ตอนที่ 23 เริ่มการอัญเชิญ ทหารกลเวทชิ้นแรกของฉีหลิน!

"ผู้อัญเชิญปีศาจควรจะวางตัวกับซัคคิวบัสของตัวเองยังไง เรื่องนี้ไม่ได้อยู่ในขอบเขตการสอนของครูหรอกนะ"

"เอาเป็นว่า รักษาสุขภาพด้วยล่ะ"

"เอาล่ะ ตอนนี้เรามาเริ่มอัญเชิญทหารกลเวทกันเถอะ"

เฝิงเส้าหยวนเปิดกล่องสีดำบนโต๊ะ หยิบเศษผลึกสีม่วงออกมาสองสามชิ้น ฟันเฟืองสีเงินขนาดเล็ก ใบมีดสีดำ และผงสีม่วงอีกหนึ่งกระปุก

เพียงแค่เขากระดิกนิ้ว วัสดุพวกนี้ก็ลอยขึ้นกลางอากาศ แล้วไปตกลงตามจุดต่างๆ บนพื้น

ตามด้วยฝากระปุกที่ถูกพลังที่มองไม่เห็นงัดเปิดออก ผงสีม่วงข้างในค่อยๆ ลอยออกมาตกลงบนพื้นกลายเป็นค่ายกลเวท ผสมผสานกับวัสดุเหล่านั้นจนกลายเป็นวงเวทอัญเชิญทหารกลเวทเฉพาะทาง

"ครูครับ ตอนนี้ผมก็มีพลังเวทแล้ว เมื่อไหร่ผมถึงจะเรียนวิธีควบคุมของแบบครูได้บ้างล่ะครับ?" ฉีหลินอดถามไม่ได้

"เธอหมายถึงเวทควบคุมวัตถุงั้นเหรอ?" เฝิงเส้าหยวนยิ้ม

"มันจะไปยากอะไร? บ่ายนี้มีคาบปฏิบัติเวทมนตร์ของครูพอดี เดี๋ยวถึงตอนนั้นครูจะสอนให้"

"ฉันก็สอนนายได้นะ"

อิเลน่าพูดแทรกขึ้นมา "ฉันสามารถสิงร่างนาย แล้วจับมือสอนนายเดินพลังเวทตามเส้นทางเวทเลย สอนวิธีร่ายเวทควบคุมวัตถุให้ด้วย เรียนแบบนี้ง่ายกว่าเยอะ"

"ใช่ แบบนั้นดีกว่า"

เฝิงเส้าหยวนพยักหน้า "อิเลน่า เธอสอนเวทมนตร์ให้เขาทุกคืนก็ดี ถือซะว่าหาอะไรทำไปด้วย ถึงเธอจะเป็นซัคคิวบัส แต่เขาเป็นมนุษย์นะ ขืนปล่อยไว้นานๆ ร่างกายเขาจะรับไม่ไหวเอา"

'หืม? ฉีหลินรู้สึกว่าคำพูดประโยคนี้มันแม่งๆ ยังไงชอบกล

"แต่ตอนนี้ ฉีหลิน เธอเลิกคิดฟุ้งซ่าน แล้วตั้งใจอัญเชิญทหารกลเวทก่อนเถอะ" เฝิงเส้าหยวนถอยไปยืนกอดอกอยู่ที่มุมห้อง

"พูดตรงๆ ครูเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะอัญเชิญทหารกลเวทแบบไหนออกมาได้ ทุกครั้งที่ผู้อัญเชิญปีศาจทำการอัญเชิญ มันทำให้ครูรู้สึกสนุกเหมือนได้ดูคนอื่นกดกาชาในเกมเลยล่ะ"

"ดวงผมมันระดับเทพทรูอยู่แล้วครับ"

ฉีหลินเดินไปหยุดอยู่หน้าวงเวทอัญเชิญ เพ่งสมาธิจ้องมองไปที่ใจกลางวงเวท ปลดปล่อยความแข็งแกร่งทางจิตออกมา พร้อมกับเริ่มร่ายมนตร์เป็นภาษาปีศาจ

"ไลดายอิ ชี่ ลารอส โมดานอร์ ไคอา..."

"วิ้ง!"

เมื่อเขาร่ายมนตร์อย่างต่อเนื่อง วงเวทก็เปล่งแสงสีม่วงกะพริบสว่างสลับมืด ส่วนพวกผลึก ฟันเฟือง ใบมีด และวัสดุอื่นๆ ก็เริ่มสั่นอย่างรุนแรง จนค่อยๆ แตกสลายกลายเป็นผุยผง

สิบนาทีต่อมา

ฉีหลินก็เปล่งเสียงพยางค์สุดท้ายของภาษาปีศาจออกมาช้าๆ

"ลัวร์!"

สิ้นเสียงคำร่าย วงเวทอัญเชิญก็สาดแสงสีม่วงเจิดจ้าจนฉีหลินต้องหลับตาลงตามสัญชาตญาณ

และเมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาก็คือ ทรงกลมสีขาวเงินขนาดประมาณผลแอปเปิล ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

"ทหารกลเวทไร้รูป?!"

ฉีหลิน อิเลน่า และเฝิงเส้าหยวนอุทานออกมาพร้อมกัน ใบหน้าของทั้งสามเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

ทหารกลเวทคือสิ่งมีชีวิต เป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งของปีศาจ

เผ่าพันธุ์ปีศาจแต่ละเผ่ามีสายพันธุ์ย่อยแตกแขนงออกไปมากมาย อย่างเผ่าซัคคิวบัสก็มีทั้งแบบรูปร่างเหมือนมนุษย์ทุกประการ หรือแบบครึ่งบนมนุษย์ครึ่งล่างกีบเท้าแกะ เผ่าทหารกลเวทเองก็ไม่มีข้อยกเว้น

และสายพันธุ์ย่อยที่พิเศษที่สุดของทหารกลเวท มีชื่อเรียกว่า "ทหารกลเวทไร้รูป"

เพราะไร้รูป จึงกลายร่างได้หมื่นลักษณ์

ในกระบวนการเติบโตของทหารกลเวทไร้รูป นอกจากรูปลักษณ์ดั้งเดิมที่เป็นทรงกลมแล้ว มันยังสามารถพัฒนาและกลายร่างได้หลากหลายรูปแบบ เช่น ร่างดาบ ร่างธนู ร่างปืน... และอื่นๆ อีกมากมาย

โดยปกติแล้ว ทหารกลเวทไร้รูปไม่ได้ถูกมองว่าเป็นสายพันธุ์ทหารกลเวทที่แข็งแกร่งที่สุด แต่มันได้รับการยอมรับว่าเป็นสายพันธุ์ที่หายากที่สุดและมีศักยภาพสูงสุด เพราะพวกมันมีความเป็นไปได้ที่ไร้ขีดจำกัด

"ดูเหมือนดวงเธอจะดีจริงๆ นะเนี่ย"

เฝิงเส้าหยวนกลั้นยิ้มไม่อยู่

"ให้ครูนึกดูนะ ครั้งแรกที่อัญเชิญปีศาจ เธอก็อัญเชิญซัคคิวบัสที่ทำเอาเพื่อนร่วมอาชีพอิจฉากันตาร้อน ครั้งที่สองก็ดันอัญเชิญลูกผสมเจ็ดสายเลือดออกมาได้ พอครั้งที่สาม ดันได้ทหารกลเวทไร้รูปมาอีก น่าสนุกจริงๆ"

"ผมชักจะดีใจไม่ออกแล้วสิครับ"

ฉีหลินมีสีหน้าลังเล

"ผมเป็นแค่ผู้อัญเชิญปีศาจคลาสหนึ่ง ทหารกลเวทที่อัญเชิญมาได้อย่างมากก็คงอยู่แค่คลาสหนึ่ง แล้วทหารกลเวทไร้รูปคลาสหนึ่งมันจะมีสักกี่ร่างกันเชียว? ผมกลัวว่ามันจะมีแค่ร่างลูกบอลกลมๆ เริ่มต้นน่ะสิ ถ้าเป็นงั้นก็จบเห่เลย"

"เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว จะมากังวลอะไรอีกล่ะ?"

เฝิงเส้าหยวนพูดด้วยสีหน้าราบเรียบ

"อัญเชิญทหารกลเวทออกมาแล้ว สัญญาก็ก่อตัวขึ้นเบื้องต้นแล้ว ถ้าขืนเลือกที่จะยกเลิก วิญญาณของเธอจะได้รับผลกระทบ อย่างน้อยก็ต้องรอไปอีกสองเดือนกว่าจะฟื้นตัวและอัญเชิญทหารกลเวทได้อีกครั้ง ในฐานะนักเรียน ม.6 ครูไม่คิดว่าเธอจะมีเวลามานั่งรอถึงสองเดือนหรอกนะ"

"ก็จริงครับ"

ฉีหลินพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็ยื่นมือขวาออกไปแตะเบาๆ ที่ทรงกลมสีขาวเงินในวงเวท พร้อมกับเอ่ยพยางค์ภาษาปีศาจที่ฟังดูคลุมเครือออกมาอีกครั้ง

"ลั่วดา โคนิล"

"วิ้ง!!!"

สิ้นเสียงคำร่าย ทรงกลมสีขาวเงินก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ก่อนจะยิงลำแสงสีม่วงเจิดจ้าออกมา ราวกับเลเซอร์ที่สลักรอยประทับอันร้อนระอุลงบนหลังมือขวาของฉีหลิน

มันคือรอยประทับอักขระรูนที่มีรูปร่างคล้าย 【 】

รอยประทับเสร็จสมบูรณ์ สัญญาถือเป็นอันสิ้นสุด!

ปีศาจตนที่สองของฉีหลิน ทำสัญญาสำเร็จแล้ว!

ต่างจากอิเลน่า สัญญาที่เขาทำในครั้งนี้ไม่ใช่สัญญาความเท่าเทียม แต่เป็นสัญญานายบ่าว

เขาเป็นนาย ส่วนทหารกลเวทเป็นบ่าว

เมื่อแสงของวงเวทอัญเชิญค่อยๆ หรี่ลง ฉีหลินก็เริ่มสัมผัสได้ถึงห้วงความคิดที่เลือนรางของทหารกลเวทไร้รูปตนนี้

— ปวดท้องจัง หิวข้าวแย้ว

?

บ้าเอ๊ย! ทำไมถึงได้ตัวกินจุมาอีกตัวฟะ! แถมยังพูดจาซ้ำคำแอ๊บแบ๊วอีก แม่งเอ๊ย ขนลุก!

"โลนิชิดิล?"

จังหวะนั้น อิเลน่าก็ลูบไล้ทหารกลเวทไร้รูปเบาๆ พร้อมกับเอ่ยภาษาปีศาจออกมาประโยคหนึ่ง ราวกับกำลังถามอะไรบางอย่าง

"วิ้ง!"

พอสิ้นเสียง ทหารกลเวทไร้รูปก็สั่นอย่างแรงทันที มันเปล่งแสงสีม่วงกะพริบถี่ๆ ก่อนที่ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของฉีหลิน มันจะกลายร่างเหมือนทรานส์ฟอร์มเมอร์ส เริ่มจากเปลี่ยนเป็นดาบยาวสีม่วง จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นปืนสีม่วง เป็นปืนพก รูปร่างภายนอกโคตรคล้ายกับปืนพก Desert Eagle ดูทรงแล้วเหมือนจะยิงปิ้วๆๆ ได้เลยล่ะ

"ตอนนี้มันมีแค่สองร่างนี้แหละ"

อิเลน่าหันมาบอกฉีหลิน ก่อนจะเกาปืนพกสีม่วงที่ทหารกลเวทไร้รูปแปลงร่างมา ราวกับกำลังเกาคางลูกหมา

ฉีหลินจับปืนกระบอกนี้ด้วยความรู้สึกแปลกใหม่สุดๆ

ทันทีที่นิ้วชี้ขวาแตะเข้ากับไกปืน จู่ๆ เขาก็ได้รับคลื่นความคิดมากมายจากทหารกลเวทไร้รูป ซึ่งหลักๆ ก็คือการสอนวิธีใช้งานตัวมันเอง

ฉีหลินจึงลองทำตามดู

"ปัง!"

ฉีหลินเหนี่ยวไกปืน เปลวไฟสีม่วงพ่นออกจากปากกระบอกปืน กระสุนเปลวเพลิงเวทสีม่วงแดงถูกยิงออกไป พุ่งเข้ากระแทกกำแพงเต็มๆ ทิ้งรอยบุบขนาดเท่าชามเอาไว้

"เฮ้ย!"

เฝิงเส้าหยวนที่อยู่ข้างๆ เห็นเข้าก็รีบห้ามอย่างลุกลี้ลุกลน

"ที่นี่ไม่ใช่สนามทดสอบอาวุธนะ รีบหยุดเดี๋ยวนี้!"

"ครับๆๆ"

ฉีหลินหัวเราะยอมปล่อยนิ้วจากไกปืน ลูบคลำปืนพกสีม่วงกระบอกนี้อย่างหลงใหล เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า

"ตั้งแต่นี้ไป ชื่อจริงของแกคือว่านเซี่ยง (หมื่นลักษณ์) ชื่อเล่นคือ อาว่าน ความหมายก็คือ ต่อไปแกจะสามารถแปลงกายได้สารพัด มีรูปลักษณ์นับหมื่นนับพัน เป็นไง ชื่อเจ๋งใช่ไหมล่ะ?"

ทหารกลเวทไร้รูปส่งผ่านความรู้สึกงุนงงออกมาก่อน

จากนั้นก็...

— ปวดท้องจัง หิวข้าวแย้ว

"สติปัญญาของมันต่ำมาก แค่หิวแล้วรู้จักร้องบอกก็เก่งแล้ว มันจะไปเข้าใจความหมายของชื่อได้ยังไงล่ะ" อิเลน่าอดขำไม่ได้

"มาอยู่กับฉัน ช้าเร็วก็ต้องมีสติปัญญาระดับสูงได้แน่"

ฉีหลินพูดพลางเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมาในใจ แล้วมองดูสเตตัส

【จำนวนปีศาจที่ทำสัญญานายบ่าว: 1】

【ชื่อ: ว่านเซี่ยง】

【อายุ: 2 ปี】

【ระดับชีวิต: คลาสหนึ่ง】

【เผ่าพันธุ์: ทหารกลเวท】

【ความคม: คลาสหนึ่ง 3 ดาว】

【การป้องกัน: คลาสหนึ่ง 2 ดาว】

【ความแข็งแกร่งทางจิต: คลาสศูนย์ 0 ดาว】

【พลังเวท: คลาสหนึ่ง 9 ดาว】

【รูปแบบที่สามารถแปลงร่างได้ในปัจจุบัน: ดาบยาว, ปืนพก】

โคตรโหด!

ถึงจะเห็นทหารกลเวทตัวนี้ดูเด๋อๆ ด๋าๆ ก็เถอะ แต่ถ้าพูดถึงแค่สเตตัสพลังเวทอย่างเดียว มันแข็งแกร่งกว่าอิเลน่าตั้งเยอะ!

"ไปเถอะ ไปที่สนามทดสอบอาวุธกัน ไปดูซิว่าตกลงแล้วมันอยู่ระดับไหนกันแน่"

จังหวะนั้น เฝิงเส้าหยวนก็ตบไหล่ฉีหลินเบาๆ แล้วเดินนำไปที่ประตู

ฉีหลินกับอิเลน่ารีบเดินตามไปติดๆ

---