ตอนที่ 18 อัญเชิญปีศาจตนที่สอง

"บางที ครูอาจจะกำลังเป็นพยานในการถือกำเนิดของอัจฉริยะอยู่ก็ได้นะเนี่ย"

ภายในห้องอัญเชิญปีศาจ เฝิงเส้าหยวนยืนอยู่กลางห้อง ในมือถือใบรายงานผลการตรวจจากแพทย์ประจำโรงเรียนอยู่

บนนั้นมีรายการตรวจเพียงแค่หัวข้อเดียวเท่านั้น

【ระดับความแข็งแกร่งทางจิต: คลาสศูนย์ 9 ดาว (เสถียรมาก)】

นี่คือผลตรวจสดๆ ร้อนๆ ของฉีหลินที่เพิ่งวัดมาเมื่อกี้นี้เอง

"วัยแรกรุ่นแห่งพรสวรรค์น่ะ มนุษย์ยุคใหม่ทุกคนก็มีกันทั้งนั้นแหละ"

เฝิงเส้าหยวนมองฉีหลินด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

"แต่คนที่จะมีพรสวรรค์ระเบิดตู้มต้ามแบบก้าวกระโดดเหมือนเธอน่ะ มันมีน้อยซะยิ่งกว่าน้อยอีกนะ จากคลาสศูนย์ 5 ดาว พุ่งปรี๊ดไปคลาสศูนย์ 9 ดาว เธอใช้เวลาไปแค่ไม่กี่วันเองนะเนี่ย? นี่ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าพรสวรรค์ในการบ่มเพาะของเธอกำลังพุ่งทะยานด้วยความเร็วแสง! ฉีหลิน ครูคาดหวังในตัวเธอเอาไว้สูงมากเลยนะ!! ถ้าเธอยังรักษามาตรฐานระดับนี้ไว้ได้ การจะไล่ตามหรือแม้แต่แซงหน้าเดวิด ลู่ทิงเสวี่ย และคนอื่นๆ ก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้นแหละ!"

"ขอบคุณครับครูเฝิง" ฉีหลินส่งยิ้มบางๆ

"เอาล่ะ เลิกพล่ามเรื่องไร้สาระดีกว่า เรามาเริ่มกันเลยเถอะ"

เฝิงเส้าหยวนเดินไปที่ตู้เก็บของอีกฝั่ง สแกนลายนิ้วมือเพื่อปลดล็อก ก่อนจะหยิบขวดน้ำยาสีม่วงออกมาขวดหนึ่ง

เพียงแค่เขากระดิกนิ้ว ฝาขวดก็หลุดเปิดออกเองราวกับมีเวทมนตร์ จากนั้นน้ำยาสีม่วงในขวดก็ลอยฟ่องออกมา หยดลงบนพื้น วาดลวดลายวงกลม ดาวห้าแฉก หกแฉก และสัญลักษณ์ต่างๆ จนกลายเป็นวงเวทสีม่วงเรืองแสง

วงเวทอัญเชิญปีศาจ!

ฉีหลินจำได้ว่า ตอนที่ร่างเดิมวาดวงเวทอัญเชิญครั้งแรก ต้องใช้เวลาปลุกปล้ำกับมันอยู่นานถึงสองชั่วโมงเต็ม

แต่เฝิงเส้าหยวนกลับใช้เวลาแค่สองสามวินาที แถมยังใช้เวทมนตร์ควบคุมให้วาดเองอีกต่างหาก นิ้วมือไม่เปื้อนน้ำยาเลยสักนิด

"น่าเสียดายนะ ที่สหพันธ์ออกค่าใช้จ่ายให้แค่การเลื่อนระดับคลาสหนึ่งขั้นพื้นฐานเท่านั้น"

เฝิงเส้าหยวนโยนขวดเปล่าทิ้งลงถังขยะใกล้ๆ อย่างแม่นยำ

"เพราะงั้น วงเวทอัญเชิญปีศาจวงนี้ ถึงจะวาดเสร็จแล้ว แต่มันก็ทำได้แค่อัญเชิญแบบสุ่มเท่านั้น ถ้าอยากจะเจาะจงอัญเชิญล่ะก็ ต้องออกค่าวัตถุดิบเอง ซึ่งเมื่อดูจากสภาพคล่องทางการเงินของเธอแล้ว... ครูว่าช่างมันเถอะ"

"ครับ แบบสุ่มก็พอครับ"

ฉีหลินพยักหน้าเห็นด้วย

การอัญเชิญแบบเจาะจงต้องใช้วัตถุดิบเยอะมาก

ถ้าอยากได้ปีศาจระดับสูง ค่าวัตถุดิบจิปาถะรวมๆ กันก็ปาเข้าไปหลายแสน หรืออาจจะถึงหลักล้านหยวนเลยทีเดียว

ส่วนปีศาจระดับกลาง ก็ต้องกำเงินมาอย่างต่ำสามแสนหยวน

ถ้าเป็นปีศาจระดับล่างล่ะก็ ราคาจะถูกลงมาหน่อย แค่ไม่กี่พันก็เอาอยู่... แต่ประเด็นคือ จะเสียตังค์ฟรีๆ เพื่ออัญเชิญปีศาจระดับล่างไปทำไมกัน?!

ในเมื่อไม่มีเงินเจาะจงอัญเชิญปีศาจระดับสูง สู้เสี่ยงดวงกดกาชาอัญเชิญแบบสุ่มไปเลยดีกว่า เผื่อฟลุ๊กแจ็กพอตแตก ได้ปีศาจระดับสูงมาฟรีๆ

ที่สำคัญ อิเลน่าที่เป็นถึงซัคคิวบัส ก็จัดว่าเป็นปีศาจระดับสูงเหมือนกัน

เพราะงั้น ฉีหลินเลยมั่นใจในดวงความเกลือ เอ้ย ดวงมหาเฮงของตัวเองแบบสุดๆ

"เริ่มได้เลย ครูจะคอยดูอยู่ห่างๆ"

เฝิงเส้าหยวนถอยไปยืนดูอยู่ข้างๆ

ฉีหลินเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าวงเวทอัญเชิญ เพ่งสายตาไปที่วงกลมว่างเปล่าตรงกลางวงเวท เริ่มปลดปล่อยพลังจิตออกมา พร้อมกับร่ายมนตร์เป็นภาษาปีศาจ

"ไรดัลอิ ซี คูดามิไร โคล ราลอส เคลียร์..."

วูบ!

ขณะที่เขากำลังร่ายมนตร์ วงเวทอัญเชิญก็เริ่มเปล่งประกายแสงสีม่วงเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ

บทร่ายนี้ยาวเหยียด กินเวลาไปถึงห้านาทีเต็ม

ในที่สุด

ตูม!

แสงสีม่วงสว่างวาบขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมกับคลื่นกระแทกที่แผ่พุ่งออกมา กระแทกฉีหลินจนเซถอยหลังไปหลายก้าว

อิเลน่าเห็นดังนั้นก็รีบถลาเข้ามาประคองเขาไว้

"โฮก!!!"

ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องปานสัตว์ป่าก็ดังกึกก้องออกมาจากแสงสีม่วงนั้น

ในเวลาเดียวกัน แสงสีม่วงจากวงเวทก็ค่อยๆ จางลง เผยให้เห็นตัวตนของสิ่งที่ถูกอัญเชิญมาอย่างชัดเจน

มันคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่ถูกล่ามไว้ด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์

มันมีรูปร่างสูงใหญ่ล่ำบึ้ก กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนปูดโปนราวกับถูกสลักเสลามาอย่างประณีต แผ่กลิ่นอายความดุดันแบบชายชาตรีออกมาอย่างเต็มเปี่ยม กลางหลังมีปีกขนนกสีดำขลับหนึ่งคู่

ผิวหนังของมันเป็นสีแดงฉานดั่งเปลวเพลิง เส้นผมบนหัวขาวโพลนประดุจหิมะ และมีเขารูปทรงเกลียวสีม่วงขนาดใหญ่สองข้างงอกอยู่บนหัว

มือแต่ละข้างมีกรงเล็บสี่แฉก ส่วนเท้ามีกรงเล็บหกแฉก

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือดวงตาสีทองแนวตั้งคู่นั้น ที่เต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย ความเจ็บปวดเคียดแค้น ความกระหายเลือด และ... ความบ้าคลั่ง!

ในตอนนี้ ปีศาจรูปร่างมนุษย์ผมขาวตาสีทองผิวสีแดงฉานตนนี้ กำลังถูกโซ่ตรวนเวทมนตร์นับสิบเส้นแทงทะลุร่าง ถูกพันธนาการไว้กลางวงเวทอย่างแน่นหนา ไม่ว่ามันจะดิ้นรนขัดขืนแค่ไหน ก็ไม่อาจหลุดพ้นไปได้แม้แต่น้อย

นี่คือผลลัพธ์ของวงเวทอัญเชิญนั่นเอง

ในเมื่อการอัญเชิญปีศาจตนที่สองของผู้อัญเชิญปีศาจ มีจุดประสงค์เพื่อฆ่าและกลืนกินพลัง ดังนั้นวงเวทอัญเชิญจึงต้องถูกปรับแต่งมาเป็นพิเศษ เพื่อให้ปีศาจผู้โชคร้ายที่ถูกสุ่มเรียกมา โดนโซ่ตรวนจากวงเวทพันธนาการไว้ทันทีที่ปรากฏตัว เพื่อให้ผู้อัญเชิญปีศาจลงมือจัดการได้ง่ายขึ้น

"ฉันไม่เคยเห็นปีศาจหน้าตาแบบนี้มาก่อนเลย"

อิเลน่ามองไปทางเฝิงเส้าหยวนด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"เจ้านี่เป็นพวกลูกผสมน่ะ"

เฝิงเส้าหยวนเดินวนดูรอบๆ ปีศาจผมขาวพลางวิเคราะห์

"ถ้าครูดูไม่ผิดนะ ในตัวเจ้านี่มีสายเลือดของปีศาจที่แตกต่างกันปะปนอยู่ถึงเจ็ดสายพันธุ์เลยทีเดียว มีทั้งปีศาจระดับล่างอย่างบาร์บาเรี่ยนเดมอน ระดับกลางอย่างวิงเดมอน แล้วก็ระดับสูงอย่างบลัดเดมอน... ส่วนอีกสี่สายพันธุ์ที่เหลือครูก็ดูไม่ออกเหมือนกัน สรุปง่ายๆ เจ้านี่มันเป็นตัวมั่วซั่วของแท้เลย"

"ผสมมั่วขนาดนี้ยังรอดมาได้อีกเหรอ?!"

อิเลน่าตกตะลึง

"ฉันไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ ว่าปีศาจที่มีสายเลือดผสมถึงเจ็ดสายจะรอดชีวิตมาได้น่ะ"

"มีสิ"

เฝิงเส้าหยวนหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปปีศาจผมขาวไว้ ก่อนจะพูดเสียงเรียบ

"แค่หาดูยากเท่านั้นแหละ สถิติสูงสุดที่สหพันธ์เคยพบ คือพวกลูกผสมที่มีสายเลือดปีศาจปนกันถึงเก้าสายพันธุ์ แต่ถึงเจ้านั่นจะรอดมาได้ สภาพมันก็ไม่ต่างอะไรกับก้อนเนื้ออัปลักษณ์ที่มีชีวิตหรอกนะ

ส่วนเจ้านี่เอง ก็ใช่ว่าจะมีสภาพดีไปกว่ากันสักเท่าไหร่หรอก

สายเลือดปีศาจทั้งเจ็ดที่ขัดแย้งกันเอง ไม่เพียงแต่สร้างความเจ็บปวดทรมานแสนสาหัสให้มันตลอดเวลา แต่มันยังส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อสมองและจิตวิญญาณของมัน ทำให้มันมีสติปัญญาต่ำเตี้ยเรี่ยดิน คงจะเหลือแค่สัญชาตญาณดิบล้วนๆ แล้วล่ะมั้ง

ครูไม่ค่อยชอบการเข่นฆ่าสักเท่าไหร่นะ

แต่สำหรับปีศาจลูกผสมแบบนี้ ครูมักจะสนับสนุนให้ปลิดชีพพวกมันซะมากกว่า เพราะในมุมมองของครู การมีชีวิตอยู่แบบนี้มันก็แค่ทนทุกข์ทรมานไปวันๆ ไม่มีประโยชน์อะไรเลยสักนิด

ลงมือเลยฉีหลิน สงเคราะห์ให้มันพ้นทุกข์ซะ"

พูดจบ เฝิงเส้าหยวนก็ถอยกลับไปยืนตรงมุมห้อง แล้วพูดเสริมว่า

"ไม่ต้องห่วงนะ ไม่ว่าเจ้านี่จะมีสายเลือดผสมมากี่ชนิด มันก็ไม่ส่งผลเสียอะไรกับเธอหรอก เธอสามารถดูดกลืนพลังปีศาจของมันได้ตามปกติ"

"รับทราบครับ"

ฉีหลินพยักหน้ารับ ก่อนจะยื่นมือขวาไปกุมมือนุ่มนิ่มของอิเลน่าเอาไว้

วูบ!

ร่างของอิเลน่าสั่นไหว กลายสภาพเป็นแสงสีชมพูพุ่งพรวดเข้าไปในตัวฉีหลินผ่านทางฝ่ามือขวา

ประทับร่างปีศาจ!

ฉีหลินกลายร่างเป็นปีศาจอีกครั้ง ผิวหนังทั่วตัวเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ เส้นผมสีดำสนิทแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน บนหัวมีเขายักษ์สีม่วงงอกขึ้นมาสองข้าง ส่วนสูงก็เพิ่มพรวดพราดจนทะลุสองเมตรกว่า!

"จุ๊ๆๆ"

เฝิงเส้าหยวนเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้ายิ้มๆ

"ประทับร่างก็ประทับร่างไปสิ ทำไมต้องจับมือถือแขนกับแม่หนูซัคคิวบัสก่อนด้วยล่ะเนี่ย?"

"ทำแบบนี้มันได้ฟีลกว่าน่ะครับ"

ฉีหลินตอบกลับ ก่อนจะก้าวฉับๆ เข้าไปหาปีศาจผมขาวที่อยู่ตรงหน้า เอื้อมมือไปจับหมับเข้าที่หัวของมัน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงดุดัน

"อิเลน่า สัมผัสถึงระบบหมุนเวียนพลังเวทมนตร์ในตัวฉันได้ไหม? ใช้พลังเวทของเธอปลุกมันขึ้นมา แล้วช่วยฉันกลืนกินพลังของเจ้านี่ที!"