ตอนที่ 9 จอมเวทคลาสสอง เฝิงเส้าหยวน

"ทางเลือกแรก รอเรียนจบ ม.ปลายปีหน้าแล้วไปทำงานเสี่ยงตาย"

"หรือทางเลือกที่สอง เข้าคุกไปซะเดี๋ยวนี้"

"ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกอะไรล่ะ?"

"ผมเซ็นก็ได้ แต่ผมขอเสนอเงื่อนไขเพิ่มเติมข้อหนึ่ง"

ฉีหลินพลิกดูสัญญาครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้ามองโจวอวี่ที่อยู่ตรงหน้า

"สำหรับทีมบุกเบิกต่างมิติของเมืองรุ่งอรุณแล้ว เด็ก ม.ปลาย ที่เพิ่งจบใหม่แถมยังเป็นแค่ผู้อัญเชิญปีศาจคลาสศูนย์น่ะ อย่างมากก็แค่ดีกว่าไม่มี แต่ถ้าเป็นเด็กจบใหม่จากมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติ มันคนละเรื่องกันเลยนะ"

"หืม?"

โจวอวี่เลิกคิ้วขึ้น "นายหมายความว่าไง?"

"บัณฑิตจากมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติ อย่างต่ำๆ ก็เป็นผู้ใช้พลังเหนือธรรมชาติคลาสสาม" ฉีหลินพูดอย่างใจเย็น

"ความหมายของผมก็คือ ถ้าปีหน้าผมสอบติดมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติ ขอผมเรียนให้จบก่อนได้ไหม แล้วค่อยกลับมาเข้าร่วมทีมบุกเบิกต่างมิติที่เมืองรุ่งอรุณ?"

"น่าสนใจดีนี่ ลองดูก็ไม่เสียหายนี่นะ?"

โจวอวี่ส่ายหน้าพลางหัวเราะเบาๆ จากนั้นก็เดินไปที่คอมพิวเตอร์และเครื่องพรินเตอร์ที่อยู่ด้านข้าง เขาเริ่มรัวแป้นพิมพ์ พิมพ์สัญญาฉบับใหม่ขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ

เขากดคีย์บอร์ดไปพลาง หันมาพูดกับฉีหลินไปพลาง

"เดี๋ยวฉันจะเพิ่มเงื่อนไขลงไปในสัญญาให้ ขอแค่นายสอบติดมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติสักแห่งในปีหน้า นายก็ไปเรียนให้จบหลักสูตรก่อนได้เลย ส่วนเนื้อหาในสัญญา ค่อยว่ากันอีกทีหลังนายเรียนจบ... แต่จำไว้นะ ต้องเป็นมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติเท่านั้น มหาวิทยาลัยธรรมดาไม่นับ"

ไม่นานนัก โจวอวี่ก็ปริ้นต์สัญญาฉบับใหม่เอี่ยมออกมา แล้วยื่นให้ฉีหลิน

ฉีหลินนั่งลงทันที เขาเริ่มอ่านเนื้อหาในสัญญาอย่างละเอียดทีละบรรทัด หลังจากตรวจสอบซ้ำไปซ้ำมาจนแน่ใจว่าไม่มีปัญหา เขาก็เดินไปหยิบปากกาหมึกซึมจากโต๊ะของไอ้ผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการเฮงซวยนั่น แล้วจรดปากกาเซ็นชื่อลงในเอกสารสัญญาอย่างเป็นทางการ

"พยายามเข้าล่ะ"

โจวอวี่รับสัญญาไป พลางตบไหล่ฉีหลินพร้อมรอยยิ้ม

"ถ้านายสอบติดมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติได้จริงๆ สำหรับทีมบุกเบิกของเมืองรุ่งอรุณแล้ว มันก็ถือเป็นเรื่องดีงามสุดๆ เหมือนกันนั่นแหละ เพราะในทีมบุกเบิก ผู้ใช้พลังเหนือธรรมชาติคลาสศูนย์มันก็เป็นได้แค่เบี้ยใช้ทิ้ง แต่ถ้าเป็นคลาสสามล่ะก็ มีโอกาสได้เป็นถึงสมาชิกหลักเลยนะ"

"เดินทางปลอดภัยครับ หัวหน้าโจว" ฉีหลินยิ้มบางๆ

โจวอวี่ก้าวเท้าเดินจากไป

……

หัวหน้าทีมย่อยจากกรมบังคับใช้กฎหมายคนนี้ เดินตรงไปยังลานจอดรถของโรงเรียน เข้าไปนั่งในรถสปอร์ตสีเหลืองหรูหรา ซิ่งรถด้วยความเร็วสูงทะลุผ่านตัวเมือง ทว่าเขาไม่ได้กลับไปที่กรมบังคับใช้กฎหมาย แต่กลับมุ่งหน้าตรงไปยังสำนักงานใหญ่ของกรมบุกเบิกต่างมิติใจกลางเมือง แล้วเคาะประตูห้องทำงานของผู้อำนวยการ

"เข้ามา"

เสียงของชายชราดังทะลุออกมาจากในห้อง

โจวอวี่ผลักประตูเข้าไปทันที

ภายในห้องทำงาน มีเพียงชายชราในชุดเชิ้ตสีขาวอยู่เพียงคนเดียว

"จัดการเรื่องตำแหน่งที่ว่างลงของโทมัสเรียบร้อยแล้วครับ"

โจวอวี่นั่งลงตรงหน้าเขา วางเอกสารที่ฉีหลินเซ็นชื่อลงบนโต๊ะ แล้วพูดขึ้น

"แต่ว่า ฉีหลินคนนั้นขอเพิ่มเงื่อนไขลงไปข้อหนึ่ง เขาบอกว่าถ้าเขาสอบติดมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติ สัญญาฉบับนี้จะต้องเลื่อนออกไปจนกว่าเขาจะเรียนจบ ซึ่งผมก็ตกลงไปแล้วครับ"

"โอ้?"

ชายชรารับเอกสารไปดูครู่หนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้ว

"นายเคยคิดบ้างไหมว่า ถ้าเด็กนั่นสอบติดมหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติได้จริงๆ แล้วใครจะมาเสียบตำแหน่งของโทมัสในปีหน้า? ทีมบุกเบิกของปีหน้า ตอนนี้ยังขาดพวกเบี้ยใช้ทิ้งสำหรับเดินเบิกทางอยู่อีกตั้งหลายคนนะ"

"ไม่ต้องห่วงครับ ผมมีวิธีของผมก็แล้วกัน ไปล่ะ"

โจวอวี่โบกมือปัด ลุกขึ้นแล้วเดินจากไป

……

……

"ตกลงว่า ตอนนี้ผมกลับไปเรียนที่ห้องได้แล้วใช่ไหม?"

โรงเรียนมัธยมรุ่งอรุณที่ 3, ฝ่ายวิชาการ

ฉีหลินมองหน้าอูลิสต์ ผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการที่อยู่ตรงหน้า แล้วถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ไม่ เธอไม่ต้องกลับไปที่ห้องเดิมแล้ว"

อูลิสต์ทำหน้าตึง นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เปิดหน้าต่างระบบจัดการของโรงเรียนขึ้นมาแล้วคลิกเมาส์รัวๆ จากนั้นก็พูดขึ้น

"เธอได้ครอบครองปีศาจตนแรกแล้ว ตามกฎของโรงเรียน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอต้องพาปีศาจของเธอไปรายงานตัวที่ห้อง ม.6... ใช่ ห้องเดียวกับเดวิดนั่นแหละ กอร์ดอน เดวิด! แล้วก็ เฝิงเส้าหยวน ครูประจำชั้นจะเป็นคนจัดการเรื่องขึ้นทะเบียนปีศาจให้เธอเอง มีอะไรไม่เข้าใจก็ไปถามเขา เอาล่ะ พวกเธอสองคนไปได้แล้ว"

"ครับ"

ฉีหลินพาอิเลน่าหมุนตัวเดินออกมา

จนถึงตอนนี้ อิเลน่ายังคงจับมือเขาไว้แน่น ฝ่ามือของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อ

"ที่นี่อันตรายมาก"

อิเลน่ามองดูบรรดาครูอาจารย์ที่เดินขวักไขว่ไปมาตามโถงทางเดิน นัยน์ตาสีชมพูของเธอมีประกายประหลาดพาดผ่าน

"มีสิ่งมีชีวิตคลาสหนึ่งเยอะแยะไปหมด แถมยังมีคลาสสองอีกตั้งหลายคน คนที่ชื่อโจวอวี่เมื่อกี้ ยิ่งแล้วใหญ่ ฉันมองเขาไม่ออกเลย พลังต้องเกินคลาสสามไปแล้วแหงๆ!"

"ที่นี่ปลอดภัยมากต่างหาก"

ฉีหลินตบหลังมือซัคคิวบัสตัวน้อยเบาๆ เป็นสัญญาณให้เธอปล่อยมือ

"ไม่ต้องเกร็งหรอกน่า แค่เดินตามฉันมาก็พอ"

อิเลน่าถึงยอมปล่อยมือแต่โดยดี

"ไปกันเถอะ ไปเรียนกัน"

ฉีหลินระบายยิ้มบางๆ พาอิเลน่ามุ่งหน้าไปยังอาคารเรียนของเด็ก ม.6

เมื่อทั้งสองคนเดินเข้าไปใกล้ห้องเรียน จำนวนนักเรียนแถวๆ นั้นก็เริ่มเยอะขึ้น และก็เป็นไปตามคาด ทันทีที่เด็กพวกนั้นเห็นพวกเขาสองคน เสียงซุบซิบนินทาก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย

"เฮ้ย ไอ้หมอนั่นใช่ฉีหลินป่าววะ?"

"เออ แม่งแหละ เมื่อคืนพาปีศาจบุกไปหาพวกโทมัส หักขาโทมัสทิ้งซะเละเลย ตอนนี้นอนหยอดน้ำข้าวอยู่ที่โรงพยาบาลยังไม่ฟื้นเลยเว้ย ได้ข่าวว่ากระดูกหัวเข่าแหลกเป็นผุยผงเลยมั้ง"

"สะใจโว้ย!"

"แม่งเอ๊ย แบบนี้เขาเรียกสวรรค์มีตา พวกเด็กซ้ำชั้นนั่นทำตัวไม่ต่างอะไรกับกุ๊ยข้างถนน โดนเก็บซะได้ก็ดี!"

"ต...แต่ฉันว่า เล่นซะคนอื่นพิการแบบนั้น มันก็ออกจะเกินไปหน่อยหรือเปล่า..."

"เกินไปบ้าอะไร! แกไม่เคยโดนโทมัสรังแกนี่หว่า ถึงพูดจาลอยหน้าลอยตาแบบนี้ได้!"

"ใช่ๆๆ คราวที่แล้วฉันก็เพิ่งโดนไอ้โทมัสอัดไปรอบนึง โดนไถเงินไปตั้งสามร้อย"

"ใช่เลย! ไอ้เวรนั่นเคยมาลวนลามแฟนฉันด้วย! แม่งเอ๊ย ทำเอาฉันแค้นแทบบ้าไปหลายวันเลย!"

"ถึงงั้นก็เถอะ แต่ฉันตะหงิดๆ ว่าลูกพี่ของโทมัสอย่างกอร์ดอน เดวิด คงไม่ปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่"

"ฉันได้ยินมาว่าเดวิดได้โควตาเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยพลังเหนือธรรมชาติแล้วนะ นั่นแปลว่าฝีมือของหมอนั่นต้องก้าวหน้าไปอีกขั้นแล้วชัวร์!"

"ช่างหัวมันสิ พวกเราแค่รอดูเรื่องสนุกก็พอแล้ว"

"ว่าแต่ ซัคคิวบัสสาวสวยที่อยู่ข้างๆ ฉีหลินนี่แจ่มชะมัดเลยว่ะ... ผมสีชมพูด้วย แฮ่..."

"สวยพ่อง! เลิกหื่นขึ้นสมองได้แล้ว นังปีศาจนั่นเหี้ยมกว่าฉีหลินอีกนะเว้ย! เมื่อคืนหล่อนฉีกยิ้มแฉ่งหักแขนคนไปตั้งยี่สิบกว่าคน! แกรู้จักเจสันปะ? ลูกน้องเบอร์หนึ่งของโทมัสน่ะ เมื่อคืนแขนสองข้างโดนบิดเป็นเกลียวโปเต้เลยเว้ย!"

"เชี่ยยยย?!"

"..."

เสียงพูดคุยวิพากษ์วิจารณ์ยังคงดังขึ้นเป็นระลอก

การล้างแค้นของฉีหลินเมื่อคืนนี้ ทำให้เขากลายเป็นคนดังของโรงเรียนมัธยมรุ่งอรุณที่ 3 ไปโดยปริยาย

แต่เขาไม่สนใจสายตาหรือเสียงนินทาพวกนั้นหรอก

ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องและเสียงวิจารณ์ตลอดทาง ฉีหลินพาอิเลน่ามาถึงหน้าห้องเรียน ม.6 (ห้องคิง)

ในตอนนั้นเอง ที่บริเวณหน้าประตูห้องเรียน มีชายวัยกลางคนรูปร่างสูงผอมในชุดเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็กสีดำ กำลังยืนพิงประตูรออยู่ก่อนแล้ว

"สวัสดีครับครูเฝิง"

ฉีหลินเดินเข้าไปทักทาย ก่อนจะเอาข้อศอกกระทุ้งเอวอิเลน่าเบาๆ เป็นสัญญาณให้เธอพูดตาม

ทว่าอิเลน่ากลับเบ้ปาก

"ไม่เอา เขายังไม่ได้สอนความรู้อะไรฉันสักหน่อย ทำไมฉันต้องเรียกเขาว่าครูด้วยล่ะ? อย่างมากฉันก็เรียกเขาว่า ท่านจอมเวท เท่านั้นแหละ"

"..."

ฉีหลินถึงกับไปไม่เป็น

อย่างไรก็ตาม ชายวัยกลางคนที่เขาเรียกว่า "ครูเฝิง" ดูเหมือนจะไม่ได้ถือสาอะไร แถมยังส่งยิ้มอ่อนโยนให้อิเลน่าอีกต่างหาก

"พูดถูกแล้ว ครูชอบทัศนคติที่จริงจังต่อความรู้ของเผ่าปีศาจนะ มันเป็นสิ่งที่คนยุคนี้อย่างพวกเราขาดหายไป

แนะนำตัวก่อนนะ ครูชื่อเฝิงเส้าหยวน อย่างที่เธอสัมผัสได้นั่นแหละ ครูเป็นจอมเวทคลาสสอง ปัจจุบันเป็นครูประจำชั้นของห้อง ม.6 คอยสอนวิชาคณิตศาสตร์กับวิชาทฤษฎีเวทมนตร์พื้นฐาน ไว้รอให้เธอเข้าเรียนวิชาของครูก่อน แล้วค่อยเรียกครูว่า 'ครู' ก็ยังไม่สาย"

อิเลน่ากะพริบตากลมโตสีชมพูของเธอปริบๆ

"ไปเถอะ เราไปห้องพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายกันก่อน"

เฝิงเส้าหยวนหันไปมองฉีหลินแวบหนึ่ง แล้วหมุนตัวเดินไปทางบันไดอีกฝั่ง

"ฉีหลิน หมอประจำโรงเรียนจะตรวจร่างกายปีศาจของเธออย่างละเอียด จากนั้นโรงเรียนก็จะจัดการเรื่องขึ้นทะเบียนปีศาจให้ จำไว้นะ ทันทีที่ปีศาจขึ้นทะเบียนเสร็จสิ้น ในทางกฎหมายถือว่าเธอกับปีศาจคือตัวตนเดียวกัน การกระทำผิดกฎหมายหรืออาชญากรรมใดๆ ของมัน จะถูกนับเป็นความผิดของเธอทั้งหมด เข้าใจไหม?"

"เข้าใจครับ"