บทที่ 5 สังหารอินทรีชิงหลิน

บทที่ 5 สังหารอินทรีชิงหลิน

【เผ่าพันธุ์: อินทรีชิงหลิน】

【ความยาวลำตัว: 3 จั้ง】

【อายุขัย: 150 ปี】

【ระดับ: ระดับหนึ่งขั้นสูง】

【ความสามารถ: ขนชิงหลิน, กรงเล็บทะลวงเกราะ】

อินทรียักษ์ตัวนี้กลับมีความสามารถถึงสองชนิด!

อีกทั้งระดับของมันยังเทียบเท่ากับซูมู่อีกด้วย

มิน่าเล่า ร่างกายของมันถึงได้ใหญ่โตถึงเพียงนี้

“อินทรีชิงหลินตัวนี้ไม่ได้บินผ่านมาด้วยความบังเอิญ”

ซูมู่รีบเพิ่มความระมัดระวังทันที

เพราะอินทรีตัวนี้บินวนเวียนอยู่เหนือเขาอย่างชัดเจน

เขายังสัมผัสได้ว่ามันกำลังจับตามองเขาอยู่

“มันต้องการล่าอีกาวิญญาณและพังพอนหิมะวิญญาณ แต่คงยังลังเลใจเพราะรู้สึกเกรงกลัวข้าอยู่”

ซูมู่คาดเดาในใจ

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกว่ายุ่งยากไม่น้อย

ความจริงแล้วก็เป็นไปตามที่ซูมู่คาดไว้

อินทรีชิงหลินได้พบเห็นอีกาวิญญาณทั้งสิบตัว และต้องการจะล่าพวกมันมาเป็นอาหาร

แต่ทว่า มันกลับรู้สึกได้ว่าต้นอิ๋งซิงเบื้องล่างนั้นแฝงไปด้วยอันตรายบางอย่าง

เพราะเหตุนั้น มันจึงยังคงลังเลไม่กล้าโจมตีลงมา

“หากมันกล้าพุ่งลงมา ข้าจะได้จัดการมันอย่างไม่ให้ตั้งตัวทันที”

แม้ซูมู่จะระวังอินทรีชิงหลิน แต่เขากลับไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย

ตรงกันข้าม เขายังอยากให้อีกฝ่ายพุ่งลงมาเสียด้วยซ้ำ

เพราะเมื่อมันลงมายังพื้นดิน ที่แห่งนี้ก็จะกลายเป็นพื้นที่ของเขาโดยสมบูรณ์

แต่น่าเสียดาย อินทรีชิงหลินยังคงระมัดระวังตัวยิ่งนัก มันจึงไม่ยอมพุ่งลงมาโดยง่าย

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง

อีกาวิญญาณทั้งสิบตัวและพังพอนหิมะวิญญาณต่างก็รับรู้ได้ถึงตัวตนของอินทรีชิงหลินแล้ว

พวกมันจึงหยุดการละเล่นทันที และพากันเข้ามาหลบอยู่ข้างๆ ซูมู่

เขาสัมผัสได้ว่าพวกมันกำลังสั่นกลัวอย่างชัดเจน

แม้ว่าพวกมันจะเข้าสู่ระดับอื่นแล้ว แต่เมื่อเทียบกับอินทรีชิงหลิน ระดับของพวกมันก็ยังต่ำกว่ามากนัก

“ต้องหาทางล่อให้มันลงมา”

ซูมู่รู้สึกว่าการรั้งรอเช่นนี้ไม่ใช่ทางออกที่ดีแน่

เขาเป็นต้นไม้ หากพูดตามเหตุผลแล้วก็ไม่น่าจะสนใจการเผชิญหน้าเช่นนี้

แต่ซูมู่กลับกังวลว่า หากอินทรีชิงหลินบินวนอยู่นานเกินไป อาจดึงดูดสัตว์อสูรตัวอื่นๆ มาสนใจได้

“อินทรีชิงหลินลังเลไม่ยอมลงมาเช่นนี้ ก็เพราะยังเกรงกลัวข้าอยู่”

ซูมู่คิดคำนึง “เช่นนั้นข้าก็ต้องหาวิธีล่อให้มันกล้าลงมาโจมตี”

วิธีของเขานั้นเรียบง่ายมาก

ก็คือการแสร้งทำตัวอ่อนแอ

แผนการนี้จะสำเร็จได้ก็ต้องขึ้นอยู่กับเงื่อนไขหนึ่ง นั่นคือแม้อินทรีชิงหลินจะมีสติปัญญา แต่จะต้องไม่ได้ฉลาดมากเกินไป

หากอินทรีชิงหลินฉลาดระดับเดียวกับมนุษย์ แผนนี้คงไม่มีทางสำเร็จแน่

แต่ซูมู่เชื่อว่า สติปัญญาของอินทรีชิงหลินนั้นไม่ได้สูงถึงขั้นนั้น

ไม่เช่นนั้น อินทรีชิงหลินน่าจะใช้ไฟโจมตีเขาไปนานแล้ว

ต้นไม้เช่นเขา เกรงกลัวไฟที่สุดอยู่แล้ว

เมื่อคิดได้เช่นนี้ ซูมู่ก็รีบดำเนินการทันที

เขาสัมผัสได้ถึงพลังลึกลับที่ไหลเวียนอยู่ในร่างของเขา

เขาพยายามควบคุมพลังลึกลับเหล่านั้นให้อัดแน่นอยู่ภายใน โดยไม่ให้แผ่กระจายออกมาภายนอก

ผ่านไปไม่นาน กลิ่นอายของซูมู่ก็อ่อนแอลงอย่างรวดเร็ว จนใกล้เคียงกับพังพอนหิมะวิญญาณตัวหนึ่งเท่านั้น

พังพอนหิมะวิญญาณและอีกาวิญญาณทั้งสิบตัวต่างก็มองมาด้วยความสงสัย ไม่เข้าใจว่าเหตุใดซูมู่จึงอ่อนแอลงอย่างกะทันหัน

ในดวงตาของพวกมันล้วนเต็มไปด้วยความกังวล

บนท้องฟ้าสูง อินทรีชิงหลินกลับมีสัมผัสที่ไวกว่าอีกาและพังพอนหิมะวิญญาณเสียอีก

ทันทีที่อินทรีชิงหลินสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของซูมู่อ่อนแอลง

แม้มันจะรู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คิดซับซ้อนใดๆ มากไปกว่านั้น

ถึงแม้มันจะมีสติปัญญา แต่ก็ไม่ได้รู้จักกลยุทธ์ซับซ้อนใดๆ เลย

เปรี้ยง!

อากาศแตกระเบิดออก

กระแสลมพัดม้วนจนกลุ่มเมฆสั่นสะเทือน

ร่างขนาดมหึมาของอินทรีชิงหลินพุ่งทะยานลงมาจากท้องฟ้าในพริบตา

เมื่อมันทะลุผ่านเข้ามาในป่า กิ่งไม้ทั้งหมดที่ขวางทางอยู่ต่างก็ถูกมันชนจนแตกหักไปในทันที

เพียงแค่สองลมหายใจ อินทรีชิงหลินก็ร่อนลงมาจากความสูงหลายร้อยจั้งจนถึงเบื้องหน้าของซูมู่

พังพอนหิมะวิญญาณและอีกาวิญญาณต่างก็หวาดกลัวจนถึงขีดสุด

เผชิญหน้ากับนักล่าเช่นนี้ พวกมันย่อมไม่อาจหลบหนีได้ทันแน่

ในช่วงเวลาคับขันนั้นเอง

ฟึ่บ!

กิ่งไม้นับร้อยพุ่งออกมาราวกับตาข่ายสวรรค์ ปิดล้อมพันธนาการร่างของอินทรีชิงหลินไว้โดยสมบูรณ์

หากเป็นสัตว์ธรรมดา เพียงแค่ถูกกิ่งไม้ของซูมู่ฟาดเข้าใส่ ร่างก็คงระเบิดออกทันที

แต่กิ่งไม้เหล่านี้กลับเหมือนฟาดเข้าไปที่แผ่นเหล็กกล้าเมื่อกระทบร่างของอินทรีชิงหลิน

“พลังป้องกันนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!”

ซูมู่สบถด่าในใจ

ถึงแม้จะตกตะลึง แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจนัก

เมื่อเทียบกับอินทรีชิงหลินแล้ว เขายังคงมีข้อได้เปรียบอยู่อย่างหนึ่ง

นั่นคือเขารู้ข้อมูลของอินทรีชิงหลิน แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลยแม้แต่น้อย

พลังป้องกันอันน่ากลัวของอินทรีชิงหลิน ย่อมต้องมาจากความสามารถขนชิงหลินอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ซูมู่เตรียมการไว้แต่แรกแล้ว

การโจมตีจากกิ่งไม้ทั้งร้อยกิ่งนั้นไม่ได้ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

แม้จะไม่สามารถทำร้ายอินทรีชิงหลินได้ แต่ก็สามารถกักร่างของมันเอาไว้ได้อย่างแน่นหนา

ในวินาทีถัดมา

ฟุ่บๆๆ!

รากฝอยนับไม่ถ้วนแทงทะลุพื้นดินขึ้นมา พุ่งเข้าแทงร่างของอินทรีชิงหลินราวกับกระบี่อันแหลมคม

ในที่สุด ร่างของอินทรีชิงหลินก็ปรากฏรอยเลือดขึ้นมา

แต่นั่นก็ยังไม่ใช่บาดแผลที่ทำให้มันถึงตายได้

“หากเป็นเช่นนี้แล้วล่ะก็...”

ตูม!

รากหลักของซูมู่เคลื่อนไหวแล้ว

ในชั่วพริบตา รากหลักก็แทงออกไปราวกับหอกเทพที่ไม่มีสิ่งใดหยุดยั้งได้

พลังโจมตีของรากหลักนั้นสูงกว่ากิ่งไม้และรากฝอยอย่างมหาศาล

เพียงชั่วเสี้ยววินาที ร่างของอินทรีชิงหลินก็ถูกแทงทะลุ

“กรี๊ด!”

อินทรีชิงหลินส่งเสียงร้องแหลมสูงด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง

ในขณะเดียวกัน ร่างของซูมู่เองก็เจ็บปวดราวกับถูกฉีกกระชากอย่างรุนแรงเช่นกัน

เขารีบแทงรากหลักกลับลงไปในพื้นดินทันที

“ครั้งนี้ถูกบีบบังคับจนไม่มีทางเลือก ครั้งต่อไปข้าต้องไม่ใช้วิธีนี้เด็ดขาด”

ความเจ็บปวดเช่นนี้ เขาไม่อยากจะประสบพบเจออีกเลยแม้แต่น้อย

แม้ซูมู่จะไม่ใช้รากหลักอีกต่อไป แต่อินทรีชิงหลินก็ไม่มีโอกาสรอดเช่นกัน

รากฝอยอื่นๆ ของซูมู่พุ่งเข้าไปแทงผ่านบาดแผลที่เปิดกว้าง แทงทะลุเข้าสู่ร่างของอินทรีชิงหลินทันที

อวัยวะภายในของมันพลันถูกบดขยี้แหลกสลายโดยสิ้นเชิง

ซูมู่ไม่ได้คิดที่จะฝึกอินทรีชิงหลินให้เชื่อง

อินทรีชิงหลินตัวนี้มีพลังมากเกินไป เขายังไม่มีความสามารถพอที่จะควบคุมมันได้

ผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ

【อายุขัย: 155 ปี】

แผงคุณสมบัติของซูมู่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว อายุขัยของเขาเพิ่มขึ้นมาอีก 150 ปีในพริบตา

เขาไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย รีบถ่ายเทพลังชีวิตจำนวน 100 ปีเข้าไปเสริมพลังวิญญาณให้รากหลักอีกสองเส้นทันที

ทันทีที่รากหลักเส้นหนึ่งเสริมพลังวิญญาณเสร็จสมบูรณ์ ระดับของเขาก็พลันก้าวขึ้นสู่ระดับหนึ่งขั้นสูงสุด

และเมื่อรากหลักอีกเส้นเสริมพลังวิญญาณเสร็จสิ้น ระดับของเขาก็เลื่อนขึ้นสู่ระดับหนึ่งขั้นสมบูรณ์ในทันที

“ตอนนี้กิ่งไม้และรากทั้งหมดของข้าล้วนเสริมพลังวิญญาณหมดแล้ว ต่อไปก็เหลือแต่ลำต้นเท่านั้น”

อายุขัยที่เหลืออยู่ห้าสิบปีในตอนนี้ ย่อมไม่เพียงพอที่จะเสริมพลังวิญญาณให้กับลำต้นอย่างแน่นอน

เขาหันกลับไปตรวจสอบแผงคุณสมบัติอีกครั้ง

【เผ่าพันธุ์: ต้นอิ๋งซิงวิญญาณ】

【ความสูง: 8 จั้ง】

【อายุขัย: 50 ปี】

【ระดับ: ระดับหนึ่งขั้นสมบูรณ์】

【ความสามารถ: กิ่งไม้เสริมพลังวิญญาณหนึ่งร้อยกิ่ง, รากฝอยเสริมพลังวิญญาณหนึ่งร้อยเส้น, รากหลักเสริมพลังวิญญาณสามเส้น, กลั่นน้ำทิพย์ชีวิต】

ซูมู่ทำได้เพียงอดทนสะสมอายุขัยต่อไปอย่างไม่เร่งร้อน

ด้วยความช่วยเหลือของพังพอนหิมะวิญญาณและอีกาวิญญาณทั้งสิบตัว ความเร็วในการสะสมอายุขัยของซูมู่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

โดยเฉลี่ยแล้วเขาสามารถสะสมอายุขัยได้ถึงสามสิบปีในแต่ละวัน

ส่วนร่างของอินทรีชิงหลินเองนั้น ดูเหมือนจะเป็นสิ่งล้ำค่าสำหรับพังพอนหิมะวิญญาณและอีกาวิญญาณทั้งสิบ

หลังจากที่พวกมันกินซากของอินทรีชิงหลินเข้าไปแล้ว ซูมู่สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของพวกมันแข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน

สิ่งนี้ยิ่งทำให้พวกมันไม่อยากออกห่างจากซูมู่เลยแม้แต่น้อย

เพราะซูมู่สนใจเพียงอายุขัยเท่านั้น ส่วนซากสัตว์นั้นเขาไม่ได้ต้องการแม้แต่น้อย

หลังจากที่เขาดูดซับอายุขัยแล้ว ซากที่เหลือจึงสามารถให้พวกอีกาวิญญาณและพังพอนหิมะวิญญาณใช้ในการเติบโตได้

เก้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

【อายุขัย: 325 ปี】

“ถึงเวลาแล้วสินะ”

ซูมู่รู้สึกคาดหวังในใจเป็นอย่างยิ่ง

ซ่า!

เขาเทอายุขัยจำนวน 300 ปีเข้าสู่ลำต้นของตนเองในทันที

ลำต้นของเขาพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้กินเวลานานถึงครึ่งชั่วยาม

เมื่อเวลาครึ่งชั่วยามผ่านไป แผงคุณสมบัติของซูมู่ก็เปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

【เผ่าพันธุ์: ต้นอิ๋งซิงวิญญาณ】

【ความสูง: 11 จั้ง】

【อายุขัย: 300 ปี】

【ระดับ: ระดับสอง】

【ความสามารถ: เสริมพลังวิญญาณสมบูรณ์, กลั่นน้ำทิพย์ชีวิต, คัดลอกพรสวรรค์แห่งชีวิต】

ในที่สุด ซูมู่ก็สามารถทะลวงผ่านขีดจำกัดของระดับหนึ่ง เข้าสู่สิ่งมีชีวิตระดับสองได้สำเร็จ

การเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้เกิดขึ้นอย่างสิ้นเชิง

มันคือการพลิกโฉมอย่างสมบูรณ์

ลำต้นได้เชื่อมโยงกิ่งไม้และรากทั้งหมดของเขาเข้าไว้ด้วยกัน

ทำให้ทุกเซลล์ในร่างของเขาเกิดการวิวัฒนาการขั้นสูงสุด

อายุขัยที่เดิมเคยลดลงจนเหลือเพียง 25 ปี

เมื่อเข้าสู่ระดับสองสำเร็จ กลับเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดจนมีอายุขัยถึง 300 ปีในพริบตา