บทที่ 14 - บอสใหญ่ที่ตายในหมู่บ้านเริ่มต้น

บทที่ 14 - บอสใหญ่ที่ตายในหมู่บ้านเริ่มต้น

เสียงร้องโหยหวนของชายสวมต่างหูเพิ่งจะดังขึ้น เย่ว์เหิงก็ยกเท้าขึ้นอีกครั้ง

เหยียบลงไปที่จุดยุทธศาสตร์ของอีกฝ่ายอย่างแรง!

จงตามตีศัตรูให้แตกพ่าย อย่าปล่อยให้ศัตรูเหลือรอด

เย่ว์เหิงไม่เคยประเมินศัตรูคนใดต่ำเกินไป

แม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคู่ต่อสู้จะไม่มีโอกาสพลิกสถานการณ์

ดังนั้นการซ้ำดาบสองจึงเป็นเรื่องจำเป็น!

เสียงร้องโหยหวนหยุดชะงักลงทันที

ดวงตาของชายสวมต่างหูเบิกถลนแทบถลัก ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาก็บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดสุดแสนสาหัส

เขาอ้าปากกว้างราวกับปลาที่ขาดน้ำ

พยายามสูดลมหายใจอย่างเอาเป็นเอาตาย

ลูกเตะของเย่ว์เหิงครั้งนี้ ได้ทำลายความสามารถในการต่อสู้ที่เหลืออยู่ของชายสวมต่างหูไปจนหมดสิ้น

เย่ว์เหิงเดินเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน แล้วหยิบมีดกุรข่าของอีกฝ่ายขึ้นมา

ก่อนจะเดินกลับมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง

ไฟฉายที่ตกอยู่บนพื้นยังคงส่องสว่าง แสงสะท้อนสาดส่องลงบนใบหน้าของชายสวมต่างหู

ขาวซีดไร้สีเลือด

“แก แก ฆ่าฉันไม่ได้”

ชายสวมต่างหูหอบหายใจพลางพูดกระท่อนกระแท่น “ฉะ ฉันเป็นคนของตระกูลเซียวแห่งเมืองหลวง”

เขาฟื้นเรี่ยวแรงกลับมาได้บ้าง กัดฟันข่มความเจ็บปวด “ถ้าแกฆ่าฉัน แก แกก็หนีไม่พ้นหรอก”

“แถม แถมครอบครัวแกก็ต้องตายตกตามกันไปด้วย!”

เย่ว์เหิงหัวเราะ

เย่ว์เหิงรู้ดีว่า สิ่งที่อีกฝ่ายพูดไม่ใช่เรื่องโกหก

และไม่ได้โม้ด้วย

แต่เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ตวัดมีดฟันเข้าที่ลำคอของชายสวมต่างหู!

ชายสวมต่างหูเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ

คอของเขาส่งเสียงดังคล็อกๆ แขนขาชักกระตุกดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่ง

จากนั้นก็สิ้นลมหายใจ

ตายตาไม่หลับ!

เย่ว์เหิงจ้องมองศพบนพื้น ภายในใจไม่มีความรู้สึกหวั่นไหวใดๆ

นี่คือการฆ่าคนครั้งแรกของเย่ว์เหิงในชาตินี้

ส่วนในชาติที่แล้ว ทั้งชีวิตของเขาอยู่กับการต่อสู้ เข่นฆ่าจนจิตใจด้านชาดุจเหล็กกล้าไปนานแล้ว!

เมื่อแน่ใจว่าอีกฝ่ายตายสนิท เย่ว์เหิงก็ค้นตัวศพอย่างละเอียด

เขาพบโทรศัพท์มือถือ กระเป๋าสตางค์ พวงกุญแจ ไฟแช็ก และของจุกจิกอื่นๆ จากศพของชายสวมต่างหู

รวมถึงบัตรประชาชนหนึ่งใบด้วย

เซียวเจิน เพศชาย เกิดปี 1995

เป็นเขาจริงๆ ด้วย!

ความจริงแล้วตอนที่บังเอิญเจออีกฝ่ายเมื่อครู่นี้ เย่ว์เหิงก็พอจะเดาออกบ้างแล้ว

ตอนนี้ได้รับการยืนยันแล้ว

เซียวเจิน ผู้ก่อตั้งสมาคมสัจธรรม ปรมาจารย์แห่งจิตวิญญาณระดับเก้า!

ผู้ครอบครองดาราสถิต “ฮ่าวเทียน”!!

ในประวัติศาสตร์ชาติที่สองของเย่ว์เหิง ดาราสถิตที่ร่วงหล่นลงมาที่นี่ในวันนี้ ก็คือเซียวเจินนี่แหละที่ได้ไปครอบครอง

เขาจึงสามารถปลุกพรสวรรค์พลังพิเศษขึ้นมาได้

การเสริมพลังจิต!

เซียวเจินเป็นหนึ่งในผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่งที่สุดในยุคทะเลดาว สมาคมสัจธรรมที่เขาก่อตั้งขึ้นได้สร้างปัญหาให้กับสมาพันธ์แห่งดวงดาวนับไม่ถ้วน

เป็นเนื้อร้ายก้อนใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ!

สมาคมสัจธรรมมีอุดมการณ์ว่า ผู้สถิต หรือก็คือผู้มีพลังพิเศษนั้น จะต้องแยกตัวออกจากคนธรรมดาอย่างเด็ดขาด

ผู้สถิตจะต้องมีสิทธิพิเศษเหนือกว่าใคร และคอยควบคุมชะตากรรมของคนธรรมดาจากเบื้องบน

ด้วยเหตุนี้พวกมันจึงมุ่งมั่นที่จะแก้ไขกฎหมาย และโค่นล้มการปกครองของสมาพันธ์แห่งดวงดาว!

สมาคมสัจธรรมมองว่าสมาพันธ์แห่งดวงดาวดูแลเอาใจใส่คนธรรมดามากเกินไป

ทำให้สูญเสียทรัพยากรไปอย่างเปล่าประโยชน์

ในช่วงแรกสมาพันธ์แห่งดวงดาวไม่ได้ให้ความสำคัญกับสมาคมสัจธรรมมากนัก กว่าจะรู้ตัวว่าสถานการณ์ไม่สู้ดี ก็ตอนที่อิทธิพลของฝ่ายหลังขยายใหญ่โตขึ้นแล้ว

แต่ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการกำจัดเนื้อร้ายก้อนนี้ได้ผ่านพ้นไปแล้ว

เนื่องจากสมาชิกของสมาคมสัจธรรมซ่อนตัวอยู่อย่างมิดชิด ซ้ำยังดึงดูดผู้มีพลังพิเศษระดับสูงเข้าร่วมเป็นจำนวนมาก

จนกลายเป็นขุมกำลังใต้ดินที่ใหญ่ที่สุด

สมาพันธ์แห่งดวงดาวจึงเกิดความลังเลมาตลอด ไม่กล้าที่จะลงมือปราบปรามสมาคมสัจธรรมอย่างเด็ดขาด

จนกระทั่งเผ่าแมลงบุกรุกราน

สมาคมสัจธรรมถึงกับบ้าคลั่งไปสมคบคิดกับเผ่าแมลง

สมาพันธ์แห่งดวงดาวทนไม่ไหวอีกต่อไป ยอมสูญเสียทรัพยากรอย่างหนักเพื่อกวาดล้างสมาคมสัจธรรม

จนในที่สุดก็บุกทะลวงดาวเคราะห์ศูนย์บัญชาการของสมาคมสัจธรรมได้สำเร็จ

และสังหารเซียวเจิน

เซียวเจินมีความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง เขาสามารถใช้ “ฮ่าวเทียน” ในการสลับร่างเพื่อเกิดใหม่ได้

โดยใช้วิธีแทรกซึมจิตสำนึก เพื่อเปลี่ยนร่างเนื้อใหม่

สลับร่างทุกๆ หนึ่งร้อยปีโดยเฉลี่ย!

นั่นทำให้เซียวเจินกลายเป็นบอสใหญ่ที่ทรงพลังอย่างสุดขีด

สมาพันธ์แห่งดวงดาวต้องสูญเสียปรมาจารย์ผู้มีพลังพิเศษไปถึงเจ็ดคน เพื่อจะจัดการกับเขา

และปีที่เซียวเจินตาย และสมาคมสัจธรรมถูกทำลายล้าง ก็คือปีที่เย่ว์เหิงไปเกิดใหม่ในชาติที่สองพอดิบพอดี

เย่ว์เหิงก็เพิ่งจะรู้ข้อมูลลับสุดยอดพวกนี้ ก็ตอนที่เขาได้เลื่อนขั้นสู่ตำแหน่งสูง และใช้สิทธิ์ของตัวเองสืบค้นข้อมูลจากฐานข้อมูลของซูเปอร์คอมพิวเตอร์ส่วนกลาง

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ

ในนวนิยายและภาพยนตร์หลายเรื่องในยุคทะเลดาว ผู้ควบคุมสมาคมสัจธรรมอย่างเซียวเจิน มักจะรับบทเป็นตัวร้ายตัวฉกาจเสมอ!

ทว่าตอนนี้ตัวร้ายกลับต้องมาตายอย่างน่าอัปยศและเจ็บปวด ด้วยน้ำมือของเย่ว์เหิง!

ความจริงก่อนหน้านี้ แม้จะเดาตัวตนของอีกฝ่ายออก เย่ว์เหิงก็ไม่ได้คิดจะฆ่าบอสใหญ่ตัวนี้เลย

เพราะ “ฮ่าวเทียน” ถูกเขาชิงตัดหน้าไปแล้ว

เมื่อสูญเสียดาราสถิตที่ทรงพลังที่สุดไป เซียวเจินก็หมดสิ้นรากฐานที่จะไปอาละวาดในกาแล็กซีทางช้างเผือกในอนาคต

เซียวเจินอาศัยพลังของ “ฮ่าวเทียน” ในการฝึกฝนผู้มีพลังพิเศษที่ซื่อสัตย์ออกมาได้มากมาย

เส้นทางชะตากรรมของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว

ทว่าคนไม่คิดทำร้ายเสือ แต่เสือกลับคิดจะกินคน!

เซียวเจินกลับอยากจะฆ่าเย่ว์เหิง

ถ้าเย่ว์เหิงถูกเขาฆ่าตาย “ฮ่าวเทียน” ก็มีโอกาสสูงมากที่จะ “ดรอป” ออกมาจริงๆ!

เว้นเสียแต่ว่าเย่ว์เหิงจะหลอมรวมกับดาราสถิตดวงนี้ได้ครบ 100%

โชคดีที่เย่ว์เหิงเดาตัวตนของเซียวเจินออก จึงระแวดระวังอีกฝ่ายอย่างสูงสุด

และเตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ไว้แล้ว

จึงสามารถพลิกกลับมาสังหารได้สำเร็จ

ตัวร้ายตัวฉกาจแห่งยุคทะเลดาวในอนาคต จึงต้องมาจบชีวิตลงที่หมู่บ้านเริ่มต้นของเขาด้วยประการฉะนี้

ไม่มีเซียวเจิน

ก็ย่อมไม่มีสมาคมสัจธรรม

เย่ว์เหิงไม่ได้แค่เปลี่ยนชะตาชีวิตของตัวเองเท่านั้น แต่ยังเปลี่ยนแปลงอนาคตของมนุษยชาติไปด้วย!

ประวัติศาสตร์ได้เลี้ยวโค้งตรงจุดนี้เอง

เพียงแต่เย่ว์เหิงในตอนนี้ ไม่ได้มีความรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้เปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์เลยสักนิด

เขากำลังง่วนอยู่กับการทำลายศพและซ่อนเร้นหลักฐาน

เย่ว์เหิงลากศพของเซียวเจินเข้าไปในส่วนลึกของป่า และจับถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายออกจนหมด

สัตว์ป่าที่อาศัยอยู่บนภูเขาอู่เฟิง จะช่วยเย่ว์เหิงจัดการปัญหาเรื่องนี้อย่างเต็มอกเต็มใจ

ตอนที่เขาจากมา

ก็ได้ยินเสียงหมาป่าหอนดังแว่วมาให้ได้ยิน

และที่ริมถนนซึ่งนำไปสู่หมู่บ้านบนเขา เย่ว์เหิงก็พบรถยนต์ออฟโรดขนาดเล็กคันหนึ่ง

เห็นได้ชัดว่ารถคันนี้เป็นของเซียวเจิน

ในมือของเขาก็มีกุญแจรถที่ค้นได้จากศพพอดี

ในชาติแรก เย่ว์เหิงต้องสอบใบขับขี่เพื่อใช้ในการทำงาน

แต่ชั่วโมงบินเขาน้อยมาก

ส่วนในชาติที่สอง ยานพาหนะที่เขาใช้ขับขี่เป็นประจำ ถ้าไม่ใช่ยานรบก็ต้องเป็นหุ่นรบ

แถมรถยนต์ในยุคทะเลดาว ก็แตกต่างจากรถยนต์ในยุคปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง ทั้งหมดเป็นระบบนำทางอัจฉริยะและระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติ

แต่พอเย่ว์เหิงสตาร์ตเครื่องยนต์ออฟโรด เหยียบคันเร่ง และจับพวงมาลัย

ความรู้สึกคุ้นเคยและเป็นธรรมชาติก็หลั่งไหลเข้ามาในใจ!

ศาสตร์แห่งความเข้ากันได้กับเครื่องจักร!

พรสวรรค์พลังพิเศษระดับสูงสุดนี้ มอบความสามารถในการควบคุมกลไกทุกชนิดอย่างเหนือชั้นให้กับเย่ว์เหิง

เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที ก็สามารถรื้อฟื้นความทรงจำและความรู้สึกในการขับรถจากชาติแรกกลับมาได้ทั้งหมด

เขาถอยรถและกลับรถอย่างชำนาญ แล้วขับรถมุ่งหน้าออกไปจากภูเขา

เมื่อห่างจากตัวอำเภอไปราวสิบกว่ากิโลเมตร เย่ว์เหิงก็จอดรถไว้ที่ริมฝั่งแม่น้ำสายหนึ่ง

แล้วเข็นรถคันนั้นตกลงไป

รถออฟโรดพุ่งทะยานลงไปตามทางลาด ก่อนจะพุ่งหลาวลงสู่กระแสน้ำที่ไหลเชี่ยวกรากเสียงดังสนั่น

เพียงชั่วพริบตาก็จมหายไป

เย่ว์เหิงนำเสื้อผ้า เป้ และบัตรประชาชนของเซียวเจิน มาเผาทิ้งริมฝั่งแม่น้ำ

แล้วกลบฝังขี้เถ้า

สุดท้ายเขาก็เดินเท้าจากไป

และในระหว่างทางเขาก็โยนโทรศัพท์มือถือของเซียวเจินลงแม่น้ำอีกสายหนึ่ง

ทำลายล้างร่องรอยสุดท้ายบนโลกมนุษย์ ของบอสใหญ่แห่งอนาคตผู้นี้จนหมดสิ้น!

[จบแล้ว]