บทที่ 25 - ข้อมูล วิธีรับมือมอนสเตอร์เมือก

บทที่ 25 - ข้อมูล วิธีรับมือมอนสเตอร์เมือก

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───

พอจ้าวจี๋ได้ยิน ก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันที เขาเอ่ยปากขึ้นว่า

"ข้ามีข้อสงสัยอย่างหนึ่งขอรับ เมื่อเช้าข้าไปหามอนสเตอร์เมือกในบึง เคยได้ยินคนอื่นบอกว่าน่าจะมีมอนสเตอร์เมือกอยู่เยอะมาก แต่เมื่อเช้าข้าหาอยู่นานก็ไม่เห็นมอนสเตอร์เมือกเลยสักตัว มันเกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ?"

ยามรักษาการณ์วัยกลางคนหัวเราะและกล่าวว่า "ฮ่าฮ่า พ่อหนุ่ม เจ้าเคยเห็นมอนสเตอร์เมือกไหมล่ะ?"

"ข้าไม่เคยเห็นขอรับ แค่เคยได้ยินคนพูดถึงเป็นบางครั้ง" จ้าวจี๋ตอบ

ยามรักษาการณ์วัยกลางคนกล่าวต่อ "มอนสเตอร์เมือกก็คือน้ำมูกเน่าๆ กองใหญ่ที่มารวมตัวกันและเคลื่อนที่ได้นั่นแหละ ขอแค่โดนแสงแดดส่อง พวกมันก็จะแห้งกรังกลายเป็นกองขี้เถ้าทันที ดังนั้นพวกมันจึงมักจะโผล่มาในบึงและที่ที่มีน้ำเยอะๆ นอกจากนี้ พวกมันจะออกมาเป็นจำนวนมากในตอนกลางคืนที่ไม่มีแสงแดดเท่านั้น บางครั้งก็อาจจะปรากฏตัวในวันที่มีเมฆครึ้มด้วย"

ยามรักษาการณ์อีกคนพูดแทรกขึ้นมาว่า "ในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงของทุกปี มอนสเตอร์เมือกจะขยายพันธุ์อย่างหนัก พวกมันจะออกมาจากบึงแล้วเลื้อยไปตามคูน้ำที่ใช้สำหรับการชลประทานระหว่างไร่นาไปทุกหนทุกแห่ง แถมยังแอบเข้าไปกินพืชผลในนาด้วย ฟังจากนักบวชฝึกหัดแห่งเทพการเกษตรบอกว่า หากเจอมอนสเตอร์เมือก ให้โกยดินมากลบพวกมันโดยตรงเลย แล้วค่อยไปแจ้งให้พวกนักบวชมากำจัดมอนสเตอร์เมือก"

"ไม่ออกมาตอนกลางวัน, ชอบน้ำ, แห้งแล้วกลายเป็นกองขี้เถ้า, ขยายพันธุ์หนักในฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง, กินพืชผล, นักบวชฝึกหัดแห่งเทพการเกษตรจะมากำจัด"

จ้าวจี๋ฟังไปพลาง ใช้แท่งถ่านดำจดบันทึกลงบนกระดาษสำหรับวางแผนของเขาไปพลาง บนกระดาษแผ่นนั้นเต็มไปด้วยข้อมูลที่เขาได้ยินมา

เป็นอย่างนี้นี่เอง ที่เมื่อเช้าไม่เจอมอนสเตอร์เมือกก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง ตอนนี้เขาเหลือคำถามอีก 2 ข้อ

"ข้าเหลือคำถามอีกแค่ 2 ข้อแล้วขอรับ 2 ข้อสุดท้าย ข้อแรกคือความสามารถในการต่อสู้ของมอนสเตอร์เมือกเป็นอย่างไรหรือขอรับ? พวกท่านคิดว่าคนหนุ่มอย่างข้าจะสู้กับมอนสเตอร์เมือกได้ไหม? นี่คือคำถามแรกนะขอรับ"

จ้าวจี๋พูดไปพลางทำท่าเบ่งกล้ามไปพลาง แถมยังโชว์มีดสั้นที่ยืมมาและเก็บไว้ในอกเสื้อให้ดูด้วย

เหล่ายามรักษาการณ์มองหน้ากันไปมา แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น ภายในอุโมงค์ประตูเมืองดูเหมือนจะมีบรรยากาศที่ร่าเริงขึ้นมาทันที

ยามรักษาการณ์วัยกลางคนยิ้ม หันไปมองจ้าวจี๋แล้วใช้มือชี้ไปที่มีดสั้นของจ้าวจี๋และดาบใหญ่สองมือที่อยู่บนหลังของตัวเอง แล้วพูดว่า

"เจ้าไม่เคยผ่านการฝึกฝนมาเลยใช่ไหมล่ะ คนหนุ่มอย่างเจ้าน่ะ ข้าคนเดียวรับมือได้เป็นร้อยคนเลย แต่ถ้าแค่เอาไปสู้กับมอนสเตอร์เมือกก็ถือว่าพอใช้ได้อยู่ ระวังแค่ตอนที่พวกมันใกล้ตาย มันจะพ่นโคลนเลนกับน้ำย่อยออกมาก็พอ"

จ้าวจี๋ได้ยินแล้วก็รู้สึกท้อแท้เล็กน้อย ไม่คิดว่าพอฟังจากคนอื่นแล้วจะห่างชั้นกันขนาดนี้ แต่ก็นะ เขาเป็นผู้ข้ามมิติ สามารถใช้สมองในการต่อสู้ได้ เขาจดเรื่องการพ่นของมอนสเตอร์เมือกลงบนกระดาษ ส่วนเรื่องการต่อสู้ระยะประชิด ก่อนที่จะได้รับการฝึกฝน ก็ควรหลีกเลี่ยงไปก่อนดีกว่า

"ยังมีคำถามสุดท้ายขอรับ บ่ายนี้ยังถือว่าเร็วอยู่ หากรอจนถึงกลางคืนแล้วค่อยออกไปหามอนสเตอร์เมือก ข้าก็จะกลับเข้าเมืองไม่ได้ ต้องค้างคืนข้างนอก มีที่ไหนที่สามารถหามอนสเตอร์เมือกได้ในตอนกลางวันไหมขอรับ? ข้าอยากจะลองรับมือกับมอนสเตอร์เมือกสักตัวดูในตอนบ่ายนี้เลย" จ้าวจี๋ถาม

คราวนี้ยามรักษาการณ์มองหน้ากันไปมาด้วยสีหน้ามึนงง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

"มีที่แบบนั้นอยู่เหมือนกัน แต่เจ้าจะไปจริงๆ หรือ?" ยามรักษาการณ์คนหนึ่งกล่าว

"มีที่ไหนที่ไม่สะดวกหรือขอรับ?"

"สะดวกมากเลยล่ะที่นั่น มันคือท่อระบายน้ำของเมืองเคนเดลล์ไง เหม็นหึ่งเลยล่ะ ในนั้นมีมอนสเตอร์เมือกกับหนูอยู่เต็มไปหมด ที่บึงมันเหม็นขนาดนั้น ก็เพราะมันนี่แหละที่เป็นตัวการไปแล้วกว่าครึ่ง" ยามรักษาการณ์วัยกลางคนกล่าว

"และถ้าเจ้ามุดเข้าไปล่ะก็ ขากลับเจ้าต้องไปอาบน้ำล้างตัวในแม่น้ำให้สะอาดก่อนนะ ไม่เช่นนั้นข้าจะไม่ยอมให้เจ้าเข้าเมืองเด็ดขาด" ยามรักษาการณ์อีกคนพูด ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย

"ท่อระบายน้ำหรือ เป็นอย่างนี้นี่เอง ใช่หลุมใหญ่ 2 หลุมที่อยู่ใต้กำแพงเมืองทิศใต้หรือเปล่าขอรับ?"

จ้าวจี๋ถึงบางอ้อ ก่อนหน้านี้เขาเห็นหลุม 2 หลุมใต้กำแพงเมืองทิศใต้ ที่แท้ก็คือท่อระบายน้ำของเมืองนี่เอง ดูเหมือนว่าท่อระบายน้ำนี้จะสร้างไว้ใหญ่ไม่เบาเลย แถมยังรู้แหล่งที่มาของน้ำในบึงทางทิศใต้อีกด้วย

"มีแค่หลุมเดียวที่เป็นท่อระบายน้ำ ส่วนอีกหลุมเป็นทางออกของน้ำที่ผันมาจากแม่น้ำเคนเดลล์ แหล่งน้ำในเมืองล้วนผันมาจากแม่น้ำเคนเดลล์ทั้งนั้น น้ำที่พวกเราดื่มก็มาจากแม่น้ำเคนเดลล์นี่แหละ" ยามรักษาการณ์ที่อายุน้อยกว่าพูดขึ้น

"ขอบคุณทุกคนมากขอรับ ประเดี๋ยวข้าจะไปดูแถวนั้นเสียหน่อย แต่ข้าต้องเอาถังไม้ไปคืนโรงเตี๊ยมก่อน"

จ้าวจี๋เห็นว่ายามรักษาการณ์ดื่มน้ำเปปเปอร์มินต์แช่แข็งหมดแล้ว และกำลังเคี้ยวใบเปปเปอร์มินต์สดๆ ในปาก จึงพูดกับยามรักษาการณ์ที่ถือถังไม้

"ขอบอกขอบใจอะไรกันล่ะ พวกเราก็ได้รับอานิสงส์จากเจ้า ได้ดื่มของที่ไม่เคยดื่มมาก่อน คุ้มจะตายไป" ยามรักษาการณ์วัยกลางคนเป็นตัวแทนคนอื่นๆ กล่าว

รับถังไม้ใบเล็กมา ข้างในยังมีเศษน้ำแข็งหลงเหลืออยู่ มันแกว่งไปมาตามจังหวะการเดินของจ้าวจี๋ เมื่อเดินเข้าไปในโรงเตี๊ยม เขาวางถังเปล่าไว้ริมเคาน์เตอร์บาร์ พยักหน้าขอบคุณบาร์เทนเดอร์ จ้าวจี๋ตั้งใจว่าจะไปเตรียมอุปกรณ์สำหรับรับมือกับมอนสเตอร์เมือก

เมื่อพิจารณาถึงวิธีการต่อสู้ของมอนสเตอร์โคลนเลน มีดสั้นก็ถือว่าเพียงพอแล้ว แต่เพื่อหลีกเลี่ยงการต่อสู้ระยะประชิด จ้าวจี๋ตั้งใจจะหาท่อนไม้ที่ยาวสักหน่อย เอาเชือกมัดมีดสั้นขวางไว้ที่ปลายด้านหนึ่ง แบบนี้ก็จะได้อาวุธที่เรียกว่าง้าว สามารถใช้โจมตีมอนสเตอร์เมือกได้ ส่วนการป้องกัน แค่โล่ไม้สักอันก็น่าจะพอแล้ว แต่โล่ไม้เฉพาะทางนั้นราคาไม่ถูกเลย เขาตั้งใจจะไปขอยืมฝาหม้อไม้จากห้องครัวของสมาคมการค้าเพื่อเอามาใช้เป็นโล่ แค่เอาเชือกมัดไว้ แล้วใช้มือถือเชือกเอาก็พอแล้ว

ส่วนวิธีป้องกันงูพิษ เขาต้องหาท่อนไม้ที่มีปลายแยกเป็นง่าม ซึ่งสามารถนำมาประกอบรวมกับอาวุธของเขาได้ ปลายด้านหนึ่งเป็นง่าม ปลายอีกด้านหนึ่งเป็นง้าว หากต้องการป้องกันยุงและแมลงกัดต่อย เขาสามารถจุดไฟเผาหญ้าป่าชนิดหนึ่งที่มีอยู่ทั่วไปในป่าเพื่อกันยุง แค่พกติดตัวไว้ก็พอจะป้องกันการรบกวนจากยุงและแมลงได้บ้างแล้ว

ส่วนเรื่องอื่นๆ ค่อยดูตามสถานการณ์เมื่อถึงเวลาแล้วกัน

─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───