ตอนที่ 15 ไอ้อ้วนหวังโดนถ่ายช็อตเด็ดตอนปล่อยเบา

ตอนที่ 15 ไอ้อ้วนหวังโดนถ่ายช็อตเด็ดตอนปล่อยเบา

"ไอ้หลิวจื่อ! รีบมานี่ด่วนเลยเว้ย!"

ทันทีที่อีกฝ่ายกดรับสาย ไอ้อ้วนหวังก็ตะโกนกรอกหูด้วยเสียงแหลมปรี๊ด

"พี่ชาย... มีเรื่องอะไรกันอีกล่ะเนี่ย?"

"รีบบิดรถมาเดี๋ยวนี้เลยโว้ย ฉันตกปลาเฉายักษ์ไซส์ 30 ชั่งได้ตัวนึง!"

"โอ้โห! เดี๋ยวกระผมรีบซิ่งไปเดี๋ยวนี้แหละครับลูกพี่!!!"

หวงเหมาที่กำลังนั่งจีบสาวสวยเอวบางร่างน้อยอยู่ในร้านชานม ถึงกับทิ้งสาวเจ้าหน้าตาเฉย คว้ากุญแจรถบนโต๊ะแล้ววิ่งพรวดพราดออกไปทันที

หลังจากวางสาย ไอ้อ้วนหวังก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เดินผิวปากอย่างเบิกบานใจ รู้สึกโล่งอกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก

"อาเจียง เดี๋ยวไอ้หลิวจื่อมันกำลังมาว่ะ ฉันขอตัวไปทำธุระส่วนตัวแป๊บนึงนะเว้ย"

พูดจบเขาก็เดินห่างออกไปแค่สองสามก้าว หันหลังให้แม่น้ำ รูดซิปกางเกงลง แล้วตั้งท่าจะทำธุระส่วนตัว

สายตาของเจียงฉวนบังเอิญเหลือบไปเห็นโดรนตัวหนึ่งกำลังบินร่อนอยู่กลางอากาศแต่ไกล เขาขมวดคิ้วมุ่นทันที

"ไอ้อ้วนหวัง แก..."

เขากำลังจะเอ่ยปากเตือนเพื่อนว่าอย่าเพิ่งฉี่ตรงนั้น

แต่พอหันไปมอง ไอ้อ้วนหวังก็ควัก 'น้องชาย' ออกมาเตรียมพร้อมซะแล้ว แถมยังปล่อยน้ำพุ่งพรวดเป็นสายยางฉีดน้ำดับเพลิงเลยทีเดียว

เจียงฉวนสัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์แปลกๆ เขาสลับสายตามองโดรนบนท้องฟ้า สลับกับไอ้อ้วนหวังที่กำลังทำหน้าฟิน

'โชคดีที่ไอ้อ้วนมันหันหลังให้แม่น้ำตอนฉี่ ภาพคงไม่หลุดออกไปหรอกมั้ง?' เจียงฉวนคิดในใจ พยายามกลั้นขำเอาไว้สุดฤทธิ์ ก่อนที่ไอ้อ้วนหวังจะทำธุระเสร็จ เขาก็รีบเอ่ยเตือน

"ไอ้อ้วนหวังแกลองเงยหน้าขึ้นไปดูบนฟ้าสิวะ โดรนนั่นมันบินมาทางเราหรือเปล่าวะนั่น?"

หวังเต๋อฟาหันขวับกลับมาด้วยสีหน้างุนงง มองตามทิศทางที่เจียงฉวนชี้ แล้วก็สังเกตเห็นโดรนตัวนั้นเช่นกัน

"เออว่ะ ดูเหมือนจะบินมาทางนี้จริงๆ ด้วย? หรือว่าจะมีคนแอบถ่ายคลิปเราอยู่วะ?"

ทั้งสองคนสบตากันด้วยความสับสนงุนงง แต่พอหวังเต๋อฟาเห็นใบหน้าที่กำลังกลั้นขำจนตัวสั่นของเจียงฉวน เขาก็บรรลุสัจธรรมในบัดดล

"เชี่ยยยย!"

"ฮ่าๆๆๆ!!!" ในที่สุดเจียงฉวนก็กลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่ ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นอย่างหมดมาด

ใบหน้าของหวังเต๋อฟาซีดเผือดลงทันตาเห็น เขารีบรูดซิปดึงกางเกงขึ้นอย่างลนลาน ปากก็พูดตะกุกตะกักขณะแหงนมองโดรนบนฟ้า

"อา... อาเจียง! มะ... มันคงไม่ได้... ถ่ายติด 'น้องชาย' ฉันใช่มั้ยวะ?!"

"แล้วไงล่ะวะ? หรือว่าแกไม่มั่นใจในขนาดของตัวเอง?"

"บ้าเรอะ! ผู้ชายอกสามศอกขนาด 18 นิ้วอย่างฉันมีอะไรให้ต้องไม่มั่นใจวะ?!"

เจียงฉวนพยายามกลั้นเสียงหัวเราะ เอื้อมมือไปตบบ่าเพื่อนอ้วนเบาๆ

"ไม่ต้องห่วงน่า โชคดีที่ตอนฉี่แกหันหลังให้แม่น้ำ เต็มที่มันก็คงถ่ายติดแค่แผ่นหลังกว้างๆ กับตูดบานๆ ของแกเท่านั้นแหละว้า"

"จริงอ่ะ? ไม่หลุดแน่นะเว้ย?!" หวังเต๋อฟายังคงมีท่าทีกังวลใจอยู่ไม่น้อย "ดีแล้วที่มันถ่ายไม่ติด ฉันยิ่งเป็นคนรักนวลสงวนตัวอยู่ด้วย"

ในระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นเอง

ราวกับโดรนตัวนั้นรับรู้ถึงความสงสัยของพวกเขา มันจงใจบินโฉบลดระดับความสูงลงมา แล้วบินวนเวียนอยู่เหนือหัวพวกเขาถึงสองรอบเต็มๆ

ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สดก็ระเบิดความฮาแตกกระจายเต็มหน้าจอไปเรียบร้อยแล้ว

[โอ๊ยยย ฮ่าๆๆๆ!]

[พี่อ้วนผู้รักนวลสงวนตัว กำลังเปิดโชว์ไลฟ์สดฉี่โชว์ชาวโลกซะแล้ว!]

[ดูจากหุ่นแล้ว 'น้องชาย' พี่อ้วนคงจะไซส์มินิมอลน่าดู ปกติคนอ้วนๆ มักจะซ่อนรูปนี่นา ฮ่าๆๆ]

[พี่ชายสุดหล่อของฉันยังคงรักษาความสงบเยือกเย็นไว้ได้ ไม่ยอมทำธุระส่วนตัวเรี่ยราดประจานตัวเอง ฉันปลื้มผู้ชายแบบนี้ที่สุดเลยค่า~]

[สำนักงานสิ่งแวดล้อมเมืองหนานเฉิงขอความร่วมมือ: โปรดรักษามารยาทในการตกปลา และช่วยกันดูแลรักษาความสะอาดของแม่น้ำด้วยนะคะ~]

[พี่อ้วน: ขอบคุณที่เตือนความจำนะเว้ย! ฉันเกือบจะฉี่รดแม่น้ำไปแล้ว!]

พิธีกรสาวนั่งมองคอมเมนต์ที่หลั่งไหลเข้ามาเป็นสายน้ำ พยายามกลั้นขำเอาไว้สุดฤทธิ์

ด้วยความเป็นมืออาชีพ เธอจึงสามารถกู้สถานการณ์กลับมาได้อย่างรวดเร็ว

"ดูเหมือนว่านักตกปลาของเราจะกำลังดื่มด่ำกับธรรมชาติอย่างเต็มที่เลยนะคะเนี่ย~"

"แต่ดิฉันก็อยากจะขอความร่วมมือทุกท่านสักนิดนะคะ ว่าแม่น้ำชิงหลงเป็นแหล่งน้ำสายสำคัญของเมืองหนานเฉิงเรา โปรดช่วยกันรักษาความสะอาด... ไม่อย่างนั้น ถ้าเกิดมีโดรนบินมาแอบถ่ายคลิปแบบนี้เข้า มันคงจะดูไม่งามเท่าไหร่นะคะ~"

ทันทีที่เธอพูดจบ ช่องคอมเมนต์ก็ลุกฮือขึ้นมาอีกระลอก

[คุณพิธีกรไม่เข้าใจฟีลนักตกปลาเหรอคะ? ขนาดพี่อ้วนแกปวดฉี่แทบตาย แกยังยอมหันหลังฉี่บนบก ไม่ยอมฉี่ใส่แม่น้ำเลยนะ แกนี่แหละนักตกปลาหัวใจรักษ์โลกตัวจริงเสียงจริง!]

[คุณพิธีกรอย่ามัวแต่นอกเรื่องสิ! พวกเราอยากดูรีแอ็กชันพี่อ้วนต่ออ่ะ!]

[ใช่ๆ พี่อ้วนแกตลกน่ารักจะตายไป~]

[ว่าแต่... พวกเขายังจะขายปลาเฉายักษ์ตัวเมื่อกี้อยู่มั้ยอ่ะ? ปลาไซส์เบิ้มตกจากแม่น้ำชิงหลงแบบนี้ เนื้อต้องหวานอร่อยกว่าปลาเลี้ยงตามบ่อชัวร์ป้าป]

[คิดเหมือนกันเลย! ฉันอยากขอซื้อปลาเฉายักษ์ตัวนั้นอ่ะ!]

[+1! ปลาเฉาไซส์ยักษ์ขนาดนี้หาโคตรยาก ก้อนหินในหัวปลาเฉาธรรมชาติไซส์นี้มันต้องเม็ดใหญ่เป้งแน่ๆ!]

...ในขณะที่ผู้ชมในไลฟ์สดกำลังพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างเมามัน หวงเหมาก็ขับรถตู้พลังงานไฟฟ้าคู่ใจซิ่งมาถึงที่หมายอย่างรวดเร็วปานพายุหมุน

รถยังไม่ทันจะจอดสนิท เสียงตะโกนโหวกเหวกของเขาก็ดังลอยมาก่อนเลย

"พี่ชาย! กระผมมาแล้วคร้าบ~"

"ไหนวะปลาเฉาไซส์ 30 ชั่งอ่ะ?!"

เมื่อสายตาของเขาปะทะเข้ากับร่างมหึมาของปลาเฉายักษ์ที่ถูกผูกเชือกล่ามไว้ริมตลิ่ง ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างแทบจะถลนออกมานอกเบ้า

"โอ้โห! แม่เจ้าโว้ย! ตัวเบ้อเริ่มเทิ่มเลยว่ะ! เร็วเข้าๆ รีบหามขึ้นรถเร็ว!"

เจียงฉวนยังไม่ทันจะได้ขยับตัว สองพี่น้องคู่หูก็ช่วยกันหามปลายักษ์ขึ้นมาวางแหมะไว้ริมถนนเรียบร้อยแล้ว

หวงเหมาจัดแจงหยิบตาชั่งออกมาชั่งน้ำหนักอย่างรวดเร็ว

"31 ชั่ง 6 ขีด!" เสียงของเขาสั่นพร่าด้วยความตื่นเต้นสุดขีด "พี่ชาย! พี่เจียง! ดวงพวกพี่นี่มันระดับเทพเจ้ามาโปรดชัดๆ! ตกปลาไซส์มอนสเตอร์แบบนี้ขึ้นมาได้เนี่ย!"

ถึงแม้ปลาเฉายักษ์จะถูกกระแทกเข้าที่หัวจนน็อกน้ำไป แต่พอมันได้สติกลับคืนมา เรี่ยวแรงของมันก็ยังคงมีเหลือเฟือ

หวงเหมาเดินวนสำรวจรอบตัวปลาไปมาหลายรอบ มือก็ลูบคลำไปตามเกล็ดปลาอย่างทะนุถนอม ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ

ถ้าเอาไอ้ยักษ์ตัวนี้ไปส่งขายต่อให้พวกร้านอาหารหรูๆ หรือภัตตาคารใหญ่ๆ คงฟันกำไรส่วนต่างได้เหนาะๆ สามถึงห้าร้อยหยวนเลยไม่ใช่เรอะ?

"สภาพสมบูรณ์แบบ ไซส์บิ๊กเบิ้ม แถมยังเป็นปลาธรรมชาติ 100% อีกต่างหาก นี่มันแรร์ไอเทมชัดๆ!"

"พี่ชาย ตกลงปลาตัวนี้พี่ตกได้ หรือว่าพี่เจียงตกได้วะเนี่ย?"

"อาเจียงเป็นคนตกได้โว้ย!"

ถึงแม้หวังเต๋อฟาจะมีส่วนร่วมสำคัญในการช้อนปลาขึ้นมา แต่เขาก็ไม่คิดจะฮุบความดีความชอบไว้เป็นของตัวเองเลยสักนิด

"พี่เจียง! พี่เปิดราคามาเลยครับ!"

เจียงฉวนครุ่นคิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว ราคาตลาดของปลาเฉาป่าทั่วไป น่าจะตกอยู่ที่กิโลกรัมละ 30 หยวน แต่ถ้าเป็นปลาไซส์ยักษ์น้ำหนักทะลุ 30 ชั่งแบบนี้ ราคามันก็ต้องอัปเกรดขึ้นไปอีกสิถูกไหม?

แต่ก่อนที่เจียงฉวนจะทันได้อ้าปากพูด หวังเต๋อฟาก็รีบชิงพูดตัดหน้าขึ้นมาก่อน

"ไอ้หลิวจื่อ! ฉันบอกแกไว้ก่อนเลยนะเว้ย! ปลาเฉายักษ์ตัวนี้น่ะ อาเจียงเพื่อนฉันอุตส่าห์ยอมสละคันเบ็ดหักไปตั้งหนึ่งคัน กว่าจะงัดมันขึ้นมาได้! ราคามันต้องไม่ต่ำกว่านี้เด็ดขาดนะเว้ย!"

พูดจบ หวังเต๋อฟาก็ชูสองนิ้วขึ้นมา ทำสัญลักษณ์สื่อความหมายว่า 'กิโลกรัมละ 40 หยวน'

ทว่าหวงเหมากลับตีความสัญลักษณ์นั้นผิดไปไกลลิบ

"ชั่งละ 200 หยวนเรอะ?! พี่ชาย พี่จะหน้าเลือดเกินไปแล้วมั้ง?! ต่อให้พี่จับผมชำแหละขาย ยังไม่ได้ราคานี้เลยนะเว้ย!"

"200 หยวนบ้าบออะไรของแกวะ?! ฉันหมายถึงกิโลกรัมละ 40 หยวนเว้ย หรือคิดเป็นชั่งก็ 20 หยวนต่อชั่งต่างหากโว้ย!" หวังเต๋อฟาแหวใส่ด้วยความหงุดหงิด

เจียงฉวนอมยิ้มบางๆ ก่อนจะเอ่ยแทรกขึ้นมา "คุณ... เถ้าแก่หวง คุณลองเสนอราคามาก่อนสิครับ ถ้าราคาสมน้ำสมเนื้อ ผมก็ยินดีขายให้"

ทุกครั้งที่ต้องเรียกอีกฝ่ายว่า 'เถ้าแก่' ทั้งที่อีกฝ่ายย้อมผมทองแถมอายุก็น่าจะน้อยกว่าเขา เจียงฉวนก็มักจะรู้สึกตะหงิดๆ ชอบกล

"เถ้าแก่บ้าบออะไรกันครับพี่! ผมก็แค่พ่อค้าคนกลางรับซื้อปลาธรรมดาๆ นี่แหละ พี่เจียงเป็นเพื่อนรักของพี่ชายผม งั้นพี่ก็เรียกผมว่าหลิวจื่อเหมือนพี่อ้วนแกก็ได้ครับ!"

พอได้ยินเจียงฉวนเปิดทางให้ หวงเหมาก็ยกมือขึ้นลูบคาง ทำหน้าครุ่นคิดคำนวณต้นทุนกำไรอยู่ชั่วครู่

"ปลาเฉาไซส์ 30 ชั่งแบบนี้ ของมันหายากจริงๆ แหละครับพี่"

"เอาล่ะ ผมจะไม่กดราคาพี่ให้เสียน้ำใจก็แล้วกัน ผมให้ราคากิโลกรัมละ 50 หยวน หรือคิดเป็นชั่งก็ 25 หยวนต่อชั่ง น้ำหนัก 31.6 ชั่ง คิดเป็นเงินก็ 790 หยวน ผมปัดเศษกลมๆ ให้เป็น 800 หยวนถ้วนเลยเอ้า พี่โอเคมั้ยครับ?"

เดิมทีเจียงฉวนตั้งเป้าไว้แค่สี่ห้าร้อยหยวนเท่านั้น พอหวงเหมาเสนอราคามาตั้ง 800 หยวน เขาก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องปฏิเสธเลย

เขาพยายามข่มความตื่นเต้นดีใจเอาไว้ ปั้นหน้าขรึมพยักหน้ารับอย่างสงบนิ่ง

"ตกลงครับ เอาตามที่คุณว่าเลย"

"พี่เจียงนี่ใจป้ำคุยง่ายจริงๆ ครับ!" หวงเหมาจัดการโอนเงินผ่านแอปวีแชตให้ทันทีอย่างอารมณ์ดี จากนั้นก็ค่อยๆ อุ้มปลาเฉายักษ์ขึ้นรถตู้ไปอย่างทะนุถนอม

ในจังหวะนั้นเอง โดรนที่บินโฉบอยู่บนท้องฟ้าก็ค่อยๆ ลดระดับความสูงลงมาอีกครั้ง และสามารถบันทึกภาพเหตุการณ์ซื้อขายปลากันสดๆ ร้อนๆ เอาไว้ได้อย่างชัดเจน

แถมโดรนตัวนี้ยังมีฟังก์ชันบันทึกเสียงติดตั้งมาด้วย

ช่องคอมเมนต์ในไลฟ์สดก็กลับมาคึกคักเดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

[800 หยวน! ปลาตัวเดียวราคาแรงขนาดนี้เลยเรอะ?!]

[25 หยวนต่อชั่งเนี่ยนะ? โคตรถูกเลยนะเว้ย! ปลาเฉาป่าไซส์ยักษ์แบบนี้ แถวบ้านฉันคนแย่งกันประมูลซื้อกิโลกรัมละ 60 หยวน หรือ 30 หยวนต่อชั่งด้วยซ้ำ]

[ใช่ๆ นี่มันปลาเฉาธรรมชาติ 100% แถมไซส์บิ๊กเบิ้มขนาดนี้ แค่มูลค่าของหินในหัวปลาก็คุ้มเกินราคาแล้ว!]

[พี่อ้วนแกทำเอาฉันขำจนปอดแหก! ต่อราคาปลาไม่เป็นแล้วยังจะทำเป็นเซียนอีก! 20 หยวนต่อชั่งเนี่ยนะ! ฮ่าๆๆ!]

[ดูสิ พี่ชายสุดหล่อของฉันนิ่งสุขุมมาดแมนแฮนด์ซัมมาก แค่มองโหงวเฮ้งก็รู้เลยว่าอนาคตไกลชัวร์ ฉันหลงรักเขาเข้าเต็มเปาแล้วล่ะค่า~]

[เดี๋ยวก่อนนะ หรือว่านี่จะเป็นการจัดฉากของรายการ 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' วะเนี่ย? ตกปลาไซส์ยักษ์ได้สองตัวติดกันก็ว่าเวอร์แล้ว นี่เล่นมีพ่อค้ามารับซื้อปลาถึงที่ภายในเวลาไม่กี่นาทีเนี่ยนะ?! ไวปานวอก!]

เมื่อพิธีกรสาวเห็นคอมเมนต์ที่ตั้งข้อสงสัยว่าเป็นการจัดฉาก เธอก็รีบชี้แจงแก้ต่างทันที

"ขออนุญาตชี้แจงนะคะคุณผู้ชม! ไลฟ์สดของเพจ 'หนานเฉิงเมืองน่าอยู่' วันนี้ ไม่มีการจัดฉากหรือเตรียมสคริปต์มาล่วงหน้าแต่อย่างใดค่ะ! เราแค่มาบินโดรนถ่ายทอดสดทัศนียภาพอันสวยงามของเมืองหนานเฉิงให้ทุกท่านได้รับชมเท่านั้น การที่เราบังเอิญมาเจอและถ่ายทอดสดเหตุการณ์ของนักตกปลาทุกท่านในวันนี้ ถือเป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ เลยค่า~!"

[จบตอน]