บทที่ 19: ที่มาของตัวละครพิเศษ

บทที่ 19: ที่มาของตัวละครพิเศษ

อีกด้านหนึ่ง ภายในตำหนักใหญ่ กู่หานตกอยู่ในภวังค์ความคิด

การปรากฏตัวของหลี่หานอี แม้จะช่วยแก้ปัญหาขาดแคลนคนของสำนักได้อย่างทันท่วงที แต่ก็นำมาซึ่งคำถามใหม่ๆ เช่นกัน

ในโลกใบนั้น หลี่หานอีคือเซียนกระบี่แห่งยุค ผู้มีพลังต่อสู้เหนือชั้น

ทว่า ขีดจำกัดสูงสุดของระดับพลังในโลกนั้นกลับมีความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงเมื่อเทียบกับทวีปชางหลาน

ระดับข้ามทัณฑ์ขั้นที่เก้าคือจุดสูงสุดที่ห่างจากการบรรลุเซียนเพียงก้าวเดียว และสามารถควบคุมกฎเกณฑ์ได้

แล้วเซียนกระบี่จากโลกที่มีระดับพลังยุทธ์สูงลิ่วเช่นนั้น จะมีระดับพลังเช่นนี้ได้อย่างไร

"ระบบ"

กู่หานเอ่ยเรียกในใจ น้ำเสียงแฝงไปด้วยความสงสัย

"หลี่หานอีคนนี้ คือหลี่หานอีคนนั้นจริงๆ หรือ"

【ติ๊ง! ใช่แล้ว แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมดเสียทีเดียว】

【พูดให้ชัดเจนก็คือ นางเป็นบุคคลพิเศษที่ระบบนี้สร้างขึ้น โดยใช้หลี่หานอีจากความทรงจำของโฮสต์เป็นต้นแบบ】

กู่หานทำความเข้าใจคำอธิบายของระบบ และความคิดของเธอก็ค่อยๆ กระจ่างขึ้น

"งั้นนางก็คือหลี่หานอีคนที่สองที่แกสร้างขึ้นมางั้นสิ"

【จะเข้าใจแบบนั้นก็ได้ โฮสต์สามารถมองว่านางเป็นร่างจุติขั้นสูงสุดของแนวคิด 'หลี่หานอี' ในโลกใบนี้】

"แล้ว... ในอนาคตนางจะหายไปไหม"

นี่คือสิ่งที่กู่หานกังวลมากที่สุด

เธอไม่อาจยอมรับได้ว่าคนที่มีชีวิตชีวาอยู่ในวันนี้ วันหนึ่งจะหายตัวไปเพียงเพราะพลังงานหมด

【วางใจเถอะโฮสต์ นางมีรูปแบบชีวิตที่แท้จริงตามกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้】

【การคงอยู่ การเติบโต หรือแม้แต่ความยากลำบากที่นางอาจเผชิญในอนาคต ล้วนเป็นไปตามกฎเกณฑ์การทำงานของฟ้าดินแห่งนี้】

กู่หานถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่คิ้วของเธอก็ยังไม่คลายความกังวลไปเสียทั้งหมด

"สรุปคือนางเป็นคนจริงๆ ใช่ไหม นางจะไม่เหมือนหุ่นยนต์ใช่ไหม"

ระบบเงียบไปหลายวินาทีอย่างหาได้ยาก ราวกับกำลังคิดหาคำตอบ

【โฮสต์ นางคือ 'คน' ที่เพิ่งเกิดใหม่และเป็นอิสระในโลกใบนี้ โดยมีแก่นแท้และจุดเริ่มต้นมาจากหลี่หานอี】

【คุณสามารถมองว่านี่คือรูปแบบพิเศษของ 'การกลับชาติมาเกิด' เพียงแต่นางยังคงมีความทรงจำบางส่วนจากชาติก่อนอยู่】

"งั้นก็ดีแล้วล่ะ..."

เธอมองไปยังยอดเขาเหมันต์จันทราอีกครั้ง ความกังวลสุดท้ายในใจสลายไปจนหมดสิ้น

หลี่หานอีเป็นคนจริงๆ และ 'คนรู้จัก' คนอื่นๆ ที่อาจจะมาในอนาคตก็จะเป็นคนจริงๆ เช่นกัน

"เอาล่ะ เลิกคุยเรื่องเครียดๆ กันดีกว่า"

กู่หานบิดขี้เกียจและเอนตัวพิงเตียงเมฆา เปลี่ยนโหมดเป็นเด็กขี้สงสัยในทันที

"ระบบ กระบี่ในมือของหานอีอยู่ในระดับไหน"

【ติ๊ง! สำหรับกระบี่ 'ทิงอวี่' ของหลี่หานอีนั้น】

【แก่นแท้ของมันคือศาสตราวิเศษผูกพันชีวิตที่ระบบสร้างขึ้นเพื่อให้เข้ากับร่างจุติในโลกนี้ โดยอิงจากแนวคิด 'เซียนกระบี่เหมันต์จันทรา'】

【ระดับปัจจุบัน: ระดับฟ้าขั้นสูงสุด (สามารถเติบโตได้)】

"ระดับฟ้าขั้นสูงสุด แถมยังเติบโตได้อีกงั้นเหรอ"

กู่หานเลิกคิ้วค่อนข้างพอใจกับคุณสมบัตินี้

ศาสตราวิเศษแบ่งออกเป็นสี่ระดับ: ฟ้า, ดิน, ดำ, เหลือง แต่ละระดับแบ่งย่อยออกเป็นสี่ขั้น: ต่ำ, กลาง, สูง, และสูงสุด

เริ่มต้นที่ระดับฟ้าขั้นสูงสุดแถมยังสามารถเติบโตได้—ต้องแบบนี้สิถึงจะสมฐานะผู้อาวุโสใหญ่แห่งวังเซียนเหยาฉือ

【ปัจจุบันสำนักยังขาดแคลนการคุ้มกันอย่างหนัก ขาดตัวตนที่สามารถข่มขวัญศัตรูได้ ขอแนะนำให้โฮสต์จัดการเรื่องนี้โดยเร็วที่สุด】

"ตัวตนที่ข่มขวัญศัตรูได้งั้นเหรอ" กู่หานหลุดจากภวังค์ความคิด

"หมายถึง... พวกสัตว์เทพพิทักษ์สำนักอะไรทำนองนั้นน่ะเหรอ"

【ปิ๊งป่อง! ในที่สุดโฮสต์ก็ตาสว่างสักที! สำนักระดับแนวหน้าจะไม่มีสัตว์มงคลไว้คอยคุมถิ่นได้ยังไงล่ะ】

【ทั้งเฝ้าบ้าน เป็นพาหนะ ช่วยเลี้ยงเด็ก แถมยังเป็นหน่วยปะทะในยามคับขัน—คุ้มค่าสุดๆ ไปเลย!】

เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของระบบแฝงความกระตือรือร้นราวกับเซลส์แมน

กู่หานขำกับน้ำเสียงของมัน แต่พอลองคิดดูแล้วก็มีเหตุผลไม่น้อย

การเลี้ยงสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งและดูดีสักสองสามตัวก็ดูจะเป็นตัวเลือกที่ดีทีเดียว

"ระบบ ฉันจำได้ว่าแกเคยบอกว่ามีสัตว์อสูรเก่งๆ อยู่ใกล้ๆ แถวนี้เยอะเลยใช่ไหม"

【'เทือกเขาว่านเจวี๋ย' แห่งนี้ทอดยาวเป็นระยะทางหลายล้านลี้ แม้แต่ในทวีปนี้เองก็ยังขึ้นชื่อว่าเป็นทั้งดินแดนอันตรายและขุมทรัพย์เลยล่ะ!】

【พลังวิญญาณในส่วนลึกของเทือกเขานั้นหนาแน่น ทำให้เกิดของวิเศษแห่งฟ้าดินมากมาย และหล่อเลี้ยงเผ่าพันธุ์อสูรที่แข็งแกร่งขึ้นมาตามธรรมชาติ】

【ราชันอสูรขั้นมหายานที่แข็งแกร่งที่สุดสามตัวต่างก็ยึดครองพื้นที่ใจกลางไว้คนละส่วน ถือว่าเป็นเพื่อนบ้านของเราเลยก็ว่าได้】

【อ้อ ตอนที่โฮสต์ย้ายมาที่นี่ ความโกลาหลก็ไม่ได้เล็กน้อยเลยนะ พวกมันอาจจะรู้ตัวแล้วก็ได้ แต่เพราะยังสืบที่มาที่ไปของคุณไม่ได้ เลยยังไม่กล้าโผล่หัวมาทักทายน่ะ】

เมื่อได้ยินดังนั้น กู่หานก็ลูบคาง ประกายแห่งความสนใจวาบขึ้นในดวงตา

"ราชันอสูรขั้นมหายาน... ตั้งสามตัวเลยด้วย ไม่เลว ไม่เลว"

เดิมทีเธอก็คิดอยู่แล้วว่าสำหรับสถานที่ที่ใหญ่โตอย่างวังเซียนเหยาฉือ การมีแค่พวกเขาสี่คนมันจะเงียบเหงาเกินไปหน่อย

แล้วสำนักระดับแนวหน้าจะไม่มี 'สัตว์เทพ' หรือ 'สัตว์วิญญาณพิทักษ์ภูเขา' คอยคุมถิ่นได้ยังไงกัน

นี่มันแรงงานพร้อมใช้ (ขีดฆ่า)... โชคชะตาที่มาเสิร์ฟถึงที่ชัดๆ!

"ระบบ เล่ารายละเอียดของเพื่อนบ้านสามตัวนี้ให้ฉันฟังหน่อยสิ"

กู่หานเริ่มมีพลังขึ้นมาทันที

【เพื่อนบ้านหมายเลขหนึ่ง: ราชันวานรฝูซาน】

【ระดับพลัง: ขั้นมหายานช่วงปลาย】

【ลักษณะเด่น: พละกำลังมหาศาล เชี่ยวชาญกฎแห่งดิน หนังเหนียวทนทาน อารมณ์ร้อนเอาเรื่อง】

【อาณาเขต: 'หุบเขาศิลายักษ์' ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเทือกเขา ชอบสะสมหินแวววาวทุกชนิด】

【เพื่อนบ้านหมายเลขสอง: ราชินีผีเสื้อมายาเจ็ดสี】

【ระดับพลัง: ขั้นมหายานช่วงกลาง (พลังจิตแข็งแกร่งเป็นพิเศษ ทักษะภาพลวงตาสูงล้ำ)】

【ลักษณะเด่น: ร่างจริงคือผีเสื้อหลากสีขนาดยักษ์ยาวกว่าสิบจั้ง งดงามและอันตรายอย่างยิ่ง เชี่ยวชาญการสร้างภาพลวงตาและการโจมตีทางจิต】

【อาณาเขต: 'ทะเลบุปผามายา' ทางตะวันออกของเทือกเขา นิสัยชอบเก็บตัวและรักการนอนเป็นชีวิตจิตใจ】

【เพื่อนบ้านหมายเลขสาม: ราชันมังกรเกล็ดหมึก】

【ระดับพลัง: ขั้นมหายานช่วงปลาย (แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาสามตัว)】

【ลักษณะเด่น: ลำตัวยาวร้อยจั้ง มีสายเลือดมังกรแท้จริงที่เจือจางอยู่ เชี่ยวชาญวิชาศักดิ์สิทธิ์ธาตุน้ำและสายฟ้า มีศักยภาพสูงสุดในบรรดาสามตัว โดยมีโอกาสที่จะกลายร่างเป็นมังกรได้】

【อาณาเขต: 'สระมังกรดำ' ใจกลางเทือกเขา มีนิสัยเย่อหยิ่งและมักใหญ่ใฝ่สูง หวังจะรวบรวมเทือกเขาทั้งหมดให้เป็นหนึ่งเดียว】

หลังจากฟังจบ กู่หานก็เคาะนิ้วเบาๆ ที่ขอบเตียงเมฆา

ราชันวานรฝูซาน อึด ถึก ทน น่าจะใช้เฝ้าบ้านได้ดี

ราชินีผีเสื้อมายาเจ็ดสี ปรมาจารย์สายพลังจิต น่าจะมีประโยชน์มากในการตั้งค่ายกลลวงตาป้องกันสำนักหรือใช้ในการสอบสวน

ราชันมังกรเกล็ดหมึก ตัวเต็งที่มีสายเลือดมังกรแท้จริง เอามาเป็นพาหนะหรือสัตว์พิทักษ์สำนักคงจะเท่ไม่หยอก

"อืม ใช้งานได้ดีทุกตัวเลยแฮะ"

กู่หานพยักหน้าและตัดสินใจได้ในที่สุด

"งั้นเริ่มจากไป 'เยี่ยมเยียน' เพื่อนบ้านราชันมังกรที่ดูมีแววที่สุดก่อนก็แล้วกัน"

【โฮสต์ช่างปราดเปรื่อง! โฮสต์ต้องการบริการนำทางจากระบบหรือไม่ ราคายุติธรรมสำหรับทุกคน เพียง 500 ค่าความชำนาญวิชาเต๋าเท่านั้น!】

"ไสหัวไป! ฉันหาเองได้!"

กู่หานหัวเราะร่วน กระแสจิตระดับบรรลุเซียนของเธอแผ่ขยายออกไปราวกับปรอทที่หลั่งไหลลงบนพื้นอีกครั้ง

คราวนี้เธอมีเป้าหมายที่ชัดเจน และไม่นานนัก เธอก็ล็อกเป้าไปยัง 'สระมังกรดำ' ใจกลางเทือกเขาได้สำเร็จ

"เจอตัวแล้ว"