199 การประเมินระดับผู้เชี่ยวชาญ

รถม้าแล่นไปตามถนนในเขตเมืองที่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟของอาณาจักรแลนเดียร์ ดันเต้มองออกไปนอกหน้าต่าง พวกเขากำลังออกห่างจากย่านการค้าที่มีบ้านเรือนหนาแน่นไปเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเข้าสู่สวนที่หาได้ยากในตัวเมือง คฤหาสน์ที่องค์ราชาจัดสรรให้พวกเขาก็คงตั้งอยู่ในสวนแห่งนี้แน่ๆ

ทว่าตอนที่ใกล้จะถึงคฤหาสน์ ดันเต้ก็เห็นกองอัศวินติดอาวุธครบมือกลุ่มหนึ่ง ผู้นำของกลุ่มคือ 'กาวิน' หัวหน้ากองอัศวินที่พวกเขาเจอตรงประตูเมืองเมื่อเช้านี้นี่เอง

"คุณดันเต้ โปรดรอก่อนครับ"

กาวินโบกมือเรียกให้รถม้าจอดลงอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนเขาจะมายืนรอดันเต้อยู่ตรงนี้สักพักใหญ่แล้ว

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอครับ?"

ดันเต้มองหน้ากาวินที่มีสีหน้าเคร่งเครียดผ่านทางหน้าต่างรถม้าแล้วเอ่ยถามขึ้นมา

กาวินพยักหน้าด้วยท่าทีอ่อนล้าสุดๆ

"เราได้รับสัญญาณเตือนภัยจากทางสมาพันธ์ราชอาณาจักรว่า ขอบเขตการเคลื่อนไหวของบิชอปทั้งสี่ของลัทธิคืนชีพดูเหมือนจะมาทับซ้อนกันอยู่แถวๆ บริเวณตอนกลางค่อนไปทางเหนือของทวีป และเมื่อดูจากทิศทางแล้ว เป้าหมายที่เป็นไปได้มากที่สุดของพวกมันก็คือการมารวมตัวกันที่อาณาจักรแลนเดียร์ครับ!"

"มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?"

เมื่อได้ยินคำพูดของกาวิน ดันเต้ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ จะว่าตกใจก็ตกใจแหละ แต่ก็ไม่ได้ตกใจมากขนาดนั้น เพราะยังไงซะตัวเขาเองก็นับว่าเป็นบิชอปคนนึงเหมือนกัน

จากข้อมูลที่ดันเต้รับรู้มา พวกนักพยากรณ์ดวงดาวของสมาพันธ์ราชอาณาจักรมักจะอยู่ในสภาพครึ่งหลับครึ่งตื่นตลอดเวลา การคำนวณความเคลื่อนไหวของพวกบิชอปแห่งลัทธิคืนชีพก็เลยเอาแน่เอานอนไม่ค่อยได้ ยิ่งไปกว่านั้น การคำนวณแบบปกติก็บอกได้แค่ขอบเขตการเคลื่อนไหวของบิชอปผู้นั้นคร่าวๆ เท่านั้น ไม่สามารถระบุพิกัดตำแหน่งที่ชัดเจนของพวกบิชอปได้เลย

ปกติแล้วการที่อาณาจักรไหนสักแห่งตกอยู่ในอาณาเขตการเคลื่อนไหวของบิชอปสักคนนั้นถือเป็นเรื่องปกติ ถ้าบังเอิญมีบิชอปสองคนมาทับซ้อนพื้นที่กัน อาณาจักรแถวนั้นก็จะเริ่มเข้าสู่สถานะเตรียมพร้อมรบ แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มีบิชอปสามคนทำท่าว่าจะมุ่งหน้าไปที่เดียวกันล่ะก็ มันจะทำให้เกิดสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดทันที! แต่ถ้าเป็นการรวมตัวของบิชอปถึงสี่คนล่ะก็...บริบทมันจะแตกต่างออกไปเลย เผลอๆ อาจจะเป็นการเปิดฉากศึกตัดสินครั้งสุดท้ายเลยก็ว่าได้

"ตอนนี้อาณาจักรแลนเดียร์กำลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน ถึงเราจะเรียกตัวยอดฝีมือระดับ 8 ทั้งหมดกลับมาป้องกันเมืองหลวงแล้วก็เถอะ แต่ถ้าหากบิชอปทั้งสี่คนตั้งใจจะลงมือที่อาณาจักรแลนเดียร์จริงๆ มันก็ยังคงยากที่จะป้องกันอยู่ดี”

กาวินรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ สถานการณ์ในตอนนี้มันเกินกว่าที่เขาจะรับมือไหวแล้ว ถึงแม้ว่าการตัดสินใจของอาณาจักรแลนเดียร์จะดูเหมือนการสละเบี้ยเพื่อรักษาขุน โดยยอมทิ้งการป้องกันเมืองอื่นๆ เพื่อรวมกำลังทั้งหมดมาปกป้องเมืองหลวงเพียงแห่งเดียว แต่มันก็ยังดีกว่าการกระจายกำลังรบระดับ 8 ออกไป แล้วปล่อยให้พวกบิชอปไล่เก็บไปทีละคนล่ะนะ เพราะต่อให้เป็นระดับ 8 ที่เก่งกาจแค่ไหน ก็แทบไม่มีโอกาสรอดชีวิตจากการโดนบิชอปสี่คนรุมโจมตีพร้อมกันอยู่แล้ว

"แล้วทางสมาพันธ์ราชอาณาจักรว่ายังไงบ้างล่ะครับ?"

ดันเต้ถาม

"อาณาจักรต่างๆ ได้ส่งกำลังเสริมมาแล้วครับ แต่กำลังเสริมจากสมาพันธ์ราชอาณาจักรต้องใช้เวลาอีกสามวันกว่าจะทยอยมาถึง ส่วนการประเมินปาร์ตี้ระดับ 7 ก็ถูกยกเลิกอย่างกะทันหันไปแล้วด้วยครับ"

กาวินตอบพลางหยิบเอกสารฉบับหนึ่งยื่นให้ดันเต้

"แต่การประเมินถูกเปลี่ยนเป็นภารกิจใหม่แทน ทางสมาพันธ์ราชอาณาจักรจำเป็นต้องขอยืมพลังของพวกคุณเป็นการด่วน พวกคุณต้องคอยปกป้องเมืองหลวงไม่ให้ถูกทำลายจนกว่ากำลังเสริมจะมาถึงครับ"

ดันเต้ยื่นมือไปรับเอกสารมา เขาไม่ได้แปลกใจกับการตัดสินใจของสมาพันธ์ราชอาณาจักรซักเท่าไหร่ ตอนนี้ในเมืองหลวงมีปาร์ตี้ระดับ 7 อยู่สี่ทีมพอดี ก่อนที่กำลังเสริมจะมาถึง พวกเขาก็นับว่าเป็นกำลังรบที่สำคัญอย่างยิ่ง ถึงแม้ว่าในบรรดาปาร์ตี้พวกนี้อาจจะมีบิชอปแฝงตัวอยู่ก็ตามเถอะ

ดันเต้กวาดสายตามองข้อความบนเอกสาร

[การประเมินปาร์ตี้ระดับ 7 (เปลี่ยนแปลงชั่วคราว), เป้าหมายภารกิจ: ปกป้องเมืองหลวงของอาณาจักรแลนเดียร์ให้รอดพ้นจากการทำลายล้างของลัทธิคืนชีพภายในระยะเวลาสามวัน]

　　[เมื่อทำเป้าหมายภารกิจจะถือว่าผ่านการประเมิน โดยคะแนนพื้นฐานของปาร์ตี้จะเริ่มต้นที่ 0]

　　[หากมีส่วนร่วมในการจัดการกับลัทธิคืนชีพ จะได้รับคะแนนสะสมเพิ่มเติม]

ในการประเมินแบบเดิม สมาพันธ์ราชอาณาจักรจะใช้เครื่องสร้างโลกเงาจำลองเพื่อสร้างโลกเงาระดับ 7 ขึ้นมา จากนั้นก็จะประเมินผลว่าปาร์ตี้นั้นสอบผ่านหรือไม่จากผลงานตอนที่เคลียร์สำเร็จ พร้อมทั้งให้คะแนนประเมินเพื่อแปลงเป็นคะแนนเริ่มต้นของปาร์ตี้

คะแนนของปาร์ตี้ระดับ 7 นั้นมีความสำคัญอย่างมาก นอกจากจะได้มาตอนที่ผ่านการประเมินปาร์ตี้ระดับ 7 แล้ว หลังจากนี้จะได้รับก็ต่อเมื่อปาร์ตี้ไปเคลียร์โลกเงาระดับ 7 ขึ้นไปเท่านั้น เพราะคะแนนพวกนี้จะเป็นตัวกำหนดลำดับสิทธิ์ในการเข้าร่วมโลกเงาในอนาคต สมมติว่ามีโลกเงาระดับ 7 ปรากฏขึ้นมา แล้วมีปาร์ตี้ขอเข้าร่วมเกินจำนวนที่กำหนด ปาร์ตี้ที่มีคะแนนสูงกว่าก็จะได้สิทธิ์เข้าไปท้าทายก่อน นั่นก็เพราะว่าคะแนนเป็นตัวสะท้อนถึงภาพรวมความแข็งแกร่งและประสบการณ์ของปาร์ตี้ได้ชัดเจนที่สุด

ภารกิจการประเมินแบบกะทันหันรอบนี้ บอกได้ยากว่าจะความยากอยู่ในระดับไหน อาจจะยากเกินมาตรฐาน หรืออาจจะนอนรอชิลๆ ให้คนอื่นแบกจนผ่านง่ายๆ เลยก็ได้ แต่ถ้ากะจะนอนรอพึ่งบุญคนอื่นล่ะก็ คะแนนที่จะได้ก็จะเป็น 0 ทันที แต่ถ้าทำผลงานได้โดดเด่น ก็มีโอกาสได้รับคะแนนเริ่มต้นที่สูงมาก แต่กลับกัน ถึงจะนอนชิลจนผ่านการประเมินรอบนี้ไปได้ แต่ถ้าเริ่มต้นด้วยคะแนน 0 มันก็ไม่ต่างอะไรกับสอบไม่ผ่านนั่นแหละ วันหลังถ้าอยากจะลงท้าทายโลกเงาระดับ 7 ก็คงได้แต่รอเก็บตกเศษเนื้อที่คนอื่นทิ้งไว้ คิวที่รอก็คงยาวเหยียดจนท้อ สู้ยอมประเมินใหม่อีกรอบยังจะดีซะกว่า ดังนั้นทุกปาร์ตี้จึงต้องทุ่มสุดตัวเพื่อต่อกรกับลัทธิคืนชีพ และแย่งชิงคะแนนให้ได้มากที่สุด

"วางใจเถอะครับคุณกาวิน อย่างน้อยผมก็จะต้องจับเป็นบิชอปมาให้พวกคุณสักคนให้ได้ เรื่องนี้ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญอยู่แล้ว"

ดันเต้ฉีกยิ้มตอบอย่างชิลๆ ท่าทางเหมือนคนที่กุมชัยชนะไว้ในกำมือแล้ว

สำหรับดันเต้แล้ว โจทย์การประเมินใหม่นี้ ให้ความรู้สึกเหมือนผู้เล่นมืออาชีพมาลงแข่งในระดับมือสมัครเล่นเลยยังไงยังงั้น ก็แหม...ในโลกนี้จะมีใครรู้จักพวกลัทธิคืนชีพดีไปกว่าเขาอีกล่ะ!

"...คุณดันเต้ ผมรู้นะว่าคุณพูดเพื่อปลอบใจพวกเรา แต่ยังไงก็ช่วยระวังความปลอดภัยของตัวเองด้วยนะครับ ยังไงซะเรื่องนี้ก็ไม่ใช่หน้าที่ความรับผิดชอบของคุณเลย"

กาวินมองท่าทีที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของดันเต้อย่างอึ้งๆ ก่อนจะส่ายหน้าแล้วยิ้มบางๆ

จริงๆ แล้ว เขารู้สึกซาบซึ้งใจมาก ในบรรดาปาร์ตี้ทั้งสี่ มีปาร์ตี้หนึ่งที่แสดงท่าทางอิดออดแบบเห็นได้ชัด เดาได้เลยว่าคงกะจะอู้งานไปวันๆ แน่นอน ส่วนอีกปารืตี้ที่มาจากอาณาจักรทางเหนือ ใครก็ดูออกว่าพวกนั้นเตรียมที่จะก่อเรื่องวุ่นวาย มีแค่ปาร์ตี้ของดันเต้กับปาร์ตี้จากอาณาจักรทางใต้เท่านั้นที่แสดงจุดยืนอย่างชัดเจนว่าจะยืนหยัดปกป้องเมืองหลวง

กาวินรู้ดีว่าดันเต้เป็นพวกบ้าบิ่น แล้วก็รู้ด้วยว่าหมอนี่เคยมีส่วนร่วมในการจัดการ 'บิชอปแห่งการทำลายล้าง — อีวานส์' มาก่อน แต่ครั้งนี้ศัตรูคือบิชอปถึงสี่คนเลยนะ! ต่อให้เป็นดันเต้ก็เถอะ ขืนเข้าไปยุ่งก็คงอันตรายอย่างมาก และยากที่จะเอาชีวิตรอดได้ด้วยซ้ำ

……

หลังจากพูดคุยกันอีกสองสามประโยค หัวหน้ากองอัศวินกาวินก็นำกองทัพอัศวินจากไป ส่วนรถม้าของดันเต้ก็มุ่งหน้าเดินทางไปยังคฤหาสน์ต่อ ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงที่พักซึ่งองค์ราชาได้จัดเตรียมไว้ให้ มันเป็นคฤหาสน์โบราณหลังเดี่ยว แสงไฟที่สว่างไสวอยู่ข้างในบ่งบอกว่าพวกโคนีเลียกลับมาถึงกันแล้ว

"หึ องค์ราชาที่นี่ก็ใจป้ำไม่เบาแฮะ"

ดันเต้พาทาทาที่กำลังทำหน้าตาตื่นตะลึงเดินเข้าไปในคฤหาสน์

เมื่อเดินตามการนำทางของคนรับใช้เข้ามาที่ห้องโถงชั้นหนึ่ง ดันเต้ก็เหลือบสายตาไปเห็นโคนีเลียกับมีอาทันที ดูเหมือนว่าพวกเธอเพิ่งจะจัดการมื้อค่ำเสร็จ และตอนนี้กำลังนอนพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ พร้อมกับพอกหน้าด้วยมาสก์สมุนไพรสูตรใหม่ที่มีอาเพิ่งคิดค้นขึ้นมา เมื่อรู้ตัวว่ามีคนกลับมาแล้ว โคนีเลียกับมีอาก็หันหน้าไปมองผู้มาเยือนอย่างเกียจคร้าน วันนี้พวกเธอออกไปลุยเที่ยวเล่นกันมาทั้งบ่ายจนเหนื่อยล้าไปหมด ตอนนี้เลยแค่อยากจะนอนเอนกายพักผ่อนชิลๆ รับบรรยากาศยามค่ำคืนเท่านั้น

แต่ทว่า...

ความสนใจของพวกเธอก็ถูกดึงดูดโดยร่างเล็กๆ ที่ยืนอยู่ข้างกายดันเต้ในทันที! ทั้งสองคนเด้งตัวลุกพรวดขึ้นจากโซฟาพร้อมกัน ดึงแผ่นมาสก์หน้าออก แล้วจ้องเขม็งไปที่ทาทาตาไม่กะพริบ

โคนีเลียถึงกับช็อกค้างสมองประมวลผลไม่ทันไปชั่วขณะ จนเผลอปล่อยอาจารย์แมวที่อุ้มอยู่ร่วงแหมะลงไปบนโซฟาแบบไม่รู้ตัว