ตอนที่ 13 คันเบ็ดหักสองคันติด

ตอนที่ 13 คันเบ็ดหักสองคันติด

ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สดถึงกับแตกตื่นเมื่อได้เห็นเหตุการณ์สุดระทึก

[โอ้โห! คันเบ็ดหักกระจุยเลยเว้ยเฮ้ย!]

[ปลาตัวใหญ่แค่ไหนวะเนี่ย? ถึงกับงัดจนคันเบ็ดหักได้เลย!]

[ขอไว้อาลัยให้พี่อ้วนสักสามวินาทีนะพี่นะ]

[ไม่เป็นไรหรอกพี่ ปลามันหลุดไปแล้วก็ปล่อยมันไปเถอะ]

[โถ่ พี่อ้วนผู้น่าสงสาร]

[ฮ่าๆ เอาจริงๆ มันก็ไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายอะไรหรอก ก็แค่ปลาหลุดตัวเดียว นักตกปลาคนไหนบ้างไม่เคยทำปลาใหญ่หลุด? ผมยังจำได้แม่นเลยว่า วันที่ 18 ตุลาคม ปี 2018 เวลา 06:35 น. ผมอัดปลาซ่ง[1]ไซส์ประมาณ 60-70 ชั่งจนสวิงขาด แล้วมันก็ว่ายหนีไปต่อหน้าต่อตา พอปลาหลุดก็คือหลุด เรื่องแบบนี้มันฝืนชะตาฟ้าลิขิตไม่ได้หรอก ผ่านมา 2,506 วันแล้ว ผมปล่อยวางได้แล้ว ไม่ได้เก็บมาใส่ใจอีกเลยจริงๆ นะ] [เมนต์บนนี่ 666[2] เลยว่ะ!] [ฮ่าๆๆ! ปากบอกไม่ใส่ใจ แต่จำแม่นยันเวลาเลยนะพี่!]

ทางฝั่งของหวังเต๋อฟา เขาได้แต่ยืนจ้องมองซากคันเบ็ดที่หักเป็นท่อนๆ ในมือด้วยสายตาว่างเปล่า ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนเสียดาย

"แม่งเอ๊ย! คันเบ็ดใหม่เอี่ยมที่เพิ่งซื้อมาแท้ๆ..."

เจียงฉวนเองก็ยืนอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบเข้าไปตบบ่าปลอบใจเพื่อน

"ไม่เป็นไรเว้ยๆ คนไม่เป็นไรก็ดีแล้ว ปลายังมีอีกเยอะแยะ สงสัยตัวเมื่อกี้มันจะไซส์ใหญ่เกินไป คันเบ็ดนายเลยทนรับน้ำหนักไม่ไหวน่ะ..."

แต่ดูเหมือนคำปลอบใจจะยิ่งไปสะกิดต่อมโมโห พอได้ยินแบบนั้น ไอ้อ้วนหวังก็ยิ่งหัวเสียหนักกว่าเดิม เขายกมือขึ้นตบหน้าขาตัวเองฉาดใหญ่

"ไอ้แอปพินตั๋วตั๋ว[3]แม่งหลอกลวงผู้บริโภคชัดๆ! ตอนโฆษณาดันบอกว่างัดปลาไซส์ 100 ชั่งได้สบายๆ เอาเข้าจริงงัดปลาแค่ 20-30 ชั่งคันก็หักซะแล้ว! คอยดูนะ ฉันจะไม่ซื้อของก๊อปเกรดเอจากแอปนี้อีกแล้ว!"

เจียงฉวนได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา เขาล้วงบุหรี่ขึ้นมาจุดส่งให้เพื่อนอ้วนหนึ่งมวน แล้วตบบ่าปลอบใจอีกครั้ง

"เอาน่า เรื่องขี้ผงแค่นี้เอง ไว้คราวหน้าค่อยเปลี่ยนไปใช้คันเบ็ดดีๆ ยี่ห้อดังๆ แล้วค่อยกลับมาแก้มือใหม่ก็ยังไม่สายเว้ย!"

"โธ่ อาเจียง! น่าเจ็บใจชิบเป๋งเลยว่ะ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยนะที่ฉันตกได้ปลาไซส์ยักษ์ขนาดนี้น่ะ!"

ไอ้อ้วนหวังทิ้งตัวลงนั่งบนกล่องอุปกรณ์ตกปลา พ่นควันบุหรี่ออกมายืดยาวด้วยท่าทางห่อเหี่ยวสุดๆ

"ตกลงว่าวันนี้แกจะเลิกตกแล้วใช่ปะ?"

เจียงฉวนเอ่ยถามเมื่อเห็นสภาพหมดอาลัยตายอยากของเพื่อนรัก

"เลิกบ้าอะไรล่ะ! ทำไมจะไม่ตกล่ะวะ? ฉันต้องตกต่อสิ!"

หลังจากสูบบุหรี่หมดไปครึ่งมวน ไฟนักสู้ในตัวหวังเต๋อฟาก็ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

"อ้าว แล้วแกจะตกยังไงวะ ในเมื่อคันเบ็ดแกพังไปแล้วเนี่ย?"

"ก็แค่คันเบ็ดหักปะวะ เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ! เดี๋ยวฉันโทรสั่งให้ไอ้หลิวจื่อมันเอาคันเบ็ดมาส่งให้ที่นี่เดี๋ยวนี้แหละ!"

พูดจบ หวังเต๋อฟาก็ล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาลูกพี่ลูกน้องทันที

"เออ วิธีนี้ก็เข้าท่าดีแฮะ เส้นสายญาติแกนี่มันกว้างขวางจริงๆ..."

เจียงฉวนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชม

ยี่สิบนาทีต่อมา หวงเหมาก็ขับรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ามาถึงจุดที่พวกเขากำลังตกปลากันอยู่

เขาสะพายซองใส่คันเบ็ดไว้ที่หลัง เดินดุ่มๆ เข้ามาหา พอใกล้จะถึงตัวเสียงของเขาก็ดังลอยมาก่อนเลย

"พี่ชาย! เกิดเรื่องอะไรขึ้นวะพี่? ทำไมคันเบ็ดถึงหักได้เนี่ย? หรือว่าโดนของใหญ่เข้าให้แล้ว?"

หวังเต๋อฟาทำหน้ามุ่ย ชี้นิ้วไปทางแม่น้ำ

"อย่าให้พูดเลยว่ะ โดนปลาเฉายักษ์ไซส์หลายสิบชั่งลาก คันเบ็ดกิ๊กก๊อกของฉันงัดได้แค่สองทีก็หักกระจุยเป็นสามท่อนเลย แกช่วยหาคันเบ็ดที่มันอึดๆ ทนๆ มาให้ฉันสักคันดิ๊"

"งั้นพี่โชคดีแล้วล่ะ ผมเพิ่งได้คันเบ็ดมือสองสภาพนางฟ้ามาคันหนึ่ง ใหม่กริ๊บเหมือนเพิ่งแกะกล่องเลย"

"นี่เลยพี่! เทียนหยวน ไจแอนต์เวฟ เจนสอง! ความยาว 6.3 เมตร เวท 28 แอ็กชัน 8H[4] แข็งโป๊กงัดกระจาย ปราบพยศปลาไซส์ยักษ์มานักต่อนักแล้ว!"

"อย่าว่าแต่ปลาไซส์ 20-30 ชั่งเลยพี่ คันนี้งัดปลาเฉายักษ์ไซส์ 50-60 ชั่งก็ยังไหวสบายๆ!"

หวังเต๋อฟารับคันเบ็ดมาลองเหวี่ยงดูน้ำหนัก พอสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งทนทาน เขาก็ฉีกยิ้มกว้างด้วยความถูกใจทันที

"เออ คันนี้แหละถูกใจใช่เลย! ว่าแต่แกจะคิดราคาเท่าไหร่วะ?"

"โธ่พี่ เรามันพี่น้องกันทั้งนั้น! ผมไม่ฟันกำไรพี่หรอก เอาไปแค่ราคาต้นทุน 580 หยวนก็พอ!"

หวงเหมาเสนอราคามาแบบเน็ตๆ

"นี่แกกะจะปล้นฉันหรือไงวะ? คันเบ็ดรุ่นนี้มือหนึ่งมันก็ราคาแค่ 600-700 หยวนเองไม่ใช่เรอะ?"

ในเมื่อหวังเต๋อฟาเป็นคนชอบตกปลา เขาย่อมต้องศึกษาข้อมูลและพอจะรู้ราคาค่างวดของอุปกรณ์ตกปลายี่ห้อดังๆ พวกนี้อยู่บ้าง

"ถึงสภาพมันจะดูใหม่กริ๊บแค่ไหน แต่มันก็คือของมือสองอยู่วันยังค่ำแหละว้า เลิกเล่นลิ้นได้แล้ว 480 หยวน ขาดตัว แกจะขายไม่ขาย?"

หวงเหมาทำท่าทางอึกอักลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำหน้าเศร้าสลดราวกับขาดทุนย่อยยับ

"เออๆ ตกลง! เห็นแก่ความเป็นญาติพี่น้องกันหรอกนะ! คันนี้ผมยอมหั่นเนื้อตัวเองขายให้พี่ขาดทุนป่นปี้เลยเอ้า!"

"พอๆ เลิกแสดงละครได้แล้วเว้ย ขาย 480 แกก็ยังได้กำไรเหนาะๆ อยู่ดีนั่นแหละ! นี่แกกะจะหลอกฟันกำไรจากญาติพี่น้องตัวเองเลยเรอะ? ไปให้พ้นเลยไป! อย่าคิดว่าฉันเป็นมือใหม่ไม่รู้ประสีประสาเชียวนะเว้ย!"

สรุปว่าเงิน 320 หยวนที่ไอ้อ้วนหวังเพิ่งจะได้มาจากการขายปลาเมื่อเช้า ยังไม่ทันจะเอาไปนอนกอดให้อุ่นใจ ก็ต้องปลิวหายไปกับการซื้อคันเบ็ดใหม่ถึง 160 หยวนซะแล้ว

หวงเหมาฉีกยิ้มกว้างรับเงินไปอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเดินผิวปากจากไป

ส่วนไอ้อ้วนหวังก็จ่ายเงินไปอย่างเต็มอกเต็มใจ แถมยังรีบร้อนแกะกล่องคันเบ็ดใหม่ออกมาเชยชมราวกับเด็กได้ของเล่นใหม่

เจียงฉวนที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ ก็อดไม่ได้ที่จะระเบิดหัวเราะออกมา

"ไอ้อ้วน! แกนี่มันเปย์หนักจริงๆ นะเว้ย! ดูท่าแกจะประกาศศึกสายเลือดกับไอ้ปลาเฉาตัวนั้นซะแล้วสิเนี่ย!?"

"แน่นอนสิวะ! ลูกผู้ชายฆ่าได้หยามไม่ได้ ความแค้นนี้ต้องชำระ!"

หวังเต๋อฟากัดฟันกรอด สองมือก็ง่วนอยู่กับการผูกสายเอ็นเข้ากับคันเบ็ดและตั้งทุ่นใหม่อย่างขะมักเขม้น

"ถ้าวันนี้ฉันจับโคตรเหง้าศักราชของมันขึ้นมาไม่ได้ ฉันจะยอมเขียนแซ่ 'หวัง' ของฉันกลับหัวให้ดูเลยเอ้า!"

ไฟนักสู้ของหวังเต๋อฟาพลอยทำให้เจียงฉวนฮึกเหิมตามไปด้วย เขากลับไปประจำที่หมายเดิม ปั้นเหยื่อก้อนใหม่เกี่ยวเบ็ด แล้วตวัดสายส่งเหยื่อลงน้ำไปอีกครั้ง

หลังจากที่ไอ้อ้วนหวังสร้างความวุ่นวายโวยวายไปเมื่อครู่ ผิวน้ำบริเวณนั้นก็กลับมาสงบนิ่งอีกครั้ง

ทว่าอานุภาพของหัวเชื้ออ่อยปลาระดับกลางจากระบบนั้นร้ายกาจเกินต้านทาน ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที ทุ่นเบ็ดฝั่งเจียงฉวนก็มีอาการขยับอีกครั้ง

ทุ่นลอยขยับถอนขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ มุดหายลงไปใต้น้ำอย่างช้าๆ

'มาแล้วเว้ย!'

เจียงฉวนร้องอุทานในใจ สะบัดข้อมือตวัดคันเบ็ดเพื่อเซตฮุกอย่างรวดเร็ว!

แรงกระชากอันมหาศาลที่ส่งผ่านคันเบ็ดมา ดุดันและรุนแรงไม่แพ้ปลาเฉายักษ์ที่ไอ้อ้วนหวังเพิ่งทำหลุดไปเมื่อครู่นี้เลย

'ของใหญ่อีกแล้วเว้ย!'

เจียงฉวนกลั้นหายใจ รวบรวมสมาธิเพื่อตั้งรับและควบคุมปลาอย่างระมัดระวัง

ดูเหมือนปลาตัวนี้จะฉลาดหลักแหลมกว่าตัวเมื่อกี้ มันไม่ได้พุ่งทะยานหนีอย่างบ้าคลั่ง แต่มันกลับกบดานแหวกว่ายอยู่แต่บริเวณหน้าดิน พยายามจะใช้เศษซากอุปสรรคใต้น้ำเป็นเกราะกำบังเพื่อสะบัดให้หลุดจากตัวเบ็ด

"อาเจียง! เป็นไงบ้างวะ?"

ไอ้อ้วนหวังที่ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง รีบชะโงกหน้าเข้ามาดูเหตุการณ์ด้วยความตื่นเต้น

"ฉันว่าอาการแบบนี้ปลาเฉาชัวร์ แต่มันดูจะฉลาดแกมโกงกว่าตัวของแกนิดหน่อยว่ะ เพราะมันเอาแต่มุดกบดานอยู่ก้นแม่น้ำ แถมเรี่ยวแรงก็มหาศาลเอาเรื่องเลยด้วย"

เจียงฉวนเพ่งสมาธิจดจ่ออยู่กับการเย่อปลา สัมผัสได้ถึงพละกำลังอันเหลือล้นที่ฉุดรั้งอยู่ใต้น้ำ

ทั้งเจียงฉวนและไอ้อ้วนหวังต่างก็กำลังโฟกัสอยู่กับการต่อสู้ตรงหน้า จนไม่ทันสังเกตเลยว่าโดรนไลฟ์สดกำลังจับภาพเหตุการณ์ทั้งหมดเอาไว้

ผู้ชมที่กำลังดูไลฟ์สดอยู่ทางบ้าน ต่างก็ลุ้นระทึกไปกับเหตุการณ์ตรงหน้า ยิ่งกว่าสองคนในจอซะอีก

จากไลฟ์สดที่ตอนแรกมีคนดูแค่หลักร้อยต้นๆ พอมีเหตุการณ์ระทึกขวัญแบบนี้เกิดขึ้น ยอดคนดูก็พุ่งพรวดขึ้นอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้มียอดผู้ชมออนไลน์ทะลุห้าพันคนเข้าไปแล้ว

[โอ้โห! พ่อหนุ่มรูปหล่อคนนี้ก็งัดของใหญ่ขึ้นมาได้เหมือนกันเว้ย!] [ช่วงนี้แม่น้ำชิงหลงปลากำลังกินเบ็ดดีหรือไงวะ?]

[ฉันว่าดูจากทรงแล้ว ตัวนี้น่าจะใหญ่กว่าตัวของพี่อ้วนเมื่อกี้อีกนะเนี่ย!]

[คุณพิธีกรคะ! ช่วยบังคับโดรนเข้าไปถ่ายใกล้ๆ หน่อยสิคะ! พวกเราอยากเห็นชัดๆ อ่ะ!]

[ใช่ๆๆ มองไกลๆ ยังเห็นว่าหล่อออร่าพุ่งขนาดนี้ ขอซูมเข้าไปดูหน้าชัดๆ หน่อยเถอะค่ะ พลีสสส!]

พิธีกรสาวเองก็ตกใจกับกระแสตอบรับที่ล้นหลามขนาดนี้เหมือนกัน คอนเซปต์รายการของพวกเขาคือการพาชมทัศนียภาพรอบเมืองหนานเฉิง ไม่ใช่มาปักหลักไลฟ์สดอยู่แค่จุดเดียวนะ?

แล้ววิวที่อื่นล่ะ? จะไม่ถ่ายให้ดูแล้วเหรอ?

เธอเริ่มทำตัวไม่ถูก จึงหันไปส่งสายตาเป็นคำถามให้โปรดิวเซอร์รายการที่ยืนอยู่หลังกล้อง

ทีมโปรดิวเซอร์รายการเองก็เป็นคนมีหัวการค้าและผ่านประสบการณ์ไลฟ์สดมาอย่างโชกโชน ปกติเวลาพวกเขาไลฟ์สดพาชมวิวทิวทัศน์ ยอดคนดูก็แทบจะไม่มีด้วยซ้ำ

แต่วันนี้แค่บังเอิญบินโดรนมาเจอคนตกปลาที่แม่น้ำชิงหลง ยอดคนดูกลับพุ่งกระฉูดทะลุเพดานซะงั้น!

ถ้าไม่รีบคว้าโอกาสทองนี้ไว้ก็โง่เต็มทีแล้ว โปรดิวเซอร์จึงรีบพยักหน้าให้สัญญาณไฟเขียวทันที

คนบังคับโดรนมือโปรเมื่อได้รับคำสั่ง ก็ค่อยๆ บังคับโดรนให้ลดระดับความสูงลงอย่างนิ่มนวล เพื่อไม่ให้เสียงใบพัดรบกวนสมาธินักตกปลา พร้อมกับบินโฉบเข้าไปซูมภาพใกล้ๆ

'ในเมื่อชาวเน็ตเรียกร้องมาขนาดนี้ ทางรายการก็จัดให้ตามคำขอเลยค่ะ! นักตกปลาอีกท่านก็งัดปลายักษ์ขึ้นมาได้เหมือนกัน มาร่วมลุ้นไปพร้อมๆ กันนะคะ ว่าศึกชักเย่อระหว่างคนกับปลาครั้งนี้ ใครจะเป็นผู้ชนะ! ห้ามกะพริบตาเด็ดขาดเลยนะคะ!'

ตัดภาพมาทางฝั่งเจียงฉวน

ปลายักษ์ใต้น้ำเริ่มแผลงฤทธิ์เป็นระลอกแรก มันพุ่งทะยานมุดลงสู่ผิวน้ำเบื้องลึก สายเอ็นตึงเปรี๊ยะแหวกน้ำจนเกิดเสียง 'วี๊ดดด' บาดหูชวนหวาดเสียว

แต่คันชิงหลิวที่เจียงฉวนใช้นั้นยาวแค่ 4.5 เมตร แถมสายเอ็นก็ยาวเท่ากันพอดี การจะใช้คันสั้นๆ แบบนี้งัดปลาไซส์ยักษ์ ถือเป็นงานที่เหนื่อยหอบและรีดเร้นพละกำลังสุดๆ

เขารีบเอนลำตัวไปด้านหลัง กดปลายคันเบ็ดให้ต่ำลงเล็กน้อย อาศัยความยืดหยุ่นของคันเบ็ดเป็นตัวช่วยซับแรงกระชาก และค่อยๆ ผ่อนแรงต้านทานของปลาให้ลดน้อยลงอย่างมีชั้นเชิง

เมื่อเห็นว่าปลาเริ่มหมดแรง เจียงฉวนก็ค่อยๆ ก้าวถอยหลังเพื่อรั้งสายเข้ามาทีละนิด

"สวยงามมากเว้ย!" ไอ้อ้วนหวังที่ยืนลุ้นอยู่ข้างๆ อดไม่ได้ที่จะตะโกนเชียร์ "อาเจียง ฝีมือแกนี่มันระดับเทพจริงๆ ว่ะ!"

หลังจากเย่อกันไปเย่อกันมาอยู่หลายยก เวลาล่วงเลยไปกว่าสิบนาที

ปลายักษ์ใต้น้ำก็เริ่มออกอาการหมดแรง และถูกเจียงฉวนรั้งสายลากขึ้นมาใกล้ผิวน้ำอย่างช้าๆ

เงาสีเทาอมฟ้าขนาดมหึมาปรากฏให้เห็นรำไรอยู่ใต้ผิวน้ำ

นี่มันปลาเฉายักษ์ชัดๆ!

ไอ้อ้วนหวังยืนถือสวิงเตรียมพร้อมสแตนด์บายอยู่แล้ว

เจียงฉวนไม่กล้าประมาท เขาค่อยๆ บังคับทิศทางของปลาอย่างระมัดระวังที่สุด เพื่อป้องกันไม่ให้มันตกใจตื่นและออกแรงสะบัดหนีไปได้อีก

หลังจากประคองกันไปประคองกันมาอยู่อีกห้าหกนาที ในที่สุดปลายักษ์ก็ยอมหงายท้องสีขาวโพลนลอยเท้งเต้งอยู่บนผิวน้ำอย่างหมดสภาพ

ไอ้อ้วนหวังเห็นจังหวะทอง ก็รีบจุ่มสวิงลงน้ำ เตรียมจะช้อนปลาขึ้นมา

แต่ใครจะไปคาดคิด! ว่าปลาตัวนั้นมันจะแกล้งยอมแพ้ตบตา พอเห็นว่าทั้งสองคนเริ่มชะล่าใจ มันก็รวบรวมกำลังเฮือกสุดท้ายพลิกตัวสะบัดหาง แล้วดำดิ่งมุดลงสู่ก้นแม่น้ำอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ

"เฮ้ย! ชิบหายแล้ว!"

เจียงฉวนตกใจสุดขีด รีบออกแรงกำด้ามคันเบ็ดไว้แน่น!

เป๊าะ!

เจียงฉวนถึงกับอึ้งกิมกี่ ไอ้อ้วนหวังก็ยืนตาค้างอ้าปากหวอ!

แม้กระทั่งชาวเน็ตที่กำลังลุ้นระทึกอยู่หน้าจอไลฟ์สดก็ยังช็อกจนลืมหายใจ!

[1] ปลาซ่ง (Bighead carp) : ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน มีหัวขนาดใหญ่ ลำตัวแบนข้าง อาศัยอยู่บริเวณผิวน้ำและกลางน้ำ นิยมนำมาทำอาหาร [2] 666 : แสลงอินเทอร์เน็ตของจีน หมายถึง ยอดเยี่ยม, เจ๋งมาก, สุดยอด [3] พินตั๋วตั๋ว (Pinduoduo) : แพลตฟอร์มอีคอมเมิร์ซของจีนที่มีชื่อเสียงเรื่องสินค้าราคาถูก [4] แอ็กชัน 8H : ความแข็งของคันเบ็ด (H ย่อมาจาก Hard) 8H ถือเป็นคันเบ็ดที่แข็งมาก เหมาะสำหรับตกปลาขนาดใหญ่

[จบตอน]