ตอนที่ 19 เย่ว์เซียนปรากฏตัว? ความตื่นเต้นของกรรมการรางวัลโนเบล!

ตอนที่ 19 เย่ว์เซียนปรากฏตัว? ความตื่นเต้นของกรรมการรางวัลโนเบล!

อีกด้านหนึ่ง เย่ว์เซียนกำลังเดินวนไปวนมาอยู่ตรงสี่แยก ปากก็บ่นงึมงำ

"แล้วไอ้ศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมนานาชาตินี่มันอยู่ตรงไหนกันแน่เนี่ย?"

ใช่แล้ว เย่ว์เซียนก็มาปักกิ่งเหมือนกัน

เรื่องนี้ต้องย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน

แอลยา หญิงสาวที่เคยแจ้งข่าวเรื่องการได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม โทรมาหาเขาอีกครั้ง

"กรรมการรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมสองท่านจะเดินทางมาจีนด้วยตัวเอง คุณนักเขียน... พอจะสะดวกปรากฏตัวไหมคะ..."

เมื่อได้ยินข่าวนี้ เย่ว์เซียนก็ชะงักไปเหมือนกัน

สำหรับเรื่องความน่าเชื่อถือในคำพูดของแอลยานั้น เย่ว์เซียนไม่ได้สงสัยเลย

หลังจากรู้จากข้อความส่วนตัวในบล็อกว่า แอลยาคือคนที่แปลหนังสือ "เฒ่าผจญทะเล " และ "หนึ่งร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว" ทั้งสองคนก็แลกคอนแทคกัน

หลังจากนั้น ข่าวสารล่าสุดเกี่ยวกับคณะกรรมการรางวัลโนเบลในต่างประเทศ แอลยาก็อาสารับหน้าที่เป็นคนแจ้งข่าวให้เขารู้ตลอด

ความลังเลในน้ำเสียงของแอลยา เย่ว์เซียนก็พอจะเข้าใจได้

เพราะตัวตนของเขาทั้งในและต่างประเทศยังคงเป็นปริศนา

ไม่มีใครรู้ว่า "เจ้าพ่อฟาร์มหมู" ผู้ประพันธ์หนังสือสองเล่มที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบล

ที่แท้คือเย่ว์เซียน ดาราที่ลาออกจากวงการไปแล้ว!

เมื่อรู้ว่าคณะกรรมการรางวัลโนเบลจะเดินทางมาที่จีนด้วยตัวเอง เย่ว์เซียนก็ไม่คิดจะปิดบังตัวตนอีกต่อไป

ทุกอย่างเตรียมพร้อมหมดแล้ว ขาดก็แต่สายลมหนุนในครั้งนี้แหละ

เขาแลกคอนแทคกับกรรมการอย่างแจ็คสันผ่านทางแอลยาอย่างรวดเร็ว

เมื่อนึกถึงตอนที่เขาเพิ่งแอด WeChat กับแจ็คสัน ข้อความแสดงความเทิดทูนที่อีกฝ่ายส่งมารัวๆ ยังทำให้เย่ว์เซียนรู้สึกขนลุกอยู่เลย

นี่คือกรรมการผู้เชี่ยวชาญของรางวัลโนเบลจริงๆ เหรอเนี่ย?!

ไม่ใช่ซาแซงแฟนดาราที่ไหนใช่ไหม?!

โชคดีที่กรรมการแจ็คสันยังมีสติหลงเหลืออยู่บ้าง ไม่ลืมที่จะส่งที่อยู่นัดพบในครั้งนี้มาให้เขา

ตอนนี้เย่ว์เซียนกำลังเดินทางไปตามที่อยู่

แต่ใครจะไปคิดว่า คนขับแท็กซี่จะพามาผิดทาง ดันไปโผล่ที่ศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมนานาชาติอีกแห่งซะงั้น แถมรถยังติด เย่ว์เซียนเลยตัดสินใจลงจากรถแล้วเดินตามจีพีเอสมาเอง

เมื่อกี้เขาเพิ่งจะส่งข้อความบอกแจ็คสันว่าอาจจะไปถึงช้าหน่อย

หลังจากเดินมาอีกไม่กี่นาที เมื่อเห็นพรมแดงที่ปูยาวไปถึงโถงทางเข้าและประตูทางเข้าอันโอ่อ่า เย่ว์เซียนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ในที่สุดก็ถึงสักที"

แต่พอเย่ว์เซียนกำลังจะก้าวเท้าเดินเข้าไป เขาก็ถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยขวางไว้ทันที

"ด้านในกำลังจัดงานแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระดับนานาชาติ ผู้ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องห้ามเข้าครับ"

เข้มงวดขนาดนี้เลย?!

เย่ว์เซียนหรี่ตาลงเล็กน้อย

เขาก้มหน้าลง พิมพ์ข้อความส่งไปหาแจ็คสันอีกครั้ง

...

ในขณะเดียวกัน บริเวณประตูทางเข้าก็มีสื่อมวลชนมารอเตรียมพร้อมอยู่นานแล้ว

เมื่อเห็นเย่ว์เซียนโผล่มาตรงประตู สื่อมวลชนต่างก็มีเครื่องหมายคำถามลอยอยู่เต็มหัว

คนนี้เป็นใครเนี่ย?!

มาผิดงานหรือเปล่า?

การถ่ายทอดสดครั้งนี้ใช้กล้องหลายมุม และกล้องที่อยู่ตรงประตูก็จับภาพชายหนุ่มคนนี้ได้พอดี

ในงานที่เคร่งขรึมและเป็นทางการ ทุกคนที่มาร่วมงานล้วนใส่สูทผูกไทแต่งตัวเต็มยศ

แต่เย่ว์เซียนที่ยืนอยู่หน้าประตู กลับใส่ชุดลำลองสีน้ำเงินเข้มกับรองเท้าผ้าใบ

ไม่ว่าจะมองยังไง สไตล์การแต่งตัวก็ดูไม่เข้าพวกสุดๆ

ความแปลกแยกและโดดเด่นนี้ ดึงดูดความสนใจจากชาวเน็ตในไลฟ์สดได้ทันที

"พี่ชายคนนี้มาผิดงานหรือเปล่า?"

"ฉากหลงทางระดับชาติ!"

"ข้างหน้ากรรมการไม่ยอมเข้า ข้างหลังคนแปลกหน้าเดินมั่วเข้ามา คำคมวันนี้: วุ่นวายสุดๆ!"

"คอมเมนต์บน สมัยที่คุณออกจากวงการวรรณกรรม ผมยกมือคัดค้านสองข้างเลยนะ..."

"คอมเมนต์บนของบน พวกคุณเป็นพี่น้องหรือพี่สาวน้องสาวกันแน่ ความรู้ทางวรรณกรรมถึงได้ล้ำลึกขนาดนี้?!"

"ฉันไม่มีความรู้หรอก ฉันแค่อยากจะบอกว่า ฉันก็มีชุดลำลองแบบนี้เหมือนกัน..."

ขณะที่ชาวเน็ตกำลังแซวกันสนุกสนาน ชาวเน็ตตาดีคนหนึ่งก็ตะโกนขึ้นมากลางไลฟ์สด

"เดี๋ยวก่อน?! นี่...นี่มันเย่ว์เซียนไม่ใช่เหรอ?!"

ราวกับหินก้อนเดียวถูกโยนลงน้ำจนเกิดคลื่นยักษ์

ข้อความคอมเมนต์บนหน้าจอชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับทุกคนกำลังนึกว่าเย่ว์เซียนคือใคร ก่อนจะถาโถมเข้ามาอย่างบ้าคลั่งราวกับเขื่อนแตก

"เชี่ยๆ! เย่ว์เซียน??!"

"ตัวแทนหมู่บ้านของฉัน ในที่สุดเขาก็ปรากฏตัวแล้ว!"

"เย่ว์เซียนคือใครอ่ะ? ชื่อคุ้นๆ นะ?!"

ชาวเน็ตบางคนที่ไม่ค่อยรู้จักเย่ว์เซียนก็เริ่มถามด้วยความสงสัย

และชาวเน็ตหลายคนที่คิดถึงฝีปากของเย่ว์เซียนอย่างมาก ก็เริ่มอธิบายวีรกรรมอันยิ่งใหญ่ของเขาด้วยความตื่นเต้น

"เคยได้ยินสงครามสาดน้ำลายเมื่อตอนนั้นไหม?! ก็เย่ว์เซียนคนที่ลาออกจากวงการไปแล้วนั่นแหละ..."

"ปากนั่นกัดเจ็บมาก อย่างกับทายาพิษไว้ ฉันล่ะอยากจะถอดปากเขามาติดหน้าตัวเองซะจริง..."

"ฉันล่ะโคตรชอบปากของเย่ว์เซียนเลย พูดแทนใจฉันได้ทุกคำ..."

ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังพูดคุยกันอย่างดุเดือด ก็มีคอมเมนต์โผล่ขึ้นมาขัดจังหวะ

"แล้วเขามาทำอะไรที่นี่ล่ะ?"

จริงด้วย!

สถานะในวงการบันเทิงมันเทียบไม่ได้กับวงการวรรณกรรมอยู่แล้ว

นับประสาอะไรกับเย่ว์เซียน ดาราเกรดสามที่ประกาศลาออกจากวงการไปแล้ว

จากวิดีโอที่ผ่านมาของเย่ว์เซียน จะเห็นได้ว่าตอนนี้เขากำลังคลุกคลีอยู่กับหมู

แล้วคนที่วันๆ เอาแต่เลี้ยงหมูและคลุกคลีอยู่กับอาหารหมู จะมาโผล่ที่ศูนย์แลกเปลี่ยนวัฒนธรรมนานาชาติอันหรูหราแบบนี้ได้ยังไง?!

ชั่วพริบตาเดียว ไลฟ์สดก็เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม ทุกคนต่างจ้องมองไปที่เย่ว์เซียนผ่านหน้าจอ

ส่วนอีกด้านหนึ่ง ประธานเซียวเหรินเริ่มมีสีหน้ากระวนกระวายใจ ทำไมกรรมการสองท่านนี้ถึงยืนกรานไม่ยอมเข้าไปสักที?

"คุณแจ็คสัน คุณอลัน หรือว่าเราเข้าไปกันก่อน..."

ยังพูดไม่ทันจบ แจ็คสันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

เมื่อหน้าจอสว่างขึ้น แจ็คสันก็ยิ้มโชว์ฟันขาว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"มาแล้วๆ ถึงประตูแล้วครับ"

พูดจบ แจ็คสันก็หันหลังเดินตรงไปที่ประตูทันที

ส่วนอลันที่ยืนอยู่ข้างๆ แม้จะไม่ได้พูดอะไร แต่ก็เดินตามไปติดๆ

ตอนนี้กรรมการทั้งสองท่านเริ่มขยับแล้ว ประธานเซียวเหรินและรองประธานอวี๋ฝูจะยืนเฉยอยู่ได้ยังไงล่ะ?!

ทั้งคู่เต็มไปด้วยความงุนงง แต่ก็ต้องเก็บความสงสัยไว้แล้วเดินตามไปก่อน

ใครกันที่ทำให้คณะกรรมการรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมต้องเดินไปต้อนรับด้วยตัวเอง?!

ภาพเหตุการณ์นี้ถูกบันทึกด้วยกล้องความละเอียดสูง

ชั่วพริบตาเดียว คอมเมนต์ในไลฟ์สดก็หลั่งไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?! มีใครรู้เรื่องช่วยอธิบายที?"

"ดูเหมือนกรรมการผิวสีจะมองโทรศัพท์ แล้วก็พุ่งตรงไปที่ประตูเลยนะ?!"

"มีใครคิดเหมือนฉันบ้าง? ประธานกับรองประธานสมาคมนักเขียนเดินตามหลังฝรั่งสองคน ท่าทางเหมือนนกกระจอกเทศตัวน้อยที่ทั้งเชื่อฟังและน่ารักเลย?!"

"คอมเมนต์บน! ไม่อยากได้แอคเคาท์แล้วใช่ไหม?! แต่จะว่าไป ยิ่งดูการเปรียบเทียบของแก มันก็ยิ่งเหมือนจริงๆ..."

"รู้สึกเหมือนแขกวีไอพีกำลังจะมา! ฉันเริ่มตื่นเต้นแล้วเนี่ย..."

"ฉันด้วย! ยืนตรงเตรียมพร้อม รอรับเสด็จท่านผู้ยิ่งใหญ่..."

ขณะที่ชาวเน็ตกำลังรอคอยบุคคลสำคัญที่กรรมการทั้งสองกำลังเดินไปต้อนรับ วินาทีต่อมา พวกเขาก็เห็นกรรมการผิวสีเดินไปได้สักพัก แล้วก็เริ่มวิ่งเหยาะๆ!

ลมพัดแรงจนชายเสื้อสะบัด

ทุกคนสัมผัสได้ถึงความตื่นเต้นและดีใจของกรรมการผิวสี

จากนั้น พวกเขาก็เห็นกรรมการผิวสีคว้ามือชายหนุ่มที่หน้าประตูมาจับไว้แน่น แล้วเขย่าอย่างแรง

ราวกับคนที่ไม่ได้เจอกันมาแปดร้อยปี

เดี๋ยวก่อน!

ชายหนุ่มที่หน้าประตูคนนั้น ก็คือคนที่ชาวเน็ตนึกว่าหลงทางมาผิดงานเมื่อกี้... เย่ว์เซียน ไม่ใช่เหรอ!

ไลฟ์สดระเบิดไปแล้ว!