บทที่ 24 บาป

บทที่ 24 บาป

ลู่เฉินเดินเข้าไปในโบสถ์ได้ไม่กี่ก้าว เขาก็สังเกตเห็นสิ่งอธิบายไม่ได้หลายอย่างปรากฏขึ้นรอบตัว

ใต้รูปปั้นศักดิ์สิทธิ์ ร่างของซิสเตอร์ฮอตแพนตส์ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยแผ่นฟิล์มบางๆ และไม่ไกลกันนัก ไจโร เซปเปลี ก็ตกเป็นเหยื่อของกับดักเดียวกัน

ประตูที่นำไปสู่สวนหลังโบสถ์เปิดกว้าง ดูเหมือนว่าจอห์นนี่ โจสตาร์ จะหนีออกไปทางนั้น

มีเพียงคนพิการเท่านั้นที่สามารถหลบหนีไปได้

สิ่งของที่ลู่เฉินเคยทิ้งขว้างเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวเขา

แบล็คมอร์ผู้ล่วงลับ ม้าที่เขาถูกยิงตายขณะหลบหนี—สิ่งที่เขาเคยทิ้งขว้างอย่างไม่ใยดีในช่วงเวลานี้ ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าและเริ่มมารวมตัวกันรอบๆ ลู่เฉิน

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่ลู่เฉินทอดทิ้งไว้ในโลกใบนี้ และพวกมันกำลังเริ่มรุมล้อมเข้ามาหาเขา ระยะห่างระหว่างพวกเขากำลังหดแคบลงเรื่อยๆ

ไม่มีสิ่งของใดจากโลกก่อนหน้า เพราะความตายได้ชำระล้างบาปกรรมในอดีตทั้งหมดของลู่เฉินไปจนสิ้นแล้ว

ความหมายเบื้องหลังสแตนด์ซิวิลวอร์ก็คือ คนเราจำเป็นต้องละทิ้งสิ่งไร้ค่าอยู่เสมอเพื่อที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้างั้นหรือ?

เห็นได้ชัดว่าตอนนี้สแตนด์ซิวิลวอร์กำลังอยู่ในโบสถ์แห่งนี้ และการมาถึงของลู่เฉินก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงข้อนั้น ผู้ที่แบกรับตราบาปยังคงติดอยู่ในโบสถ์

นี่คือหนึ่งในผู้ใช้สแตนด์ที่ลู่เฉินไม่อยากเผชิญหน้าด้วยมากที่สุด ความสามารถของหมอนั่นแทบจะไร้หนทางแก้ไข อย่างไรก็ตาม ระยะทำการสแตนด์ของเขาไม่ได้กว้างขวางนัก ขอเพียงแค่เขาฉวยโอกาสหนีออกจากโบสถ์ไปในตอนนี้ เขาก็จะสามารถหลุดพ้นจากระยะทำการของสแตนด์ได้

แต่ก่อนหน้านั้น เขาจำเป็นต้องเข้าไปช่วยไจโร เซปเปลี ในขณะที่ความสนใจของซิวิลวอร์กำลังพุ่งเป้าไปที่จอห์นนี่ โจสตาร์

ทันใดนั้น สแตนด์รูปร่างคล้ายหุ่นยนต์ก็ปรากฏตัวขึ้นในโถงโบสถ์อย่างกะทันหัน แน่นอนว่าแอกเซล โร ย่อมสังเกตเห็นผู้บุกรุกที่โผล่มาอย่างกะทันหันคนนี้เช่นกัน

ในเมื่อมีตราบาปใหม่ปรากฏขึ้นในอาณาเขตที่สแตนด์ของเขาควบคุมอยู่ โดยธรรมชาติแล้วเขาย่อมต้องมาดูให้เห็นกับตา และสิ่งที่เขาเห็นก็ทำให้เขาปลาบปลื้มใจอย่างล้นเหลือ

การปรากฏตัวของลู่เฉินเปรียบเสมือนโชคสองชั้นสำหรับเขา ชายชาวตะวันออกประหลาดคนนั้นมาโผล่ที่นี่ด้วย สำหรับเขาแล้ว มันหมายถึงการทำภารกิจของท่านประธานาธิบดีสำเร็จไปถึงสองอย่างในวันนี้

ดังนั้น เขาจึงละความสนใจจากจอห์นนี่ โจสตาร์ ไปก่อน อาหารจานหลักย่อมต้องเก็บไว้กินตอนท้าย ปล่อยให้หมอนั่นเล่นกับพ่อของเขาและเจ้าหนูตะเภาสีขาวนั่นไปก่อนก็แล้วกัน

เมื่อใดที่เขาจับตัวชายชาวตะวันออกคนนั้นได้ เขาก็จะได้รับพิธีศีลล้างบาปตามที่โชคชะตากำหนดไว้

ด้วยความคิดนี้ แอกเซล โร จึงปรากฏตัวขึ้นที่มุมหนึ่งของโบสถ์

เขาเฝ้ามองลู่เฉินที่กำลังเหน็ดเหนื่อยจากการหลบหลีกสิ่งของต่างๆ แล้วเอ่ยปาก

"ฉันจะบอกจุดอ่อนของฉันให้รู้เอาบุญนะ: น้ำสะอาดสามารถชำระล้าง 【บาป】 บนตัวแกได้"

ลู่เฉินสวนกลับอย่างประชดประชัน "สรุปว่าแกพยายามจะบอกว่า 【ความชั่วช้า】 ไม่ได้ทำให้แกแข็งแกร่งขึ้นงั้นสิ อย่ามาละเมอเพ้อพกหน่อยเลย บาปของแกไม่มีวันชดใช้ได้หมดหรอก ต่อให้มีคนมารับบาปแทนแกภายใต้ความสามารถสแตนด์ของแก มันก็เป็นเพราะตัวแกเองนั่นแหละที่ไม่สามารถปล่อยวางบาปในใจตัวเองได้"

ความสามารถสแตนด์คือการแสดงออกของจิตวิญญาณ แอกเซลจะติดกับดักอยู่ในสงครามอันเลื่องชื่อนั้นตลอดกาล ความรู้สึกผิดจะตามติดเขาไปจนกว่าเขาจะตายจริงๆ

"เป็นไปไม่ได้! ฉันได้รับการไถ่บาปแล้ว พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานหนทางแห่งการไถ่บาปมาให้ฉันแล้ว พรุ่งนี้ฉันจะได้เกิดใหม่!" แอกเซล โร กรีดร้องอย่างเจ็บปวดรวดร้าว

"ก่อนหน้านี้แกไม่เคยพยายามให้คนอื่นมารับบาปแทนแกเลยเหรอ แกต้องเคยพยายามแน่ๆ แต่แกก็ไม่เคยทำสำเร็จ เพราะสิ่งเหล่านี้คือ 【บาปกำเนิด】 ของแกเองยังไงล่ะ"

ลู่เฉินเป็นมืออาชีพเรื่องการพูดแทงใจดำคนอื่น โดยเฉพาะกับคนที่มีสภาพจิตใจไม่มั่นคงเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ที่สำคัญที่สุด ลู่เฉินรู้ซึ้งถึงอดีตของเขาเป็นอย่างดี

แอกเซล โร ต้องเคยพยายามให้คนอื่นมาฆ่าเขาภายในระยะทำการของสแตนด์เพื่อไถ่บาปของเขาอย่างแน่นอน ทว่ามันกลับไม่ได้ผล ความเจ็บปวดและความรู้สึกผิดต่อบาปที่เขาก่อขึ้นยังคงแผดเผาจิตวิญญาณของเขาอย่างต่อเนื่อง

สิ่งนี้ทำให้แอกเซล โร เชื่อว่ามีเพียงผู้ที่ได้รับการคัดเลือกจากนักบุญเท่านั้นที่มีคุณสมบัติคู่ควรที่จะมารับบาปแทนเขาได้ จอห์นนี่ โจสตาร์ คือเป้าหมายที่เขาเลือก เนื่องจากนักบุญดูเหมือนจะคอยอยู่เคียงข้างเขา

ทันทีที่จอห์นนี่ โจสตาร์ สังหารเขา บาปกรรมทางโลกทั้งมวลก็จะตกไปอยู่กับจอห์นนี่

เมื่อซากศพนักบุญเข้าสู่ร่างกายของเขา มันจะต้องนำพาบาปทั้งหมดในใจของเขาออกไปด้วยอย่างแน่นอน

แอกเซล โร เชื่อว่ามีเพียงวิธีนั้นเท่านั้นที่เขาจะได้รับความสงบสุขในจิตใจ เพราะนักบุญจะแบกรับบาปทั้งหมดของโลกใบนี้เอาไว้ แม้แต่คนอย่างเขาที่เคยทำผิดพลาดอย่างใหญ่หลวงก็ย่อมได้รับการไถ่บาปอย่างแน่นอน

น้ำเสียงของแอกเซล โร เริ่มเกรี้ยวกราดขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เขากรีดร้อง "ไม่ องค์นักบุญจะเสด็จมาโปรดฉันด้วยพระองค์เอง ส่วนแกก็จงจมปลักอยู่กับความเจ็บปวดอันเป็น 【นิรันดร์】 ในโบสถ์แห่งนี้ซะเถอะ"

สิ่งของที่ล้อมรอบตัวลู่เฉินเริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรง และพุ่งตรงเข้ามาหาเขาอย่างพร้อมเพรียง

คงพูดได้เพียงว่า หากคุณไม่มีแผนการที่จะกำชัยชนะอย่างแน่นอน ก็อย่าไปยั่วยุบอสจะดีกว่า

หลังจากเยาะเย้ยจนหนำใจ ลู่เฉินก็ต้องเผชิญหน้ากับสิ่งของที่พุ่งเข้าโจมตี

"สิ่งเหล่านี้คือบาปทั้งหมดที่แกเคยก่อไว้ แกจะต้องตายอยู่ท่ามกลางบาปของแกเองในท้ายที่สุด"

พูดจบ แอกเซล โร ก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ราวกับว่าเขาโต้กลับสำเร็จแล้ว

ลู่เฉินย่อมไม่รู้สึกผิดใดๆ ต่อคนที่เขาเคยฆ่า เขารู้ดีว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงความสามารถของซิวิลวอร์เท่านั้น

สิ่งพวกนี้ฆ่าไม่ตายและแตะต้องไม่ได้ หากไปสัมผัสโดน พวกมันก็จะหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของเขา

ลู่เฉินใช้เสื้อคลุมที่แปรสภาพให้แข็งแกร่งสกัดกั้นสิ่งเหล่านี้ไว้ และยิงปืนหลายนัดใส่แอกเซล โร แต่ก็พลาดเป้าไปทั้งหมด

ในจังหวะนั้นเอง กระป๋องเปล่าที่ลู่เฉินเคยทิ้งขว้างอย่างไม่ใยดีก็ลอยมาสัมผัสโดนขาของเขา แผ่นฟิล์มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นในทันที

แผ่นฟิล์มเริ่มลุกลามขึ้นมาจากขาของเขา ผลกระทบนี้ย่อมไม่ใช่สิ่งที่จะละเลยได้เพียงแค่การไม่มีความรู้สึกผิด

ลู่เฉินรีบเทน้ำสะอาดจากกระติกน้ำราดลงไป ทันทีที่ถูกชำระล้างด้วยน้ำสะอาด แผ่นฟิล์มก็เริ่มสลายตัวไป

สิ่งของอื่นๆ ได้อ้อมผ่านสิ่งกีดขวางและกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ ลู่เฉินจำต้องเริ่มออกวิ่ง

เมื่อเห็นลู่เฉินตกอยู่ในสภาพทุลักทุเล แอกเซล โร ก็เอ่ยถาม "คนเราจำเป็นต้องละทิ้งสิ่งไร้ค่าอยู่เสมอเพื่อที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้าใช่ไหมล่ะ"

"แน่นอนสิ คนเราจำเป็นต้องละทิ้งสิ่งไร้ค่าอยู่เสมอเพื่อที่จะก้าวเดินต่อไป แต่แกทำไม่ได้ แกไม่มีทั้งความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับบาปของตัวเอง และไม่สามารถเป็นคนชั่วร้ายได้อย่างแท้จริง ดังนั้นแกจึงทำได้เพียงทิ้งตัวเองไว้ในความเสียใจและความเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุด"

หลังจากเยาะเย้ยเสร็จ ลู่เฉินก็วิ่งมาใกล้ถึงประตูโบสถ์แล้ว ถึงแม้เขาจะถูกซิวิลวอร์กดดันอย่างหนัก แต่เงื่อนไขในการโต้กลับก็ปรากฏขึ้นแล้ว แอกเซล โร เผยตัวออกมาแล้วนั่นเอง

ระยะทำการของซิวิลวอร์ไม่ได้กว้างขวางนัก เขาเพียงแค่ต้องวิ่งหนีออกจากโบสถ์ไปให้พ้นระยะของความสามารถสแตนด์ก็พอ

จากนั้น เขาก็สามารถใช้วิธีแบบเดียวกับท่านประธานาธิบดีเพื่อสังหารซิวิลวอร์ได้ กระสุนเจาะเลือดจะพรากชีวิตของหมอนั่นไป สิ่งนี้จะไม่เปิดโอกาสให้ความสามารถของอีกฝ่ายมาพัวพันกับเขาได้ ระยะห่างคือปัจจัยสำคัญในการเอาชนะหมอนั่น

ลู่เฉินพังประตูออกและหนีออกจากโบสถ์ไปได้สำเร็จ

ขณะที่แอกเซล โร กำลังจะไล่ตามไป จู่ๆ เขาก็สังเกตเห็นว่าจอห์นนี่ โจสตาร์ ในสวนหลังโบสถ์มีทีท่าว่าจะดิ้นหลุดจากพันธนาการ

ด้วยเหตุนี้ ลู่เฉินจึงไม่สำคัญอีกต่อไป เขาต้องปล่อยให้จอห์นนี่ โจสตาร์ ชำระล้างบาปของตัวเองเสียก่อน แล้วเขาค่อยไปจัดการกับไอ้ชาวตะวันออกบัดซบคนนั้นในภายหลัง