ตอนที่ 10 สุนัขจักรกลได้รับการอัพเกรด

ตอนที่ 10 สุนัขจักรกลได้รับการอัพเกรด

หลังจากฝึกฝนเสร็จ  คลื่นอินฟราเรดของโดรนลาดตระเวนก็เปลี่ยนจากจุดสีแดงกลายเป็นรูปร่างคร่าวๆ

ดังนั้นเมื่อเฉิน ซื่อ เห็นสัญญาณคลื่นความร้อนบนหน้าต่างที่มีขนาดใหญ่กว่าซอมบี้หลายเท่า เขาก็อดไม่ได้ที่จะหายใจไม่ออก

สิ่งที่ทำให้เขากลัวมากกว่านั้นคือเจ้านั้นไม่ได้ยืนอยู่บนพื้นนิ่งๆ แต่มันกลับเกาะอยู่วัสดุบางสิ่งที่เหมือนกับเครื่องจักรขนาดใหญ่ ซึ่งจะขึ้น ๆ ลง ๆ ตลอดเวลา

มันอยู่ห่างจากปากเหมืองไปเพียง 100 เมตร

"มันยังมีชีวิตอยู่"

เฉิน ซื่อได้ข้อสรุปและรีบเดินออกจากปากเหมืองโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่คิดว่าสถานที่แห่งนี้จะมีคนที่มีชีวิตรอดอยู่

กล่าวอีกอย่างหนึ่ง ก็คือมันคือมอนสเตอร์บางชนิด ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าซอมบี้ซะอีก

ยิ่งไปกว่านั้น รูปลักษณ์ของมันไม่ได้มีลักษณะเหมือนกับมนุษย์เลย เนื่องจากร่างเงาสีแดงที่โดรนลาดตระเวนส่งมารูปร่างของมันราวกับคลานอยู่ แต่ด้วยระยะที่ไกลเกินไปเขาจึงไม่สามารถสังเกตเห็นรายละเอียดได้

"ระยะในการสำรวจ 50 เมตรยังน้อยเกินไป ภาพที่ได้จากคลื่นอินฟราเรดก็ยังคงเบลออยู่ ข้าจำเป็นต้องอัพเกรดมันหากมีโอกาส"

เฉิน ซื่อ พูดกับตัวเองและรีบเรียกให้โดรนลาดตระเวนกลับ เพื่อไม่ให้ไปรบกวนเจ้ามอนสเตอร์ยักษ์ตัวนั้น

โชคดีที่เขามีโดรนลาดตระเวน ไม่อย่างนั้นเขาคงได้ตายอย่างอนาถแน่นอนหากเขาบุกเข้าไป

หากเขาต้องการจัดการมอนสเตอร์ที่อันตรายตัวนี้ ความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบันยังไม่เพียงพอ เขาจำเป็นต้องสร้างทหารจักรกลเพิ่มขึ้นอีก 2 3 ตัว

"เดี๋ยวก่อน นั่นมันอะไรกัน"

ทันใดนั้น ดวงตาของเฉินซื่อ ก็เหลือบมองไปยังวัตถุทรงสี่เหลี่ยมที่อยู่ตรงหัวมุมของเหมือง เขาสั่งให้โดรนบินเข้าไปใกล้และ สแกนอย่างระมัดระวัง

"ดิพ เจ้าวิเคราะห์ได้ไหมว่านี่คืออะไร?"

[ระบบกำลังวิเคาะห์..]

[การวิเคราะห์เสร็จสิ้น คาดการณ์ว่าสิ่งของดังกล่าวจะเป็นอุปกรณ์ตรวจจับบางอย่าง และดูค่อนข้างสมบูรณ์]

ของจริงงั้นเหรอ

ดวงตาของเฉิน ซื่อ เปล่งประกายออกมาทันที

พวกคนงานเหมืองมักจะพกเครื่องมือต่างๆ เช่น อุปกรณ์ตรวจจับก๊าซ อุปกรณ์ระบุตำแหน่ง และแหล่งกำเนิดแสงต่างๆ

แต่ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร มันก็คือสิ่งที่เขาต้องการอย่างเร่งด่วนในตอนนี้

แต่ปัญหาคือ

เขาจะเอามันมาได้ยังไง?

สุนัขจักรกลถูกโปรแกรมออกแบบมาเพื่อต่อสู้ มันไม่ได้ถูกฝึกให้หยิบจับสิ่งของต่างๆ หากมันส่งเสียงดังเกินไปจนเจ้ามอนสเตอร์ยักษ์นั่นรู้สึกตัว มันจะเป็นการเสียเวลาเปล่า

"เจ้าเป็นสุนัขแท้ๆ ทำไมเจ้าไม่เรียนรู้ด้วยตัวเองละ" เฉินซื่อ มองไปยังสุนัขจักรกลที่อยู่ข้างๆ เขาด้วยความผิดหวัง

สุนัขจักรกล : "?"

มันคงจะบอกว่าเจ้านายอาจไม่ใช่สุนัข แต่เจ้านายสันดานสุนัขของแท้เลย

ในที่สุด เฉิน ซื่อ ก็เริ่มฝึกสุนัขจักรกลในบริเวณใกล้ๆ

อย่างไรก็ตาม โดรนลาดตระเวนนั่นมีขนาดเล็กเกินไป ที่จะบรรทุกสิ่งของขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ แม้ว่ามันจะสามารถทำได้ แต่มันอาจส่งเสียงดังและดึงดูดความสนใจของเจ้ามอนสเตอร์ยักษ์ตัวนั้น

ดังนั้น งานสำคัญจึงถูกยกให้สุนัขจักรกล

ภายใต้การวิเคราะห์ของ Ai ดิพ ทำให้การวิเคราะห์วัตถุ ของสุนัขจักรกลได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วเช่นกัน มันสามารถอัพเดตเสร็จสิ้นภายในเวลาเพียง 1 ชั่วโมง

[เคล็ดลับ : ข้อมูลของสุนัขจักรกลได้รับการอัพเดตและบันทึกลงฐานข้อมูลทหารแล้ว]

หือ

หลังจากทหารมีการอัพเดต ฐานข้อมูลทหารก็ได้รับการอัพเดตด้วยงั้นเหรอ?

มันไม่ได้หมายความว่าตราบใดที่เขาพัฒนาทหารจักรกลต่อไป ข้อมูลของทหารจักรกลที่อยู่ฐานข้อมูลทหารก็จะได้รับการปรับปรุงประสิทธิภาพขึ้นงั้นเหรอ? จนกระทั่งไปถึงระดับที่แข็งแกร่งถึงขีดสุด

"เป็นความสามารถที่ดีจริงๆ"

ด้วยวิธีนี้ ตอนนี้เขาจึงสามารถพัฒนาความสามารถสุนัขจักรกลต่อไปได้

ในอนาคต สุนัขจักรกลจะสามารถกลายเป็นทหารจักรกลเริ่มต้นซึ่งดัดแปลงไปเป็นทหารจักรกลอื่นๆ เพื่อให้เหมาะสมแก่การต่อสู้ที่แตกต่างกัน

"ถึงเวลาแล้ว มาดูกันว่าเราจะเอาสิ่งนั้นมาได้ไหม"

เฉิน ซื่อ ติดแผ่นพลาสติกบนร่างของสุนัขจักรกลเพื่อลดเสียง จากนั้นก็ส่งมันเข้ายังเหมืองลึก จากนั้นเขาก็จ้องมองไปยังหน้าต่างอย่างใกล้ชิด โดยมุ่งเน้นไปที่มอนสเตอร์ขนาดยักษ์ที่อยู่ ณ ส่วนลึกสุดของเหมือง เพราะว่ามันอาจพุ่งเข้ามาโจมตีอย่างกะทันหัน

โชคดี

การลงมือผ่านไปอย่างปลอดภัยและสมบูรณ์

ในเวลาไม่ถึง 10 นาที สุนัขจักรกลก็ออกมาจากเหมืองพร้อมกับอุปกรณ์เก่าๆ ที่อยู่ในปากของมันปรากฏตัวตรงหน้าเขา

"มันเป็นอุปกรณ์ตรวจจับจริงๆ ด้วย"

หลังจากมองเห็นของดังกล่าว เฉิน ซื่อ ก็รู้สึกดีใจอย่างมากและขอให้สุนัขจักรกลเข้าไปในเหมืองอีกครั้งเพื่อเอาของที่เหลือออกมา

เขาเหลือบมองไปยังอุปกรณ์ในมือที่ดูทรุดโทรมเล็กน้อย มันไม่ได้เสียหายมากนัก

นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่แปลกประหลาดเกี่ยวกับคืนราตรีนิรันดร์

ดูเหมือนว่าอัตราการเสื่อมสลายจะช้าลง โดยเฉพาะในสถานที่ที่มีเงาเข้มข้น ยกเว้นแต่สิ่งที่มีชีวิตและเลือดเนื้อ

ดังนั้นถึงแม้ว่าอุปกรณ์ดังกล่าวจะผ่านการใช้งานมานานหลายปีก็ตาม

อุปกรณ์ต่างๆ จากยุคสมัยก่อนเหล่านี้จะมีมูลค่าสูงมากในหอคอย ซึ่งเป็นช่องทางหลักให้ชนชั้นล่างใช้ในการหาเงินที่ด้านนอกหอคอยอีกด้วย

เขาเรียกคนเหล่านี้ว่า "ผู้เก็บขยะ"

พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมก็เป็น ผู้เก็บขยะ

น่าเสียดายก่อนที่เขาจะได้เห็นลูกของเขาเป็นราชัน เขาก็ได้ตายลงขณะที่กำลังเก็บขยะ เช่นเดียวกับผู้เก็บขยะส่วนใหญ่

"วูบบ!"

เสียงของสุนัขจักรกลวิ่งออกมาจากเหมืองทำให้ เฉิน ซื่อ กลับมาได้สติ

เมื่อเขาเห็นสุนัขจักรกลคาบอะไรไว้ในปาก เขาก็ต้องตกตะลึง

"กล่องเก็บพลังงาน"

ใช่แล้ว

มันเป็นอุปกรณ์ที่ใช้กักเก็บพลังงานไฟฟ้า

"เร็วเข้า เอามาให้ข้าเร็ว"

เฉิน ซื่อ หยิบกล่องเหล็กหนักๆ ขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น บางทีอาจเป็นเพราะชั้นเหล็กด้านนอกคอยป้องกันเอาไว้ มันตึงไม่ได้รับความเสียหายใดๆ เลย

หลังจากเขาตรวจสอบอยู่สักพัก ไฟแสดงสถานะ 2 ดวงก็สว่างขึ้น แสดงให้เห็นว่ามันยังมีพลังงานเหลืออยู่ถึง 2 ใน 5

"มันยังใช้ได้!!"

"ดิพ เจ้านี้สามารถใช้อัพเกรดสุนัขจักรกลได้ไหม"

[ไม่สามารถอัพเกรดได้ เนื่องจากสุนัขจักรกลได้มาถึงขีดจำกัดแล้ว]

หืมม

เฉิน ซื่อ ก้าวไปข้างหน้า และหยิบเครื่องมือที่ทำจากเหล็กขนาดเล็กที่เขาพกติดตัวมาด้วย เปิดด้านหลังของสุนัขจักรกล เขาต่อสายไฟหยาบๆ เข้ากับตัวกล่องเก็บพลังงาน จากนั้นก็ยัดมันกลับเข้าไป

"มาลองดูว่ามันจะได้ผลไหม?"

[ตรวจสอบแหล่งพลังงาน..]

[ระบบกำลังวิเคราะห์..]

กล่องเก็บพลังงาน ค่อยๆเปล่งแสงออกมาหลอมรวมเข้ากับสุนัขจักรกลและผสานเข้าด้วยกัน

จากนั้น แสงสว่างเจิดจ้าก็ระเบิดออกมา ผลักให้เงาที่อยู่รอบๆ ถอยห่างออกไป 10 กว่าเมตร

[สุนัขจักรกลได้รับการอัพเกรดแล้ว...]

[ฐานข้อมูลทหารมีการเปลี่ยนแปลง...]

สำเร็จแล้ว

เฉิน ซื่อ รีบตรวจสอบข้อมูลพื้นฐานของสุนัขจักรกล

[ชื่อ] : สุนัขจักรกล (รุ่นแรก)

[ระดับ] : ระดับ 1

[การเติบโต] : ปกติ ★★

[พลังงาน] : 41%

[สกิล] : แสงสว่าง , กัด

[ข้อมูล] : สุนัขจักรกลที่สร้างขึ้นจากเศษเหล็ก มันมีตัวกักเก็บพลังงานอันทรงพลัง มันมีพลังกัดที่แข็งแกร่งและความทนทานไม่น้อย

[ข้อกำหนดในการผลิต] : โรงงานจักรกล , แร่เหล็ก , แร่ทองแดง , เฟือง , ลวด

ในที่สุด

ตอนนี้เขาก็มีทหารปกติ 2 ดาวแล้ว

แม้แต่ในหมู่ราชัน เขาก็ยังถูกมองว่าแข็งแกร่ง

สิ่งนี้ทำให้เฉินซื่อถอนหายใจออกมา ตอนนี้เขามีความแข็งแกร่งเพียงพอที่จะยืดอกในหอคอยแล้ว เขาไม่ใช่ชนชั้นต่ำที่เป็นผู้ล้มเหลวและไร้อนาคตอีกต่อไป!

"ถ้าข้ามีทรัพยากรมากกว่านี้ละก็ ข้าสามารถกลับมาได้ในเช้าวันพรุ่งนี้เลย"

เฉิน ซื่อ กำหมัดแน่น เขาแทบจะรอไม่ไหวและวางแผนสร้างดินแดน

หลังจากอยู่ด้านนอกเหมืองเป็นเวลากว่าครึ่งวันและนำของทุกอย่างที่อยู่ใกล้ทางเข้าไป ก่อนจะหันหลังจากไปพร้อมกับทหารจักรกลทั้ง 2 เพื่อไปรวบรวมทรัพยากรจากที่อื่น

ด้วยการเพิ่มขึ้นของทหารปกติ 2 ดาว เฉิน ซื่อ สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าความเร็วของมันเพิ่มมากขึ้น ตราบใดที่เขาไม่พบกับซอมบี้มากกว่า 2 ตัว เขาก็สามาถจัดการพวกมันได้อย่างง่ายดาย

เสียงของการต่อสู้ดังกึกก้องไปทั่วเหมือง ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าค่อยๆหายลับไปตามกาลเวลา

....

หลังจากผ่านไปอีก 1 คืน

เมื่อถึงเช้าวันที่ 3 แสงแดดยามเช้าก็สาดเข้ามาในเงามืด

บรรดาเหล่าราชันที่กำลังทำงานอย่างหนักเพื่อสร้างดินแดนของตนก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนชัดเจนในหูของพวกเขา

[ขอแสดงความยินดีกับทุกท่านที่สามารถเอาชีวิตรอดจากคือคืนราตรีนิรันดร์ได้เป็นเวลา 3 วัน]

[ระบบกำลังเริ่มต้นแจกรางวัล...]