ตอนที่ 14 ปลาเฉายักษ์สามสิบชั่ง

ตอนที่ 14 ปลาเฉายักษ์สามสิบชั่ง

ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สด 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' เงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก่อนที่ข้อความจะหลั่งไหลทะลักทลายพรั่งพรูออกมาอย่างบ้าคลั่ง

[โอ้โห!! หักอีกแล้วเรอะ?!]

[คันเบ็ดหักสองคันรวดเลยเว้ย! ปลาในแม่น้ำชิงหลงนี่มันไซส์สัตว์ประหลาดหรือไงวะ?]

[ปลาที่หนานเฉิงมันจะดุอะไรขนาดนั้นวะเนี่ย? จองตั๋วเครื่องบินแป๊บ ฉันต้องไปพิสูจน์ด้วยตาตัวเองให้ได้!]

[พวกเธอไม่ได้สังเกตกันเหรอว่าไอ้ปลาตัวที่หนุ่มหน้ามนคนนั้นตกได้มันฉลาดแกมโกงแค่ไหน? มันแกล้งตายตบตาด้วยนะเออ! โคตรเจ้าเล่ห์เลย!]

[โถๆๆ สงสารพี่ชายสุดหล่อของฉันจังเลย ป่านนี้สภาพจิตใจคงย่ำแย่ไปแล้วมั้งเนี่ย]

ตัดภาพมาที่เจียงฉวน เขายืนจ้องมองซากคันเบ็ดที่หักกระจุยเหลือแค่ครึ่งท่อนในมือด้วยแววตาเหม่อลอย ความรู้สึกเสียดายและเจ็บใจตีรวนขึ้นมาเป็นริ้วๆ

เขาแอบนึกเสียใจที่ไม่ยอมลงทุนซื้อคันเบ็ดเกรดพรีเมียมมาใช้แต่แรก

เมื่อกี้ตอนที่คันเบ็ดของหวังเต๋อฟาหัก เขายังไม่ค่อยรู้สึกรู้สาอะไรเท่าไหร่ แถมยังเป็นฝ่ายปลอบใจเพื่อนด้วยซ้ำ

แต่พอมาโดนกับตัวเองเข้าจังๆ ถึงได้รู้ซึ้งว่ามันปวดร้าวทรมานใจแค่ไหน

หวังเต๋อฟาที่ยืนอยู่ข้างๆ อ้าปากค้างตาเหลือก จนไม่ทันสังเกตว่าขี้เถ้าบุหรี่ที่คาบอยู่ร่วงหล่นใส่เป้ากางเกง

"เชี่ยยย! ร้อนๆๆ!!"

ไอ้อ้วนหวังสะดุ้งโหยง รีบลุกพรวดขึ้นมาปัดกางเกงตัวเองอย่างลนลาน

จากนั้นเขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย "ฮ่าๆๆๆ! อาเจียง! นายนี่มันเพื่อนแท้จริงๆ ว่ะ ถึงขั้นยอมหักคันเบ็ดเป็นเพื่อนฉันเลยเรอะ!"

เจียงฉวนได้แต่ส่ายหน้าพลางยิ้มขื่นๆ ทอดสายตามองดูผิวน้ำที่ยังคงมีระลอกคลื่นปั่นป่วนจากฝีมือของปลาเฉายักษ์ ความรู้สึกยำเกรงอย่างบอกไม่ถูกผุดขึ้นมาในใจ

"ไอ้ปลายักษ์ใต้น้ำนั่น... พละกำลังมันน่ากลัวจริงๆ ว่ะ"

คนที่ไม่เคยตกปลาคงไม่มีวันเข้าใจหรอกว่า น้ำหนักของปลาแรงดึงตอนที่มันสู้เบ็ดนั้นมันไม่เท่ากัน!

สำหรับปลาเฉาไซส์ 30 ชั่ง เวลาเย่อกับมัน คุณอาจจะต้องงัดแรงต้านระดับ 100 ชั่งเพื่อสยบมันให้อยู่หมัด

กล้องโดรนของเพจออฟฟิเชียลเมืองหนานเฉิง ซูมจับภาพรอยยิ้มเจื่อนๆ ที่ทั้งจนใจและปลงตกของเจียงฉวนเอาไว้ได้อย่างชัดเจนทุกรูขุมขน

ช่องแชตในไลฟ์สดก็ยิ่งคึกคักเดือดพล่านขึ้นไปอีก

[ทัศนคติพี่แกโคตรหล่อเลยว่ะ! ถ้าเป็นฉันป่านนี้คงด่ากราดสบถลั่นทุ่งไปแล้ว!] [รบกวนผู้รู้ช่วยชี้เป้าทีครับว่าคันเบ็ดที่พี่แกใช้มันยี่ห้ออะไร ผมจะได้แบล็กลิสต์ไว้เลย!] [อ๊ายยย! รอยยิ้มของพี่แกทำเอาใจฉันละลายไปเลยอ่ะ!] [นักตกปลาคนนี้หล่อลากดินมากเลยค่ะ ไม่ทราบว่ามีเจ้าของหัวใจหรือยังคะเนี่ย?] [หนุ่มๆ เมืองหนานเฉิงหล่อเหลางานดีแบบนี้ทุกคนเลยหรือเปล่าเนี่ย? อยากเก็บกระเป๋าไปเที่ยวเดี๋ยวนี้เลย!]

ในพริบตานั้น ยอดความนิยมของไลฟ์สดก็พุ่งทะยานเป็นกราฟชัน จากตอนแรกที่มีคนดูแค่หลักร้อย ไต่ระดับขึ้นไปแตะหลักหมื่นคนอย่างรวดเร็ว

และในจังหวะนั้นเอง เจียงฉวนที่กำลังทอดสายตามองเหม่อไปกลางแม่น้ำ ก็สังเกตเห็นฟองอากาศผุดพรายขึ้นมาเหนือน้ำแต่ไกล ตามมาด้วยท่อนปลายคันเบ็ดที่หักไปลอยขึ้นมาเหนือน้ำ

จากนั้น... ปลาเฉายักษ์ตัวเขื่องก็ลอยหงายท้องขาวโพลนขึ้นมาให้เห็นเต็มสองตา!

มองจากระยะไกล เจียงฉวนสังเกตเห็นว่าบริเวณหัวของปลาเฉายักษ์มีรอยกระแทกจนเลือดซึมออกมา!

ดวงตาของเจียงฉวนเบิกกว้างเป็นประกาย เขารีบชี้มือไปกลางแม่น้ำแล้วตะโกนลั่น

"ไอ้อ้วนหวัง! ดูนั่นดิ! ปลามันลอยหัวขึ้นมาแล้ว!"

หวังเต๋อฟาหันขวับไปตามทิศทางที่เพื่อนชี้ เสียงหัวเราะร่วนเมื่อครู่กลืนหายลงคอไปในพริบตา

"เชี่ยยยย! นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย! ไอ้ปลายักษ์นั่นมันน็อกน้ำไปแล้วเรอะ? หรือว่าสวรรค์จะเข้าข้างพวกเราวะ?"

"ขอยืมคันเบ็ดแกหน่อยเว้ย!"

เจียงฉวนไม่รอให้อีกฝ่ายอนุญาต เขาคว้าคันเบ็ดใหม่เอี่ยมความยาว 6.3 เมตรของหวังเต๋อฟามาถือไว้ แล้ววิ่งพุ่งไปที่ริมตลิ่ง

เขาเตะรองเท้าทิ้งอย่างไม่ไยดี กระโจนลงไปลุยน้ำตื้นๆ ริมฝั่งไปสองสามก้าว

หลังจากกะระยะห่างด้วยสายตาจนมั่นใจแล้ว เจียงฉวนก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เขากระชับด้ามคันเบ็ดในมือแน่น ง้างคันไปด้านหลัง แล้วตวัดส่งตัวเบ็ดออกไปสุดแรงเกิด

ด้วยอานิสงส์จาก 'ทักษะการเหวี่ยงเบ็ดแบบล็อกเป้าหมาย' ขอเพียงแค่อยู่ในระยะทำการ เจียงฉวนก็สามารถส่งตัวเบ็ดไปตกในจุดที่ต้องการได้อย่างแม่นยำราวกับจับวาง

ตัวเบ็ดที่เขาเหวี่ยงออกไป พุ่งตกลงไปเกี่ยวเข้าที่ช่องว่างบริเวณเหงือกของปลาเฉายักษ์พอดิบพอดี

เจียงฉวนสะบัดข้อมือตวัดคันเบ็ดอย่างรวดเร็ว ตัวเบ็ดฝังลึกเข้าที่เหงือกปลาอย่างแน่นหนา เขากำด้ามคันเบ็ดไว้แน่น อาศัยแรงพยุงจากผิวน้ำ ค่อยๆ รั้งสายลากปลาเข้ามาใกล้ตลิ่ง

ปลาเฉายักษ์ตัวนั้นลอยนิ่งสนิท ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับว่ามันตายไปแล้วจริงๆ

หวังเต๋อฟาเองก็ไหวตัวทัน เขารีบคว้าสวิงตักปลาวิ่งตามลงมาสมทบโดยไม่สนเลยว่ารองเท้าจะเปียกน้ำ

สองหนุ่มคู่หูร่วมด้วยช่วยกัน คนหนึ่งยืนอยู่แนวหลังคอยรั้งคันเบ็ด อีกคนยืนประจำการอยู่ด่านหน้าง้างสวิงรอเตรียมพร้อม

ด้วยการรั้งสายอย่างนิ่มนวลและระมัดระวังของเจียงฉวน ในที่สุดปลาเฉายักษ์ก็ถูกลากเข้ามาอยู่ในระยะทำการของหวังเต๋อฟาจนได้

"ไอ้อ้วน! เอาเลยเว้ย!" เจียงฉวนกระซิบบอก

หวังเต๋อฟาไม่รอช้า เขากะจังหวะรออยู่ก่อนแล้ว พอปลาลอยเข้ามาใกล้ในระยะประชิด เขาก็จัดการกดสวิงลงน้ำ ช้อนพรวดเข้าที่ส่วนหัวของปลาเฉายักษ์อย่างแม่นยำ!

ทั้งสองคนต้องออกแรงช่วยกันยกสวิงที่หนักอึ้ง ลากปลาเฉายักษ์ขึ้นมาบนฝั่งอย่างทุลักทุเล

แต่ทว่า ทันทีที่ตัวปลากระแทกพื้น มันก็เหมือนจะฟื้นคืนสติ มันเริ่มดิ้นพล่านและสะบัดหางขนาดมหึมาฟาดพื้นอย่างบ้าคลั่ง

โคลนตมและเศษทรายกระเด็นสาดเลอะเทอะเต็มตัวทั้งสองคน แต่ไม่มีใครสนใจจะปัดกวาดมันออกเลยสักนิด

สายตาของทั้งคู่เอาแต่จ้องมองปลาเฉาไซส์ยักษ์ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง

"แม่เจ้าโว้ย... ตัวบะเร่อบะร่าขนาดนี้ น้ำหนักต้องมีสามสิบสี่สิบชั่งแหงๆ ใช่มะ?"

หวังเต๋อฟานั่งยองๆ ข้างตัวปลา ลองเอามือไปทาบกะขนาดดู

ความหนาของลำตัวปลาไซส์นี้ มันหนาเกือบจะเท่ากับน่องขาของเขาที่น้ำหนักตัวทะลุสองร้อยชั่งเลยทีเดียว

เกล็ดสีเทาอมฟ้าของมันสะท้อนแสงแดดเป็นประกายวาววับดูเย็นเยียบ เหงือกของมันยังคงอ้าและหุบพะงาบๆ อย่างรวยริน

เจียงฉวนย่อตัวลงนั่งตาม เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปลูบคลำรอยแผลบริเวณหัวปลา ก่อนจะพอปะติดปะต่อเรื่องราวในหัวได้คร่าวๆ

"ไอ้ตัวนี้น่ะ... สงสัยตอนที่มันลากจนคันเบ็ดฉันหัก หัวมันคงไปพุ่งชนเข้ากับโขดหินใต้น้ำอย่างจัง จนสลบน็อกน้ำลอยขึ้นมาแน่ๆ เลยว่ะ"

ทันทีที่เขาสันนิษฐานจบ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัว

[ติ๊ง!]

[ปลาเฉาป่า: น้ำหนัก 15.8 กิโลกรัม ราคาประเมินของระบบ 50 หยวน (ต่อกิโลกรัม)]

[ติ๊ง!]

[สารานุกรมปลา: ปลดล็อกสายพันธุ์ปลาใหม่ (ปลาเฉา)]

[รางวัล: 500 คะแนน, 500 หน่วยประสบการณ์, เงินสด 1,580 หยวน]

[ติ๊ง!]

[บรรลุภารกิจแรก: ตกปลาไซส์ 30 ชั่งสำเร็จ รับรางวัลพิเศษ: 2,000 คะแนน, 2,000 หน่วยประสบการณ์!]

ข้อความแจ้งเตือนรางวัลจากระบบที่เด้งรัวๆ อยู่ในหัว ทำเอาเจียงฉวนลอบลิงโลดอยู่ในใจ

'15.8 กิโลกรัม! 31.6 ชั่ง?! เงินสด 1,580 หยวน!!!'

แถมยังได้โบนัสพิเศษจากการพิชิตภารกิจตกปลาไซส์ 30 ชั่งเป็นครั้งแรก รับไปเหนาะๆ อีก 2,000 คะแนน กับค่าประสบการณ์อีก 2,000 หน่วย!

นี่มันยิ่งกว่าถูกหวยรางวัลที่หนึ่งซะอีก!

เจียงฉวนพยายามเก็บอาการเนื้อเต้นสุดขีดเอาไว้ ปั้นหน้าขรึมให้ดูเป็นปกติที่สุด

เขาเหลือบมองหวังเต๋อฟาที่ยังคงนั่งอ้าปากค้างอุทานไม่หยุด ก่อนจะเอ่ยขึ้น

"ไอ้อ้วน ดูท่าวันนี้พวกเราจะดวงสมพงษ์กับปลาเฉายักษ์จริงๆ ว่ะ"

หวังเต๋อฟาลูบไล้ไปตามเกล็ดอันแข็งแกร่งของปลาเฉายักษ์ พลางพึมพำด้วยความตื่นตะลึง

"อาเจียง ดวงของนายนี่มันสุดยอดเกินบรรยายจริงๆ ว่ะ! ขนาดคันเบ็ดหักไปแล้ว ยังอุตส่าห์เอาเบ็ดเปล่าๆ ไปเกี่ยวมันขึ้นมาได้อีก ขืนเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ใครฟัง มีหวังโดนหาว่าขี้โม้ชัวร์!"

ทั้งสองคนไม่รู้ตัวเลยสักนิด ว่าโดรนบนท้องฟ้าได้บันทึกภาพเหตุการณ์ปาฏิหาริย์ทั้งหมดนี้เอาไว้และถ่ายทอดสดออกไปแล้ว

ผู้ชมในไลฟ์สด 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' ต่างก็ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก

[โอ้โห! โคตรพ่อโคตรแม่สุดยอด! คันเบ็ดหักไปแล้วแท้ๆ พี่แกยังอุตส่าห์เอาคันเบ็ดใหม่เหวี่ยงไปเกี่ยวปลาที่ลอยหัวอยู่ขึ้นมาได้อีกเรอะ?!]

[ดวงพี่แกจะดีเกินไปแล้วปะเนี่ย? ปลาที่หลุดไปดันว่ายไปชนหินจนสลบเหมือดลอยขึ้นมาให้จับง่ายๆ ซะงั้น!]

[แม่น้ำชิงหลงเมืองหนานเฉิงใช่ไหม? จองตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เจอกัน!]

[เมนต์บนที่บอกจะไปน่ะ รอฉันด้วย! เราไปตั้งตี้ล่าปลายักษ์ด้วยกันเลย!]

[ปลาตัวนี้ไซส์ต้องมีสามสิบสี่สิบชั่งแหงๆ! โคตรเว่อร์วังอลังการ!]

[พ่อหนุ่มคนนี้ไม่หล่ออย่างเดียวนะ แต่ฝีมือตกปลาคือระดับเทพมาก โดนตกแล้วค่ะ โดนตกเข้าอย่างจังเลย~]

ยอดผู้ชมในไลฟ์สดทุบสถิติใหม่สูงสุดอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้ยอดวิวออนไลน์พุ่งทะลุ 20,000 คนเข้าไปแล้ว ซึ่งมันมากกว่าสถิติเดิมที่เพจสื่อออฟฟิเชียลของเมืองหนานเฉิงเคยทำไว้ถึง 10 เท่า!

บรรดาโปรดิวเซอร์และทีมงานที่มอนิเตอร์อยู่เบื้องหลังต่างก็ยิ้มแก้มปริด้วยความปลาบปลื้ม

พวกเขารีบส่งซิกสั่งให้พิธีกรและคนบังคับโดรนปักหลักถ่ายทำ 'สองหนุ่มคู่หูดวงเฮง' ต่อไปอีกสักพัก

เจียงฉวนกับหวังเต๋อฟาช่วยกันหามปลาเฉายักษ์ขึ้นมาจากริมตลิ่ง

หวังเต๋อฟารีบวิ่งไปรื้อค้นกล่องอุปกรณ์ตกปลาของตัวเอง แล้วหยิบกริปเปอร์คีบปากปลาที่มีเครื่องชั่งดิจิทัลในตัวออกมา

เขาใช้กริปเปอร์หนีบเข้าที่ปากปลาแล้วออกแรงยกขึ้น เมื่อเห็นตัวเลขดิจิทัลที่โชว์หราอยู่บนหน้าปัด หวังเต๋อฟาก็ร้องอุทานเสียงหลง

"โอ้โห อาเจียง! 15.8 กิโลกรัม! 31 ชั่ง 6 ขีด! ไอ้ตัวนี้แม่งใหญ่กว่าปลาไซส์สถิติที่ฉันเคยตกได้เมื่อก่อนตั้งเยอะเลยว่ะ!"

เจียงฉวนยิ้มรับ แต่ในหัวของเขากำลังดีดลูกคิดรางแก้วคำนวณรายได้อย่างรวดเร็ว

'ถ้าเอาไอ้ยักษ์ตัวนี้ไปขายต่อ น่าจะได้ราคาสักสี่ห้าร้อยหยวนตามราคาตลาด'

'เมื่อเอามารวมกับเงินรางวัลจากระบบอีก 1,580 หยวน ก็ฟันรายได้ไปเหนาะๆ สองพันหยวนเลยนะเนี่ย!'

'บวกรวมกับเงินค่าปลาเมื่อเช้าอีก 580 หยวน แถมช่วงบ่ายก็ยังมีเวลาเหลือเฟือให้ตกต่ออีก'

'วันนี้กวาดรายได้ทะลุสามพันหยวนไม่ใช่เรื่องยากเลย!'

'แถมยังไม่นับรวมคะแนนสะสมกับค่าประสบการณ์ก้อนโตที่ได้มาอีกนะ'

"ไอ้ปลาเฉาตัวนี้มันมีแผลด้วยว่ะ ฉันว่าฉันโทรเรียกไอ้หลิวจื่อให้รีบมารับซื้อไปด่วนๆ เลยดีกว่า!"

หวังเต๋อฟาล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

เจียงฉวนพยักหน้าเห็นด้วย ขืนเอาปลาไซส์ยักษ์ขนาดนี้กลับไปกินเองที่บ้านก็คงไม่ไหว ครอบครัวเขาก็มีกันอยู่แค่สามคนพ่อแม่ลูก

กว่าจะกินปลาเนื้อสามสิบชั่งหมดต้องใช้เวลาตั้งกี่วัน? จะให้กินเมนูปลาซ้ำซากทุกวันก็คงเลี่ยนแย่ สู้เอาไปขายเปลี่ยนเป็นเงินสดมาจุนเจือครอบครัวน่าจะคุ้มกว่าเยอะ

[จบตอน]