ตอนที่ 20 หรือว่าหนังสือสองเล่มนี้ เย่ว์เซียนจะเป็นคนเขียน?

ตอนที่ 20 หรือว่าหนังสือสองเล่มนี้ เย่ว์เซียนจะเป็นคนเขียน?

"สถานการณ์อะไรวะเนี่ย?"

"พ่อทนดูไม่ไหวแล้ว! ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?!"

"ดูสิ! มือของกรรมการผิวสีเหมือนทากาวตราช้างไว้เลย จับมือเย่ว์เซียนไม่ยอมปล่อยเลย!"

"แล้วก็กรรมการผิวขาวคนนั้นด้วย เมื่อกี้ยังวางมาดไม่ยอมจับมือกับประธานและรองประธานอยู่เลย ตอนนี้ดันยื่นมือออกไปหาเย่ว์เซียนแล้ว?!"

"ช็อกจนไอติมหลุดมือแล้วเนี่ย!"

...

ตอนนี้คอมเมนต์จากชาวเน็ตแทบจะบรรยายความในใจของประธานเซียวเหรินและรองประธานอวี๋ฝูออกมาหมดแล้ว

มีใครรู้เรื่องช่วยบอกพวกเขาทีได้ไหม?!

เจ้าหน้าที่หนุ่มของสมาคมนักเขียนคนหนึ่งเหมือนจะนึกอะไรออก จึงรีบเข้าไปกระซิบข้างหูทั้งสอง

"เขาชื่อเย่ว์เซียนครับ น่าจะเป็นอดีตดาราที่ลาออกจากวงการไปแล้ว เคยมีผลงานการแสดงอยู่บ้าง..."

พอได้ยินแบบนี้ ประธานและรองประธานวัยเกือบห้าสิบปีก็ร้องพร้อมกันเสียงยาว

"อ๋ออออ!"

อย่างนี้นี่เอง

แต่พอ "อ๋อ" เสร็จ ความสงสัยก้อนใหญ่ก็ผุดขึ้นมาตรงหน้า

หรือว่ากรรมการรางวัลโนเบลสองท่านนี้สนใจผลงานของเย่ว์เซียน?

เลยเชิญเย่ว์เซียนมางานนี้เป็นกรณีพิเศษ?!

ในใจประธานเซียวเหรินเหลือแค่ข้อสันนิษฐานนี้เท่านั้น

เขาสบตากับรองประธานอวี๋ฝู แววตาที่ส่องประกายผ่านเลนส์แว่นหนาเตอะบอกว่าพวกเขาคิดตรงกัน

คงจะหนีไม่พ้นเรื่องนี้แน่ๆ

ก็ใช่สิ

รสนิยมทางวัฒนธรรมของจีนกับต่างประเทศมันไม่เหมือนกันนี่นา

แม้ว่าผลงานของดาราตกกระป๋องคนนี้จะไม่ค่อยดังในประเทศ แต่ก็อาจจะมีคนชอบในต่างประเทศก็ได้!

กรรมการสองท่านนี้คงถูกใจผลงานของดาราปลายแถวคนนี้ เลยถือโอกาสเชิญเขามาด้วย

เมื่อประธานเซียวเหรินหาเหตุผลให้กรรมการรางวัลโนเบลได้แล้ว เขาก็คิดปลอบใจตัวเองว่า ในเมื่อกรรมการมีสถานะสำคัญ จะเชิญดารามาเพิ่มสักคนก็ไม่เห็นเป็นไรเลย

วินาทีต่อมา ประธานเซียวเหรินก็รีบยื่นมือออกไป โค้งตัวอย่างนอบน้อม

"คุณแจ็คสัน คุณอลัน พวกเราเข้าไปในงานกันก่อนดีไหมครับ?"

เมื่อเสียงดังขึ้น แจ็คสันที่ยังจมอยู่ในความตื่นเต้นที่ได้พบเย่ว์เซียนก็เริ่มรู้สึกตัว

จากนั้น ทุกคนก็เห็นแจ็คสันค่อยๆ ทำท่าโค้งคำนับสไตล์ตะวันตก ซึ่งดูเป็นทางการมาก

เขาผายมือเชิญให้เย่ว์เซียนเดินนำไปก่อน

อลันที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็ทำเช่นเดียวกัน เขาถอยไปครึ่งก้าวและเดินตามหลังเย่ว์เซียน

เพราะในสายตาของกรรมการทั้งสอง ก้าวข้ามเรื่องสัญชาติและเชื้อชาติไป ผลงานของเย่ว์เซียนคู่ควรกับการได้รับการปฏิบัติเช่นนี้

"เฒ่าผจญทะเล " และ "หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว" เป็นผลงานชิ้นเอกที่ข้ามศตวรรษอย่างแท้จริง!

หนังสือสองเล่มนี้สามารถผลักดันให้เย่ว์เซียนขึ้นสู่จุดสูงสุดของวรรณกรรมโลกได้อย่างแน่นอน!

หรือแม้แต่กลายเป็นตำนานแห่งวรรณกรรมที่ไม่มีวันตาย!

พวกเขากล้าการันตีเลยว่า ในศตวรรษหน้า คงยากที่จะมีนักเขียนคนไหนที่ยอดเยี่ยมไปกว่าเย่ว์เซียนอีกแล้ว

หรือแม้แต่ในอีกร้อยปีข้างหน้า ก็อาจจะไม่มีผลงานชิ้นไหนที่ยอดเยี่ยมไปกว่าสองเล่มนี้อีกแล้ว!

พูดง่ายๆ ก็คือ ในวงการวรรณกรรม เย่ว์เซียนเปรียบเสมือนผู้ไร้เทียมทานที่ไม่มีใครสู้ได้!

การไร้คู่ต่อสู้ มันจะโดดเดี่ยวแค่ไหนกันนะ?!

แม้ว่าแจ็คสันและอลันจะยังมีความลังเลเกี่ยวกับประเด็นที่ว่าอารยธรรมจีนเป็นต้นกำเนิดของอารยธรรมโลก แต่ก็ไม่ได้กระทบต่อคุณค่าของหนังสือทั้งสองเล่มนี้ในใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย!

ตอนนี้ พวกเขาโค้งคำนับให้เย่ว์เซียน

ด้วยความเต็มใจและยอมรับนับถืออย่างแท้จริง!

ทว่าภาพเหตุการณ์นี้กลับสร้างความตกตะลึงให้แก่ผู้คนรอบข้างอย่างมาก

ประธานเซียวเหรินและรองประธานอวี๋ฝูมองหน้ากันด้วยความตกตะลึง ดวงตาเบิกกว้าง

เย่ว์เซียนคนนี้ไม่ใช่แค่ดาราปลายแถวหรอกเหรอ?!

ทำไมถึงได้รับเกียรติให้ผู้ใหญ่โค้งคำนับแบบนี้เลยล่ะ?

หรือว่าฝรั่งจะคลั่งดารากันขนาดนี้เลย?!

ขนาดกรรมการรางวัลโนเบลผู้ทรงเกียรติยังไม่เว้น?!

ในขณะที่ประธานทั้งสองกำลังตะลึง ชาวเน็ตในไลฟ์สดก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน

"ฉันไม่เข้าใจ แต่ก็ช็อกมาก!"

"รู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมปะปนเข้ามา..."

"ที่แท้ฝรั่งก็ติ่งดาราได้ศรัทธาแรงกล้าขนาดนี้เลยเหรอ?!"

"ฉันเห็นประกายในดวงตาของกรรมการผิวสี ราวกับได้พบพระเจ้าในดวงใจ..."

ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังพ่นความในใจ ความตกตะลึงก็ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งพวกเขาเดินเข้าไปในงาน

ตรงกลางห้องจัดงานมีโต๊ะยาวหลายเมตรและเก้าอี้ไม้หนานมู่สองแถว ดูหรูหราเป็นทางการมาก

ตอนแรกสมาคมนักเขียนได้จัดที่นั่งตำแหน่งประธานไว้ให้กรรมการรางวัลโนเบลทั้งสองท่าน

แต่ใครจะคิดว่า พอกรรมการทั้งสองเห็นที่นั่ง ก็รีบเชิญให้เย่ว์เซียนนั่งในตำแหน่งแรกสุด ส่วนพวกเขากลับไปนั่งในตำแหน่งรองลงมา

ประธานเซียวเหรินและรองประธานอวี๋ฝูที่ตามมาข้างหลัง เมื่อเห็นดังนั้นก็ทำได้เพียงเลื่อนที่นั่งถัดลงไปตามลำดับ

ตอนนี้ ความสงสัยในใจของพวกเขาก็ยิ่งทวีคูณ

นี่ใช่การปฏิบัติต่อดาราไอดอลจริงๆ เหรอ?!

เมื่อนั่งลงปุ๊บ แจ็คสันก็เริ่มพูดเป็นต่อยหอยทันที

"ผมไม่เคยเห็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย!

แค่ประโยคเปิดของ 'หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว' ประโยคเดียวก็เชื่อมโยงทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคตไว้ด้วยกัน!

ฝีมือยอดเยี่ยม พรสวรรค์น่าทึ่ง นี่มันเป็นการเปิดเรื่องระดับมหากาพย์ ระดับตำนาน ระดับบุกเบิกที่แท้จริง..."

ล่ามแปลคำพูดของแจ็คสันเป็นภาษาจีนแบบเรียลไทม์ จากสีหน้าก็เห็นได้ชัดว่าเขาตกใจกับคำชมเหล่านี้มาก

ราวกับกำลังบอกว่า 'ฉันคิดว่าฉันจินตนาการไว้สูงแล้วนะ แต่ไม่คิดว่ามันจะสูงได้ขนาดนี้?!'

เมื่อแจ็คสันพูดจบ อลันที่อยู่ข้างๆ ก็วิจารณ์หนังสืออีกเล่มทันที

"ทั้งสองเล่มนี้ทำให้คนอ่านตะลึงได้จริงๆ! แล้วก็มี 'เฒ่าผจญทะเล ' อีกเล่ม ในเรื่องนั้นไม่มีตัวอักษรไหนที่เขียนขึ้นมาอย่างสูญเปล่าเลย!

นี่คือผลงานระดับเทพ มันจะสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนไปตลอดกาล..."

ชาวเน็ตในไลฟ์สดต่างก็ตั้งใจฟังล่ามแปลคำพูดของกรรมการทั้งสองท่านเป็นภาษาจีน

คอมเมนต์วิ่งเร็วมากจนแทบจะอ่านไม่ทัน

"สมกับเป็นกรรมการจริงๆ! ปากหวานอะไรขนาดนี้ ฉันรู้จักแต่คำว่า เชี่ย, สุดยอด, fuck, shift..."

"คุณนักเขียนเจ้าพ่อฟาร์มหมูเก่งสุดๆ ไปเลย..."

"ฉันขอบอกคำเดียวว่า น่าขนลุกมาก!"

...

แต่ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังตั้งใจฟังคำวิจารณ์ของกรรมการทั้งสอง ก็มีคอมเมนต์แปลกๆ โผล่ขึ้นมา

"ทำไมพวกเขาถึงเอาแต่พูดกับเย่ว์เซียนล่ะ?!"

นั่นสิ! นักเขียนตัวจริงอย่างเจ้าพ่อฟาร์มหมูก็ไม่ได้อยู่ในงาน คำพูดพวกนี้อย่างน้อยก็น่าจะพูดกับสมาคมนักเขียนสิ?

เพราะสมาคมนักเขียนเป็นศูนย์รวมของปรมาจารย์ด้านวรรณกรรมในจีนเลยนะ!

แต่ทำไมกรรมการทั้งสองท่านนี้ถึงเอาแต่จ้องเย่ว์เซียนตาไม่กะพริบเลยล่ะ?

ชาวเน็ตหลายคนมีคำถามลอยอยู่เต็มหัว ทุกคนจ้องมองไปที่เย่ว์เซียนผ่านหน้าจอ

และวินาทีต่อมา ทุกคนก็เห็นเย่ว์เซียนพยักหน้าเล็กน้อย แล้วตอบกลับสั้นๆ เพียงสี่คำ

"ขอบคุณที่ยอมรับครับ"

ท่าทางที่ดูสบายๆ ราวกับไม่ตื่นเต้นกับคำชมเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย

ทั้งสมาชิกสมาคมนักเขียนและชาวเน็ตในไลฟ์สดต่างก็ชะงักไปตามๆ กัน

ขอบคุณที่ยอมรับงั้นเหรอ?!

ก็ใช่น่ะสิ

ก็ต้องขอบคุณที่เขายอมรับนั่นแหละ

กรรมการรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมทั้งสองท่านแทบจะชมหนังสือสองเล่มนี้จนลอยทะลุฟ้าไปแล้ว

มันยิ่งใหญ่ไม่มีที่ติ!

หืม?!

เดี๋ยวก่อน!

คำพูดน่ะไม่มีปัญหาหรอก แต่คนพูดต่างหากที่มีปัญหา

นายเป็นแค่ดาราตกกระป๋องที่ออกจากวงการไปแล้วอย่างเย่ว์เซียน นายมีสิทธิ์อะไรมาพูดคำนี้?

เว้นเสียแต่ว่า...

ชาวเน็ตหลายคนเริ่มเกิดข้อสันนิษฐานที่ยากจะเชื่อขึ้นมาในใจ

หรือว่าหนังสือสองเล่มนี้ เย่ว์เซียนจะเป็นคนเขียน?!