บทที่ 209 - ตรรกะของประเทศอีเกิล

สีหน้าของอาเบะ ฮิเดโยชิแข็งค้างไปทั้งอย่างนั้น เขาอ้าปากค้าง เหมือนกับอยากจะออกคำสั่งหรือสบถด่าอะไรสักอย่าง

ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่ยินยอมคู่นั้น ยังคงเบิกกว้างจ้องเขม็ง

วินาทีถัดมา—

"โพละ!"

เสียงทึบๆ ดังขึ้น ราวกับแตงโมสุกงอมที่ถูกทุบจนแตกกระจาย

ศีรษะของอาเบะ ฮิเดโยชิ ระเบิดเละออกมาจากข้างในอย่างรุนแรง

เศษเนื้อสีขาวปนแดงสาดกระเซ็น ไปเลอะเต็มหน้าของผู้อาวุโสที่ยืนอ้าปากค้างอยู่ข้างๆ

ร่างที่ไร้ศีรษะนั้น ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่พักหนึ่ง ก่อนจะสูญเสียจุดศูนย์ถ่วง ล้มพับคว่ำหน้าลงไป "ตุบ" เสียงดังสนั่นเมื่อร่างกระแทกกับพื้นเย็นเยียบ

เงียบ

เงียบสงัดราวกับป่าช้า

ภายในลานกว้าง ทุกคนราวกับถูกมนตร์สะกด ต่างยืนอึ้ง มองดูศพไร้หัวบนพื้นที่ยังมีเลือดไหลทะลักออกมาไม่หยุด สมองขาวโพลนไปหมด

ผู้นำของพวกเขา ผู้นำของประเทศโค่ว อาเบะ ฮิเดโยชิ ผู้ที่มีพลังรบสูงสุดในสำนักองเมียวจิ... ตายแล้ว?

ตายไป... ง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

ถูกลูกศรที่บินมาจากไหนก็ไม่รู้ ทะลวงผ่านเขตแดนที่แข็งแกร่งที่สุดของประเทศโค่ว แล้วเป่าหัวกระจุยต่อหน้าต่อตาคนตั้งมากมายเนี่ยนะ?

ความรู้สึกเหลือเชื่ออย่างรุนแรง บีบรัดคอหอยของทุกคนไว้ ทำให้พวกเขาร้องไม่ออกแม้แต่แอะเดียว

"ครืนนน—!!!!!"

เสียงกัมปนาทราวกับภูเขาถล่มแผ่นดินทลาย ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากเหนือหัว!

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองด้วยความมึนงง ก็เห็นเพียงเขตแดนซากุระเลือดพันหนามที่เพิ่งถูกศรดับสูญเจาะทะลุอย่างง่ายดาย ตอนนี้มันเพิ่งจะเหมือนกับรู้ตัวว่าโดนโจมตี รอยร้าวลุกลามจากรูโหว่นั้น ลามไปทั่วทั้งเขตแดนในพริบตา

จากนั้นก็แตกสลายดังโครมคราม...

เศษซากแสงสีเลือดนับไม่ถ้วนราวกับเศษกระจกที่แตกละเอียด ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า สะท้อนแสงแดดเป็นประกายสีเลือดที่งดงามแต่เศร้าสลด ก่อนจะกลายเป็นละอองแสง แล้วสลายหายไปในอากาศอย่างสมบูรณ์

การแตกสลายของเขตแดน ราวกับสูบเอาเรี่ยวแรงและที่พึ่งพิงสุดท้ายของทุกคนไปจนหมด หลายคนขาอ่อนยวบ ทรุดลงไปกองกับพื้น หน้าซีดราวกับคนตาย

ในเวลาเดียวกัน ประกาศระดับโลกอันแสนเย็นเยียบ ก็ดังก้องขึ้นในหัวของผู้ตื่นรู้ทั่วทั้งดาวบลูสตาร์:

[ประกาศระดับโลก: ผู้นำประเทศโค่ว อาเบะ ฮิเดโยชิ เสียชีวิต ประเทศเข้าสู่สภาวะไร้ผู้นำ แต้มบุญประเทศ -30% กรุณาเลือกผู้นำคนใหม่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง ในระหว่างนี้ ห้ามทั่วโลกประกาศสงครามกับประเทศโค่ว ห้ามบุกรุกพื้นที่ยึดครองของประเทศโค่วในแผนที่ระดับโลก หากไม่สามารถเลือกผู้นำคนใหม่ได้ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง ผู้ที่มีพลังรบสูงสุดในประเทศโค่วจะเข้ารับตำแหน่งแทน]

เสียงประกาศยังคงดังก้อง

เหล่าผู้บริหารระดับสูงของประเทศโค่วที่รอดชีวิตมาได้ บนใบหน้าไม่มีร่องรอยของความคลั่งไคล้และความหยิ่งผยองเหมือนก่อนหน้านี้อีกแล้ว เหลือเพียงความหวาดผวาและความสับสนที่ไร้ขอบเขต

มองดูศพอันน่าสมเพชของอาเบะ ฮิเดโยชิบนพื้น และท้องฟ้าสีครามที่กลับมาสดใสอีกครั้งเหนือหัว ความรู้สึกหนาวเหน็บเสียดกระดูก ก็แผ่ซ่านออกมาจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ

ประเทศมังกร... น่ากลัวถึงเพียงนี้เชียวหรือ!

และพวกเขา... แม้แต่จะรู้ว่าศัตรูทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง ก็ยังไม่รู้เลยสักนิด

...

ประเทศอีเกิล สถาบันมนุษย์กลายพันธุ์ ห้องประชุมลับ

เมื่อประกาศระดับโลกอันแสนเย็นเยียบนั้นระเบิดขึ้นในหัวของทุกคน เสียงสนทนาทั้งหมดก็หยุดชะงักลง

"เพล้ง—"

แก้วไวน์หรูหราหลุดจากมือของมนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่ง น้ำสีแดงสดหกเลอะเทอะเป็นวงกว้างบนพรม

แต่ไม่มีใครก้มลงไปมอง ทุกคนล้วนแข็งค้างอยู่กับที่ บนใบหน้ามีแต่ความมึนงง

"เมื่อกี้... มีใครเห็นประเทศมังกรประกาศท้าทายระดับโลกบ้างไหม?"

"ไม่มี... ระบบไม่ได้แจ้งเตือนการท้าทายอะไรเลย ไม่มีแน่นอน!"

"นี่มัน... เป็นไปไม่ได้..." ทรัมป์พึมพำออกมาอย่างเสียอาการ

เดิมทีเขามั่นใจมาก ว่าประกาศระดับโลกของประเทศมังกรน่ะ ก็แค่การขู่ฟ่อๆ เป็นเกมสงครามจิตวิทยาระหว่างประเทศมังกรกับประเทศโค่วแค่นั้นแหละ

ถ้าประเทศมังกรอยากจะฆ่าอาเบะ ฮิเดโยชิที่อยู่ในสำนักองเมียวจิ ทางเดียวก็คือต้องใช้ตั๋วท้าทายระดับโลกนั่นแหละ เปิดศึกประลองเวทีซะ

ไม่อย่างนั้น จะไปทำได้ยังไงไอ้การฆ่าระยะไกลข้ามมหาสมุทรแบบเป๊ะๆ น่ะ?

มีแต่เทพเจ้าเท่านั้นแหละที่ทำได้ใช่ไหม?

แต่ระบบไม่ได้ประกาศท้าทาย มีแค่ประกาศคนตาย

นี่มันพลิกความเข้าใจของเขาไปจนหมดสิ้นเลย

"สองพันกว่ากิโลเมตร... พวกมันทำได้ยังไง?"

"ท่านผู้อำนวยการครับ ท่านว่า..." มนุษย์กลายพันธุ์อีกคนพูดขึ้นอย่างลังเล "ประเทศมังกรมีความเป็นไปได้ไหมที่จะส่งมือสังหารแฝงตัวเข้าไปในประเทศโค่วนานแล้ว แล้วจงใจเล่นลูกไม้ใช้ประกาศระดับโลกบังหน้า?"

ทรัมป์ส่ายหน้าช้าๆ สายตาคมกริบ "ไม่มีทาง อาเบะ ฮิเดโยชิเป็นถึงองเมียวจิระดับ SSR เลเวล 85 ฝีมือร้ายกาจ ต่อให้อยู่บนเวทีประลอง แล้วหลิงเทียนของประเทศมังกรเป็นคนลงมือเอง ก็ยังไม่รู้เลยว่าใครจะชนะ

ยิ่งไปกว่านั้น นี่เขารู้ตัวล่วงหน้าแล้ว ประเทศโค่วต้องเตรียมการป้องกันไว้อย่างแน่นหนาแน่ๆ นอกเสียจากว่าจะเปิดสงครามระดับประเทศ บดขยี้กรุงโตเกียวให้ราบเป็นหน้ากลอง ไม่อย่างนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เลย"

คำพูดของเขาทำให้ทุกคนเงียบ

ใช่แล้ว เขตแดนซากุระเลือดพันหนามของประเทศโค่วขึ้นชื่อลือชาขนาดไหน นั่นมันระดับที่เอาไว้รับมือการโจมตีระดับสงครามประเทศได้เลยนะ

ยิ่งในสถานการณ์ที่อีกฝ่ายเตรียมพร้อมเต็มที่ การลอบสังหาร? ฟังดูเพ้อเจ้อพอๆ กับนิทานหลอกเด็ก

มือสังหารอาจจะเข้าประตูสำนักองเมียวจิไม่ได้ด้วยซ้ำ

"เว้นเสียแต่ว่า..." ทรัมป์เหมือนจะคิดอะไรบางอย่างออก ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตา "เว้นเสียแต่ว่า... สายลับของประเทศมังกรจะฝังตัวลึกกว่าที่เราคิดไว้เยอะ คนของพวกมันอาจจะแทรกซึมเข้าไปถึงระดับแกนนำผู้ตัดสินใจของสำนักองเมียวจิแล้ว หรือไม่ก็... อยู่ข้างกายอาเบะ ฮิเดโยชิเลย"

พอพูดประโยคนี้ออกมา ดวงตาของทุกคนก็สว่างวาบ

ในที่สุดพวกเขาก็หาคำตอบที่พอจะ 'มีเหตุมีผล' มาอธิบายเหตุการณ์ที่ไม่สมเหตุสมผลนี้ได้แล้ว

"จริงด้วย ถ้าเป็นคนวงในระดับแกนนำของสำนักองเมียวจิเป็นคนลงมือเอง อาศัยจังหวะที่อาเบะ ฮิเดโยชิเผลอ ลอบโจมตีในระยะประชิดล่ะก็... โอกาสสำเร็จมันก็พอมีอยู่จริงๆ" มนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่งวิเคราะห์

"แต่ว่า..." มีคนตั้งข้อสงสัยขึ้นมาอีก "ทำไมประเทศมังกรต้องประกาศล่วงหน้าด้วยล่ะ? แบบนี้มันไม่แหวกหญ้าให้งูตื่นหรอกเหรอ? เป็นการเพิ่มความยากให้กับการลอบสังหารเปล่าๆ"

ทรัมป์แค่นหัวเราะ สีหน้ากลับมาเยือกเย็นอีกครั้ง เขาพิงพนักเก้าอี้ ประสานมือวางบนโต๊ะ "นี่แหละคือความเจ้าเล่ห์ของประเทศมังกร และมันคือเกมสงครามจิตวิทยาแบบคลาสสิกเลยล่ะ

พวกมันก็แค่ต้องการใช้วิธีนี้ บอกให้โลกรับรู้ว่า ต่อให้จะเตือนเป้าหมายล่วงหน้า ต่อให้อีกฝ่ายจะเตรียมตัวมาดีแค่ไหน พวกมันก็ยังมีความสามารถที่จะ... เด็ดหัวผู้นำของประเทศไหนก็ได้ ไม่ว่าเวลาไหน สถานที่ใด!

นี่คือการข่มขวัญ พวกมันกำลังบอกพวกเราว่า พวกมันมีวิธีการโจมตีในแบบที่พวกเราไม่สามารถเข้าใจได้เลยต่างหาก!"

"ทุกท่าน ไม่ต้องตื่นตระหนกตกใจจนทำอะไรไม่ถูกไปหรอก" เขาหยุดพูดชั่วครู่ น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น "ถ้าประเทศมังกรมีพลังอำนาจระดับที่มองข้ามระยะทาง แล้วชี้เป็นชี้ตายผู้นำประเทศอื่นได้ง่ายๆ แบบนั้นจริงๆ แล้วตลอดหลายปีที่ผ่านมา ที่พวกมันยอมทนกลืนเลือดในแผนที่ระดับโลก ยอมถอยในเวทีระหว่างประเทศต่างๆ... นี่พวกมันชอบทรมานตัวเองหรือไง?"

บทวิเคราะห์นี้ทำให้บรรยากาศในห้องประชุมผ่อนคลายลงทันที

นั่นสิ คนที่มีพลังเบ็ดเสร็จเด็ดขาดขนาดนั้น จะยอมอดทนกลืนเลือดอยู่ทำไม?

ตรรกะมันฟังไม่ขึ้นเลยสักนิด!

งั้น... คำอธิบายที่เป็นไปได้มากที่สุด ก็คือมีไส้ศึกในสำนักองเมียวจิ ที่ลงมือพร้อมกับที่ประเทศมังกรส่งประกาศออกมา เพื่อทำให้การเด็ดหัวครั้งนี้สำเร็จ

"วันนี้ประเทศมังกรให้บทเรียนเราจริงๆ แต่ประเทศอีเกิลของเรา เป็นนักเรียนที่หัวไวที่สุดเสมอ" ทรัมป์กวาดสายตามองทุกคนรอบหนึ่ง ก่อนจะออกคำสั่ง "นับจากวินาทีนี้ไป ให้ยกระดับการตรวจสอบบุคคลภายในสถาบันมนุษย์กลายพันธุ์ของเรา โดยเฉพาะแผนกหลักๆ และสมาชิกที่เข้าถึงข้อมูลลับได้ ต้องตรวจสอบประวัติให้ละเอียดที่สุด ฉันไม่อยากให้ใครในพวกเรา กลายเป็นอาเบะ ฮิเดโยชิคนที่สอง!"

"รับทราบ!" ทุกคนขานรับพร้อมเพรียงกัน