บทที่ 16 : มาดรีปูร์ และมาดามไฮดรา

บทที่ 16 มาดรีปูร์ และมาดามไฮดรา

ค่ำคืนถัดมา เสียงปืนและเสียงโวยวายดังสนั่นจากบ้านเดี่ยวหลังหนึ่ง ในเมืองเล็กแห่งนั้น ไม่นานนัก ชายหญิงราวโหลในเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นก็ถูกจับใส่กุญแจมือ ก้มหน้านิ่งขณะถูกพาตัวขึ้นรถตำรวจ

นายอำเภอเจมส์ชายร่างใหญ่ในเครื่องแบบยืนมองขบวนรถเคลื่อนออกไป พลางบ่นกับรองนายอำเภอข้างกายว่า

“พวกมันไม่คิดบ้างหรือไง ว่าการให้คนแปลกหน้าเข้ามาในเมืองทีละเป็นสิบแบบนี้มันจะไม่สะดุดตา?”

พวกนั้นเสพยากันกลางสนามหญ้าในตอนกลางวัน ไม่คิดจะหลบซ่อนแม้แต่น้อย โง่เสียจนไม่รู้จะเรียกว่าอะไร

“ติดยาแล้วจะมีสมองสักแค่ไหนกันล่ะเจมส์”

รองนายอำเภอยักไหล่ เอามือข้างหนึ่งเท้าเข็มขัด อีกข้างคีบบุหรี่ สูดควันลึกแล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงรื่นเริง

“แต่ฉันก็ต้องขอบคุณพวกมันนะ อย่างน้อยก็เพิ่มคดีใหญ่ให้เรซูเม่ เดือนหน้าฉันได้โบนัสแน่ จะได้ซื้อของขวัญดี ๆ ให้ลูกสาวสักที”

เจมส์ถอนหายใจ ส่ายหน้าเล็กน้อย

“ฉันจะไม่ยอมให้ไอ้พวกนี้มาทำให้เมืองของเราสกปรกเด็ดขาด”

รองนายอำเภอพยักหน้าเห็นด้วย ทั้งคู่เติบโตในเมืองเล็กอันสงบสุขแห่งนี้ ผูกพันกันด้วยสายใยของบ้านเกิดใครก็ตามที่คิดจะทำลายความสงบ พวกเขาก็พร้อมจะยิงกระสุนใส่กบาลโดยไม่ลังเล

“ไป Princess Bar กันเถอะ คืนนี้เราสมควรฉลอง” เจมส์ตบบ่าเพื่อนเก่าอย่างอารมณ์ดีก่อนเดินไปยังรถตำรวจ

และแล้ว…เมืองก็กลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง

…

เวลาเคลื่อนไปอย่างเงียบงัน หนึ่งปีผ่านไปในพริบตา ทิ้งไว้เพียงคลื่นกระเพื่อมเล็ก ๆ ที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น

แต่ในขณะเดียวกันนั้นเองในที่ห่างไกลออกไปพายุเริ่มก่อตัวขึ้น ณ เมืองท่าที่ดูสงบงาม

มาดรีปูร์ รัฐอิสระขนาดกลางที่มีสถานะเป็นทั้งเมืองท่าและประเทศในตัวเองประชากรราวสี่ล้านคนดำรงชีวิตอยู่ท่ามกลางความเหลื่อมล้ำอย่างสุดขั้ว

ในฐานะศูนย์กลางพาณิชย์แห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มาดรีปูร์มีทุกสิ่งที่เมืองเศรษฐกิจควรมี ย่านการค้าใหญ่รายล้อมด้วยธนาคารฮ่องกง ธนาคารมาเลเซีย โรงแรมหรูระดับโลก และห้างสรรพสินค้าสว่างไสวตลอดคืน

โรงแรม Supreme ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในโรงแรมที่ดีที่สุดในโลกขณะที่พระราชวังกลางเมืองก็หรูหราอลังการไม่ต่างจากแวร์ซายส์ในฝรั่งเศส

ทว่าใต้ผ้าคลุมแห่งความรุ่งโรจน์นั้นกลับซุกซ่อน ‘ความเน่าเฟะ’ ไว้ลึกถึงราก

หากมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ มาดรีปูร์เคยเป็นจุดรวมตัวของเหล่าโจรสลัด วัฒนธรรมใต้ดินฝังลึกเป็นวิถีชีวิต และที่สำคัญไม่มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน

มาดรีปูร์จึงกลายเป็นแหล่งหลบภัยของอาชญากรนานาชาติ

เมืองนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจนเมืองชั้นบน คือโลกของชนชั้นสูงฟุ่มเฟือย หรูหรา เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำหน้าและเล่ห์เพทุบาย

เมืองชั้นล่าง กลับเต็มไปด้วยความแร้นแค้น ความรุนแรง และการหลอกลวงที่เกิดขึ้นทุกย่างก้าว

ในเมืองที่ดูเหมือนสงบนิ่งราวผิวน้ำนี้บางสิ่งกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในเงามืด

ใครบางคนกำลังจะปรากฏตัว...มาดามไฮดรา ชื่อที่ไม่มีใครกล้าเอ่ย แม้ในความฝัน

ทั่วทั้งมาดรีปูร์ เมืองท่าแห่งนี้อัดแน่นไปด้วยผู้คนหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นอาชญากร ผู้มั่งคั่ง พ่อค้าคนกลาง ประชาชนทั่วไป ไปจนถึงมนุษย์กลายพันธุ์ ทั้งหมดต่างหลอมรวมอยู่ในเมืองแห่งนี้ ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลในเงามืด สมดุลอันเปราะบางจึงดำรงอยู่...และยังไม่ถูกทำลาย

ณ ชั้นบนสุดของตึกหรูหราแห่งหนึ่ง

หญิงสาวผมทองผู้มีทั้งเสน่ห์น่าหลงใหลและอำนาจน่าเกรงขาม นั่งอยู่บนเก้าอี้หัวโต๊ะวงรีในห้องทำงานโอ่อ่าตกแต่งอย่างหรูหรา

ชุดเดรสสีเขียวเข้มแนบเนื้อยิ่งขับให้เธอดูโดดเด่นยิ่งขึ้น แสงจากโคมไฟคริสตัลสะท้อนผนัง ประกายทองอ่อนส่องลงบนพรมแดงและโต๊ะไม้เคลือบเงา บรรยากาศล้วนหรูหราเกินคาด

ด้านหลังของเธอ มีกองกำลังติดอาวุธเต็มรูปแบบในชุดคอมแบตยืนประจำตำแหน่งอย่างเงียบงันพวกเขาเฝ้าระวังเพื่อปกป้อง "ผู้นำ" ของตน

ใช่ เธอคือผู้นำ ไม่มีใครรู้ชื่อจริงของเธอ ผู้คนรู้จักเธอในนาม ไวเปอร์ (Viper)

ผู้ควบคุมตัวจริงของมาดรีปูร์

ส่วนเจ้าหน้าที่รัฐบาลที่ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการ ก็เป็นเพียงหุ่นเชิดที่อยู่ใต้คำสั่งของเธอเท่านั้น

เธอไม่ได้แค่ควบคุมเมือง...แต่ควบคุมประเทศ

ใบหน้าสะคราญนั้นฉาบไปด้วยความเย็นชา ขณะจ้องมองบุคคลเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา

ตรงข้ามกับเธอ มีชายสี่หญิงสองในชุดคอมแบตแนบตัวทำจากเส้นใยสังเคราะห์ พร้อมเสื้อเกราะกันกระสุน สีหน้าทุกคนเรียบนิ่ง แม้จะมีจำนวนน้อยกว่าอย่างชัดเจน แต่ไวเปอร์รู้ดีว่าศัตรูเบื้องหน้าแต่ละคน...อันตรายเพียงใด

พวกเขาทุกคนล้วนเหมือน “ซูเปอร์โซลเจอร์” รูปร่างกำยำ ทักษะการใช้อาวุธ ความชำนาญในระเบิดและการรบระยะประชิดอยู่ในระดับสูงสุด

ตลอดหกเดือนที่ผ่านมา กลุ่มคนลึกลับนี้ปรากฏตัวขึ้นในมาดรีปูร์โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย พวกเขาบุกเข้าอาคารรัฐบาล ยึดเจ้าหน้าที่ระดับสูง จากนั้นมุ่งเป้าโจมตีสำนักงานใหญ่ของแก๊งไวเปอร์โดยตรง

เพียงระยะเวลาอันสั้น แก๊งไวเปอร์ต้องสูญเสียหนัก

แม้แต่ตัวเธอเองซึ่งขึ้นชื่อเรื่องความชำนาญด้านพิษ บางสารพิษที่เธอคิดค้นยังสามารถกัดกร่อนหน้ากากกันแก๊สได้ ทว่าก็ยังไม่อาจหยุดยั้งศัตรูได้

ในวันนั้น เธออาจถูกจับ หรือถูกฆ่าทิ้งอย่างง่ายดาย โชคดีที่องค์กรของเธอยังสืบทอดสายเลือดบางส่วนจาก ไฮดรา (HYDRA) เก่า จึงมีกำลังสนับสนุนเพียงพอจะยันไว้ได้ และสามารถต้านทานการบุกโจมตีได้ทันเวลา

นับแต่นั้นเป็นต้นมา ทั้งสองฝ่ายต่างเข้าปะทะกันทั้งในมาดรีปูร์และจุดลับทั่วโลก

ไม่ว่าจะเป็นการลอบสังหาร การแทรกซึม หรือยุทธวิธีเงียบงันไวเปอร์สูญเสียคนของเธอไปมากมาย…

ที่น่าตกใจกว่านั้นคือ ฝ่ายตรงข้ามไม่เคยสูญเสียเลยแม้แต่คนเดียว

นั่นเป็นสิ่งที่เธอไม่อาจมองข้ามได้ไวเปอร์เป็นผู้หญิง แต่ไม่ใช่คนโง่ เธอรู้ดีว่าหากปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป กำลังของตนไม่มีทางต้านทานได้อีก เธอจึงตัดสินใจเปิดโต๊ะเจรจาเป็นฝ่ายแรก

“ฉันจะคุยกับผู้นำของพวกเธอเท่านั้น”

ด้วยสถานะที่เทียบเท่าผู้นำประเทศเงา ไวเปอร์เปล่งเสียงด้วยความเยือกเย็น จงใจเปิดเกมก่อนในแบบที่เธอถนัด

อีกฟากหนึ่งของโต๊ะ หญิงสาวอีกคนกำลังนั่งอยู่เช่นกัน เธอสวมชุดเรียบหรู ผมสั้นสีดำสนิท ใบหน้าเฉียบคมและมีเสน่ห์ในแบบที่ไวเปอร์เองก็ต้องยอมรับ

เธอยิ้มมุมปากเล็กน้อย ขณะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบและแฝงความดูแคลน

“โอฟีเลีย ซาร์คีเซียน...มาดามไวเปอร์ ไม่สิ มาดามไฮดรา เธอฉลาดดี แต่ฉันว่าน่าจะเข้าใจให้ชัดเจนก่อนนะ...ว่าช่องว่างระหว่างพวกเราอยู่คนละระดับ”

“ถ้าคิดจะใช้ระเบิดที่ฝังไว้ใต้ตึกนี้...”

เธอเว้นจังหวะเล็กน้อย มองแววตาไวเปอร์ที่เริ่มแปรเปลี่ยน ก่อนเอ่ยต่อด้วยรอยยิ้มเยาะ

“...หรือจะใช้สารพิษผสมพิเศษที่เธอเตรียมไว้ ฉันแนะนำให้เลิกคิดเสียแต่ตอนนี้”

ใบหน้าของไวเปอร์กลับคืนสู่ความนิ่งสงบอีกครั้ง แต่ภายใต้ดวงตาที่เรียบเฉยกลับซ่อนความแปลกใจไว้ชัดเจน

สิ่งที่อีกฝ่ายพูดออกมาอย่างมั่นใจนั้นเป็นข้อมูลลับสุดยอดที่เธอเก็บซ่อนไว้อย่างดี นี่คือการข่มขู่...หรือเป็นความมั่นใจที่มีเบื้องหลังจริง?

เธอไม่แน่ใจแต่บางสิ่งในน้ำเสียงและแววตาของหญิงสาวตรงหน้า บอกเธอว่า...สิ่งที่ได้ยินนั้น ไม่ใช่คำพูดลอย ๆ

อีกฝ่ายรู้แม้กระทั่งชื่อจริงของเธอ และยังเรียกเธอว่า "มาดามไฮดรา"

พวกเขาเป็นใครกันแน่?

เป็นหนึ่งในกลุ่มที่แตกแยกจากไฮดราด้วยหรือ?

แต่ไม่ว่าอย่างไร...เธอไม่เคยได้ยินว่ามีใครสามารถสร้างทหารที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน

ไวเปอร์เม้มริมฝีปากแน่นอย่างเงียบงัน ความคิดวิ่งพล่านอยู่ในหัว ก่อนจะเอ่ยขึ้นเสียงแผ่วแต่ชัดถ้อยชัดคำ

“ถ้าพวกเธอชนะ...ฉันและคนของฉันจะถอนตัวจากมาดรีปูร์ทันที”