บทที่ 4: แผนการพัฒนา

บทที่ 4: แผนการพัฒนา

ทว่าเรื่องที่เร่งด่วนที่สุดในเวลานี้ยังคงเป็นการหาเงิน เขาไม่ได้หวังว่าจะต้องร่ำรวยมหาศาล อย่างน้อยที่สุดก็ต้องมั่นใจว่าจะไม่มีเรื่องให้ต้องกังวลเกี่ยวกับอาหารการกินและเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มไปตลอดชีวิต

และหนทางที่รวดเร็วที่สุดในการได้เงินมาก็คงหนีไม่พ้นการเล่นหุ้นหรือการซื้อสลากกินแบ่ง

การซื้อสลากกินแบ่งเป็นสิ่งแรกที่ถูกตัดทิ้งไป เรื่องที่เลื่อนลอยเช่นนั้นไม่ควรค่าแก่การคาดหวัง เขาไม่ได้มีโชคลาภมากมายขนาดนั้นอย่างแน่นอน

ส่วนการเล่นหุ้นถือเป็นตัวเลือกที่ค่อนข้างดี

การเงินคือวิชาเอกที่เซินเยี่ยนได้เรียนในชาติก่อน ช่วงที่อยู่มหาวิทยาลัย อาจารย์ผู้สอนมักจะหยิบยกเรื่องตลาดหุ้นมาอธิบายอยู่เป็นระยะ พร้อมทั้งวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆ อย่างลึกซึ้งควบคู่ไปกับตำราเรียน ซึ่งเป็นเรื่องที่จุดประกายความคิดได้เป็นอย่างดี

น่าเสียดายที่เวลาผ่านไปนานหลายปี ข้อมูลหุ้นเหล่านั้นจึงเลือนรางและไม่ชัดเจนไปตั้งนานแล้ว

มีเพียงหุ้นไม่กี่ตัวเท่านั้นที่ยังคงสร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้ง เช่น หุ้นเป่าเฟิงเทคโนโลยีที่พุ่งสูงขึ้นจากเก้าหยวนไปจนถึงมากกว่าสามร้อยหยวน หุ้นเล่อทีวีที่ดิ่งลงจากกว่าสองร้อยหยวนเหลือเพียงสองหยวนกว่าๆ และหุ้นกุ้ยโจวเหมาไถที่ทะยานขึ้นจากไม่กี่สิบหยวนไปจนถึงมากกว่าสองพันหยวน

ความผันผวนของหุ้นสองตัวแรกจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า แต่หุ้นกุ้ยโจวเหมาไถนั้นมีความผันผวนอยู่ตลอดเวลาโดยมีแนวโน้มเติบโตในภาพรวม ซึ่งคุ้มค่าแก่การให้ความสนใจเป็นพิเศษ

แต่ก่อนหน้านั้น เขาจำเป็นต้องสะสมเงินทุนขึ้นมาสักก้อนหนึ่ง

ครอบครัวเซินมีเพียงห้องชุดเพื่อการพาณิชย์หนึ่งห้องและหน้าร้านอีกหนึ่งแห่ง ความเป็นไปได้ที่จะขายบ้านเพื่อนำเงินไปเล่นหุ้นนั้นเท่ากับศูนย์

คุณยายเซินเป็นหญิงชราที่เกษียณอายุแล้ว นอกเหนือจากค่าใช้จ่ายในการดำเนินชีวิตของพวกเขาทั้งสองคน เงินเก็บสะสมของคุณยายก็มีอยู่เพียงไม่กี่หมื่นหยวนเท่านั้น เซินเยี่ยนไม่สามารถหักใจเอ่ยปากขอเงินก้อนนั้นได้เลย

จากการที่จมดิ่งอยู่กับนวนิยายออนไลน์มานานหลายปี ตามสูตรสำเร็จของนวนิยายแนวเกิดใหม่ในเมืองหลวง ตัวเอกในเวลานี้จะสามารถพึ่งพาการคัดลอกผลงานเพื่อสร้างความมั่งคั่งขึ้นมาได้อย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นการคัดลอกนวนิยายหรือผลงานในวงการบันเทิง

ทว่าหลังจากได้กลับมาเกิดใหม่จริงๆ เซินเยี่ยนจึงได้พบว่าคนล้มเหลวก็ยังคงเป็นคนล้มเหลวอยู่วันยันค่ำ อย่างดีที่สุดเขาก็แค่มีความสามารถมากกว่าคนธรรมดาทั่วไปเล็กน้อย โดยมีความเข้าใจเกี่ยวกับแนวโน้มการพัฒนาในภาพรวมเพิ่มขึ้นมาบ้าง

มันคงไม่ใช่ว่าเขาจะสามารถกลายเป็นผู้สั่นสะเทือนโลกได้ในทันทีเพียงเพราะว่าเขาได้กลับมาเกิดใหม่ใช่ไหม

ประการแรก ในเรื่องของการเขียนนวนิยาย หากยกตัวอย่างเรื่องมหายุทธหยุดโลกที่รู้จักกันเป็นอย่างดี เซินเยี่ยนเคยอ่านมาไม่ต่ำกว่าสามรอบ แต่เขาก็จดจำได้เพียงแค่โครงเรื่องคร่าวๆ เท่านั้น หากปราศจากทักษะทางวรรณศิลป์ที่คู่ควรมาขับเคลื่อน เขาก็ไม่สามารถทำให้มันน่าดึงดูดใจได้ และนั่นจะเป็นการสิ้นเปลืองนวนิยายดีๆ ไปโดยเปล่าประโยชน์

ส่วนการคัดลอกผลงานในวงการบันเทิง แม้ว่าเขาจะเคยชมละครโทรทัศน์และภาพยนตร์มามากมายในฐานะความบันเทิงที่ขาดไม่ได้ แต่จะมีใครกันที่มานั่งจดจำบทพูดเหล่านั้นอย่างเจาะจง ขนาดโครงเรื่องก็ยังเหลืออยู่เพียงความทรงจำลางๆ เท่านั้นเอง

ผ่านไปได้เลย

เขามีเพลงที่จดจำขึ้นใจอยู่บ้าง เช่น เพลงลักยิ้ม เพลงรองเท้าส้นสูงสีแดง เพลงเสียงสะท้อนของสายรุ้ง และเพลงอื่นๆ อีกจำนวนหนึ่ง ทว่าเซินเยี่ยนไม่มีความรู้เรื่องดนตรีเลย การเขียนเนื้อร้องนั้นง่าย แต่การแต่งทำนองนั้นยาก หากเขาส่งต่อมันให้คนอื่นทำแทน สุดท้ายอาจจะกลายเป็นความยุ่งเหยิงอย่างสิ้นเชิง

หลังจากทบทวนอย่างถี่ถ้วน ในที่สุดเซินเยี่ยนก็คิดหาหนทางที่สามารถทำเงินได้จริง โดยที่ไม่ต้องออกไปวิ่งวุ่นอยู่ข้างนอกท่ามกลางช่วงวันที่ร้อนจัดของฤดูร้อน

การเปิดร้านค้าในเถาเป่า

เถาเป่าก่อตั้งขึ้นในปีสองพันสาม หลังจากผ่านการแข่งขันอันดุเดือดมาหลายปี ก็สามารถแซงหน้าอีเบย์และยาฮูได้ตามลำดับ และเมื่อปีที่แล้วก็ได้เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งการพัฒนาอย่างรวดเร็ว จนกลายเป็นแพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของประเทศจีน

เซินเยี่ยนรู้ดีว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ด้วยการแพร่หลายของสมาร์ตโฟน แอปพลิเคชันเถาเป่าบนโทรศัพท์มือถือจะถูกเปิดตัวในภายหลัง และมูลค่าการซื้อขายของแพลตฟอร์มจะระเบิดตัวขึ้นอย่างรุนแรง

ขอเพียงแค่เขาคว้าโอกาสนี้ไว้ การสร้างความมั่งคั่งก็จะไม่ใช่แค่ความฝันอีกต่อไป

เมื่อเขาหาเงินได้แล้ว เขาก็จะสามารถใช้ข้อได้เปรียบของการมองการณ์ไกลเพื่อไปลงทุนในภาคส่วนที่เกี่ยวข้องได้อย่างเต็มที่

ท้ายที่สุดแล้ว เคล็ดลับของความมั่งคั่งไม่ได้อยู่แค่การหาเงินเท่านั้น แต่คือการเรียนรู้วิธีที่จะปล่อยให้เงินต่อเงิน

เมื่อความคิดปลอดโปร่ง ดวงตาของเซินเยี่ยนก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น และเขาก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในห้องนอนของตัวเองทันทีราวกับสายฟ้าแลบ

การจัดวางสิ่งของภายในห้องนั้นเรียบง่ายและสะดวกสบาย เตียงคู่ขนาดใหญ่ตั้งอยู่ชิดกำแพงบริเวณกึ่งกลางห้อง ปูทับด้วยเสื่อไม้ไผ่และผ้าห่มสีน้ำเงิน โดยมีหมอนที่สวมปลอกหมอนผ้าไหมน้ำแข็งเอาไว้

ทางด้านซ้ายของเตียงมีตู้เสื้อผ้า และที่มุมห้องด้านขวามีโต๊ะทำงานไม้ตั้งอยู่ บนโต๊ะมีคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะเครื่องหนึ่งและหนังสืออีกจำนวนหนึ่ง โดยเล่มบนสุดคือหนังสือสามปีของการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ห้าปีของการสอบจำลอง

ข้างโต๊ะทำงานเป็นหน้าต่างอ่าวขนาดใหญ่ ปกติแล้วเซินเยี่ยนชอบนอนลงบนนั้น พลางทอดสายตามองทิวทัศน์ด้านนอก อ่านหนังสือ หรือไม่ก็ฟังเพลง

เขากดปุ่มเปิดเครื่องที่ตัวเคสคอมพิวเตอร์ เสียงเริ่มระบบยังคงเป็นเสียงที่คุ้นเคย

ระบบปฏิบัติการวินโดวส์เซเว่นมาตรฐาน

บนหน้าจอเต็มไปด้วยเอกสารประกอบการเรียน และในส่วนลึกของไดรฟ์อีก็มีภาพยนตร์เรื่องสั้นล้ำค่าอยู่สองสามเรื่อง

โดยไม่จำเป็นต้องคิดซ้ำสอง เขาจัดการฟอร์แมตข้อมูลเหล่านั้นทันที

ด้วยผลการเรียนของเซินเยี่ยน การเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยหางโจวถือเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก ยิ่งไปกว่านั้น สเปกของคอมพิวเตอร์เครื่องนี้ก็ไม่ได้สูงอะไร เขาจึงควรปล่อยให้สิ่งไร้สาระและเศษขยะเหล่านั้นกลับคืนสู่ผงคลีไปเสียจะดีกว่า

เมื่อพิจารณาว่ามีโรงงานผลิตรองเท้าและเสื้อผ้าอยู่มากมายในเขตอำเภอชางหนาน หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดเซินเยี่ยนก็เลือกหมวดหมู่เสื้อผ้าบุรุษ

เขาเปิดเว็บไซต์เถาเป่าและค้นหาผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง

อืม... สินค้าคู่แข่งยังมีไม่มากนัก ดังนั้นการเจาะเข้าสู่ตลาดจึงไม่ใช่เรื่องยาก

เขาตัดสินใจลงทะเบียนบัญชีและเปิดร้านค้าอย่างเด็ดขาด... ทว่าในท้ายที่สุด เขายังคงต้องจ่ายเงินมัดจำจำนวนหนึ่งพันหยวน

อันที่จริงในชาติก่อน ช่วงก่อนที่เซินเยี่ยนจะไปเรียนทำขนมอบกับลุงใหญ่ เขาเคยเปิดร้านค้าในเถาเป่าอยู่ช่วงหนึ่ง

ในเวลานั้นเขาไม่รู้อะไรเลย เขาเข้าฟังหลักสูตรเบื้องต้นทางออนไลน์สองบทเรียน และด้วยความนึกสนุกชั่ววูบ จึงกระโจนเข้าสู่อุตสาหกรรมอีคอมเมิร์ซราวกับแมลงวันไม่มีหัว

เพื่อเป็นการประหยัดเวลาและแรงกาย เขาจึงเลือกสินค้าโดยตรงจากอาลีบาบาเพื่อทำระบบจัดส่งสินค้าจากตัวแทนจำหน่ายไปยังผู้ซื้อโดยตรงในคลิกเดียว

ผลลัพธ์ที่ได้นั้นสามารถคาดเดาได้อยู่แล้ว...

สินค้าชิ้นเดียวกันถูกนำไปลงรายการไว้ในร้านค้าจำนวนนับไม่ถ้วน นำไปสู่การแข่งขันภายในที่รุนแรง ไม่มีราคาที่ต่ำที่สุด มีเพียงราคาที่ต่ำกว่าเท่านั้น บางคนถึงกับยอมขายในราคาต้นทุนเพียงเพื่อเพิ่มยอดขายให้สูงขึ้น

มันเป็นเรื่องที่ไร้สาระอย่างสิ้นเชิง

ทว่าในชาตินี้ อุตสาหกรรมอีคอมเมิร์ซยังคงอยู่ในช่วงเริ่มต้น ซึ่งถือเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการก้าวเข้าสู่ภาคสนามนี้

เขาดึงกระปุกออมสินรูปหมูสีทองออกมาจากใต้เตียง ซึ่งภายในบรรจุเงินปีใหม่ที่เซินเยี่ยนเก็บรวบรวมมาจากบรรดาญาติพี่น้องตั้งแต่ยังเป็นเด็ก

เมื่อเคาะเบาๆ ด้วยค้อน หัวหมูก็ปริแตกออก เผยให้เห็นธนบัตรหลากสีสันกองหนึ่ง บางใบถูกมัดไว้ บางใบถูกม้วนไว้ บางใบถูกพับไว้ มีรูปแบบต่างๆ นานา

หลังจากนับอย่างระมัดระวัง มีเงินรวมทั้งสิ้นหกพันสองร้อยห้าหยวน

เงินจำนวนนี้ถือว่ามากเกินพอสำหรับเป็นเงินทุนหมุนเวียนในระยะเริ่มต้น

ทันทีที่เขาตกแต่งร้านค้าขั้นพื้นฐานเสร็จสิ้น คุณยายเซินก็เดินกลับมาถึงบ้านหลังจากไปนั่งคุยกับเพื่อนบ้านมา

เมื่อทราบว่าครอบครัวอวี๋ได้ส่งค่ารักษาพยาบาลและนมมาให้ คุณยายก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำ และรีบนำสิ่งของเหล่านั้นกลับไปที่ประตูบ้านของพวกเขาในทันทีเพื่อพูดคุยให้รู้เรื่อง

เป็นจริงดังคาด ขิงยิ่งแก่ก็ยิ่งเผ็ดร้อน

อวี๋เฉิงตงและซุนปี้เสียไม่สามารถเอาชนะคุณยายเซินได้ และในที่สุดก็ต้องรับเงินคืนไป คุณยายเซินนำนมกลับมา โดยบอกว่าเพื่อนำมาบำรุงร่างกายให้แก่เซินเยี่ยน

...

เช้าตรู่วันต่อมา แสงแดดสาดส่องราวกับลำแสงเจิดจ้าที่ทะลุผ่านม่านหนาทึบ ค่อยๆ ไล้เลียไปตามทุกมุมห้อง แสงไฟเริงระบำอยู่บนกำแพง เกิดเป็นเส้นสายของแสงและเงา นำพาความอบอุ่นและความมีชีวิตชีวามาสู่ห้องทั้งห้อง

เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็จ้องมองเพดานอย่างว่างเปล่าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มสดใสจะปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเซินเยี่ยน

มันดีเหลือเกิน ที่ตื่นขึ้นมาแล้วยังคงอยู่ในช่วงเวลาอันงดงามเหล่านี้

หยิบโทรศัพท์มือถือแบบปุ่มกดของโนเกียมาจากข้างเตียง เวลาเจ็ดนาฬิกาตรงพอดี

หลังจากบิดขี้เกียจอย่างมีความสุขบนเตียง เซินเยี่ยนก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าแปรงฟัน เขาไม่มีทางเลือกอื่น เนื่องจากมีงานเตรียมการจำนวนมหาศาลที่ต้องจัดการก่อนที่ร้านค้าจะสามารถเปิดดำเนินกิจการได้อย่างเป็นทางการ

เอ๊ะ

เขาไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องที่คิดไปเองหรือไม่ แต่เซินเยี่ยนรู้สึกว่าร่างกายของตนเองได้เกิดความเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่ไม่สามารถทราบได้ เขารู้สึกแข็งแกร่งและมีกำลังวังชามากกว่าเมื่อวาน และจิตใจก็ปลอดโปร่งมากขึ้น

ส่ายหัวไปมา เซินเยี่ยนไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจ

เปิดประตูออกมา ห้องนอนใหญ่ที่อยู่ติดกันนั้นว่างเปล่าแล้ว เมื่ออายุมากขึ้น ความต้องการในการนอนหลับของคุณยายเซินก็ค่อยๆ ลดน้อยลงตามลำดับ

โดยไม่ต้องเดา คุณยายไม่ไปเต้นรำพื้นเมืองอยู่ที่ลานวัด ก็คงกำลังจะกลับมาจากตลาดสด

เป็นจริงดังคาด ทันทีที่เซินเยี่ยนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ คุณยายเซินก็เดินกลับมาพร้อมกับถือถุงผักหลายใบ

เซินเยี่ยนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยแนะนำว่า "คุณยายครับ บนถนนมีคนเยอะมาก ตั้งแต่นี้ไปผมจะไปซื้อผักเองนะครับ"

"โอ๊ย ยายยังอายุไม่ถึงเจ็ดสิบแปดสิบปีเสียหน่อย ยังเคลื่อนไหวได้อยู่ เดินให้มากหน่อยก็ดีต่อสุขภาพนะ" คุณยายเซินเอ่ยด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่ใส่ใจ

เมื่อเห็นว่าไม่สามารถโน้มน้าวใจได้ เซินเยี่ยนจึงไม่ได้ตื้อต่อและเดินเข้าห้องครัวไปทำบะหมี่ใส่ไข่รสเลิศให้ตัวเองชามหนึ่ง

กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งห้องครัว

คุณยายเซินย่นจมูกพลางเอ่ยอุทานด้วยความประหลาดใจ "เสี่ยวเยี่ยน ฝีมือของเจ้าพัฒนาขึ้นมากจริงๆ ยายว่าเจ้าไม่ได้ด้อยไปกว่าลุงใหญ่ของเจ้าเลยนะ"

เซินเยี่ยนยิ้มออกมาเล็กน้อย เขาได้รับการรับรองจากเซินเหลียงผิงก่อนที่จะเรียนจบหลักสูตรฝึกงาน แม้ว่าเขาอาจจะยังไม่ได้ก้าวข้ามผู้เป็นอาจารย์ แต่เขาก็สืบทอดฝีมือของเซินเหลียงผิงมาได้ถึงเก้าสิบส่วนแล้ว