บทที่ 14 การลงทุนระยะยาว

ลินน์รู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย หนังสือเวทมนตร์ที่ทำขึ้นด้วยน้ำมือของจอมเวทอาวุโสผู้มากประสบการณ์ ย่อมต้องอัดแน่นไปด้วยความรู้ทางเวทมนตร์อันลึกซึ้ง นี่มันของล้ำค่าที่ต่อให้มีเงินก็หาซื้อไม่ได้!

บาร์ตันมองออกถึงความคิดในใจของลินน์ แววตาของเขาแฝงรอยยิ้ม ก่อนจะพูดต่อไปว่า

"ดูเหมือนช่วงนี้นักเรียนของฉันจะชอบวิ่งไปที่ป่าเสียงกระซิบซะเหลือเกิน ฉันหวังว่าเธอจะช่วยดูแลเธอให้หน่อย แล้วก็ช่วยสืบเรื่องของลัทธิเสื่อมสลายไปด้วยเลย

"แน่นอนว่าไม่ต้องเข้าไปคลุกคลีกับพวกมันหรอก การลอบโจมตีทำนองนี้คงไม่ใช่ครั้งแรกที่เกิดขึ้นแน่ 'ทุกย่างก้าวที่เดินผ่านย่อมทิ้งร่องรอยเอาไว้' ทำเท่าที่ทำได้ก็พอ ขึ้นอยู่กับผลการสืบสวน ฉันจะจ่ายค่าตอบแทนที่ทำให้เธอพอใจอย่างแน่นอน ในนามของสมาคมน่ะนะ

"ลัทธิเสื่อมสลายเคยถูกโจมตีจนพินาศย่อยยับมาก่อน ตอนนี้พวกมันไม่ได้เก่งกาจอะไรแล้ว การยืมมือคนนอกมาวางกับดักก็เป็นข้อพิสูจน์ถึงเรื่องนี้ได้ดี แต่ที่ต้องระวังก็คือ ความสามารถที่ทำให้จิตใจของผู้คนแปดเปื้อนได้นั่นแหละ"

บาร์ตันขมวดคิ้วแน่น เขามองไปที่เกรย์ซึ่งกำลังหลับสนิทด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"เผ่ามนุษย์สัตว์คนนี้คงเป็นเพราะถูกพวกมันล่อลวง ถึงได้ถูกแมลงกลืนวิญญาณสิงสู่ เธอควรจะดีใจนะ ที่มันกลับทำให้พลังของเขาลดลง ไม่อย่างนั้นด้วยการโจมตีสุดกำลังของนักรบอาวุโส ต่อให้เป็นเวทมนตร์ป้องกันของฉันก็ยากที่จะรับรองว่าเธอจะไร้รอยขีดข่วน"

พูดจบ บาร์ตันก็ลุกขึ้นเดินมาหาลินน์ เขายื่นมือขวาออกไปตบไหล่ลินน์เบาๆ เหมือนกับตอนกลางวัน แต่คราวนี้เขาตบติดกันหลายที

"นี่มัน?" เพราะระวังตัวไว้ก่อน ลินน์จึงสัมผัสได้ถึงการไหลเวียนของพลังเวทที่แผ่วเบาในครั้งนี้

"เวทโล่ป้องกันยกระดับวงแหวน สามารถป้องกันการโจมตีถึงตายจากวงแหวนที่สามหรือต่ำกว่าได้ถึงสามครั้ง" ชายชราส่งยิ้มอ่อนโยน "ถือซะว่าเป็นรางวัลเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอยอมรับภารกิจก็แล้วกัน"

ผมยังไม่ได้ตกลงเลยนะ... ลินน์แอบบ่นในใจ แต่พูดก็พูดเถอะ ค่าตอบแทนที่บาร์ตันสัญญาไว้ก็ยังทำให้เขารู้สึกหวั่นไหวอยู่ดี

"แต่ว่าคุณบาร์ตัน การปล่อยให้อีไลวิ่งไปที่ป่าเสียงกระซิบตลอดเวลาแบบนี้ มันจะดีจริงๆ เหรอครับ?"

ป่าเสียงกระซิบเป็นสถานที่หาเลี้ยงชีพของพวกนักผจญภัยอย่างพวกเขา ไม่ใช่ที่ที่ลูกคุณหนูตระกูลขุนนางอย่างอีไลควรจะไปเลย

บาร์ตันมองลินน์อย่างลึกซึ้ง แล้วถอนหายใจ "เด็กคนนั้นเป็นคนของตระกูลเฟรย์ นั่นคือหนึ่งในตระกูลที่โดดเด่นที่สุดของอาณาจักรย่าเซี่ยเลยนะ ไอ้หนู เธอรู้ไหมว่าคติประจำตระกูลของพวกเขาคืออะไร?"

นี่มันดันไปแตะจุดบอดความรู้ของเขาเข้าพอดี เจ้าของร่างเดิมถึงจะอ่านหนังสือจิปาถะมาเยอะ แต่ในฐานะสามัญชน เขาแทบไม่ได้ศึกษาเรื่องของพวกขุนนางเลย

"ผู้ลงมือทำก่อนคือผู้ชนะ!" บาร์ตันส่ายนิ้วไปมาเบาๆ ทำท่าทางราวกับเป็นอาจารย์ "ตระกูลเฟรย์เน้นย้ำว่าการลงมือทำสำคัญกว่าทุกสิ่ง พวกเขาสนับสนุนให้ลูกหลานพึ่งพาตัวเอง ไม่พึ่งพาอำนาจบารมีของตระกูลในการสั่งสมประสบการณ์ คนที่ทำผลงานได้ดีเยี่ยมเท่านั้นถึงจะได้รับความสำคัญจากตระกูล"

เหมือนกับวิธีที่นกอินทรีใช้สอนลูกๆ ไม่เพียงแต่จะผลักลูกนกที่กำลังหัดบินลงจากหน้าผาด้วยตัวเองเท่านั้น แต่ยังจงใจให้ลูกนกในรังแย่งอาหารกันเองด้วย ผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะอยู่รอด

ลินน์ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เขาไม่คิดเลยว่าอีไลจะมาจากตระกูลที่โหดร้ายแบบนี้

"ฉันมองออกนะ ว่าเด็กคนนั้นเชื่อใจเธอมาก พวกเธอสองคนต่างก็เป็นจอมเวทที่มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยม แต่ทว่า หนทางข้างหน้ามีอุปสรรคมากมาย มีแต่ต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันเท่านั้นถึงจะเติบโตได้ดียิ่งขึ้น"

ลินน์เข้าใจความหมายแฝงของชายชรา เขาอยากให้ฉันลงทุนในตัวอีไล เพื่อช่วยให้เธอตั้งหลักในตระกูลเฟรย์ได้อย่างมั่นคงงั้นเหรอ?

และในทางกลับกัน ตัวเขาที่เป็นแค่สามัญชนก็จะได้รับผลประโยชน์จากเรื่องนี้ด้วย ถือเป็นการส่งเสริมซึ่งกันและกัน

นี่ดูเหมือนจะเป็นสถานการณ์ที่วิน-วินทั้งสองฝ่าย

แน่นอนว่า ข้อแม้ก็คือพวกเขาสามารถเติบโตขึ้นมาได้อย่างราบรื่นจริงๆ

ลินน์ราวกับมองเห็นความหวังอันไร้ที่สิ้นสุด ด้วยฐานะผู้สืบทอดตระกูลเฟรย์ของอีไล เธอต้องสามารถดึงเอาทรัพยากรมาใช้ได้มากขึ้นอย่างแน่นอน ซึ่งนี่จะเป็นกำลังเสริมที่ยิ่งใหญ่สำหรับเส้นทางแห่งจอมเวทของเขา

แต่เขาก็ยังคงรักษาความเยือกเย็นเอาไว้ คอยระแวดระวังตาแก่รูปร่างท้วมท่าทางใจดีคนนี้ที่กำลังวาดวิมานในอากาศให้เขาฟัง

โชคดีที่ตอนนี้ฉันยังไม่ได้ถลำลึก สังเกตการณ์อย่างระมัดระวัง แล้วเตรียมตัวถอนตัวตลอดเวลาก็แล้วกัน... ลินน์วิเคราะห์ในใจ

"ผมเข้าใจแล้วครับคุณบาร์ตัน ผมขอรับคำไหว้วานของคุณในการดูแลอีไล และสืบเรื่องราวของลัทธิเสื่อมสลายครับ"

ชายชราบาร์ตันพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

จากนั้น ลินน์ก็ถามคำถามเกี่ยวกับเวทมนตร์กับเขาอีกหลายข้อ โดยเฉพาะเรื่อง [เวทโล่ป้องกัน] ที่ชายชราร่ายใส่เขา เขาสงสัยเป็นอย่างมาก

เขาจึงได้รับข้อมูลสำคัญมาสามข้อ

ข้อที่หนึ่ง ชายชราบาร์ตันเป็นอย่างน้อยก็คือจอมเวทอาวุโส และก้าวเข้าสู่ระดับนี้มาหลายปีแล้ว สายอาชีพแยกย่อยของเขาคือ [จอมเวทป้องกัน] ซึ่งเป็นอาชีพที่เชี่ยวชาญเวทมนตร์สายป้องกันและสายสนับสนุนทุกชนิด แถมยังถนัดเวทมนตร์ประเภทเขตแดนเวทมนตร์อีกด้วย

ข้อที่สอง เมื่อจอมเวทบรรลุถึงระดับที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เวทมนตร์วงแหวนระดับต่ำก็สามารถทำการ "ยกระดับวงแหวน" ได้ตามความเข้าใจที่ลึกซึ้งตามไปด้วย นั่นหมายความว่าเวทมนตร์วงแหวนระดับต่ำที่ใช้งานได้ดีบางบท จะไม่ถูกทิ้งขว้างเมื่อระดับสูงขึ้น

ข้อที่สาม เมื่อจอมเวทมีความเข้าใจในเวทมนตร์เวทใดเวทหนึ่งถึงระดับหนึ่งแล้ว จะสามารถปรับเปลี่ยนวิธีการร่ายเวทได้อย่างอิสระ อย่างเช่น [เวทโล่ป้องกัน] เดิมทีแล้วเป็นเวทมนตร์ประเภทที่ต้องร่ายคาถา แต่บาร์ตันกลับสามารถใช้รูปแบบเวทมนตร์ที่ซ่อนเร้นแนบเนียนกว่าในการร่ายได้

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก" เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังมาจากด้านนอก

เป็นเจ้าหน้าที่ของสมาคมเวทมนตร์สองคน ลูมิที่เคยเจอกันตอนกลางวันก็อยู่ด้วย

บาร์ตันสะบัดแขนเสื้อ ชี้ไปที่เกรย์ "พามันกลับไป"

สองคนนั้นรีบเข้าไปหามร่างอันกำยำของนักรบมนุษย์สัตว์ขึ้นมาทันที ท่าทางที่ดูสบายๆ ของพวกเขาทำเอาลินน์ถึงกับเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

แต่เขาก็สังเกตเห็นอย่างรวดเร็วว่า ทั้งสองคนสวมถุงมือสีดำอยู่ ผิวของมันเรียบเนียนสะท้อนแสง ราวกับเป็นปลาทะเลน้ำลึกชนิดหนึ่ง

ไอเทมเวทมนตร์เหรอ? สะดวกดีจริงๆ แฮะ...

"ไอ้หนู ปิดประตูหน้าต่างให้ดี แล้วพักผ่อนซะเถอะ" บาร์ตันขยิบตาขวาให้ลินน์อีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

เมื่อส่งทั้งสามคนกลับไปแล้ว ลินน์ก็มองดูประตูห้องที่ลูกบิดถูกเกรย์บิดจนพังยับเยิน แล้วถอนหายใจออกมาเงียบๆ

พรุ่งนี้ค่อยหาคนมาซ่อมก็แล้วกัน... เขาขนโต๊ะเก้าอี้มาดันประตูเอาไว้ ตรวจดูหน้าต่างอีกรอบว่าปิดสนิทดีหรือยัง ถึงได้กลับไปนั่งบนเตียง

คืนนี้มันช่างวุ่นวายซะเหลือเกิน...

ลินน์ถอนหายใจไปพลาง เรียกคัมภีร์เวทต้นกำเนิดออกมาไปพลาง

[ผ่านการแลกเปลี่ยนความรู้กับนักวิชาการ คุณได้รับความรู้ใหม่ ความคืบหน้าในการรับแรงบันดาลใจแห่ง "ปัญญา" 3/3]

[คุณได้รับแรงบันดาลใจแห่ง "ปัญญา" 1 แต้ม]

[เวทมนตร์ที่สามารถเลือกได้ในการอัปเกรดครั้งหน้า จะมี "เวทโล่ป้องกัน" ปรากฏขึ้นอย่างแน่นอน]

ยังมีแบบนี้ด้วยเหรอ? ลินน์ทำท่าครุ่นคิด นี่เป็นเพราะความรู้เวทมนตร์ที่ฉันเพิ่งได้รับมาเมื่อกี้ เกี่ยวข้องกับเวทโล่ป้องกันเป็นหลักงั้นเหรอ?

บนคัมภีร์เวทที่กางออก ดวงดาวสามดวงทอประกายเจิดจรัส ส่วนด้านบนนั้นมีหยดของเหลวใสกระจ่างอยู่สองหยด

หยดหนึ่งเป็นสีน้ำเงินเข้มลึกล้ำ อีกหยดหนึ่งเป็นประกายดั่งอเมทิสต์ที่ดูเพ้อฝัน

นั่นก็หมายความว่า แรงบันดาลใจมีทั้งหมด 4 ชนิด แรงบันดาลใจไร้สีนั้นสามารถใช้ครอบคลุมได้หมด ลินน์ได้รับมันมาแค่ 1 แต้มในตอนแรกสุด ส่วนที่เหลือนั้นจะสอดคล้องกับสีของดวงดาว

เขาเริ่มจากใช้จิตความคิดห่อหุ้มแรงบันดาลใจสีน้ำเงินเข้มเอาไว้ แล้วลากมันไปยังดวงดาวที่เปล่งแสงสีน้ำเงินเหมือนกัน ราวกับหยดน้ำที่ร่วงหล่นลงสู่มหาสมุทร แรงบันดาลใจก็เลือนหายไปในพริบตา

ตามมาด้วยตัวอักษรที่บิดเบี้ยวทีละบรรทัด ค่อยๆ ปรากฏขึ้นมา

[ความรู้ของคุณกำลังได้รับการยกระดับ! คุณกำลังจะได้สัมผัสกับความลี้ลับที่มากยิ่งขึ้น!]

[สามารถเลือกเวทมนตร์วงแหวนที่หนึ่งได้ 1 บท จาก 3 บท ดังต่อไปนี้]

[หัตถ์แผดเผา]

[มือข้างหนึ่งของคุณจะถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงเวทมนตร์ และสามารถพ่นเปลวเพลิงจำนวนมหาศาลไปยังพื้นที่เบื้องหน้าได้ในระยะเวลาที่กำหนด]

"นี่คือเวทมนตร์ในครัวที่แสนสะดวกสบาย ข้ามักจะใช้มันแทนพวกเตาอบเวทมนตร์ที่ไม่ยอมเชื่อฟังอยู่บ่อยๆ"

[กระสุนเวทมนตร์]

[คุณสร้างกระสุนเวทมนตร์ที่ก่อตัวขึ้นจากพลังเวทบริสุทธิ์จำนวนหลายนัด พวกมันจะติดตามเป้าหมายที่ถูกล็อกเอาไว้ด้วยจิตวิญญาณของคุณอย่างต่อเนื่อง จนกว่าจะพุ่งชนเป้าหมาย]

"เรียบง่าย ทรงประสิทธิภาพ เหมาะสมที่สุดสำหรับใช้รั้งตัวพวกหนูสกปรกที่กำลังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน"

[เวทโล่ป้องกัน]

[สัมผัสสิ่งมีชีวิตหนึ่งเป้าหมายหรือชี้มาที่ตัวเอง เพื่อรับโล่พลังเวทที่คงอยู่ชั่วครู่ ช่วยลดทอนผลลัพธ์จากการโจมตีประเภทธาตุและประเภทอาร์เคนลงครึ่งหนึ่ง แต่ไม่สามารถป้องกันการโจมตีประเภทจิตใจได้]

"ความแข็งแกร่งอยู่ระหว่างกระดองเต่าทะเลแห่งทะเลลายด่างกับเกล็ดของมังกรโลหะ..."

สำหรับประโยคที่คล้ายกับคำโปรยใต้คำอธิบายเวทมนตร์แต่ละบทนั้น ลินน์คุ้นเคยกับมันดีแล้ว เขาเคยเห็นมันมาแล้วตอนที่เรียนรู้ [วงแหวนน้ำแข็ง] กับ [ก้าวพริบตา] ก่อนหน้านี้

แต่ว่า... มังกรเหรอ? พวกมันอย่างน้อยก็ต้องเป็นมอนสเตอร์ระดับห้าดาวไม่ใช่หรือไง?

ลินน์ยิ่งรู้สึกสงสัยมากขึ้นไปอีก คนที่ทิ้งข้อความพวกนี้เอาไว้ตกลงแล้วเป็นใครมาจากไหนกันแน่? เขาเคยเอา [เวทโล่ป้องกันยกระดับวงแหวน] ไปเทียบกับเกล็ดของมังกรมาแล้วงั้นเหรอ?

แต่ไม่นาน คำอธิบายอีกบรรทัดใต้ [เวทโล่ป้องกัน] ก็ดึงดูดความสนใจของเขาเอาไว้...

[เอฟเฟกต์พิเศษ: คุณสามารถตั้งค่าวิธีการร่ายเวทให้ทำงานโดยอัตโนมัติได้ เมื่อตรวจพบการโจมตีที่เป็นอันตราย จะปลดปล่อยโล่ป้องกันออกมาในทันที]