บทที่ 10 การซื้อขายมนุษย์

บทที่ 10 การค้ามนุษย์

ตลาดชานเมืองตะวันออกเป็นตลาดการค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหยาน

ตลาดแห่งนี้กินพื้นที่หลายร้อยหมู่ (ไร่จีน) มียอดฝีมือจำนวนมากสะพายอาวุธเดินเข้าออกพลุกพล่าน

สภาพแวดล้อมที่วุ่นวายและกลิ่นเหม็นทำให้ฉินหล่างรู้สึกไม่คุ้นเคยอย่างมาก

ฝูงชนที่เบียดเสียด เสียงคำรามของสัตว์ประหลาด เสียงกระทบกันของอาวุธ และเสียงตะโกนร้องคำรามต่างๆ นานา

ล้วนแสดงให้เห็นถึงความเจริญรุ่งเรืองของตลาดแห่งนี้

เมื่อเดินลึกเข้าไปในตลาด ฉินหล่างก็เห็นของแปลกๆ มากมายตลอดทาง

โดยเฉพาะสัตว์ประหลาดที่มีหน้าตาประหลาดและดุร้าย กลิ่นคาวเลือดที่แผ่ออกมาแม้จะถูกขังอยู่ในกรงเหล็กด้วยโซ่เหล็กกล้าก็ยังทำให้คนขนลุกซู่

"คุณชาย สัตว์ประหลาดพวกนี้เพิ่งขนมาเมื่อเช้า กลิ่นอายความดุร้ายอาจจะรุนแรงไปสักหน่อย แต่ไม่ต้องกลัวไปหรอก สัตว์ประหลาดระดับต่ำพวกนี้ก่อเรื่องที่นี่ไม่ได้หรอกขอรับ"

เมื่อนายหน้าเห็นว่าฉินหล่างมีท่าทีหวาดกลัวสัตว์ประหลาดพวกนี้ เขาก็รีบเข้ามาปลอบใจใกล้ๆ

"อืม ไม่เป็นไร นำทางต่อไป"

ฉินหล่างไม่ได้สนใจสัตว์ประหลาดพวกนี้เลย รอให้เขามีพลังเมื่อไหร่ค่อยไปจับมาเล่นสักตัวสองตัวก็ได้

เคยมีคนเห็นมังกรวารีในตำนานด้วยซ้ำ

ว่ากันว่าสามารถพลิกเมฆพ่นหมอกได้ ลำตัวยาวหลายร้อยจั้ง เวลาแหวกว่ายก็สามารถทำให้เกิดน้ำท่วมใหญ่ได้

เล่าลือกันจนดูวิเศษวิโส ก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ

ฉินหล่างใฝ่ฝันถึงสิ่งแปลกใหม่เหล่านี้มาก แต่ถ้าอยากจะเห็นทิวทัศน์เหล่านี้ ถ้าไม่มีพลังก็คงไม่ได้

เมื่อเดินมาถึงส่วนลึกที่สุดของตลาด แสงสว่างที่นี่ก็มืดลงอย่างเห็นได้ชัด

กรงเหล็กเรียงรายกันเป็นแถวอยู่ทั้งสองข้างทาง และในแต่ละกรงก็มีคนถูกขังอยู่

เมื่อเห็นเช่นนี้ ความรู้สึกของฉินหล่างก็อธิบายไม่ถูก การเอาคนมาค้าขายเป็นสินค้า ด้วยมุมมองโลกของเขามันก็ยากที่จะยอมรับได้จริงๆ

"คุณชาย คนพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นเชลยศึก แถมยังมีฝีมือติดตัวด้วย ก็เลยต้องขังไว้และดูแลอย่างเข้มงวดแบบนี้ ที่ที่คุณชายต้องการอยู่ทางนี้ ตามผมมาเลยขอรับ"

นายหน้าคนนี้เป็นคนที่มีไหวพริบดีมาก ทุกครั้งที่เห็นฉินหล่างสนใจสิ่งไหน เขาก็จะหยุดเดินแล้วอธิบายหรือแนะนำให้ฟัง

แม้จะเป็นแค่สายตาก็สามารถอ่านใจฉินหล่างออก

ถึงได้บอกไงล่ะว่า ในยุคนี้คนที่ไม่อดตายล้วนต้องมีดีติดตัวกันทั้งนั้น

เมื่อฉินหล่างมาถึง คนที่ถูกขังอยู่ในกรงก็พากันลืมตาขึ้น

บางคนแววตาไร้ซึ่งความรู้สึก ราวกับเป็นซากศพเดินได้

แต่บางคนในแววตายังคงแฝงไปด้วยรังสีอำมหิต ราวกับอยากจะฉีกร่างฉินหล่างเป็นชิ้นๆ

"แขกคนสำคัญมาแล้ว ให้ผู้ดูแลพาสินค้าใหม่ๆ ออกมาให้แขกเลือกดูหน่อย"

นายหน้าตบกรงเหล็ก แล้วตะโกนเสียงดัง

แต่ละโซนของตลาดจะมีผู้ดูแลจัดสรรไว้ และนายหน้าพวกนี้ก็เทียบเท่ากับเซลส์ของตลาด ทุกการซื้อขายที่พวกเขาช่วยให้สำเร็จก็จะได้รับส่วนแบ่งก้อนโต

ยิ่งมูลค่าการซื้อขายสูง พวกเขาก็ยิ่งได้เงินเยอะ

ในทางทฤษฎี ผู้ดูแลพวกนี้ไม่มากก็น้อยจะต้องประจบเอาใจนายหน้าพวกนี้ไว้

เพื่อให้พวกเขาพาลูกค้ากระเป๋าหนักมาที่เขตของตัวเองบ่อยๆ

"โอ้โห พี่หก ท่านมาแล้วเหรอ"

"พอๆ ผู้ดูแลจาง เลิกเกรงใจได้แล้ว รีบเอาสินค้าใหม่ๆ ออกมาเร็ว อย่าให้ลูกค้ารอนาน จำไว้นะ เอาสินค้าเหลือง อย่าเอาสินค้าขาวมาหลอกขายนะ"

นายหน้าที่ชื่อพี่หกรีบปฏิเสธความเอาอกเอาใจของผู้ดูแล และบอกเคล็ดลับในวงการให้ฟัง

เพราะเขาดูออกว่าลูกค้าคนนี้ไม่ค่อยมีความอดทน และมีเป้าหมายที่ชัดเจนมาก

"ได้เลยขอรับ แขกผู้มีเกียรติโปรดรอสักครู่ เดี๋ยวจะเอาสินค้ามาให้ดูเดี๋ยวนี้เลย"

"..."

ฉินหล่างไม่เคยคิดเลยว่าการค้ามนุษย์จะตรงไปตรงมาขนาดนี้ เหมือนกับซื้อวัวซื้อควายไม่มีผิด

"คุณชาย เชิญนั่งดื่มชาทางนี้ก่อนขอรับ"

"พี่หกใช่ไหม"

"โอ้โห คุณชายอย่าเกรงใจไปเลย เรียกผมว่าเสี่ยวลิ่วจื่อก็พอแล้ว"

เสี่ยวลิ่วจื่อตาไวมาก ถึงเสื้อผ้าของฉินหล่างจะไม่เรียบร้อยนัก แต่ลายเมฆสิบสองประการนั้นเป็นสัญลักษณ์เฉพาะของราชวงศ์

เขาคลุกคลีอยู่ในเมืองหลวงมาหลายสิบปี ถ้าแค่นี้ยังดูไม่ออก สู้กลับไปทำนาที่บ้านเกิดดีกว่า

โลกนี้ ชนชั้นสูงก็คือชนชั้นสูง คนธรรมดาก็คือคนธรรมดา

ต่อให้เป็นชนชั้นสูงที่ตกอับแค่ไหน ก็ไม่ถึงตาพวกไพร่ชั้นต่ำอย่างพวกเขามาทำตัวหยาบคายใส่หรอก

สำหรับตรรกะนี้ เสี่ยวลิ่วจื่อเข้าใจดีตั้งแต่เริ่มเข้ามาในวงการนี้แล้ว

"สินค้าเหลือง สินค้าขาวที่นายพูดถึงเมื่อกี้หมายความว่ายังไง"

ฉินหล่างรู้สึกสงสัย จึงเอ่ยปากถามออกมาลอยๆ

"คุณชาย มันเป็นคำศัพท์เฉพาะในวงการค้ามนุษย์น่ะขอรับ สินค้าเหลืองหมายถึงหญิงสาวที่ยังไม่แต่งงาน ก็คือที่คุณชายต้องการ ส่วนสินค้าขาวหมายถึงหญิงที่แต่งงานแล้ว สินค้าลายหมายถึงสวยแต่ไม่บริสุทธิ์แล้ว สินค้าบางหมายถึงเด็กขอรับ

แล้วก็ยังมีคำอื่นๆ อีก เช่น หนึ่งก้านธูป รากบัวอ่อน ของเล่น พวกนี้ก็เป็นคำศัพท์เฉพาะเหมือนกัน"

"อืม มีศัพท์เฉพาะเยอะขนาดนี้เลยเหรอ"

ฉินหล่างรู้สึกประหลาดใจ ไม่คิดเลยว่าแค่ธุรกิจเดียวจะมีคำศัพท์เฉพาะเยอะขนาดนี้

"คุณชายไม่ต้องกังวลนะขอรับ พวกเราเป็นธุรกิจถูกกฎหมาย ขึ้นทะเบียนกับทางการแล้ว ไม่มีเรื่องบังคับขู่เข็ญให้ไปเป็นโสเภณีแน่นอน หญิงสาวพวกนี้ส่วนใหญ่เต็มใจขายตัว

พวกเธอได้รับการอบรมมาอย่างเข้มงวด รับรองว่าเชื่อฟังและว่านอนสอนง่ายแน่นอนขอรับ"

เสี่ยวลิ่วจื่อคิดว่าฉินหล่างกังวลเรื่องความปลอดภัย จึงอธิบายให้ฟังอย่างอดทน

"อืม ขอแค่ของดี เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา"

ฉินหล่างยกถ้วยชาขึ้นจิบ แล้วพูดด้วยท่าทีเรียบเฉย

"ได้เลยขอรับ งั้นคุณชายค่อยๆ เลือก ไม่ต้องรีบ"

เมื่อได้ยินแบบนี้ เสี่ยวลิ่วจื่อก็ยิ้มแก้มแทบปริ แต่ฟันสีเหลืองนั่นดูมีกลิ่นเหม็นตุๆ จริงๆ

"เข้าแถว ยืนให้ตรงๆ จัดผมให้ดี อย่าให้บังหน้า ให้ลูกค้าดูให้ชัดๆ หน่อย"

ไม่นานนัก ผู้ดูแลจางก็พาหญิงสาวในชุดขาดวิ่นกลุ่มหนึ่งออกมา ชายฉกรรจ์สองสามคนที่อยู่ข้างๆ ถือแส้หนังด่าทออย่างเกรี้ยวกราด

หญิงสาวพวกนี้ทุกคนรูปร่างผอมบาง ดูสกปรกมอมแมมเหมือนขอทาน

ดูเหมือนไม่ได้อาบน้ำมานานแล้ว

แต่ดูจากหน้าตาแล้ว หญิงสาวพวกนี้อายุยังน้อยจริงๆ บางคนฉินหล่างสงสัยว่าอายุยังไม่ถึง 14 ปีด้วยซ้ำ เห็นแล้วก็รู้สึกปวดฟันจี๊ดขึ้นมาเลย

เขามาหาหญิงสาวบริสุทธิ์ก็จริง แต่ไม่ได้มาหาเด็กนะ

รสนิยมของเขาไม่ได้แปลกประหลาดขนาดนั้น

เมื่อต้องเผชิญกับสายตาที่ทั้งน่าสงสารและคาดหวัง ถ้าฉินหล่างบอกว่าไม่รู้สึกอึดอัดก็คงจะโกหก

นี่มันยากกว่าตอนที่เขาไปเลือกเด็กดริ้งก์ที่คลับในชาติก่อนซะอีก

เหมือนกับว่าถ้าเลือกคนนี้ ก็จะทำให้อีกคนเสียใจ นี่มันเป็นความรู้สึกผิดชอบชั่วดีชัดๆ

"คุณชาย มีคนที่ถูกใจไหมขอรับ อยากจะเข้าไปดูใกล้ๆ หรือเปล่า"

เสี่ยวลิ่วจื่อกระซิบถามข้างหูฉินหล่าง

"เอ่อ มีคนที่อายุมากกว่านี้หน่อยไหม ร่างกายแข็งแรงกว่านี้หน่อย นี่มันก็เด็กเกินไปแล้ว"

หญิงสาวอายุสิบสามสิบสี่ปีกลุ่มนี้ ฉินหล่างลงมือไม่ลงจริงๆ แถมร่างกายพวกเธอก็อ่อนแอขนาดนี้ พาหลับไปก็ต้องดูแลรักษาอีก ยุ่งยากจะตาย

เมื่อได้ยินคำขอของฉินหล่าง เสี่ยวลิ่วจื่อก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เพราะในความเข้าใจของเขา พวกคนใหญ่คนโตชอบเด็กผู้หญิงวัยนี้ที่สุดแล้ว

แต่เขาก็เข้าใจได้ในทันที โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล ย่อมมีคนที่มีรสนิยมแตกต่างกันไป เป็นเรื่องปกติ

การตอบสนองความต้องการของลูกค้าคืองานหลักของเขา

ดังนั้นเสี่ยวลิ่วจื่อจึงรีบโบกมือแล้วตะโกนเสียงดัง

"เปลี่ยนชุดใหม่ หาคนที่อายุมากกว่านี้หน่อย จำไว้ว่าต้องสวยๆ ด้วย"

"ได้เลยขอรับ ลูกค้ารอสักครู่นะขอรับ"

เมื่อต้องทำตามคำขอของฉินหล่าง คนพวกนี้ก็ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่ บริการระดับนี้ให้คะแนนเต็มไปเลย