บทที่ 10: เริ่มฝึกฝนตั้งแต่ตอนนี้

บทที่ 10: เริ่มฝึกฝนตั้งแต่ตอนนี้

ความจริงแล้วนารูโตะได้ยินบทสนทนาของทุกคนทั้งหมด

ถึงแม้เขาจะยังพูดไม่ได้ แต่กลับฟังคำพูดของคนอื่นเข้าใจอย่างน่าประหลาด

มันแปลกมาก เพราะก่อนข้ามมิติ เขาไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นเลยด้วยซ้ำ

แต่แบบนี้ก็สะดวกขึ้นมาก อย่างน้อยคงไม่ต้องปวดหัวกับการหัดพูดแล้วล่ะมั้ง?

กลับมาเข้าเรื่อง เพราะไม่มีใครรู้ถึงความพิเศษของนารูโตะ จึงทำให้โฮคาเงะรุ่นที่สามและคนอื่นๆ หลังจากสั่งให้หน่วยลับเฝ้าหน้าประตูไม่ให้ใครเข้ามารบกวนหรือแอบฟังแล้ว ก็เริ่มหารือกันภายในห้องผู้ป่วยนี้โดยตรง สิ่งที่พวกเขาคุยกันก็คือการตัดสินใจว่าจะปฏิบัติต่อนารูโตะอย่างไรต่อจากนี้

และท้ายที่สุด โฮคาเงะรุ่นที่สามก็สั่งให้เหล่าโจนินที่มีความสัมพันธ์ดีกับโฮคาเงะรุ่นที่สี่ปิดปากเงียบทุกคน

“ต่อจากนี้ฉันจะเรียกประชุมโจนิน และประกาศเรื่องนี้อย่างเป็นทางการ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ห้ามใครพูดถึงชาติกำเนิดของเด็กคนนี้เด็ดขาด”

“ห้ามเปิดเผยว่าเขาคือ ‘สมบัติที่รุ่นที่สี่ทิ้งไว้’ เด็ดขาด และยิ่งห้ามเปิดเผยว่าเขาคือ ‘ทรัพย์สมบัติสำคัญของหมู่บ้าน’ ด้วย”

“ก่อนที่เขาจะเติบโตอย่างปลอดภัย ก็ให้เขาใช้ชีวิตในหมู่บ้านในฐานะเด็กกำพร้าจากสงครามธรรมดาคนหนึ่งก็พอ และขอให้ทุกคนวางใจ ถึงแม้จะไม่สามารถมอบมรดกและทรัพย์สินของคู่สามีภรรยารุ่นที่สี่ให้เด็กคนนี้โดยตรงได้ แต่ฉันจะพยายามดูแลเขาอย่างเต็มที่”

โฮคาเงะรุ่นที่สามตัดสินใจอย่างเด็ดขาด ณ ที่นั้น กำหนดชะตาชีวิตของนารูโตะในหมู่บ้านเอาไว้เรียบร้อย

ไม่เพียงไม่ได้รับการยอมรับอย่างถูกต้องเท่านั้น

แม้แต่มรดกและข้าวของที่พ่อแม่ทิ้งไว้ก็ยังจะถูกยึดอีกด้วยงั้นเหรอ?

นารูโตะยังคงแกล้งหลับต่อไป แต่ริมฝีปากที่เม้มแน่นกลับเผยให้เห็นความไม่พอใจในใจของเขา

นามิคาเสะ มินาโตะ เรียกได้ว่าตั้งแต่เด็กก็ถูกอุซึมากิ คุชินะพิชิตหัวใจไปแล้ว แทบไม่มีงานอดิเรกฟุ่มเฟือยหรือพฤติกรรมเสียหายใดๆ สามีภรรยาคู่นี้ย่อมต้องมีบ้านของตัวเอง และมีทรัพย์สินมากพอให้นารูโตะเติบโตขึ้นมาโดยไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่แน่นอน

แต่สุดท้ายกลับถูกยึดไปหมดอย่างนั้นเหรอ?

มิน่าล่ะ ในเนื้อเรื่องต้นฉบับนารูโตะถึงใช้ชีวิตด้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

ให้ตายสิ

ที่แท้แม้แต่ของของพ่อแม่ก็ยังถูกเก็บไปด้วย

ไม่นานนัก โฮคาเงะรุ่นที่สามและคนอื่นๆ ก็พากันจากไป

อย่างไรเสียที่นี่ก็ไม่ใช่สถานที่สำหรับพูดคุยเรื่องพวกนี้ และพวกเขาก็ไม่อยากให้ใครสังเกตเห็นความพิเศษของนารูโตะ

ในเมื่อโฮคาเงะรุ่นที่สามพูดออกมาแบบนั้นแล้ว คนอื่นๆ ก็ทำได้เพียงปฏิบัติตาม

ทันใดนั้น นารูโตะก็ลืมตาขึ้น ดวงตาสีฟ้าใสมีประกายความเคียดแค้นวาบผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ความจริงเขารู้อยู่แล้วว่า ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ถึงแม้นารูโตะจะถูกเรียกว่าร่างกลับชาติมาเกิดของปีศาจจิ้งจอก แต่ก็ไม่เคยมีใครรู้ว่าเขาเป็นพลังสถิตร่างเก้าหาง

ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม ไม่มีใครพูดถึงเก้าหางเลย พวกเขาเพียงเรียกเขาว่าปีศาจจิ้งจอกเท่านั้น

อย่างน้อยในจุดนี้ แผนการปกป้องของโฮคาเงะรุ่นที่สามก็ดูเหมือนจะประสบความสำเร็จอยู่บ้าง

แต่สำหรับนารูโตะ เมื่อเรื่องพวกนี้เกิดขึ้นกับตัวเอง มันกลับดูเย็นชาเกินไปหน่อย

เดิมทีเขาควรจะเป็นเจ้าชาย เป็นทายาทคนรวยด้วยซ้ำ

แล้วทำไมเพียงคำพูดไม่กี่ประโยคที่พูดกันง่ายๆ ถึงเปลี่ยนชีวิตเขาได้ จากคนที่ควรมีทั้งฐานะ หน้าตา และอนาคต กลับกลายเป็นคนจนธรรมดาไปเลย?

แล้วทำไมอุจิวะ ซาสึเกะถึงได้รับความนิยมขนาดนั้น?

เป็นเพราะนารูโตะหน้าตาไม่ดีจริงๆ งั้นเหรอ?

นารูโตะไม่คิดแบบนั้น ถึงจะเป็นคนละสไตล์ แต่ฉายา "พระอาทิตย์น้อย" ก็ไม่ได้ถูกเรียกเล่นๆ หรอก

สุดท้ายก็เพราะอุจิวะเป็นตระกูลใหญ่ของหมู่บ้านโคโนฮะ และอุจิวะ ซาสึเกะก็เป็นคุณชายใหญ่ของหัวหน้าตระกูลนั่นเอง

“เพราะงั้นหมู่บ้านโคโนฮะแห่งนี้ ใครอยากอยู่ก็อยู่ไปเถอะ”

นารูโตะแค่นเสียงในใจ ความตั้งใจที่จะจากไปยิ่งแน่วแน่กว่าเดิม

เพียงแต่เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้ตัวเองยังทำอะไรไม่ได้

ไม่ต้องพูดถึงการออกจากหมู่บ้าน แค่จะยืนขึ้นยังลำบากเลยไม่ใช่หรอ?

ถึงแม้จักระของอาชูร่าจะถูกปลุกขึ้นมา และเสริมความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาในทุกด้านก็ตาม

แต่เขาเพิ่งเกิดได้แค่สองวัน

การนั่งขึ้นมาได้กับยกมือหยิบขวดนมได้ก็ถือว่าเป็นขีดจำกัดแล้ว

“ไม่ ฉันจะทำตัวไร้ประโยชน์เหมือนทารกจริงๆ ไม่ได้ ฉันต้องเตรียมตัวล่วงหน้า”

นารูโตะหรี่ตาลง เริ่มวางแผนในใจ

โดยไม่มีใครสังเกตเห็น โรงพยาบาลโคโนฮะทั้งอาคารถูกเขาใช้พลังรับรู้ครอบคลุมเอาไว้ เขายังไม่ชำนาญนัก ยังห่างไกลจากคำว่าเชี่ยวชาญ แต่ก็สามารถสร้างภาพของทั้งอาคารขึ้นมาในโลกจิตวิญญาณได้อย่างราบรื่น

ภายในโลกจิตวิญญาณของเขา เขาสามารถ “มองเห็น” สถานการณ์ทั่วทั้งโรงพยาบาลโคโนฮะได้ แม้แต่ตามมุมห้องมีแมลงอยู่หรือไม่ก็ยังสัมผัสได้ รวมถึงการเดินไปมาของผู้คนด้วย

เขายังเห็นเงาของโฮคาเงะรุ่นที่สามและพรรคพวกที่กำลังจากไป อีกทั้งยังพบเงาของหน่วยลับหลายคนซ่อนตัวอยู่ในมุมลับนอกโรงพยาบาลโคโนฮะ ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจับตาห้องของนารูโตะอยู่

เห็นได้ชัดว่านั่นคือกำลังลับที่โฮคาเงะรุ่นที่สามส่งมาปกป้องเขา

แต่พวกเขาอยู่ด้านนอก ตราบใดที่ไม่มีใครบุกเข้ามาในห้องของนารูโตะ พวกเขาก็จะไม่เข้ามา

หลังจากค้นพบเรื่องนี้ นารูโตะก็ทำสิ่งหนึ่งขึ้นมา

เขาพลิกตัวคว่ำลงบนเตียงทันที จากนั้นก็เริ่มวิดพื้นอย่างยากลำบาก

หากภาพนี้ถูกคนอื่นเห็นเข้า คงตกใจจนสติหลุดแน่ๆ ถ้าพยาบาลคนก่อนเผลอเดินเข้ามาอีกครั้ง คงได้เป็นลมรอบสองแน่นอน

ทารกที่เพิ่งเกิดได้สองวันกำลังวิดพื้นออกกำลังกายอยู่?

ล้อเล่นหรือเปล่า

นี่มันปีศาจชัดๆ ไม่ใช่คนแล้ว

แบบนี้ชื่อเสียงเรื่องร่างกลับชาติมาเกิดของปีศาจจิ้งจอกเก้าหางคงล้างไม่ออกแล้ว

แต่ไม่ต้องกังวล นารูโตะได้เปิดความสามารถด้านการรับรู้แล้ว และคอยเฝ้าดูทางเดินนอกห้องอยู่ตลอด หากมีใครเข้ามา เขาก็จะล้มตัวนอนแกล้งหลับทันที

นารูโตะไม่ยอมรอความตายเฉยๆ และยิ่งไปกว่านั้น เขายังตัดสินใจแล้วว่าในอนาคตจะออกจากหมู่บ้านโคโนฮะ ดังนั้นเขาจึงเข้าใจดีว่าต้องเตรียมตัวให้พร้อมตั้งแต่ตอนนี้

ตัวอย่างเช่น ความแข็งแกร่ง

ในเมื่อยังทำอย่างอื่นไม่ได้ งั้นก็ทำสิ่งที่พอทำได้ไปก่อน อย่างเช่นเริ่มฝึกร่างกายตั้งแต่ตอนนี้

เขาไม่ได้กังวลว่าจะทำร้ายร่างกายที่ยังอ่อนแอ เพราะจักระของอาชูร่ากำลังเสริมสร้างร่างกายของเขาอยู่ตลอดเวลา ตรงกันข้าม หากออกกำลังกายเล็กน้อย ผลลัพธ์กลับจะยิ่งดีขึ้น

ด้วยเหตุนี้ นารูโตะจึงเริ่มลงมือจริงๆ แม้จะติดอยู่ในร่างทารกจนทำอะไรไม่ได้มากนัก แต่เขาก็เริ่มฝึกร่างกายอย่างลับๆ แล้ว

เพราะเขาเข้าใจดีว่าร่างกายคือรากฐานของทุกสิ่ง หลายคนเข้าใจผิดว่าวิชานินจาสำคัญที่สุด แน่นอนว่าวิชานินจาดูเท่มาก แต่ต่อให้เป็นวิชาที่ทรงพลังเพียงใด ก็ไม่ได้หมายความว่าจะโจมตีโดนศัตรูเสมอไป

อย่างไรเสียนี่ไม่ใช่เกมผลัดกันโจมตี ถ้าแค่มีวิชาทรงพลังแล้วชนะศัตรูได้ทุกคน ก็คงไม่ต้องทำอย่างอื่นแล้ว ทุกคนคงไปฝึกแต่วิชานินจากันหมด

ส่วนคาถาลวงตานั้น สำหรับพลังสถิตร่างแล้ว คาถาลวงตาทั่วไปแทบไม่มีความหมาย

ผลของคาถาลวงตาคือการรบกวนและควบคุมจักระในสมองของเป้าหมาย ดังนั้นเพียงทำให้การไหลเวียนจักระของตัวเองปั่นป่วน ก็สามารถสลายคาถาลวงตาได้แล้ว

และเมื่อพลังสถิตร่างสามารถเข้าใจกับสัตว์หางได้ สัตว์หางก็จะช่วยสลายคาถาลวงตาให้พลังสถิตร่างได้ตลอดเวลา

แน่นอนว่ามีเงื่อนไขว่าทั้งสองฝ่ายต้องยอมรับกันและกันก่อน

ไม่อย่างนั้น หากสัตว์หางยังถูกผนึกเอาไว้ตลอด ก็ไม่อาจช่วยอะไรได้

ดังนั้นตอนนี้นารูโตะจึงไม่ทำอย่างอื่น และก็ทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้อยู่แล้ว เขาเลยถือโอกาสนี้เริ่มฝึกร่างกาย เพื่อให้ในอนาคตมีร่างกายที่แข็งแกร่ง

--------------------

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >> Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🍃เกิดใหม่เป็นนารูโตะ: ฉันจะหนีออกจากหมู่บ้านโคโนฮะ

🏆มาร์เวล: จัดอันดับ 10 ซูเปอร์ฮีโร่