บทที่ 513 - ภาชนะรองรับ

บทที่ 513 - ภาชนะรองรับ

ตอนที่นิโคลากลับมาถึงบริเวณทางเข้า

เขาก็พบว่ารอยแตกบริเวณช่องโหว่ของม่านพลังได้พังทลายลงมาเป็นวงกว้างแล้ว

แถมบริเวณอื่นๆ ก็เริ่มมีรอยร้าวและค่อยๆ พังทลายลงมาเช่นกัน

เมื่อเวลาผ่านไป รอยร้าวก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น และขอบเขตการพังทลายก็ขยายวงกว้างออกไปเรื่อยๆ

เศษซากของม่านพลังที่พังทลายเหล่านี้ ค่อยๆ ลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

และสลายหายไปในอากาศในท้ายที่สุด

และในตอนนั้นเอง

บนท้องฟ้าก็ปรากฏฐานรองดอกไม้ขนาดยักษ์โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

ฐานรองดอกไม้นี้ตั้งตระหง่านอยู่ระหว่างฟ้าดินราวกับภูเขาสูงตระหง่าน ขนาดอันมหึมาของมันบดบังท้องฟ้าจนมิด

แถมยังมีลักษณะโปร่งใสอย่างน่าประหลาด ราวกับสร้างขึ้นมาจากคริสตัลใสแจ๋ว

ทำให้สามารถมองทะลุเห็นท้องฟ้าสีครามและก้อนเมฆสีขาวได้อย่างชัดเจน ถึงแม้ตัวดอกไม้จะใหญ่โตมโหฬารก็ตาม

แต่ฐานรองดอกไม้นี้ก็ไม่ได้บดบังแสงแดดจนหมด มันยังคงปล่อยให้แสงแดดส่องทะลุกลีบดอกไม้ลงมาได้

สาดส่องลงมาเป็นเงาแสงระยิบระยับ ให้ความรู้สึกราวกับอยู่ในความฝัน

นิโคลานึกย้อนไปถึงดอกบัวแดงขนาดยักษ์ที่เคยปรากฏตัวขึ้นโจมตีสี่เมืองในอดีตทันที

ทว่าขนาดของฐานรองดอกไม้อันนี้ กลับใหญ่กว่าดอกบัวแดงนั่นตั้งหลายสิบเท่า!

"เพล้ง!"

ชั่วพริบตาเดียว ม่านพลังที่ปกคลุมทวีปน้ำแข็งซึ่งอยู่ด้านหลังนิโคลาก็แตกสลายและพังทลายลงมาทั้งหมด!

พลังปราณอันหนาแน่นจนน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า และกระจายตัวออกไปทั่วทุกมุมโลก!

ในเวลาเดียวกัน

ฐานรองดอกไม้ขนาดยักษ์บนท้องฟ้า ก็เริ่มดูดซับเศษซากของม่านพลัง แล้วค่อยๆ แตกใบและกลีบดอกออกมา

นิโคลาถึงกับช็อกตาตั้ง ยืนตะลึงทำอะไรไม่ถูกอยู่กับที่

เมื่อกลีบดอกไม้ค่อยๆ เติบโตขึ้น นิโคลาก็จำได้ทันทีว่า นี่มันคือดอกผักบุ้ง!

ดอกผักบุ้งมีเพียงกลีบดอกเดียว แต่มีกลีบเลี้ยงห้ากลีบ

และม่านพลังของทวีปน้ำแข็ง ก็ทำให้มันงอกกลีบเลี้ยงออกมาได้เพียงกลีบเดียวเท่านั้น

ทวีปใหม่ทั้งห้า

ม่านพลังทั้งห้า

กลีบเลี้ยงทั้งห้า!!

นิโคลาเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดในทันที นั่นก็หมายความว่า เมื่อม่านพลังของทวีปทั้งห้าแตกสลายลงอย่างสมบูรณ์

ดอกไม้ขนาดยักษ์บนท้องฟ้าดอกนี้ ก็จะก่อตัวเป็นรูปร่างที่สมบูรณ์!

ความตื่นตระหนกยังไม่ทันจางหาย!

ภาพตรงหน้าก็ทำให้เห็นว่า พลังปราณอันหนาแน่นที่พวยพุ่งออกมาจากทวีปน้ำแข็ง ถูกดอกผักบุ้งยักษ์บนท้องฟ้าดูดกลืนเข้าไปจนหมดสิ้น

บนทวีปน้ำแข็ง

หมีขาวที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้า ก็เห็นเหตุการณ์นี้เช่นกัน มันเข้าใจได้ทันทีว่า

เหล่าเทวะศักดิ์สิทธิ์ เริ่มทำการเบิกฟ้าแล้ว!

……

"เฮ้ยๆๆ! นั่นมันบ้าอะไรวะนั่น?!"

"ดอกผักบุ้งงั้นเหรอ?!"

"แล้วรัฐบาลมัวทำอะไรอยู่เนี่ย ทำไมไม่เห็นบอกอะไรพวกเราเลย!!"

"พระเจ้าช่วย โลกนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย ฉันกำลังฝันไปใช่ไหม?!"

ภาพดอกผักบุ้งที่มีกลีบเลี้ยงเพียงกลีบเดียว ปรากฏให้เห็นเด่นชัดอยู่ทั่วทุกมุมโลก

ไม่ว่าจะอยู่แห่งหนตำบลใด หรือซอกหลืบไหนของโลก

เพียงแค่แหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า

ก็จะเห็นดอกผักบุ้งขนาดยักษ์ที่บดบังท้องฟ้าจนมิดดอกนี้!

และคนธรรมดาทั่วโลก ก็ได้เห็นมันด้วยตาตัวเองแล้ว!

ระดับสูงของแต่ละประเทศต่างก็ลนลานทำอะไรไม่ถูก เพราะยังไม่ทันได้ป่าวประกาศความจริงให้ประชาชนได้รับรู้

คนรู้ตื้นลึกหนาบางมีแค่หยิบมือเดียวเท่านั้น!

……

เมืองหลวงปักกิ่ง

การปรากฏตัวของดอกผักบุ้ง ทำให้แผนการทั้งหมดของท่านผู้นำหมายเลขสามพังทลายลงไม่เป็นท่า!

สีหน้าของท่านผู้นำหมายเลขสามดูย่ำแย่สุดๆ!

"แจ้งให้อวี้หลงนำทีม เตรียมล้อมจับพวกรวมหัวก่อความวุ่นวายก่อนกำหนด ปราบปรามให้หมด!"

"ครับ!" ผู้ติดตามที่คอยยืนอยู่ข้างๆ ท่านผู้นำหมายเลขสาม รับคำสั่งแล้วรีบวิ่งออกไปทันที

ท่านผู้นำหมายเลขสามหันไปมองอีกคน "แล้วกระแสข่าวบนอินเทอร์เน็ตตอนนี้เป็นยังไงบ้าง!"

ชายคนนั้นตอบกลับว่า "เรียนท่านผู้นำ เนื่องจากเวลากระชั้นชิดเกินไป คนส่วนใหญ่ยังคงตั้งข้อสงสัย มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่ยอมเชื่อครับ"

ท่านผู้นำหมายเลขสามขมวดคิ้วแน่น ข่าวลือต่างๆ บนอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับทวีปใหม่ ผู้ฝึกตน และยอดมนุษย์ ล้วนเป็นสิ่งที่ทางรัฐบาลจงใจปล่อยออกไปทั้งนั้น

เพราะรู้ดีว่าอินเทอร์เน็ตเป็นช่องทางแพร่กระจายข่าวสารที่รวดเร็วที่สุด

จุดประสงค์ก็เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อม ให้ประชาชนค่อยๆ ซึมซับ และรับมือกับความจริงที่จะถูกเปิดเผยในอนาคตได้

แต่ทว่า เวลามันช่างสั้นเกินไปจริงๆ

"ท่านผู้นำครับ สิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้ก็คือ ประชาชนส่วนใหญ่เคยผ่านตาข้อมูลเหล่านี้มาบ้างแล้ว อย่างน้อยก็คงไม่เกิดความตื่นตระหนกจนลุกลามใหญ่โตครับ"

ท่านผู้นำหมายเลขสามครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะสั่งการว่า "แจ้งเจ้าหน้าที่ทุกพื้นที่ ให้เน้นการปลอบขวัญและให้ความมั่นใจกับประชาชนเป็นหลัก"

"แล้วก็ปล่อยข่าวที่ถูกปิดผนึกไว้ออกไปให้หมด ใครรับได้ก็รับ ใครรับไม่ได้ก็สุดแล้วแต่เวรแต่กรรม!"

ชายคนนั้นขานรับเสียงดังฟังชัด ก่อนจะวิ่งออกไปอีกคน "ครับ ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้!"

จากนั้นท่านผู้นำหมายเลขสามก็หันไปสั่งอีกคน "แจ้งผู้ฝึกตนที่อยู่ต่างประเทศทุกคน ให้รีบเดินทางกลับประเทศทันที!"

"ครับ!"

"แจ้งกองทัพ ให้ถอนกำลังออกจากชายแดน แล้วกลับไปประจำการที่เดิมด้วยความเร็วสูงสุด และรอรับคำสั่ง!"

"ครับ!"

"แจ้งสื่อมวลชน กรมประชาสัมพันธ์ และแพลตฟอร์มออนไลน์ยักษ์ใหญ่ทุกแห่ง"

"อีกหนึ่งชั่วโมงข้างหน้า จะมีการแถลงข่าวฉุกเฉิน ให้ถ่ายทอดสดพร้อมกันทั้งหมด ทั้งทางโทรทัศน์ วิทยุ และมือถือ!"

"ครับ!"

"แจ้ง..."

"แจ้ง..."

ท่านผู้นำหมายเลขสามออกคำสั่งรวดเดียวหลายสิบคำสั่ง ทำเอาคนในห้องประชุมฉุกเฉินต้องวิ่งวุ่นออกไปปฏิบัติหน้าที่กันจนหมด

ตอนนี้ในห้องประชุมจึงเหลือเพียงท่านผู้นำหมายเลขสามเพียงคนเดียว

เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ราวกับลูกโป่งที่ถูกปล่อยลม นั่งนิ่งไม่ไหวติง

"รายงานครับ มีข่าวล่ามาแรง ในทวีปใหม่มีสิ่งมีชีวิตปรากฏตัวขึ้นครับ!"

"และทางรัสเซียก็ส่งข่าวมาเตือนว่า ห้ามพวกเราบุ่มบ่ามทำอะไรเด็ดขาด"

"เพราะสิ่งมีชีวิตในทวีปใหม่ มนุษย์อย่างพวกเราต่อกรด้วยไม่ได้ครับ!"

……

ข่าวที่นิโคลานำกลับมานั้น แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว

แต่ละประเทศต่างก็มีปฏิกิริยาตอบสนองในทันที

โดยหวังจะเรียกตัวผู้ฝึกตนและยอดมนุษย์ที่อยู่ต่างประเทศกลับมาให้เร็วที่สุด

แต่ถึงจะเร่งมือแค่ไหน ก็ยังช้าไปก้าวหนึ่งอยู่ดี

ผู้ฝึกตนและยอดมนุษย์ที่ประจำการอยู่ที่มหาสมุทรแปซิฟิก มหาสมุทรแอตแลนติก และมหาสมุทรอาร์กติก ต่างก็ได้รับข่าวสารและเตรียมตัวเดินทางกลับ

ทว่า กลุ่มคนที่ไปรวมตัวกันอยู่ที่มหาสมุทรอินเดีย กลับไม่ได้รับข่าวสารใดๆ เลย

นั่นก็เพราะว่า ม่านพลังที่นี่ก็เริ่มมีรอยร้าว และกลายเป็นช่องโหว่ที่พอจะมุดเข้าไปได้แล้วเหมือนกัน!

หลังจากที่เบส ซึ่งเป็นถึงผู้ฝึกตนขั้นหยวนอิงเป็นคนแรกที่มุดเข้าไป

คนอื่นๆ ก็พากันแย่งชิงมุดตามเข้าไปอย่างไม่คิดชีวิต

เพราะพลังปราณข้างในนั้นมันหนาแน่นเสียจน แม้แต่หม่าเต๋อผู้ไม่เคยลืมอุดมการณ์เดิมที่ตั้งใจจะมาเป็นแค่ไทยมุง

ยังถูกอู๋ขู่หลอกล่อให้ตามเข้าไปด้วยจนได้

และที่บัดซบไปกว่านั้นก็คือ

เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับเบส ผู้ฝึกตนขั้นหยวนอิง ทุกคนที่เข้าไปในทวีปใหม่

ต่างก็จับกลุ่มกันตามประเทศของตัวเอง

และแยกย้ายกันไปสำรวจในทิศทางที่แตกต่างกัน...

……

เมืองฉีหลิน

ซูอิงฮุยและวั่งไฉกำลังยืนเหม่อมองท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง

การปรากฏตัวของดอกผักบุ้ง เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเคอรหรงได้ตายไปแล้ว

และกลายเป็นภาชนะรองรับให้กับการเบิกฟ้า!

หนึ่งคนกับหนึ่งสุนัขรู้ดีว่าวันนี้จะต้องมาถึงเข้าสักวัน แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะมาถึงเร็วขนาดนี้!

"ลูกพี่คุน แกกับเสี่ยวซื่อก็ค่อยๆ จัดการกันไปนะ ฉันกับวั่งไฉมีธุระต้องไปจัดการก่อนล่ะ!"

ไม่รอให้หยางตงคุนกับเสี่ยวซื่อตอบรับ หนึ่งคนกับหนึ่งสุนัขก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที

มุ่งหน้าตรงไปยังที่ว่าการเมืองฉีหลิน

เมื่อเทียบกับความตื่นตระหนกในพื้นที่อื่นๆ สถานการณ์ในเมืองฉีหลินถือว่าดีกว่ามาก

ก็แหงล่ะ เรื่องที่ซูอิงฮุยเป็นเทพเซียนน่ะ ชาวบ้านเขารู้กันทั่วแล้ว

ถึงจะตกใจกับดอกไม้ยักษ์บนท้องฟ้าอยู่บ้าง แต่คนส่วนใหญ่ก็ยังตั้งสติยอมรับมันได้

ส่วนพวกสติแตกที่คิดจะใช้โอกาสนี้ก่อความวุ่นวาย ก็โดนชาวบ้านรอบๆ ช่วยกันตบกบาลเรียกสติไปเรียบร้อยแล้ว

ซูอิงฮุยเดินทางมาถึงที่ว่าการเมือง ซึ่งตอนนี้ซุนเต๋อเซิ่งกำลังเปิดการประชุมฉุกเฉินอยู่พอดี

ซูอิงฮุยกับวั่งไฉไม่ได้เข้าไปกวนเขา เพราะตอนนี้พวกเขากำลังรีบไปหลอมทองคำให้วั่งไฉกิน

ทองคำหนักหนึ่งหมื่นชั่งพวกนั้น ถูกส่งมาพร้อมกับตอนที่เบื้องบนส่งเอกสารทางราชการมาให้เมืองฉีหลินตั้งนานแล้ว

และซุนเต๋อเซิ่งก็เอาทองพวกนี้ไปเก็บไว้ในโกดังของที่ว่าการเมือง

ซูอิงฮุยจัดการถีบประตูโกดังจนเปิดผางออก

"วั่งไฉ รีบแดกเข้าไปเร็วเข้า!"

……

(จบแล้ว)