้ตามใจชอบ ไม่แปลกใจเลยที่ทีมชาติจีนไม่เคยทำผลงานได้ดี พวกมันทำตัวเองทั้งนั้น!”

เมื่อเห็นพ่อของซุนเค่อมีอารมณ์ฉุนเฉียวขึ้นเรื่อย ๆ ซุนเค่อก็ยิ้มและรินน้ำให้พ่อแก้วหนึ่ง

เขาไม่ได้ถามเรื่องคลิปเสียง เพราะจากที่เขาสังเกตมาในช่วงนี้ พ่อของซุนเค่อนั้นเป็นคนละเอียดรอบคอบและนิ่งมากในการรับมือกับเรื่องต่าง ๆ

เป็นไปตามคาด พ่อของซุนเค่อที่ยังคงเดือดปุด ๆ เอ่ยว่า “โชคดีที่พ่อให้พวกมันมาเจอที่บริษัท พ่อไม่ได้เตรียมแค่เครื่องบันทึกเสียงนะ แต่มีกล้องวงจรปิดด้วย”

“หลิว ปัว นั่นมันระวังตัวมาก เดินเข้ามาในห้องทำงานก็ทำเป็นกวาดสายตาสำรวจไปทั่ว”

“ถ้ามันหาอะไรเจอ พ่อคงใช้ชีวิตเสียเปล่ามาหลายสิบปีแล้วล่ะ”

“ตราบใดที่พวกมันไม่หาเรื่องก่อน พ่อก็จะอยู่เฉย ๆ แต่ถ้าพวกมันเล่นสกปรก ก็อย่าหาว่าพ่อใจดำแล้วกัน”

ซุนเค่อยิ้มและพยักหน้า เอ่ยชื่นชมพ่อของเขาไม่หยุดปาก

จริงอย่างที่คิด ทีมชาติจีนเน่าเฟะมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ดูเหมือนว่าเขาจะเลือกทีมชาติอังกฤษ แต่ในความเป็นจริง เขาไม่มีทางเลือกอื่นต่างหาก

ในเมื่อมีตัวเลือกที่ดีกว่า มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะกระโดดลงไปในน้ำขุ่น ๆ แบบนั้น

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═