บทที่ 25 คางคกหยกบริสุทธิ์

เซวียนหยวนฮ่าวเทียนเดินอาดๆ เข้าไปในกรุสมบัติลับของตระกูลเฟิง ค่ายกลป้องกันที่ตระกูลเฟิงเชื่อมั่นว่าไม่มีผู้ใดสามารถทำลายได้อย่างเด็ดขาด กลับต้านทานได้ไม่ถึงสามลมหายใจด้วยซ้ำ

เมื่อประตูกรุสมบัติลับเปิดออก เซวียนหยวนฮ่าวเทียนก้าวเท้าเข้าไป เพียงปราดตามองคราแรกก็เห็นผงรวบปราณเกือบหมื่นขวดวางอยู่ตรงนั้น

ผงรวบปราณเป็นสิ่งของล้ำค่าที่ใช้แทนเงินตราได้โดยตรงสำหรับผู้ฝึกตนที่อยู่ต่ำกว่าขั้นโอสถเทพ ดังนั้นการที่ในกรุสมบัติลับของตระกูลเฟิงจะมีผงรวบปราณเก็บไว้มากมายถึงเพียงนี้จึงถือเป็นเรื่องปกติ

เซวียนหยวนฮ่าวเทียนนำพิษสลายพลังที่ตนสกัดออกมาและเติมส่วนผสมเพิ่มเข้าไปอีกเล็กน้อย ใส่ลงในขวดหยกที่มีตราประทับของตระกูลโจว ทว่าการกระทำทั้งหมดนี้ใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อเท่านั้น จากนั้นเขาก็ตบมือเบาๆ และเตรียมตัวจะจากไป

สำหรับสมบัติล้ำค่าภายในกรุสมบัติลับนั้น เซวียนหยวนฮ่าวเทียนไม่แม้แต่จะปรายตามอง ในสายตาของจักรพรรดิเซียนผู้ยิ่งใหญ่ สิ่งของเหล่านี้ไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึงเลยแม้แต่น้อย

ทว่าในขณะที่เขากำลังจะจากไป จู่ๆ เขากลับสัมผัสได้ว่าเพลิงว่างเปล่าของตนเกิดการสั่นไหวขึ้นชั่วขณะ

"เอ๊ะ? หรือว่าที่นี่จะมีเพลิงวิเศษ? เหตุใดข้าจึงไม่ทันสังเกตเห็น?" สิ่งที่สามารถทำให้เพลิงว่างเปล่าเกิดปฏิกิริยาตอบสนองได้ มีเพียงเพลิงวิเศษเท่านั้น

แต่เมื่อเซวียนหยวนฮ่าวเทียนกวาดเนตรสวรรค์มองออกไป กลับไม่พบร่องรอยผิดปกติใดๆ เลย

"น่าสนใจยิ่งนัก หรือว่าจะเป็นเพลิงผสานวิญญาณ?" เซวียนหยวนฮ่าวเทียนมองซ้ายมองขวา ท้ายที่สุดจึงเรียกเพลิงว่างเปล่าออกมาสายหนึ่ง

เป็นเพียงสายเดียวที่เล็กบางราวกับเส้นด้าย

ทันทีที่เพลิงว่างเปล่าสายนั้นปรากฏขึ้น มันก็ลอยล่องไปยังมุมหนึ่งของกรุสมบัติลับทันที

เซวียนหยวนฮ่าวเทียนเดินตามไป และพบเห็นคางคกหยกเลี่ยมทองอันวิจิตรงดงามตัวหนึ่งอยู่ที่มุมนั้น

คางคกหยกตัวนั้นมีขนาดเท่าฝ่ามือ ประดับประดาด้วยทองคำและหยก ดูงดงามยิ่งนัก ทว่ากลับไม่มีปราณวิญญาณใดๆ แผ่ซ่านออกมา ดูราวกับเป็นเพียงงานศิลปะที่ครอบครัวคนธรรมดาทั่วไปเก็บสะสมไว้

และดูเหมือนว่าคางคกหยกตัวนี้จะไม่ได้รับความสนใจจากคนของตระกูลเฟิงจริงๆ มันเพียงถูกวางทิ้งไว้ลวกๆ ที่มุมหนึ่งของกรุสมบัติลับโดยไร้การดูแลรักษาใดๆ ซ้ำบนตัวมันยังมีฝุ่นละอองบางๆ เกาะอยู่อีกด้วย

"เป็นเพลิงผสานวิญญาณจริงๆ ด้วย ซ้ำยังถูกผนึกเอาไว้อีก ให้ข้าดูหน่อยเถิด ว่าร่างที่แท้จริงของเจ้าคือสิ่งใดกันแน่!" เซวียนหยวนฮ่าวเทียนคว้าคางคกหยกขึ้นมา จากนั้นก็โคจรเคล็ดวิชากลืนมารเพื่อดูดกลืนพลังแห่งค่ายกลผนึกบนตัวคางคกหยกจนสะอาดหมดจด

ชั่วพริบตา คางคกหยกตัวนั้นก็ระเบิดแสงเรืองรองออกมาทันที ประกายแสงสีทองวาบผ่าน ก่อนที่คางคกหยกวิญญาณซึ่งมีขนาดเล็กลงไปครึ่งหนึ่งจะกระโดดออกมาจากภายใน

แม้จะมีเรือนร่างเป็นหยก ทว่ากลับเป็นสิ่งมีชีวิต หลังจากกระโดดออกมามันก็เตรียมจะหลบหนี ทว่าเมื่อเห็นเพลิงว่างเปล่าสายนั้นในมือของเซวียนหยวนฮ่าวเทียน มันก็สงบนิ่งลงอย่างว่านอนสอนง่ายในทันที

"ที่แท้ก็คือคางคกหยกบริสุทธิ์ ซ้ำยังมีจิตวิญญาณก่อเกิดแล้วด้วย! ไม่เลว ไม่เลวเลยจริงๆ!" บนใบหน้าของเซวียนหยวนฮ่าวเทียนปรากฏรอยยิ้มบางๆ

เพลิงผสานวิญญาณหมายถึงตัวตนพิเศษที่เกิดจากการผสานรวมกันระหว่างเพลิงวิเศษกับสัตว์อสูรวิญญาณบางชนิดด้วยเหตุผลพิเศษบางประการ

เป็นทั้งเพลิงวิเศษและสัตว์วิญญาณในคราวเดียวกัน

และคางคกหยกบริสุทธิ์ก็คือหนึ่งในตัวแทนของสิ่งนี้

คางคกหยกบริสุทธิ์เป็นผลผลิตที่เกิดจากการผสานรวมกันระหว่างเพลิงวิเศษหลีเทียนและคางคกหยกกลืนทอง สัตว์วิญญาณเพลิงวิเศษชนิดนี้มีความสามารถที่พิเศษยิ่งนัก นั่นคือสามารถดูดกลืนสิ่งของใดๆ ก็ตาม แล้วย่อยสลายให้กลับกลายเป็นวัตถุดิบตั้งต้นได้

ความสามารถนี้นับว่าฝืนลิขิตสวรรค์อย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ฝึกตนที่อยู่ต่ำกว่าขั้นราชันสวรรค์ลงมา ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงเลย

ลองคิดดูเถิด หากมีคางคกหยกบริสุทธิ์ ไม่ว่าจะหลอมสร้างสิ่งใด แม้จะกลายเป็นของเสียก็ไม่ต้องกังวล

เพียงแค่ให้คางคกหยกบริสุทธิ์ดูดกลืนเข้าไป มันก็จะช่วยย่อยสลายของเสียเหล่านั้นให้กลับกลายเป็นวัตถุดิบตั้งต้นได้ แม้ว่าจะต้องหักออกไปเล็กน้อยเพื่อเป็น 'เสบียง' ให้แก่คางคกหยกบริสุทธิ์ ทว่าเมื่อเทียบกับการสูญเสียไปทั้งหมด ย่อมแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

และคางคกหยกบริสุทธิ์ที่มีจิตวิญญาณแล้ว ยิ่งสามารถย่อยสลายได้ในอัตราส่วนที่สูงลิ่ว โดยที่ตัวมันเองจะดูดซับวัตถุดิบเพียงหนึ่งส่วนเพื่อเป็นเสบียงเท่านั้น

เดิมทีเซวียนหยวนฮ่าวเทียนไม่ได้ต้องการสิ่งของใดๆ ในกรุสมบัติลับของตระกูลเฟิงเลย ทว่าเมื่อได้เห็นคางคกหยกบริสุทธิ์ เขาก็ตัดสินใจน้อมรับไว้ด้วยความยินดี

ของสิ่งนี้ ต่อให้ย้อนกลับไปในยุคสมัยก่อนของเขา ก็ยังเป็นสิ่งที่ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างแย่งชิงกันจนหัวร้างข้างแตกเพื่อให้ได้มาครอบครอง

ตัวเขาเองก็เคยเลี้ยงคางคกหยกบริสุทธิ์ไว้ตัวหนึ่งเช่นกัน เพื่อเตรียมไว้ให้บรรดาศิษย์ของเขาโดยเฉพาะ

"เจ้าปรารถนาจะติดตามข้าหรือไม่?" เซวียนหยวนฮ่าวเทียนมองดูคางคกหยกบริสุทธิ์ตัวเล็กๆ ในฝ่ามือ

คางคกหยกบริสุทธิ์ตัวนั้นมีจิตวิญญาณแล้ว ย่อมสามารถมองเห็นความไม่ธรรมดาของเซวียนหยวนฮ่าวเทียนได้ ประกอบกับการที่เซวียนหยวนฮ่าวเทียนมีเพลิงว่างเปล่าในครอบครอง จึงทำให้มันที่เป็นเพลิงวิเศษเช่นเดียวกันรู้สึกผูกพันและคุ้นเคยมากขึ้น ดังนั้นมันจึงพยักหน้าตอบตกลงในทันที

เซวียนหยวนฮ่าวเทียนหยิบกำไลหยกขาวชั้นดีวงหนึ่งออกมาจากชั้นวางด้านข้าง แล้วทำการหลอมสกัดเป็นหยกกักเก็บวิญญาณขึ้นมาในทันที "เจ้าจงพักอยู่ในนี้ไปก่อนเถิด รอจนภายภาคหน้าข้าเบิกจุดตันเถียนได้แล้ว เจ้าค่อยเข้าไปบำเพ็ญเพียรในจุดตันเถียนของข้า!"

คางคกหยกบริสุทธิ์ส่งเสียงร้องเบาๆ ก่อนจะกลายร่างเป็นเพลิงวิเศษเทียนหลีพุ่งเข้าไปในหยกกักเก็บวิญญาณ ทันใดนั้น หยกกักเก็บวิญญาณที่เดิมทีไร้รูปร่างแน่ชัดก็ทอประกายแสงวาบ เปลี่ยนแปลงกลายเป็นคางคกหยกตัวเล็กๆ ที่มีรูปร่างหน้าตาและขนาดเหมือนกับคางคกหยกบริสุทธิ์ไม่มีผิดเพี้ยน

เซวียนหยวนฮ่าวเทียนนำคางคกหยกตัวนั้นแขวนไว้ที่เอว เขายิ้มน้อยๆ ก่อนจะเดินจากไปอย่างสง่างาม

คนของตระกูลเฟิงไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่ามีผู้ใดเข้ามาลอบลงมือในกรุสมบัติลับของพวกตน และยิ่งไม่รู้ด้วยว่ายอดสมบัติวิเศษที่พวกตนเก็บไว้ราวกับเป็นเพียงของธรรมดาทั่วไปนั้น ได้ตกเป็นของผู้อื่นไปเสียแล้ว

เมื่อออกจากตระกูลเฟิง เซวียนหยวนฮ่าวเทียนก็ไม่ได้กลับจวนในทันที แต่กลับมุ่งหน้าไปยังสมาคมการค้าเทียนซิง

สมาคมการค้าเทียนซิงในฐานะสมาคมการค้าสำหรับผู้ฝึกตนที่เน้นสินค้าคุณภาพระดับสูง ย่อมมีสิ่งของที่ถูกหลอมสร้างขึ้นมากมาย ทว่าต่อให้เป็นนักหลอมโอสถระดับสาม อัตราความล้มเหลวก็ยังคงไม่น้อยเลยทีเดียว

ด้วยเหตุนี้สมาคมการค้าเทียนซิงจึงมีโกดังที่ใช้สำหรับกองเก็บของเสียโดยเฉพาะ เมื่อใดที่โกดังแห่งหนึ่งเต็ม พวกเขาก็จะขนย้ายออกไปจัดการทิ้งที่นอกเมือง

ของเสียเหล่านี้ไม่มีประโยชน์อันใด ซ้ำยังมีพิษเจือปนอยู่ไม่น้อย ทว่าสำหรับเซวียนหยวนฮ่าวเทียนแล้ว มันกลับกลายเป็นของดีที่เหมาะเจาะพอดิบพอดี

แน่นอนว่าจักรพรรดิเซียนผู้ยิ่งใหญ่ย่อมไม่ลดตัวลงไปขุดคุ้ยกองขยะของผู้อื่น เขาเพียงแค่เก็บของมาไม่กี่ชิ้น แล้วเตรียมตัวจะทำการทดลองบางอย่างในคืนนี้เท่านั้น

เซวียนหยวนฮ่าวเทียนไปนำโอสถเสียจำนวนหนึ่งกลับมาจากสมาคมการค้าเทียนซิงอย่างเงียบเชียบไร้ร่องรอย หลังจากกลับมาถึงห้องพัก เขาก็เปิดค่ายกลตัดขาดโลกภายนอก แล้วเรียกคางคกหยกบริสุทธิ์ออกมา

"มาลองดูกันเถิดว่าเจ้าจะย่อยสลายได้รวดเร็วเพียงใด?" เซวียนหยวนฮ่าวเทียนชี้ไปยังโอสถเสียที่กองอยู่เต็มโต๊ะ

สำหรับคางคกหยกบริสุทธิ์แล้ว ของเสียเหล่านี้ก็คืออาหาร การดูดกลืนพวกมันไม่เพียงแต่เป็นการกินอาหารเท่านั้น ทว่ายังเป็นการบำเพ็ญเพียรรูปแบบหนึ่งอีกด้วย มันถูกผนึกเอาไว้ไม่รู้ว่ากี่ปีต่อกี่ปี ย่อมต้องหิวโหยมานานแล้ว เมื่อเห็นโอสถเสียเหล่านั้น มันก็ส่งเสียงร้องอย่างร่าเริง แล้วพุ่งทะยานเข้าไปทันที

คางคกหยกบริสุทธิ์กลายร่างเป็นเพลิงวิเศษเทียนหลี โอบล้อมรอบของเสียเหล่านั้น ก่อนจะเริ่มแผดเผาอย่างเงียบเชียบ

ส่วนเซวียนหยวนฮ่าวเทียนก็ยืนรออยู่อีกด้านหนึ่งอย่างสงบ

หนึ่งชั่วยามผ่านไป โอสถเสียกว่าร้อยขวดก็ถูกย่อยสลายกลับกลายเป็นวัตถุดิบตั้งต้น โดยที่มีอัตราการสิ้นเปลืองไม่ถึงครึ่งส่วนเสียด้วยซ้ำ

เซวียนหยวนฮ่าวเทียนยินดียิ่งนัก คางคกหยกบริสุทธิ์ตัวนี้มีระดับที่สูงส่งอย่างยิ่ง ในภายภาคหน้าจะต้องมีอนาคตที่ก้าวไกลกว่านี้อย่างแน่นอน

"ทำได้ดีมาก เจ้าไปพักผ่อนเถิด ต่อจากนี้คงต้องพึ่งฝีมือของข้าเองแล้ว!" เซวียนหยวนฮ่าวเทียนปล่อยให้คางคกหยกบริสุทธิ์กลับไปพักผ่อน ส่วนตนเองก็เริ่มลงมือหลอมโอสถ

หากไม่ได้ดูดซับเพลิงน้ำแข็งสีน้ำเงินเข้มมาก่อนหน้านี้ เซวียนหยวนฮ่าวเทียนก็คงไม่อาจเริ่มหลอมโอสถด้วยระดับพลังยุทธ์เพียงเท่านี้ได้จริงๆ ทว่าเมื่อมีเพลิงน้ำแข็งสีน้ำเงินเข้มคอยช่วยเหลือ การหลอมผงยาเพียงเล็กน้อยจึงเป็นเรื่องที่ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

ใช่แล้ว เซวียนหยวนฮ่าวเทียนเตรียมตัวจะหลอมผงรวบปราณด้วยตนเอง

ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่ตระกูลโจวส่งมาให้ หรือสินค้าชั้นยอดที่สมาคมการค้าเทียนซิงวางขาย ในสายตาของเซวียนหยวนฮ่าวเทียนล้วนแล้วแต่มีสิ่งเจือปนมากจนเกินไป ก่อนหน้านี้เขาไม่มีทางเลือก ทว่ายามนี้เขาเตรียมจะหลอมโอสถด้วยตนเองแล้ว