ตอนที่ 16 ฟาร์มมอนอัปเลเวล วิธีเลื่อนระดับสู่คลาสหนึ่ง

ตอนที่ 16 ฟาร์มมอนอัปเลเวล วิธีเลื่อนระดับสู่คลาสหนึ่ง

【คุณสังหาร แมลงเอวิเซนท์ไรน์ (คลาสศูนย์), ค่าประสบการณ์ +1】

……

ภายใต้แสงสว่างของห้องทดลองชีววิทยา ฉีหลินนั่งยองๆ อยู่ข้างแปลงเพาะเลี้ยง ในมือถือคีมคีบ คอยดึงไข่แมลงออกจากร่างของนางพญาอย่างไม่หยุดหย่อน ดึงเสร็จก็หนีบให้แตก แล้วโยนซากไข่ลงในกล่องเก็บซากที่อยู่ข้างๆ

ทุกท่วงท่าประสานกันอย่างลงตัว ไหลลื่นไม่มีสะดุด

ก็แน่ล่ะ เขาทำซ้ำไปซ้ำมาเป็นรอบที่สามร้อยเข้าไปแล้วนี่นา

ฟาร์มมอนสเตอร์คืออะไรน่ะเหรอ?

นี่ไงล่ะที่เขาเรียกว่าฟาร์มมอนสเตอร์ของแท้!

ค่าประสบการณ์ของฉีหลินพุ่งกระฉูดอย่างบ้าคลั่งในระหว่างกระบวนการนี้!

จนกระทั่ง...

【คุณสังหาร แมลงเอวิเซนท์ไรน์ (คลาสศูนย์), ค่าประสบการณ์ +1】

【ค่าประสบการณ์ (EXP): 300/300】

【คุณสามารถทำการอัปเลเวลได้แล้ว!】

"อัปเลเวล"

【อัปเลเวลสำเร็จ!】

【แต้มสเตตัสคงเหลือ: 1】

——

【ค่าประสบการณ์ (EXP): 0/400】

——

"เอาแต้มสเตตัส 1 แต้มนี้ ไปอัปความแข็งแกร่งทางจิต"

【ความแข็งแกร่งทางจิต: 7 ดาว → 8 ดาว】

"อึ๊ก?!"

ฉีหลินรู้สึกปวดหนึบที่หัวขึ้นมาทันที

แต่ความรู้สึกนั้นก็คงอยู่แค่ชั่วอึดใจ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าอย่างบอกไม่ถูก!

ความคุ้นเคยนี้...

นี่แหละคือความรู้สึกตอนที่พลังจิตเพิ่มขึ้น!

ความแข็งแกร่งทางจิตสำคัญมากนะ เพราะอีกชื่อหนึ่งของมันก็คือ "วิญญาณ" นั่นเอง

ไม่ใช่แค่พวกสายจอมเวทเท่านั้นที่ต้องการพลังจิตแกร่งกล้า พวกสายนักรบเองก็ขาดมันไม่ได้เหมือนกัน

สำหรับจอมเวท ยิ่งพลังจิตกล้าแกร่งเท่าไหร่ การเรียนรู้และร่ายเวทมนตร์ก็ยิ่งง่ายดายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก

ส่วนสายนักรบ ยิ่งพลังจิตสูง การรับรู้และสัญชาตญาณการต่อสู้ก็จะยิ่งเฉียบคมและว่องไวตามไปด้วย ทำให้โชว์ฟอร์มในการต่อสู้จริงได้ดีขึ้น ก็แหม ร่างกายมันก็แค่เปลือกนอก ส่วนจิตวิญญาณต่างหากล่ะคือแก่นแท้

แต่น่าเสียดาย ที่ฉีหลินดันเป็นผู้อัญเชิญปีศาจ

ผู้อัญเชิญปีศาจคลาสศูนย์น่ะ ไม่มีพลังเวทมนตร์ ร่างกายก็อ่อนปวกเปียก การเพิ่มพลังจิตในตอนนี้ ไม่ได้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรเป็นชิ้นเป็นอันหรอก อย่างมากก็แค่ทำให้หัวไวขึ้นนิดหน่อย เรียนรู้ได้ลื่นไหลขึ้นก็แค่นั้นแหละ

แต่ถ้าได้เลื่อนระดับเป็นคลาสหนึ่งเมื่อไหร่ล่ะก็ ทุกอย่างจะพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือเลยล่ะ

เมื่อความแข็งแกร่งทางจิตของผู้อัญเชิญปีศาจพัฒนาจนถึงระดับคลาสศูนย์ 9 ดาว พวกเขาจะสามารถอัญเชิญปีศาจตนที่สองออกมาได้ และนี่แหละคือจุดตัดสินเส้นทางการพัฒนาในอนาคตของพวกเขา

จะมุ่งเน้นไปที่สายนักรบ บ้าพลังร่างกายเพียวๆ?

หรือจะเน้นหนักไปทางสายจอมเวท บ้าพลังเวทมนตร์?

หรือจะเอาแบบสมดุล ครึ่งเวทครึ่งบู๊ไปเลย?

ทั้งหมดนี้ ล้วนขึ้นอยู่กับว่าปีศาจตนที่สองที่อัญเชิญออกมานั้น มีแนวโน้มไปทางสายไหนต่างหาก

ถ้าจะเปรียบว่าปีศาจตนแรกที่ผู้อัญเชิญปีศาจเรียกออกมาคือเพื่อนร่วมเป็นร่วมตาย คือคู่หู

งั้นปีศาจตนที่สองที่พวกเขาเรียกออกมา ก็คืออาหาร เป็นแค่ทรัพยากรไว้ใช้งานเท่านั้นแหละ!

เพราะผู้อัญเชิญปีศาจจะต้องลงมือฆ่าปีศาจตนที่สองที่ตัวเองเพิ่งจะอัญเชิญมาหมาดๆ ด้วยน้ำมือตัวเอง โดยอาศัยความช่วยเหลือจากปีศาจคู่หูตนแรก แล้วดูดกลืนพลังของมันเข้ามาผสานกับร่างกายของตัวเอง เพื่อยกระดับชีวิตให้ก้าวข้ามขีดจำกัด และก้าวเข้าสู่วิถีของผู้ใช้พลังเหนือธรรมชาติคลาสหนึ่งอย่างเป็นทางการ!

การกลืนกินปีศาจ คือวิธีเลื่อนระดับสู่คลาสหนึ่งของผู้อัญเชิญปีศาจ!

"ใกล้แล้วสินะ"

ฉีหลินปรายตามองหน้าต่างสเตตัสของระบบสลับกับนางพญาแมลงเรืองแสงที่ยังคงออกไข่ไม่หยุดหย่อน แววตาของเขาเริ่มเป็นประกายวาววับ

ยังขาดอีกแค่ 400 แต้ม

คืนนี้แหละ จะเอาให้จบๆ ไปเลย!

แผละ!

ฉีหลินยื่นคีมออกไป บี้ไข่แมลงแตกไปอีกฟอง

【คุณสังหาร แมลงเอวิเซนท์ไรน์ (คลาสศูนย์), ค่าประสบการณ์ +1】

【ค่าประสบการณ์ (EXP): 1/400】

ฟาร์มมอนสเตอร์กันต่อ ลุย!

……

เวลาค่อยๆ ไหลผ่านไป

ฉีหลินก้มหน้าก้มตาฆ่าแมลงอย่างขยันขันแข็ง จนในที่สุด ก่อนที่นางพญาแมลงจะหยุดวางไข่เพียงไม่กี่นาที เขาก็เก็บค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการอัปเลเวลได้ครบตามเป้า

【ค่าประสบการณ์ (EXP): 400/400】

【คุณสามารถทำการอัปเลเวลได้แล้ว!】

"อืม ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรหรอกมั้ง"

ฉีหลินชำเลืองมองกองไข่แมลงมหาศาลในกล่องเก็บซาก พลางครุ่นคิด

คืนนี้เขาสังหารตัวอ่อนไปเกือบ 700 ตัว ส่วนนางพญาแมลงตัวนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบเพิ่งจะออกไข่มาได้แค่ 900 กว่าฟองเท่านั้น ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมยอดมันถึงน้อยกว่าเกณฑ์ปกติ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เย่เซินบอกว่าคืนนึงนางพญาสามารถออกไข่ได้เป็นพันๆ ฟองแท้ๆ

เย่เซินยังบอกอีกว่า อัตราส่วนการฆ่าคือดึงออกมาสิบ ฆ่าทิ้งเจ็ด

แต่ฉีหลินเห็นว่าหลอดประสบการณ์ใกล้จะเต็มรอมร่อ เลยแถมให้ สังหารเพิ่มไปอีกสิบกว่าตัว

สัดส่วนที่เกินมาก็ไม่ได้เยอะแยะอะไร เย่เซินคงไม่จับผิดหรอกมั้ง

"อัปเลเวล"

【อัปเลเวลสำเร็จ!】

【แต้มสเตตัสคงเหลือ: 1】

——

【ค่าประสบการณ์ (EXP): 0/500】

——

"เอาแต้มสเตตัส 1 แต้มนี้ ไปอัปความแข็งแกร่งทางจิต"

【ความแข็งแกร่งทางจิต: 8 ดาว → 9 ดาว】

"อึก!"

ฉีหลินครางในลำคอ อาการปวดแปลบแล่นปลาบเข้ามาในสมองอีกระลอก แต่พอฝืนทนจนผ่านพ้นไปได้ ความรู้สึกสดชื่นแจ่มใสก็เข้ามาแทนที่

ความแข็งแกร่งทางจิต เพิ่มขึ้นอีกครั้งแล้ว!

คลาสศูนย์ 9 ดาว!

ได้การล่ะ ตอนนี้เขาก็พร้อมที่จะอัญเชิญปีศาจตนที่สองได้แล้ว!

แต่ก็ไม่ต้องรีบร้อนอะไรหรอก

ตามกฎของโรงเรียน แม้ว่าผู้อัญเชิญปีศาจจะสามารถลองทะลวงระดับด้วยตัวเองได้ แต่ทางโรงเรียนก็แนะนำให้ทำภายใต้การดูแลของครูอาจารย์มากกว่า

เขาสามารถรอจนถึงพรุ่งนี้ แล้วค่อยไปขอให้ครูประจำชั้นอย่างเฝิงเส้าหยวนช่วยเป็นธุระให้ก็ยังไม่สาย

"กลับหอก่อนดีกว่า"

ฉีหลินเก็บกวาดอุปกรณ์ ปิดไฟห้องทดลอง แล้วล็อกประตูเดินออกมา

ท่ามกลางความมืดมิด แปลงเพาะเลี้ยงเต็มไปด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่กะพริบวิบวับอยู่ประปราย

ทว่าตรงตำแหน่งที่นางพญาแมลงเรืองแสงนอนอยู่ กลับมีแสงสีแดงริบหรี่แผ่ซ่านออกมา และจางหายไปในชั่วพริบตา...

……

ดึกสงัด แสงจันทร์สาดส่องลงมาดุจสายน้ำ

ฉีหลินเดินไปตามทางเดินในโรงเรียนที่ว่างเปล่า มุ่งหน้ากลับหอพัก

เส้นทางขากลับนี้ไม่ใช่ทางเดิมกับตอนขามา เขาแค่อยากจะลองเปลี่ยนบรรยากาศเดินดูบ้าง จะได้ซึมซับทัศนียภาพยามค่ำคืนของโรงเรียน

แต่ก็เพราะการตัดสินใจนี้แหละ ที่ทำให้เขาบังเอิญไปเจอคนที่ไม่คาดคิดเข้าให้

ชายหนุ่มผิวขาวร่างยักษ์สูงร่วมสองเมตร เนื้อตัวชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ มือซ้ายถือดาบหนักสำหรับฝึกซ้อม ท่อนล่างสวมกางเกงกีฬาขาสั้น ท่อนบนเปลือยเปล่า อวดมัดกล้ามเนื้อบึกบึนที่เรียงตัวสวยงาม กล้ามท้องแปดลูกเรียงเป็นลอนชัดเจน ยิ่งมีหยาดเหงื่อที่ยังไม่แห้งเหือดเกาะพราว ยิ่งขับเน้นความแข็งแกร่งบึกบึนแบบลูกผู้ชายอกสามศอกให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น

เสื้อกล้ามกับผ้าขนหนูที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ถูกพาดไว้บนบ่า

กอร์ดอน เดวิด

"..."

ฉีหลินเดินมาประจันหน้ากับเขาในทางแคบๆ ทั้งคู่หยุดชะงัก ห่างกันแค่สิบเมตร

"บังเอิญจังแฮะ"

ฉีหลินเอ่ยทักขึ้นก่อน

"อืม"

เดวิดเอาผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อบนใบหน้า แล้วตอบเสียงเรียบ

"ได้ยินมาว่านายไปเป็นผู้ช่วยให้ครูเย่เซินเหรอ? เพิ่งเลิกงานหรือไง?"

"ใช่"

ฉีหลินพยักหน้าเบาๆ

"ไว้เจอกัน"

เดวิดไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดอะไรอีก ก้าวเดินต่อไป และเดินสวนกับฉีหลินไปเงียบๆ

ฉีหลินมองตามแผ่นหลังล่ำสันของอีกฝ่าย ก่อนจะล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง กดดูเวลา

01:13 น.

เจ้านี่ หรือว่ามันจะฝึกซ้อมร่างกายจนถึงตีหนึ่งทุกคืนเลยเนี่ย...

ฉีหลินพลันนึกถึงคำพูดของลุยซ่า เพื่อนร่วมชั้นคนนั้นที่พูดตอนอยู่ในโรงอาหารเมื่อกลางวัน

"เดวิดเป็นคนที่มีพรสวรรค์ห่วยแตกที่สุดในบรรดาพวกเรา แต่ก็เป็นคนที่ขยันขันแข็งและบ้าบิ่นที่สุดเหมือนกัน ทักษะการต่อสู้จริงของเขาถือว่าแข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียนมัธยมรุ่งอรุณที่ 3 ตอนนี้แล้ว ต่อให้เป็นเสี่ยวเสวี่ย ก็ยังรับมือกับเขาได้ไม่เกินสิบกระบวนท่าเลย"

แล้วก็คำพูดของเฉินเจาที่บอกว่า...

"หมอนั่นแตะขอบเขตของคลาสสองได้แล้วนะ"

……

ไม่กี่นาทีต่อมา ฉีหลินก็เดินกลับมาถึงหอพักด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในใจ

ทว่า ทันทีที่เดินเข้ามาใกล้ประตูห้องพัก ฉีหลินกลับได้ยินเสียงหอบหายใจของชายหญิงดังแว่วออกมาจากข้างใน พร้อมกับเสียงตบเนื้อกระทบกันที่ดังก้องชัดเจนแจ๋วแหวว

"?!"

ฉีหลินถึงกับช็อกตาตั้ง รีบถอยกรูดออกมาสองก้าว แล้วเงยหน้ามองป้ายหมายเลขห้องที่อยู่เหนือประตู

7603

ก็ถูกนี่หว่า!

นี่มันห้องพักคู่ของเขากับอิเลน่าชัดๆ!

ฉีหลินขยี้ตา มองซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อความแน่ใจ ก่อนจะเอาหูแนบกับบานประตู ตั้งใจฟังให้ชัดๆ อีกครั้ง

"อื้อ~"

"อ๊า!!"

???

อะไรวะเนี่ย?

จบบทที่ ตอนที่ 16 ฟาร์มมอนอัปเลเวล วิธีเลื่อนระดับสู่คลาสหนึ่ง