บทที่ 25 ซิวิลวอร์

บทที่ 25 ซิวิลวอร์

ทันทีที่ลู่เฉินวิ่งทะลุประตูโบสถ์ออกมา เสียงแหวกอากาศก็ดังขึ้นจากด้านข้าง พร้อมกับกรงเล็บแหลมคมของไดโนเสาร์ที่พุ่งเข้าใส่ดวงตาของเขาในทันที

ลู่เฉินรีบเปิดใช้งานความสามารถสแตนด์ของตนเพื่อแปรสภาพผิวหนังให้แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า

ในเวลาเดียวกัน เขาก็เบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง ทว่าการเคลื่อนไหวของเขาก็ยังช้าไปชั่วจังหวะหนึ่ง เสียงกรีดร้องแหลมบาดแก้วหูก็ดังขึ้น

มันคือเสียงของกรงเล็บอันแหลมคมที่ขูดขีดเข้ากับโลหะ

กรงเล็บของไดโนเสาร์กรีดลึกเป็นบาดแผลฉกรรจ์บนใบหน้าของลู่เฉิน หูข้างขวาของเขาถูกดีเอโก้ตะปบจนขาดสะบั้น ส่งผลให้หูขวาของนักบุญกระเด็นหลุดออกจากร่างของเขาไปด้วย

เมื่อเห็นดังนั้น ดีเอโก้ก็กระโจนเข้าหาหูขวาของนักบุญก่อนเป็นอันดับแรก นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุดในเวลานี้

ตอนที่ลู่เฉินเดินเข้าไปในโบสถ์ ดีเอโก้ก็แอบสะกดรอยตามเขามา ทว่าจู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นหลายนัด ดังนั้น แทนที่จะเข้าไปในโบสถ์ เขาจึงเลือกที่จะกลายร่างเป็นไดโนเสาร์แล้วดักรออยู่หน้าประตูแทน

ไม่ว่าใครจะโผล่ออกมา คนผู้นั้นก็จะต้องตกเป็นเป้าหมายการลอบโจมตีของเขา ไม่มีใครสามารถหลบหลีกการเคลื่อนไหวอันรวดเร็วปานสายฟ้าแลบของเขาได้พ้นหรอก

ลู่เฉินอาศัยจังหวะนี้รีบคว้าหูของตนขึ้นมา แล้วกลิ้งตัวกลับเข้าไปในโบสถ์

อย่างน้อยความสามารถของซิวิลวอร์ก็ไม่ได้อันตรายถึงชีวิต ในขณะที่การโจมตีของดีเอโก้นั้นเล็งไปที่จุดตายล้วนๆ

จากนั้นสแตนด์ฮาร์ตสตีลก็ซัดประตูโบสถ์ให้ปิดลงอย่างแรงด้วยหมัดอันหนักหน่วง

ลู่เฉินเปิดใช้งานความสามารถของตน เนื้อหนังของเขาเริ่มสมานตัวและเชื่อมต่อหูกลับเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็ว น่าเสียดายที่ดีเอโก้ชิงเอาหูขวาของนักบุญไปได้สำเร็จเมื่อครู่นี้

ปัง!

ประตูโบสถ์ถูกถีบจนกระเด็น หลังจากที่ถูกฮาร์ตสตีลซัดไปก่อนหน้านี้และมาโดนไดโนเสาร์กระแทกซ้ำ ประตูบานนั้นก็พังทลายลงอย่างสมบูรณ์ มันลอยหมุนคว้างกลางอากาศหนึ่งรอบก่อนจะร่วงกระแทกพื้นอย่างแรง เศษไม้ปลิวว่อนไปทั่วบริเวณ

ดีเอโก้ในร่างไดโนเสาร์พุ่งทะยานผ่านซากประตูไม้ที่แหลกละเอียดเข้ามาในวินาทีนี้ ทว่าเขากลับมองไม่เห็นลู่เฉิน หลังจากกลายร่างเป็นไดโนเสาร์ ดีเอโก้แทบจะมองไม่เห็นวัตถุที่อยู่นิ่งเลย

เมื่อตระหนักว่าเป็นดีเอโก้ที่อยู่ข้างนอก ลู่เฉินจึงยืนนิ่งไม่ไหวติง ทันทีที่ดีเอโก้เข้ามา เขาก็จะต้องถูกซิวิลวอร์โจมตีเช่นกัน

และก็เป็นไปตามคาด สิ่งของมากมายเริ่มปรากฏขึ้นรอบตัวดีเอโก้ที่เพิ่งบุกเข้ามา สิ่งที่เขาต้องละทิ้งไปเพื่อให้ก้าวมาถึงจุดนี้ได้นั้น ย่อมมีมากกว่าคนอื่นๆ อย่างเทียบไม่ติด

ตัวอย่างเช่น 【ศักดิ์ศรี】 ที่แม่ของดีเอโก้เคยยอมแลกด้วยชีวิตเพื่อให้เขายึดมั่นไว้

แม่ของเขา พี่ชายของจอห์นนี่ โจสตาร์ ภรรยาวัยแปดสิบสามปีของเขา และสิ่งของทั้งหมดที่เขาเคยทอดทิ้ง เริ่มปรากฏตัวขึ้นและรุมล้อมดีเอโก้

เมื่อเห็นศัตรูเข้าจู่โจม ดีเอโก้ก็ตอบโต้กลับตามสัญชาตญาณ วิญญาณคนตายที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาเหล่านี้ทำให้ดีเอโก้รู้สึกหวาดผวาไม่น้อย

เขาไม่แน่ใจว่านี่คือความสามารถของใคร ของลู่เฉิน หรือว่ามีศัตรูคนอื่นอยู่ที่นี่อีก

ดีเอโก้คาดเดาว่าน่าจะมีศัตรูอีกคนอยู่ที่นี่ ซึ่งน่าจะเป็นนักฆ่าที่ประธานาธิบดีส่งมา เพราะยังไงเสีย ลู่เฉินก็เพิ่งจะวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนเข้ามาข้างใน

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามามัวคิดให้มากความ ในเมื่อมีศัตรู เขาก็จะฉีกพวกมันเป็นชิ้นๆ ด้วยกรงเล็บของเขาเอง วิญญาณที่จากไปนานแล้วเหล่านี้ไม่มีทางหยุดยั้งความมุ่งมั่นที่จะปีนป่ายขึ้นสู่จุดสูงสุดของเขาได้หรอก

กรงเล็บตวัดวูบ ทว่าเมื่อสัมผัสกับสิ่งที่เขาเคยทอดทิ้ง วิญญาณเหล่านี้กลับไม่ได้ถูกฉีกทึ้งแต่อย่างใด พวกมันกลับหลอมรวมเข้ากับร่างกายของดีเอโก้โดยตรงแทน

ทันใดนั้น แผ่นฟิล์มบางๆ ก็ปรากฏขึ้นรอบข้อมือของเขาและเริ่มลุกลามออกไปอย่างต่อเนื่อง แต่เนื่องจากดีเอโก้ไม่ได้รู้สึกผิดใดๆ ความเร็วในการลุกลามของแผ่นฟิล์มจึงไม่เร็วนัก

อย่างไรก็ตาม สิ่งต่างๆ ก็เริ่มหลอมรวมเข้าสู่ร่างกายของดีเอโก้มากขึ้นเรื่อยๆ

สแตนด์สายต่อสู้ระยะประชิดอย่างดีเอโก้ย่อมตกเป็นรองซิวิลวอร์อย่างไม่ต้องสงสัย แม้ว่าการเคลื่อนไหวของเขาจะปราดเปรียวและสามารถหลบหลีกวิญญาณและสิ่งของเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย

ทว่าดีเอโก้ผู้มีความก้าวร้าวฝังรากลึกอยู่ในสายเลือด ย่อมไม่อาจหักห้ามใจไม่ให้เป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตีได้ แต่ทันทีที่เขาสัมผัสโดนสิ่งเหล่านี้ เขาก็จะตกหลุมพรางในทันที

ด้วยความตื่นตระหนก ดีเอโก้รีบสลายการทำงานของสแตนด์ เขาอยากจะรู้ว่าลู่เฉินที่หนีเข้ามาข้างในกำลังรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร

ในเมื่อมันเป็นการโจมตีแบบหว่านแห ลู่เฉินที่เข้ามาถึงก่อนย่อมต้องเผชิญกับสถานการณ์เดียวกันนี้ ทว่าหมอนั่นกลับไม่ได้ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

เมื่อมองไปรอบๆ เขาก็เห็นไจโร เซปเปลี ที่ถูกพันธนาการไว้จนมิดชิด แม่ชีแปลกหน้าที่เขาไม่รู้จัก และลู่เฉินที่กำลังนั่งยองๆ อยู่ตรงมุมห้อง อดทนต่อการถูกแผ่นฟิล์มห่อหุ้ม

เมื่อเห็นดีเอโก้ถูกแผ่นฟิล์มพันธนาการจนสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ ในที่สุดลู่เฉินก็บังคับให้สแตนด์เทน้ำครึ่งกระติกที่เหลือรดลงบนหัวของตน เพื่อชำระล้างบาปกรรมใหม่ที่เพิ่งแปดเปื้อน

ตอนนี้ดีเอโก้เข้าใจแล้วว่าทำไมลู่เฉินถึงไปที่แม่น้ำก่อนหน้านี้ เขาจึงรีบตะโกนบอกว่า

"ไอ้ตะวันออก แกต้องมีกระติกน้ำอยู่อีกแน่ๆ เร็วเข้า ช่วยปลดปล่อยการโจมตีนี้ให้ฉันด้วย 'ศัตรู' ที่อยู่ที่นี่ไม่ใช่คนที่แกจะรับมือคนเดียวได้ง่ายๆ หรอกนะ ช่วยฉัน แล้วฉันจะช่วยแกจัดการกับหมอนั่น แค่โยนกระติกน้ำมาให้ฉันก็พอ"

น้ำเสียงของดีเอโก้เต็มไปด้วยความร้อนรน เขาพยายามเจรจาเพื่อเกลี้ยกล่อมให้ลู่เฉินช่วยเขา ศัตรูที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่คนที่ลู่เฉินจะรับมือได้ด้วยตัวคนเดียวแน่ๆ ไม่อย่างนั้นลู่เฉินคงไม่ต้องหนีเอาตัวรอดมาเมื่อกี้นี้หรอก

"เห็นๆ กันอยู่ว่าฉันมีทางเลือกที่ดีกว่า ไม่ใช่เหรอ" ลู่เฉินปฏิเสธข้อเสนอของดีเอโก้โดยไม่ลังเล

หากเขาไม่ได้ยินเสียงการต่อสู้อันดุเดือดดังมาจากสวนหลังโบสถ์ ลู่เฉินก็อยากจะฆ่าดีเอโก้ให้ตายเป็นคนแรกเลย ชายคนนี้คือภัยคุกคามที่ซ่อนเร้นอย่างใหญ่หลวง

แม้ดีเอโก้จะถูกแผ่นฟิล์มห่อหุ้มจนทำให้เคลื่อนไหวได้ลำบาก แต่เขาก็ยังไม่ได้สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปเสียทีเดียว ลู่เฉินไม่มีทางฆ่าเขาได้ในระยะเวลาอันสั้นแน่

เป้าหมายหลักในตอนนี้คือซิวิลวอร์ หลังจากจัดการหมอนั่นได้แล้ว เขาค่อยไปสมทบกับจอห์นนี่ โจสตาร์ และไจโร เซปเปลี เพื่อรุมยำดีเอโก้แบบสามรุมหนึ่งให้สาสม

นี่อาจจะเป็นการแสดงให้เห็นถึงความโชคดีอันมหาศาลของดีเอโก้ อย่างน้อยก็ในวินาทีนี้ ลู่เฉินยังไม่ได้ลงมือกับเขา

จอห์นนี่ โจสตาร์ ที่ไม่ได้หลงทางอีกต่อไปแล้ว เป็นตัวดึงดูดความสนใจทั้งหมดของแอกเซล โร ไป ดังนั้น แอกเซล โร จึงไม่มีกะจิตกะใจจะมาสนใจคนสองคนที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นในโบสถ์

เมื่อเห็นว่าผู้ใช้สแตนด์ซิวิลวอร์ยังไม่ปรากฏตัว ลู่เฉินก็ตระหนักได้ว่าหมอนั่นต้องกำลังโดนจอห์นนี่ โจสตาร์ ตรึงกำลังเอาไว้แน่ๆ

และนี่ก็เป็นโอกาสอันดีที่จะช่วยไจโร เซปเปลี

ลู่เฉินจึงโยนกระติกน้ำไปทางไจโร เซปเปลี แล้วลั่นไกปืนในจังหวะที่กระติกน้ำลอยข้ามหัวไจโร เซปเปลี ไป

น่าเสียดายที่เขายิงพลาด

ตามแผนเดิมของลู่เฉิน เขาตั้งใจจะยิงกระติกน้ำให้แตกเพื่อให้น้ำสะอาดสาดกระเซ็นลงบนตัวไจโร เซปเปลี ช่วยชีวิตเขาไว้อย่างเท่ๆ ทว่าด้วยฝีมือการยิงปืนอันห่วยแตกของเขา ทำให้ไม่สามารถบรรลุผลลัพธ์ที่ต้องการได้

กระติกน้ำพุ่งเข้าชนรูปปั้นจนแตกกระจาย ก่อนที่น้ำจะค่อยๆ ไหลไปทางฮอตแพนตส์ที่ถูกพันธนาการไว้ การที่เธอจะรอดพ้นจากพันธนาการจึงกลายเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ลู่เฉินมองกระติกน้ำที่เขาขว้างไปไกลด้วยความเสียดาย พลางคิดว่าการจะฆ่าซิวิลวอร์ด้วยวิธีเดียวกับท่านประธานาธิบดีนั้นดูจะไม่น่าเป็นไปได้เสียแล้ว ฝีมือการยิงปืนของเขามันห่วยแตกเกินเยียวยาจริงๆ

ลู่เฉินตระหนักว่าหากตนเองยังอ่อนหัด ก็ต้องหมั่นฝึกฝนให้มากขึ้น เขาตั้งปณิธานว่าจะหาโอกาสฝึกฝนความแม่นยำในการยิงปืนอีกครั้งในภายหลัง

เมื่อเห็นลู่เฉินโยนกระติกน้ำทิ้งไปแบบนั้น ดีเอโก้ก็แทบจะหัวใจสลาย

เรื่องด่วนตอนนี้ยังคงเป็นการช่วยไจโร เซปเปลี ให้รอดเสียก่อน แล้วค่อยพึ่งพาลูกเหล็กสารพัดประโยชน์ของเขาเพื่อกำจัดซิวิลวอร์

สแตนด์ฮาร์ตสตีลปรากฏตัวขึ้นและโยนกระติกน้ำใบสุดท้ายที่เหลืออยู่ไปทางไจโร เซปเปลี

กระติกน้ำกระแทกเข้าที่หัวของไจโร เซปเปลี อย่างจัง ฝาขวดที่ไม่ได้ปิดสนิทอยู่แล้วกระเด็นหลุดออกทันที และน้ำสะอาดก็ช่วยชำระล้างไจโร เซปเปลี ได้สำเร็จ

เมื่อฟื้นคืนสติ ไจโร เซปเปลี ก็เห็นว่าลู่เฉินเป็นคนมาปรากฏตัวที่นี่และช่วยชีวิตเขาไว้ แม้เขาจะไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมาอยู่ที่นี่ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาขบคิดเรื่องพรรค์นั้น

จอห์นนี่ โจสตาร์ ต้องกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูอยู่ตามลำพังแน่ เขาต้องรีบไปช่วยหมอนั่น