ตอนที่ 3 ทำให้เธออ่อนแอลง

ทว่าวงแหวนอัญเชิญนั้นเล็กเกินไป

หากเขาต้องการสร้างพันธสัญญาข้ามมิติ เขาจำเป็นต้องต่อต้านห้วงอวกาศและกาลเวลาด้วยตัวเอง นั่นต้องใช้พลังงานมหาศาลจนน่าหวาดหวั่น และอาจทำให้เขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอลง

ถึงกระนั้น ความปรารถนาที่ฝังลึกอยู่ในจิตใจอันวุ่นวายของเขาก็ไม่อาจลบเลือนไปได้

แสงสีเลือดบนวงแหวนกำลังจางหายไป

เขาไม่อาจรอช้าได้อีกแล้ว เขาแตะเบาๆ ลงบนวงแหวนด้วยปลายกรงเล็บ

หลังจากทุ่มเทพลังโจมตีทั้งหมดที่มี ร่างของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นแสงสีเงินและหลอมรวมเข้ากับวงแหวนนั้น

...

ภายในห้องพักใหม่ ใบหน้าของโจแอนนาซีดเผือดจากการเสียเลือด พอปราศจากการสนับสนุนจากค่าความสัมพันธ์ เธอก็ดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด

“ฉันล้มเหลวอีกแล้วเหรอ?”

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอพบกับความล้มเหลว แต่ครั้งนี้เธอกลับรู้สึกสิ้นหวังเป็นพิเศษ

ในตอนนั้นเอง วงแหวนก็ระเบิดแสงสว่างจ้าจนแสบตา

จากแสงสีขาวเงิน สิ่งมีชีวิตตัวน้อยขนปุยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ มันดูเหมือนลูกสุนัขตัวจิ๋วที่ขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าฝ่ามือสองข้างประกบกัน

อสูรอัญเชิญของเธอปรากฏตัวขึ้นในที่สุด

คู่พันธสัญญา: ไนท์ฮาวล์

เผ่าพันธุ์: หมาป่าเงินแห่งดวงดาว

ความหายาก: ข้ามเขตดวงดาว

เลเวล: ศูนย์

คุณสมบัติ: พลังชีวิต 100, พลังโจมตี 100, ความว่องไว 100, พลังจิต 100

พรสวรรค์: ดวงตาสวรรค์, กายาดวงดาว, เขตแดนดารา

สกิล: จันทร์คำราม, ดาราเชือดเฉือน, ย่างก้าวดารา, มิติวินาศ, โล่จันทรา, เงามืดจักรวาล, มหาวินาศ

โจแอนนาสูดลมหายใจเข้าลึก

เธอจ้องมองค่าสถานะเหล่านั้นด้วยความไม่อยากเชื่อ

ไม่ใช่ว่าอสูรอัญเชิญที่สูงที่สุดคือระดับตำนานหรอกหรือ?

แล้วระดับข้ามเขตดวงดาวคืออะไรกัน?

นี่ฉันเพิ่งสุ่มได้ของที่หายากระดับสุดยอดเลยเหรอ?

เธอไม่เคยเห็นอสูรอัญเชิญเลเวล 0 ที่มีค่าสถานะรวมสูงถึง 400 มาก่อน ตอนที่เธออยู่เลเวล 0 ค่าสถานะรวมของเธอมีเพียง 37 เท่านั้น ซึ่งนั่นก็นับว่าเป็นระดับที่ดีที่สุดในโรงเรียนแล้ว

และอสูรอัญเชิญตัวนี้ยังมีพรสวรรค์ถึงสามอย่างกับสกิลอีกเจ็ดสกิล

ทุกสิ่งที่เธอเคยรู้มาถูกทำลายลงในพริบตา

หลังจากความตกตะลึงก็คือความปิติยินดีที่ถาโถมเข้ามา

เมื่อนึกถึงว่าคู่พันธสัญญาเลือดมักจะเป็นพวกที่รับมือได้ยาก เธอจึงปลดปล่อยความเมตตาที่มีทั้งหมดออกมา

“ขอบคุณนะ ไนท์ฮาวล์ ขอบคุณที่มาเป็นคู่พันธสัญญาของฉันนะ นายจะเป็นคู่หูที่ซื่อสัตย์ที่สุดของฉัน ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อฝึกฝนนายและจะไม่ทำให้พรสวรรค์ของนายต้องสูญเปล่าเด็ดขาด”

น้ำตาไหลรินอาบแก้มของโจแอนนาอีกครั้ง

ครั้งนี้มันคือน้ำตาแห่งความสุข

เธอได้พลิกชีวิตของตัวเองแล้ว

หลังจากสามปีที่ต้องเผชิญกับการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม ความสับสน และความหวาดกลัว การมาถึงของอสูรพันธสัญญาในระดับข้ามเขตดวงดาวนี้ได้ปลดปล่อยเธอจากทุกสิ่ง

เมื่อมีคู่หูเช่นนี้ เธอถูกกำหนดมาให้ประสบความสำเร็จ

ส่วนลูคัสและเพื่อนร่วมทีมที่ไร้หัวใจเหล่านั้น พวกเขาไม่คู่ควรที่จะต่อสู้เคียงข้างเธอ และไม่คู่ควรที่จะแบ่งปันเกียรติยศของเธออีกต่อไป

เธอร้องไห้และหัวเราะออกมาพร้อมกัน

ในขณะนั้น เจ้าหมาป่าเงินตัวจิ๋วมองดูขาของตัวเอง แล้วมองไปที่โจแอนนาที่กำลังร้องไห้ มันพยายามยันตัวขึ้นและเลียน้ำตาของเธออย่างแผ่วเบาด้วยปากอันนุ่มนิ่ม

“อย่า... ร้องไห้”

ข้อความทางจิตส่งตรงเข้ามาในใจของโจแอนนา เสียงนั้นฟังดูเหมือนชายหนุ่มที่ดูสุขุม กำลังพยายามปลอบโยนเธออย่างเก้ๆ กังๆ

ดวงตาของโจแอนนาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ทว่ามันกลับรู้สึกเป็นธรรมชาติอย่างประหลาด

นี่คือหมาป่าเงินแห่งดวงดาวระดับข้ามเขตดวงดาว สติปัญญาของมันย่อมสูงส่งเป็นธรรมดา และด้วยพลังจิตถึง 100 แต้ม การสื่อสารผ่านข้อความทางจิตจึงไม่ใช่เรื่องแปลก

แต่ในตอนนี้ การถูกปลอบโยนกลับยิ่งทำให้เธอรู้สึกตื้นตันใจมากขึ้นไปอีก

มนุษย์เรามักจะเปราะบางกว่าเดิมเสมอหลังจากถูกทำร้าย

เธอโผเข้ากอดร่างเล็กของไนท์ฮาวล์ทันที ขนอันนุ่มนิ่มช่วยปลอบประโลมหัวใจของเธอได้ในทันที

มนุษย์เรานี่ช่างไร้หัวใจกว่าสัตว์จริงๆ

...

ในอีกด้านหนึ่ง ลูคัสและคนอื่นๆ กำลังนำทางโรดาเข้าไปในวิลล่าส่วนตัวที่โรงเรียนมัธยมทรินิตี้จัดเตรียมไว้ให้สำหรับทีม 10 อันดับแรก

เดิมทีโรดาอยู่ในทีมหญิงล้วนที่อยู่อันดับ 11 แต่เมื่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัยใกล้เข้ามา เธอรู้สึกว่าทีมที่มีพรสวรรค์ระดับ A และ B ผสมกันนั้นเป็นภาระ หลังจากลูคัสชักชวน เธอจึงตัดสินใจลาออกจากทีมเก่าและเข้าร่วมกับทีมดอว์นเบรกเกอร์ทันที

มีเพียงทีม 10 อันดับแรกเท่านั้นที่สามารถพักในวิลล่าส่วนตัวได้ นี่คือการดูแลที่คนมีพรสวรรค์ระดับเอสอย่างเธอสมควรได้รับ

“เธอจะพักห้องนี้” ลูคัสกล่าว

พวกเขาผลักประตูห้องพักแขกเข้าไป มันถูกทำความสะอาดไว้แล้ว แต่การตกแต่งกลับดูเรียบง่ายและแสงสว่างไม่เพียงพอ ซึ่งทำให้โรดาขมวดคิ้ว

“โจแอนนาเคยพักที่นี่งั้นเหรอ?” เธอถาม

ลูคัสชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้า “เธอพักอยู่ในห้องนอนหลักชั้นบน”

“แล้วทำไมฉันถึงพักที่นั่นไม่ได้ล่ะ?” โรดาพูดอย่างไม่พอใจ

บรูซพูดแทรกขึ้นมาในตอนนั้นว่า “ยัยนั่นปฏิเสธที่จะไปอยู่กับทีมของเคเดน ดังนั้นเธออาจจะยังกลับมาก็ได้ ในทีมของเราไม่มีที่ว่างให้เธอแล้ว แต่เธอสามารถทำงานด้านโลจิสติกส์ได้ เช่น ซักผ้าหรือทำอาหาร อาหารฝีมือเธออร่อยกว่าที่โรงอาหารเยอะ ยัยนั่นพักอยู่ชั้นบนมาสามปีแล้ว คงจะชินแล้วล่ะ”

เซดริกยิ้มกว้างและขยิบตาให้โรดา

“ถ้าเธอไม่พอใจ ฉันสามารถเรียกให้ยัยนั่นกลับมาช่วยทำความสะอาดห้องให้เธอได้นะ ที่นี่ต้องการการทำความสะอาดครั้งใหญ่และการตกแต่งใหม่ เธอชอบสไตล์ไหนล่ะ?” เขาถามอย่างร่าเริง

นีลกล่าวว่า “ฉันไม่ชอบผู้หญิงที่จู้จี้จุกจิกเกินไป หวังว่าเธอจะลดความต้องการลงและโฟกัสไปที่กลยุทธ์ในดันเจี้ยนนะ ทีมเรายังมีดันเจี้ยนสุดท้ายอย่างปราสาทร้างที่ต้องเคลียร์ให้ผ่าน”

ภายใต้สายตาของนีล โรดากลืนความไม่พอใจลงไป

“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ใช่คนเรื่องมาก ฉันจะร่วมมือกับทุกคน ฉันพักห้องนี้ก็ได้ ยังไงก็แค่เดือนเดียวเท่านั้น”

การได้อยู่ในทีมเดียวกับสี่หนุ่มผู้มีพรสวรรค์ที่โดดเด่น เธอจึงจำเป็นต้องเก็บอารมณ์ของตัวเองไว้

โจแอนนาเป็นที่อิจฉาของใครหลายคนตลอดสามปีที่ผ่านมา แต่ตอนนี้เกียรติยศเหล่านั้นตกเป็นของโรดาหมดแล้ว

การถูกรายล้อมเช่นนี้ทำให้เธอรู้สึกว่าการถูกละเลยหรือปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมเพียงเล็กน้อยนั้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ

โรดาย้ายเข้าไปอยู่ในห้องนอน

คนทั้งสี่ที่เหลือตรงไปยังห้องฝึกซ้อมเพื่อฝึกฝนร่วมกัน ขณะที่เดินเคียงข้างกัน เซดริกก็พูดขึ้นมาทันทีว่า “พวกนายคิดว่าโจแอนนาจะพยายามทำพันธสัญญากับอสูรอัญเชิญหลังจากออกจากทีมเราไปไหม? แล้วถ้าเธอทำสำเร็จจริงๆ ล่ะ?”

คนอื่นๆ ตอบกลับด้วยความเฉยเมย

ลูคัสตอบอย่างใจเย็น “ยัยนั่นไม่มีเงินแล้ว ต่อให้ทำพันธสัญญาได้ด้วยวิธีไหนก็ตาม มันก็สายเกินไปที่จะเลี้ยงดูแล้วล่ะ ยัยนั่นถูกกำหนดให้ต้องย้ายไปคลาสโลจิสติกส์และใช้ชีวิตเป็นผู้หญิงที่ไร้อิสระไปตลอดชีวิต”

เมื่อสามปีก่อน ตอนที่โจแอนนาพยายามอัญเชิญอสูรเป็นครั้งแรก วัสดุที่เธอซื้อมานั้นเป็นของที่เบิกมาจากทางโรงเรียน

บังเอิญว่าลูคัสเองก็ต้องการวัสดุชิ้นนั้นอยู่พอดี เขาจึงฉกฉวยมันมาเป็นของตัวเอง โจแอนนารีบร้อนจัดเตรียมวงแหวน จนสุดท้ายก็ล้มเหลวในการอัญเชิญไปในที่สุด

ความล้มเหลวในครั้งนั้นสร้างความเสียหายอย่างหนักต่อพลังจิตของเธอ จนบีบให้เธอต้องพักฟื้นร่างกายอยู่ถึงครึ่งเดือน เมื่อไม่มีวัสดุฟรีจากทางโรงเรียนอีกต่อไป เธอจึงต้องควักกระเป๋าจ่ายทุกอย่างด้วยตัวเอง จนสุดท้ายต้องตกอยู่ในสภาวะหนี้สินล้นตัว

ตลอดระยะเวลาสองสัปดาห์นั้น พวกเขาทั้งสี่คนอาศัยอยู่ร่วมกับโจแอนนา เนื่องจากเธอไม่มีอสูรอัญเชิญ เธอจึงพยายามชดเชยจุดด้อยนั้นด้วยวิธีอื่น

เธอเป็นฝ่ายริเริ่มศึกษากลยุทธ์ ช่วยพวกเขาทำงานบ้าน และรับหน้าที่ทำอาหารให้ทั้งหมด

พวกเขาต่างตักตวงความสะดวกสบายเหล่านั้นโดยไม่ตั้งคำถามใดๆ

ดังนั้น เมื่อโจแอนนาพยายามทำการอัญเชิญเป็นครั้งที่สอง เซดริกจึงแอบวางแผนร้ายและดัดแปลงวงแหวนอัญเชิญอย่างเงียบเชียบ