บทที่ 5 เห็นเรื่องอยุติธรรมบนถนน หันหลังเดินหนี?

กู้ฉางชิงเงยหน้าขึ้นมอง เห็นสวี่ต้าลี่ยังคงต่อสู้พัวพันกับเสือดาวอสูรอีกตัวหนึ่งอยู่

เขาละสายตาและเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา

พลังต้นกำเนิด 60 แต้มไม่เพียงพอที่จะเลื่อนระดับหมัดทลายภูผาอีกครั้ง

หลังจากครุ่นคิด เขาก็เลือกที่จะกดปุ่มเลื่อนระดับข้างๆ เพลงดาบคลื่นซ้อนทับแทน

ในพริบตานั้น ความเข้าใจอันลึกซึ้งเกี่ยวกับการใช้เพลงดาบคลื่นซ้อนทับก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขาอย่างมหาศาล

เขาเข้าใจกระบวนท่าและเคล็ดลับการออกแรงของเพลงดาบคลื่นซ้อนทับอย่างถ่องแท้ในทันที

ผู้ครอบครอง กู้ฉางชิง

ระดับบำเพ็ญเพียร ขั้นหลอมกายาระดับ 5

เคล็ดวิชา หมัดทลายภูผา ระดับ 5 เพลงดาบคลื่นซ้อนทับ ขั้นสูง

พลังต้นกำเนิด 30 แต้ม

กู้ฉางชิงมั่นใจว่าด้วยเพลงดาบคลื่นซ้อนทับในขั้นสูงนี้ เขาคงสามารถสังหารเสือดาวอสูรที่บาดเจ็บเมื่อครู่ได้ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งนาทีเป็นแน่

เมื่อมองไปเบื้องหน้าอีกครั้ง เขาเห็นสวี่ต้าลี่ตวัดดาบฟันเป็นรอยแผลยาวฉกรรจ์บนตัวเสือดาวอสูร ทว่าตัวเขาเองก็โดนกรงเล็บของมันตบจนเซถลาถอยหลังไปหลายก้าวเช่นกัน

ไอ้เดรัจฉาน ข้าจะสู้กับเจ้าให้ตายกันไปข้าง

สวี่ต้าลี่คำรามก้องและก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง เข้าปะทะพัวพันกับเสือดาวอสูร

แม้ความแข็งแกร่งของกู้ฉางชิงจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทว่าก็ยังห่างไกลจากระดับของทั้งสองที่กำลังต่อสู้กันอยู่อย่างมาก

เขาต้องก้าวไปข้างหน้า 2-3 ก้าว ชูระดับขึ้นและจ้องเขม็งไปยังเสือดาวอสูรที่กำลังกระโจนเข้ามา หวังจะเบี่ยงเบนความสนใจของมันได้บ้าง

แม้เสือดาวอสูรจะไม่ค่อยรู้สึกกดดันจากกู้ฉางชิงเท่าใดนัก แต่ก็ยังต้องแบ่งสมาธิมาคอยระวังเขา ดังนั้นหลังจากปะทะกันได้ไม่กี่กระบวนท่า มันก็ถูกสวี่ต้าลี่ฟันจนกระเด็นไปอีกครั้ง

เมื่อได้รับบาดเจ็บซ้ำอีก เสือดาวอสูรก็มีความคิดที่จะล่าถอยทันที มันตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้น หันหลังและวิ่งหนีเตลิดไปไกล

สวี่ต้าลี่ไล่ตามอย่างไม่ลดละ และในที่สุดก็สังหารมันลงได้คาที่ในเวลาไม่กี่นาทีต่อมา

ติ๊ง ดูดซับพลังต้นกำเนิด 80 แต้ม

เยี่ยมไปเลย สัตว์อสูรที่ถูกผู้อื่นสังหารก็สามารถให้พลังต้นกำเนิดได้เช่นกัน

กู้ฉางชิงรีบก้าวเข้าไปเตรียมจะช่วยสวี่ต้าลี่ทำแผล

ทว่าเขากลับพบว่าแม้เสื้อผ้าบริเวณหน้าอกของอีกฝ่ายจะขาดวิ่น ทว่ากลับไม่มีเลือดซึมออกมาเลยแม้แต่น้อย

สวี่ต้าลี่ปลดเกราะป้องกันหัวใจออกจากหน้าอก ซึ่งตอนนี้มีรอยกรงเล็บปรากฏอยู่หลายรอยอย่างเห็นได้ชัด

เขาเอ่ยด้วยความหวาดหวั่นที่ยังหลงเหลืออยู่ โชคดีที่ข้าทุ่มเงินซื้อเกราะป้องกันหัวใจอันนี้มา ไม่อย่างนั้นคงมีคนอื่นมาครอบครองภรรยา ใช้เงินของข้า และทุบตีลูกของข้าเป็นแน่

กู้ฉางชิงหัวเราะเบาๆ พี่สะใภ้สวี่อาจจะยอมเป็นม่ายเพื่อท่านตลอดไปก็ได้นะขอรับ

ถุย ถุย ถุย สวี่ต้าลี่ถลึงตาใส่กู้ฉางชิง อย่าพูดจาอัปมงคลเช่นนี้อีกนะ

กู้ฉางชิงเปลี่ยนเรื่องและเอ่ยถาม พี่สวี่ พวกเราจะจัดการกับซากเสือดาวอสูรทั้งสองตัวนี้อย่างไรดีขอรับ

สองตัวงั้นหรือ สวี่ต้าลี่มองกู้ฉางชิงด้วยความประหลาดใจ หรือว่าเจ้าก็สังหารเสือดาวอสูรที่แข็งแกร่งเทียบเท่ากับขั้นหลอมกายาระดับ 6 ตัวนั้นได้ด้วย

ขอรับ กู้ฉางชิงพยักหน้า

เจ้าทำให้ข้าต้องมองเจ้าใหม่จริงๆ สวี่ต้าลี่กล่าวด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความชื่นชม เมื่อไม่กี่วันก่อน ความแข็งแกร่งของเจ้ายังอยู่แค่ขั้นหลอมกายาระดับ 3 และเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เพลงดาบของเจ้ายังดูไม่ได้ด้วยซ้ำ ข้าไม่คาดคิดเลยว่าตอนนี้เจ้าจะสามารถสังหารเสือดาวอสูรตัวนั้นได้จริงๆ

กู้ฉางชิงกล่าวถ่อมตน เป็นเพราะท่านทำร้ายเสือดาวอสูรตัวนั้นจนบาดเจ็บต่างหากขอรับพี่สวี่ ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่สามารถสังหารมันได้หรอก

มุมปากของสวี่ต้าลี่ยกขึ้นพลางกล่าวอย่างอารมณ์ดี ของดีเลยล่ะ เสือดาวอสูรสองตัวนี้เอาไปขายได้อย่างน้อยก็ 20-30 ตำลึง พี่สวี่ของเจ้าจะได้ไปทำบุญทำทานที่หอหลี่ชุนได้อีก

หลังจากกล่าวจบ เขาก็ให้หัวหน้าหมู่บ้านไปตามชายฉกรรจ์มา 2-3 คนเพื่อช่วยกันแบกซากเสือดาวอสูรทั้งสองตัวกลับไปที่บ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน

จากนั้นเขาก็กลับไปนอนหลับต่อ ทิ้งให้หัวหน้าหมู่บ้านอยู่ในที่เกิดเหตุเพื่อจัดการเรื่องงานศพของชาวบ้านที่ถูกเสือดาวอสูรสังหาร

กู้ฉางชิงนอนอยู่บนเตียงและเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาอีกครั้ง

ปุ่มเลื่อนระดับข้างหมัดทลายภูผาสว่างขึ้นอีกครั้ง บ่งบอกว่าเขาสามารถเพิ่มระดับการบำเพ็ญเพียรของตนได้อีก

เพียงแค่ใช้จิตสำนึกแตะที่ปุ่มเบาๆ ความรู้สึกสบายอันรุนแรงนั้นก็หลั่งไหลเข้ามาอีกครั้ง

กู้ฉางชิงเม้มปากแน่นเพื่อหลีกเลี่ยงการส่งเสียงประหลาดๆ ที่อาจทำให้สวี่ต้าลี่หัวเราะเยาะเอาได้

ผ่านไปเกือบ 10 นาที กู้ฉางชิงก็ลืมตาขึ้น

เมื่อตรวจสอบระบบ ระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาก็บรรลุถึงขั้นหลอมกายาระดับ 6 แล้ว โดยใช้พลังต้นกำเนิดไป 90 แต้ม และเหลือเพียง 20 แต้ม

ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่หมัดทลายภูผาเลื่อนขึ้น 1 ระดับ จะต้องใช้แต้มพลังต้นกำเนิดเพิ่มขึ้นอีกครึ่งหนึ่ง

เขาลองคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว การเลื่อนไปสู่ขั้นหลอมกายาระดับ 9 จะต้องใช้พลังต้นกำเนิดทั้งหมดเกือบ 642 แต้ม

อืม ทักษะการคิดเลขในใจของเขาช่างยอดเยี่ยมเสียจริง

แม้ว่าระบบนี้จะดูเรียบง่ายไปบ้าง แต่เขาก็เลื่อนระดับมาได้ถึง 3 ครั้งแล้วภายในเวลาไม่ถึง 2 วันนับตั้งแต่เดินทางมายังโลกใบนี้ กู้ฉางชิงรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก

กู้ฉางชิงผู้พึงพอใจค่อยๆ ผล็อยหลับไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

กู้ฉางชิงและคนอื่นๆ กินโจ๊กไป 2-3 ชามและเตรียมตัวออกเดินทางจากหมู่บ้านไป๋สือ

นายท่าน ด้วยความช่วยเหลือของพวกท่าน หมู่บ้านไป๋สือของเราจึงรอดพ้นจากการนองเลือดมาได้ นี่คือน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ แทนคำขอบคุณจากพวกเรา โปรดอย่าปฏิเสธเลยนะขอรับ

หลิวเซิงกล่าวด้วยใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ

ตะกร้าไข่ 2 ใบและเนื้อตากแห้งหลายชิ้นถูกนำมาวางตรงหน้า พร้อมกับเศษเงินจำนวนหนึ่งในฝ่ามือขวาที่ยื่นออกมา

ดวงตาของสวี่ต้าลี่เป็นประกาย ทว่าความยินดีนั้นก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

การช่วยเหลือพวกเจ้าเป็นหน้าที่ของเรา ข้าจะรับเงินของพวกเจ้าได้อย่างไรกัน

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงพยายามหว่านล้อม เขาจึงตีหน้าขรึมและกล่าวว่า หากพวกเจ้าอยากจะตอบแทนพวกเราจริงๆ ก็ไปหารถเข็นมาให้เราสักคัน จะได้ขนซากสัตว์อสูรกลับไปได้

เรื่องนี้... หลิวเซิงรู้สึกอึดอัดใจเล็กน้อย เอาเถิด ถ้าเช่นนั้นผู้มีพระคุณโปรดรอสักครู่ ข้าจะรีบกลับมาขอรับ

เมื่อเห็นสวี่ต้าลี่ปฏิเสธของขวัญจากหลิวเซิงจริงๆ กู้ฉางชิงก็รู้สึกเลื่อมใสเขามากยิ่งขึ้นทันที

เมื่อสบตากับกู้ฉางชิง สวี่ต้าลี่ก็อธิบายว่า การรับเศษเงินเพียงเล็กน้อยไม่ได้ทำให้พวกเราร่ำรวยขึ้นมาหรอก แต่ชาวบ้านคงต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบากยิ่งขึ้นไปอีก นี่คือเหตุผลว่าทำไมข้าถึงไม่ชอบมารับงานในที่กันดารแบบนี้ หนึ่งคือไม่มีกำไร และสองคือทั้งเหนื่อยและอันตรายกว่า

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลิวเซิงก็กลับมาพร้อมกับชายท่าทางซื่อบื้อคนหนึ่งและรถเข็น

ผู้มีพระคุณ ข้าจะให้เอ้อโก่วนำสัตว์อสูรสองตัวนี้ไปส่งให้พวกท่านที่ตัวอำเภอขอรับ

ตกลง ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนเอ้อโก่วด้วยนะ

ท่านเกรงใจเกินไปแล้วผู้มีพระคุณ ถือเป็นเกียรติของผู้น้อยยิ่งนัก

กู้ฉางชิงและสวี่ต้าลี่เดินเคียงคู่กันไปข้างหน้า ส่วนเอ้อโก่วก็เข็นรถเข็นตามอยู่ด้านหลัง

หลังจากเร่งเดินทาง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงอำเภอเกาหยางในตอนพลบค่ำ

ทั้งสามตรงไปยังศาลาซิ่งฮว๋าและขายเสือดาวอสูรลายขาวทั้ง 2 ตัวไปในราคา 32 ตำลึง

หลังจากยกลงเสร็จ เอ้อโก่วก็ขอตัวลากลับ เขาต้องหาที่พักในตัวอำเภอสำหรับคืนนี้ ก่อนจะเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น

ฉางชิง นี่ส่วนของเจ้า

สวี่ต้าลี่นับเงิน 16 ตำลึงแล้วยื่นให้

ขอบคุณขอรับพี่สวี่ กู้ฉางชิงรับมาเพียง 2 ก้อน รวมเป็น 10 ตำลึง

โอ้ ข้าไม่นึกเลยว่าเจ้าจะเป็นเด็กที่รู้ความถึงเพียงนี้

สวี่ต้าลี่ตบไหล่กู้ฉางชิงอย่างชื่นชม ดูเหมือนว่าข้าไม่ต้องสอนเจ้าในเรื่องนี้แล้วสินะ

กู้ฉางชิงหัวเราะอย่างซื่อสัตย์ ข้าควรจะรับไว้แค่ 2 ตำลึงเป็นน้ำใจก็พอ แต่เพราะข้ากำลังขัดสนเงินทอง เลยต้องหน้าด้านรับไว้มากกว่าเดิมหน่อย หวังว่าพี่สวี่จะไม่ถือสานะขอรับ

นี่คือสิ่งที่เขาคิดอยู่ในใจจริงๆ

หากสวี่ต้าลี่ไม่ได้เดินทางไปหมู่บ้านไป๋สือพร้อมกับเขา เขาคงไม่ได้กลับมาอย่างแน่นอน เขาไม่ควรไปคิดเล็กคิดน้อยเรื่องจำนวนเงินให้มากความ

ในฐานะกำลังหลักในการสังหารเสือดาวอสูร สวี่ต้าลี่ย่อมสมควรได้รับส่วนแบ่งที่มากกว่า

อีกอย่างเขาก็มีฐานะเป็นผู้ชี้แนะของเขา และเปรียบเสมือนอาจารย์ครึ่งหนึ่ง จึงสมควรที่จะได้รับส่วนแบ่งชิ้นใหญ่

ในเมื่อเจ้ารู้ความถึงเพียงนี้ ให้ข้าพาเจ้าไปเปิดหูเปิดตาที่หอหลี่ชุนดีหรือไม่

คำพูดของสวี่ต้าลี่เต็มไปด้วยความเย้ายวนใจ

เรื่องนี้... กู้ฉางชิงลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ยังคงปฏิเสธ ไว้คราวหน้าเถิดขอรับ วันนี้ข้าค่อนข้างเหนื่อยแล้ว

เขาหยุดชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น พี่สวี่ ท่านมักจะไปทำบุญทำทานอยู่บ่อยๆ ภรรยาของท่านไม่มีข้อกังขาบ้างเลยหรือขอรับ

สวี่ต้าลี่กล่าวอย่างจริงจัง พี่สวี่ของเจ้ากำลังปฏิบัติภารกิจ ทำงานหนักเพื่อครอบครัว พี่สะใภ้ของเจ้าจะมีข้อกังขาได้อย่างไรกัน

อีกอย่าง พี่สวี่ของเจ้าแข็งแรงมาก ข้าไม่เคยบกพร่องเรื่อง 'เสบียงหลวง' ที่ติดค้างไว้เลย แน่นอนว่าพี่สะใภ้ของเจ้าย่อมไม่มีเรื่องให้ต้องบ่นหรอก

ยอดเยี่ยมเลยขอรับ กู้ฉางชิงยกนิ้วโป้งให้

ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะเป็นโลกไหน ผู้ชายก็มักจะเก่งเรื่องการแต่งเรื่องโกหกในเรื่องพรรค์นี้เสมอ

ในท้ายที่สุด สวี่ต้าลี่ก็เลี้ยงหม้อไฟเนื้อแกะกู้ฉางชิง ก่อนจะแยกตัวไปทำ 'ทาน' ตามลำพัง

เมื่ออิ่มหนำสำราญ กู้ฉางชิงก็เดินเล่นกลับบ้านอย่างสบายใจ

ระหว่างทางเขาก็ครุ่นคิดว่าจะไปหาแต้มพลังต้นกำเนิดที่ไหนต่อดี

ทันใดนั้นก็มีเสียงต่อสู้ดังมาจากเบื้องหน้า

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็เห็นคนราว 10 กว่าคนกำลังต่อสู้กันอยู่ที่อีกฝั่งของถนน

เห็นเรื่องอยุติธรรมบนถนน หันหลังเดินหนี?