ตอนที่ 9 การค้นหาต้องใช้มืออาชีพ

ตอนที่ 9 การค้นหาต้องใช้มืออาชีพ

วันหลังจากคืนราตรีนิรันดร์ จะบอกเหล่าราชันต่างมีชีวิตชีวาก็ไม่ใช่ จริงๆแล้วมันเต็มไปด้วยเสียงคร่ำครวญ

บรรดาราชันหน้าเก่าๆ ทั้งหมดต่างวิ่งกลับไปยังหอคอยด้วยรอยยิ้มเพื่อหาที่หลบภัย ส่วนราชันหน้าใหม่ที่มีความรู้เกี่ยวกับปรากฏการณ์ภายนอกหอคอยน้อยนิดต่างได้รับความทุกข์ทรมานอย่างมาก พวกเขาต่างทนทุกข์ทรมานด้วยกลิ่นศพที่เหม็นเน่าที่ปกคลุมทั่วดินแดน พวกเขาบางคนอ้วกและท้องเสีย ข้อความในช่องแชทเต็มไปด้วยคำสาปแช่ง

"บ้าเอ้ยย!! ทำไมไม่มีใครบอกข้าเลยว่าสุริยันแผดเผามันร้ายแรงขนาดนี้"

"ช่วยข้าด้วย! ตั้งแต่เช้าข้ายังไม่หยุดถ่ายเลย"

"เจ้าหน่ะแค่ถ่าย ผู้คนในดินแดนของข้าคนหนึ่งถึงกับถ่ายและอ้วกในเวลาเดียวกัน เขาเหมือนตายไปแล้วครึ่งหนึ่ง"

"สาวน้อยเจ้าอยู่ไหนนะ เจ้าบอกคนสวยถ่ายไม่ได้ไม่ใช่เหรอ"

"วันนี้ข้าคงออกไปข้างนอกไม่ได้แล้ว ข้าจะรวบรวมทรัพยากรเพื่อสร้างห้องน้ำขึ้นมาก่อน"

"หืมม ฮ่าฮ่า ใครจะกล้าหัวเราะเยาะข้ากันที่ได้ทหารเป็นด้วงมูลสัตว์ ถึงเวลาของข้าแล้ว"

.....

เมื่อมองไปยังช่องแชทที่เต็มไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่า ไป๋ เสวียนซวนที่อยู่ในดินแดนก็ขมวดคิ้ว

ดินแดนของราชันที่นางอยู่ด้วยอยู่ใจกลางหุบเขา ความสูงของมันอยู่เหนือระดับที่กลิ่นซากศพจะส่งไปถึง พวกนางจึงไม่ได้รับผลกระทบมากนัก

โชคดีที่พวกนางเลือกที่จะสร้างดินแดนในสถานที่ดังกล่าว ไม่อย่างนั้น ชะตากรรมของพวกนางคงจะเป็นเช่นเดียวกับราชันเหล่านั้น ซึ่งส่งผลกระทบร้ายแรงต่อการพัฒนาดินแดนในเวลาต่อมา

"ข้าสงสัยว่าตอนนี้เขาเป็นอย่างไรบ้าง.."

โดยไม่รู้ตัว ไป๋ เสวียนซวน กับนึกถึงชายหนุ่มที่ชื่อ เฉิน ซื่อ ที่นางได้พบเมื่อวานนี้

แม้ว่าพวกเขาจะไม่สนิทกัน แต่นางกลับไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับเขา

แต่ด้วยปรากฏการณ์คืนราตรีและสุริยันแผดเผาที่มาเยือน คนธรรมดาคงยากที่จะมีชีวิตรอด มันจึงทำให้นางรู้สึกกังวลเล็กน้อย นางจึงไม่มีกำลังใจจะทำสิ่งใดๆ

"เสวียนซวน เจ้าไม่เป็นอะไรนะ เจ้าดูไม่ค่อยสบายเลย" ในตอนนั้นเอง ราชันซูเซว่ก็เดินเข้ามาถามด้วยความกังวล

"ข้าไม่เป็นไร"

ไป๋ เสวียนซวน กลับมาได้สติอีกครั้ง และมองลงไปยังช่องแชท

เนื่องจากนางเป็นเพื่อนกับราชัน ทำให้งานของนางในดินแดนส่วนใหญ่คือการรวบรวมข้อมูล ตรวจสอบ และแจกจ่ายเสบียง ดังนั้น ซูเซว่จึงอนุญาตให้นางเข้าดูช่องแชทได้

เมื่อเห็น เสวียนซวน พูดเช่นนั้น ซูเซว่ก็โล่งอก "ดีแล้วที่ทุกอย่างเรียบร้อย เมื่อเช้านี้ตอนที่พวกเราตรวจสอบบริเวณรอบๆ พวกเขาพบว่ามีราชันหลายคนได้รับผลกระทบจากก๊าซพิษ ดังนั้นข้าจึงวางแผนว่าจะพักผ่อนซักวันเพื่อรอให้ก๊าซพิษสลายไป เมื่อคืนเจ้าไม่นอนเลย ไปพักผ่อนเถอะ"

"ถ้าพวกเราทุกคนไปพักผ่อนแล้วดินแดนละ"

ไป๋ เสวียนซวน มองไปยังเพื่อนคนอื่นๆ ที่กำลังซ่อมแซมรั้ว หลังจากคืนราตรีนิรันดร์ ทุกคนต่างได้รับบาดเจ็บในระดับที่แตกต่างกัน และต้องการเวลาพักฟื้น

แต่ในฐานะที่เป็นผู้สืบทอดตระกูล ซู ซูเซว่จึงออกมาพร้อมกับภารกิจ นางต้องแข่งขันกับคู่แข่งอีกหลายคนเพื่อแย่งชิงทรัพยากรในพื้นที่นี่ และค่อยๆ ขยายอำนาจของตระกูลมายังที่นี่

กล่าวได้ว่านางคือแนวหน้าของตระกูล

"ไม่เป็นไร" ซูเซว่ยิ้มอย่างมั่นใจ "แค่วันเดียวเท่านั้น พวกเราไม่ล้าหลังหรอกน๊า เมื่อคืนพวกเราไม่ได้สูญเสียมากนักและพวกเราสามารถฟื้นฟูได้ในไม่ช้า แต่ดินแดนของราชันคนอื่นๆ ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้"

ซูเซว่ที่แบกความรับผิดชอบตระกูล ได้เตรียมตัวเอาไว้แล้วสำหรับเรื่องนี้

นางไม่เพียงแต่เลือกสถานที่ที่ดีที่สุดเพื่อสร้างดินแดนของนาง แต่นางยังส่งผู้คนไปตรวจสอบสถานการณ์ของดินแดนอื่นๆ ที่อยู่บริเวณใกล้เคียงล่วงหน้าอีกด้วย

ตราบใดที่นางสามารถครอบครองพื้นที่ใหม่นี้ และพัฒนาดินแดนให้เป็นระดับ 2 หรือแม้กระทั่งระดับ 3 สถานะของตระกูลซูในหอคอยจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น อีกทั้งพวกเขาอาจมีโอกาสได้เข้าร่วมกับบริษัทใหญ่ๆ อีกด้วย

แน่นอนว่า ราชันคนอื่นๆ รู้ความจริงในข้อนี้เช่นกัน

ในไม่ช้า ดินแดนเกือบทั้งหมดรวมถึงดินแดนของพวกเขา ก็เข้าพักผ่อน เก็บสะสมพลังเพื่อแข่งขันแย่งชิงทรัพยากรที่กำลังจะเกิดขึ้น

....

ชั่วพริบตา ก็ผ่านไป 1 วัน

เนื่องจากสภาพแวดล้อมหลักๆ ภายนอกหอคอยคือความมืด สุรยันแผดเผาอยู่ได้ไม่นานนัก ท้องฟ้าค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยเงาและกลายเป็นสีเทาอีกครั้ง

โชคดีที่ไม่มีคืนราตรีนิรันดร์ในคืนนั้น หรือแม้กระทั่งมอนสเตอร์ที่ออกมาเดินในกลางคืนก็ลดลงอย่างมาก ช่วยให้เฉิน ซื่อ ปลอยภัยไปได้อีกวัน

"เหลือเวลาอีกแค่วันเดียวเท่านั้น!"

ภายในถ้ำ เฉิน ซื่อ ตื่นแต่เช้า

เขาวางแผนที่จะออกสำรวจบริเวณรอบๆ เพื่อดูว่าจะพบอะไรที่มีประโยชน์หรือไม่ เช่น คริสตัลคำสาปหรือหนังมอนสเตอร์

ไม่มีใครการันตีว่าการปลุกพลังภายใน 3 วันนั้นจะเป็นเรื่องจริง ถ้าเขาปลุกพลังไม่สำเร็จและกลับไปมือเปล่าละ เขาก็ยังเปลี่ยนชะตากรรมที่ถูกไล่ออกไม่ได้อยู่ดี เมื่อถึงตอนนั้น เขาก็จะไม่สามารถหาสถานที่ซื่อเครื่องมือและวัสดุต่างๆ ได้

นอกจากนี้เขายังต้องการค้นหาวัสดุที่เหมาะกับโดรนลาดตระเวนเพื่อพัฒนามันอีกด้วย

หลังจากฝึกซ้อมมาทั้งวันเมื่อวานนี้ เขาก็พบว่าโดรนลาดตระเวนมีโครงสร้างที่เรียบง่ายแต่มันยังไม่ถึงมาตรฐาน ดังนั้นจึงยังไม่สามารถบันทึกข้อมูลเข้าสู่ฐานข้อมูลทหาร เหมือนอย่างสุนัขจักรกลได้

มันทำให้เขาเข้าใจได้สิ่งหนึ่ง

ไม่ใช่ว่าทหารจักรกลทั้งหมดจะสามารถนำข้อมูลไปใส่ไว้ในฐานข้อมูลทหารได้ แต่ทหารเหล่านั้นจะต้องมีโครงสร้างและความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับทหารทั่วไปซะก่อน

เห็นได้ชัดว่าโดรนลาดตระเวนยังขาดไปอีกเล็กน้อย

"มันคงจะดีไม่น้อยหากสามารถผลิตชิ้นส่วนทั้งหมดได้"

ในชีวิตก่อนของเขา เฉิน ซื่อ คิดถึงโรงงานผลิตทุกรูปแบบ ซึ่งโดยพื้นฐานทุกสิ่งที่เขาต้องการสามารถสั่งทำพิเศษขึ้นมาได้

หากเขาต้องการสร้างมันขึ้นมาที่นี่ เขาจะต้องเสียเงินเป็นจำนวนมาก แม้ว่าจะได้รับการช่วยเหลือจาก ดิพ ในการพัฒนาก็ตาม แต่สิ่งเหล่านี้ไม่สามารถทำได้ในช่วงเวลาสั้นๆ

ดูเหมือนสิ่งที่ข้าสามารถทำได้ในตอนนี้ก็คือเพิ่มพลังงาน ซึ่งก็คือแบตเตอรี่

เขาเปลี่ยนแบตเตอรี่ให้โดรนแล้ว โดรนลาดตระเวนจึงยังพอมีพลังงานเหลืออยู่บ้าง ดังนั้นจึงยังไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนในตอนนี้ แบตเตอรี่ที่เหลือต้องใช้อย่างประหยัดจนกว่าจะถึงวันพรุ่งนี้

"พวกเราไปกันเถอะ"

เมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้านาย สุนัขจักรกลตัวหนึ่ง และโดรนลาดตระเวนก็ออกเดินทาง แสงสว่างของโคมไฟทำให้เงาที่อยู่รอบๆ หายไปพวกเริ่มสำรวจพื้นที่รอบๆ ถ้ำหิน

ครั้งนี้เขาโชคดี

ระหว่างทาง เขาเจอเข้ากับซอมบี้ระดับ 1 หลายตัว หลังจากสังหารพวกมันแล้ว เขาก็ได้รับคริสตัลคำสาปมา 3 ชิ้น รวมถึงชิ้นก่อนหน้า ทำให้เขาได้รับเงินถึง 400 เหรียญ ซึ่งเพียงพอสำหรับการอยู่ในหอคอยได้ 2-3 วัน

ขณะที่เขาเดิน เฉิน ซื่อสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

เขาค้นพบว่ามีรอยล้อรถระหว่างถ้ำ

ซึ่งหมายความว่าสถานที่แห่งนี้เป็นเหมืองที่มีคนอยู่อาศัยก่อนจะเกิดภัยพิบัติ ไม่อย่างนั้นมันคงไม่ได้มีแต่มอนสเตอร์เท่านั้น แต่ยังมีซากศพของคนงานที่ถูกเปลี่ยนร่างมา

"การที่มีรถลากเหมืองแสดงว่ามีทางลงไปก้นเหมืองได้ พวกเราคงต้องไปทางนั้นก่อน"

เฉิน ซื่อ ไม่กล้าที่จะประมาท เขาเดินไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง

เพราะเขาไม่รู้ว่ามีซากศพคนงานเหมืองอยู่ข้างในกี่คน

ว่ากันว่าคนงานในเหมืองบางคนได้เลี้ยงสุนัขและสัตว์ตัวเล็กๆ เอาไว้ด้วย หากพวกมันกลายพันธ์เป็นมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่ง เขาคงไม่สามารถจัดการพวกมันได้

โชคดีที่ ไม่เกิดอันตรายอย่างที่เขาคิดเอาไว้

หลังจากใช้เวลาเดินเตร่ไปรอบๆ นานกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดสุนัขจักรกลก็เจอเข้ากับหลุมขนาดใหญ่ ซึ่งข้างในเชื่อมต่อกับรถรางที่ชำรุดหลายราง

ดูเหมือนว่านี้จะเป็นทางเข้าเหมือง

"ไม่เลวเลย ดูเหมือนเจ้าจะมีพรสวรรค์ด้านการค้นหานะ" เฉิน ซื่อ ชมสุนัขจักรกล

จากนั้นเขาก็มาถึงปากถ้ำ

แต่ทันทีที่เขามาถึงปากถ้ำ แสงสว่างที่ส่องมาจากสุนัขจักรกลก็ลดลงอย่างรวดเร็ว จาก 5 เมตรเหลือเพียงแค่ 1 เมตรในพริบตา

หนวดสีดำที่ซ่อนอยู่ในเงามืดเกือบจะสัมผัสเข้ากับหน้าเขา ทำให้เขาตกใจอย่างมากจนต้องถอยกลับไปอย่างรวดเร็ว

"เกิดอะไรขึ้น ทำไมเงาในถ้ำถึงแข็งแกร่งยิ่งกว่าข้างนอกซะอีก?"

เฉิน ซื่อยังคงตกตะลึงอยู่ ความรู้สึกที่เขาเผชิญอยู่ในตอนนี้แย่พอๆ กับเมื่อคืนเลย

เห็นได้ชัดว่าสถานที่แห่งนี้แสงสว่างส่องเข้าไปไม่ถึง เงาภายในนั้นแข็งแกร่งกว่าภายนอกมาก แสงสว่างปกติไม่สามารถจัดการเงานั้นได้เลย

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา

"โดรน เข้าไปตรวจสอบให้ข้าที"

เมื่อได้รับคำสั่ง โดรนลาดตระเวนก็เริ่มบินไปยังปากทางเข้าถ้ำ

เนื่องจากไม่มีสัญญาณของสิ่งมีชีวิต เงาภายในถ้ำจึงไม่ได้ตอบสนอง และบินเข้าไปในถ้ำ

ทันใดนั้น คลื่นอินฟราเรดก็ฉายออกไป เริ่มสแกนไปทั่วเหมือง

อย่างไรก็ตาม ภาพตรงหน้ามันตรงกันข้ามกับสิ่งที่เขาคิดเอาไว้ มันไม่มีซากศพอยู่บริเวณปากถ้ำ แต่ในทางกลับกัน เมื่อเข้าไปถึงถึง 50 เมตร มันก็ถึงขีดจำกัดของโดรนลาดตระเวน เขาก็พบพื้นที่สีแดงขนาดใหญ่ในสายตา

"ฟู่.."

"นี่มันมอนสเตอร์บ้าอะไรกันเนี่ย?!"