บทที่ 14 - กล่องสมบัติแห่งโชคชะตา หลินโม่เริ่มเผยเขี้ยวเล็บ!

ผ่านไปหนึ่งคืน
ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ชื่อดังในเมืองตงไห่ยังคงสว่างไสว
เพียงแต่กลิ่นควันบุหรี่และกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ตลบอบอวล กลับเข้มข้นยิ่งกว่าเมื่อวานเสียอีก
ผู้เล่นหลายคนฟุบหลับคาหน้าจอคอมพิวเตอร์
แต่ก็มีอีกหลายคนที่ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือด มีรอยคล้ำใต้ตาดำปื้น ยังคงตะลุยฟันมอนสเตอร์ในโลกของ 'เจิงถู' อย่างบ้าคลั่งต่อไป

โซน C ของร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่พันธมิตรดารา
อาเฉียงกระดกชาดำเย็นเข้าปากอึกใหญ่
ของเหลวเย็นเฉียบกระตุ้นเส้นประสาทที่เริ่มเบลอของเขา
เขาโต้รุ่งมาทั้งคืนแล้ว

"พี่เฉียง ไม่ไหวแล้วว่ะ ขอผมงีบแป๊บนะ" เสี่ยวหลี่ที่อยู่ข้างๆ หาวหวอดจนน้ำตาเล็ด
เขาปล่อยให้ตัวละครยืนโง่ๆ อยู่ในเขตปลอดภัยของ 'หมู่บ้านชิงหยวน'
แล้วก็เอนศีรษะพิงพนักเก้าอี้หลับปุ๋ยไปทันที

เหล่าหวังเองก็สภาพไม่ต่างกัน หนังตาแทบจะปิดเข้าหากันอยู่รอมร่อ "แม่งเอ๊ย 'เจิงถู' นี่มันสูบวิญญาณชะมัด เล่นเพลินจนสว่างเลยเว้ย
ฉันก็ขอตัวก่อนนะ ต้องกลับไปงีบเอาแรงหน่อย ตอนบ่ายต้องไปทำงานอีก"

อาเฉียงเหลือบมองเลเวลของตัวเอง เลเวล 28!
อีกแค่นิดเดียวก็จะแตะเลเวล 30 แล้ว จะได้รับค่าเน็ต 30 หยวนมาครอบครอง!
เขาหัวเราะแหะๆ ความง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง ความคึกคักพุ่งปรี๊ดขึ้นมาอีกครั้ง
"พวกเอ็งไปพักเถอะ เดี๋ยวข้าปั่นต่ออีกหน่อย!"

ผ่านไปอีกชั่วโมงกว่า แสงสีทองก็สว่างวาบขึ้นตรงหน้าอาเฉียง พร้อมกับตัวอักษร 'ยินดีด้วย เลเวลอัปแล้ว' เด้งหราอยู่กลางหน้าจอ!
เลเวลสามสิบ!
"เรียบร้อย!" อาเฉียงตบโต๊ะด้วยความตื่นเต้น ทำเอาเสี่ยวหลี่ที่นอนหลับอยู่ข้างๆ สะดุ้งตื่น

เขารีบรุดไปหาคนดูแลร้าน บอกไอดีเกมและเลเวลของตัวเองไปอย่างไม่รอช้า
หลังจากตรวจสอบว่าถูกต้องเรียบร้อยแล้ว คนดูแลร้านก็เติมเงินค่าเน็ต 30 หยวนเข้าบัตรของเขาทันที
แน่นอนว่าเงินส่วนนี้ ท้ายที่สุดแล้วบริษัทของหลินโม่จะเป็นคนจ่ายให้ โดยจะมีการหักส่วนลดตามที่ตกลงกันไว้

"ยินดีด้วยนะพวก! นายเป็นคนแรกของร้านเราที่เลเวลถึง 30 เลยนะเนี่ย!" คนดูแลร้านพูดด้วยสีหน้าอิจฉาตาร้อน

อาเฉียงมองดูเงิน 30 หยวนที่เพิ่มเข้ามาในบัตร หัวใจของเขาพองโตด้วยความดีใจ
ได้เงินจริงด้วย! เกมนี้ แม่งแจกเงินสดจริงๆ ด้วยโว้ย!

ผู้เล่นหลายคนที่อยู่รอบๆ ซึ่งสู้รบปรบมือมาทั้งคืนเหมือนกัน แต่เพิ่งจะถึงเลเวลยี่สิบกว่า พอเห็นฉากนี้เข้าก็ตาวาวกันเป็นแถว
"เชี่ย! เติมเงินให้จริงๆ ด้วยว่ะ!"
"โคตรเจ๋ง! พี่เฉียงสุดยอด!"

อาเฉียงยืดอกอย่างภาคภูมิใจ "จะของปลอมได้ไง 'เจิงถู' ของแท้ เชื่อถือได้แน่นอนโว้ย!"

……

ช่วงบ่าย เวลาพักเที่ยงของโรงงานอิเล็กทรอนิกส์
อาเฉียงควักบัตรเติมเงินร้านเน็ตออกมา แกว่งไปมาต่อหน้าเพื่อนคนงานหลายคน
"เห็นป่าววะ หามาจากใน 'เจิงถู' ล้วนๆ! เลเวลสามสิบ ได้เงินมาตั้ง 30 หยวนแน่ะ!"

พวกเพื่อนคนงานต่างกรูเข้ามาล้อมวง ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวกันยกใหญ่
"เชี่ย! อาเฉียง เอ็งนี่มันแน่จริงๆ ว่ะ! ได้เงินจริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย"
"เกมบ้าอะไรวะ โคตรเจ๋งเลย"

อาเฉียงโม้แหลกลาญ น้ำลายแตกฟอง อวยทั้งเรื่องความไวในการอัปเลเวล รางวัลเงินสด รวมถึงระบบเจ็ดสายสุดล้ำ และการอัปสถานะอย่างอิสระของ 'เจิงถู'
"...อัปเลเวลเร็วยังกะนั่งจรวด!
ตอนข้าเล่น 'ตำนานป้องกันมาร' นะ เป็นอาทิตย์ยังไม่ถึงเลเวลสามสิบเลย!
แต่ 'เจิงถู' เนี่ย วันเดียวถึง!"

"แถมนะ อาชีพในเกมแม่งมีให้เลือกเพียบ!
ไม่เหมือนเกมอื่นหรอก มีแต่ไอ้สามอาชีพเดิมๆ อย่างนักรบ นักเวท นักบวช
อยากเล่นแนวไหน ก็หาสายที่ตรงสเปกได้หมด แถมยังอัปแต้มสเตตัสเองได้ด้วย อยากมันส์แบบไหนก็จัดไปเลย!"

หัวหน้าคนงานเหล่าจางที่ปกติสนิทกับอาเฉียง พอได้ฟังก็เริ่มคันไม้คันมือ
"มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ แจกเงินด้วยงั้นสิ งั้นเดี๋ยวคืนนี้ข้ากลับไปโหลดมาลองเล่นมั่งดีกว่า! ยังไงก็ฟรีอยู่แล้วนี่!"

"ต้องลองดิวะ! เหล่าจาง เดี๋ยวคืนนี้ข้าพาไปลุยเอง! รับรองว่าเล่นแล้วติดใจชัวร์!" อาเฉียงตบหน้าอกรับประกัน

"อ้อ ในเกมยังมีระบบ 'รับเงินเดือน' ด้วยนะโว้ย!
แค่เราออนไลน์ให้ครบตามเวลา แล้วก็เลเวลไม่น้อยเกินไป ก็กดรับเงินตราในเกมเป็นเงินเดือนได้เลย!
ถึงจะเป็นแค่เงินในเกม แต่มันก็เอาไปซื้อของได้ตั้งเยอะแยะเลยนะ!"
เสี่ยวหลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ช่วยเสริม เขาเพิ่งจะตื่นมาเล่นต่อเมื่อเช้านี้ แล้วก็บังเอิญไปค้นพบดินแดนแห่งใหม่นี้เข้า

พอได้ยินแบบนี้ พวกเพื่อนคนงานก็ยิ่งตื่นเต้นกันเข้าไปใหญ่ "เชี่ย! แค่ออนไลน์ก็ได้เงินเดือนด้วย? บริษัทเกมนี้มันเปิดโรงทานหรือไงวะเนี่ย"
"ทั้งแจกเงินสด ทั้งจ่ายเงินเดือนเป็นเงินในเกม พวกเขาไม่ขาดทุนย่อยยับเลยหรือไง"

"นั่นสิ อาเฉียง เกมมันสนุกเบอร์นี้ สวัสดิการก็ดี๊ดี มันจะไม่เจ๊งภายในไม่กี่วันหรอกใช่ไหม ข้าเพิ่งจะหาอะไรสนุกๆ ทำได้เองนะโว้ย" เพื่อนคนงานคนหนึ่งพูดด้วยความกังวล

อาเฉียงเองก็ชะงักไปเหมือนกัน
นั่นสิวะ ไอ้ 'เจิงถู' เนี่ย ทั้งแจกเงินสด ทั้งแจกเงินเดือนเป็นเงินในเกม แถมยังให้เล่นฟรีอีก ค่าเซิร์ฟเวอร์มันไม่ต้องจ่ายหรือไง ค่าพัฒนามันไม่ต้องใช้เงินเหรอ
จู่ๆ เขาก็เริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาบ้างแล้วเหมือนกัน
เกมนี้น่ะ เป็นเกมที่เล่นแล้วฟินสะใจที่สุดเท่าที่เขาเคยเล่นมาในรอบหลายปีเลยนะ ถ้ามันเจ๊งขึ้นมาจริงๆ มันจะบัดซบเกินไปแล้ว

"คง... คงไม่หรอกมั้ง" อาเฉียงเองก็เริ่มไม่ค่อยมั่นใจ
"เขาโปรโมตใหญ่โตขนาดนั้น ก็ต้องมีช่องทางหาเงินแหละน่า"
แต่ในใจของเขากลับมีความกังวลซ่อนอยู่ลึกๆ

……

สตูดิโอหลินโม่
บรรยากาศที่นี่ค่อนข้างตึงเครียด แตกต่างจากความสนุกสนานตื่นเต้นและความกังวลของผู้เล่นภายนอกอย่างสิ้นเชิง

จางเหว่ยขอบตาดำคล้ำเป็นหมีแพนด้า สองมือประคองแฟ้มรายงานการเงินเอาไว้แน่น ใบหน้าซีดเผือด
"พี่โม่... เงินเนี่ย... ปลิวออกไปหยั่งกะหิมะตกเลยครับ!" น้ำเสียงของเขาสั่นเทาเล็กน้อย
"แค่ฝั่งเมืองตงไห่ที่เดียว เมื่อวานวันเดียว ยอดแลกค่าเน็ตกับรางวัลเงินสดอัปเลเวล ก็ปาเข้าไปตั้ง 200,000 กว่าหยวนแล้วนะพี่!"

"ร้านเน็ตที่ร่วมรายการทั่วประเทศมีตั้งเยอะ ถึงส่วนใหญ่จะยังไม่ถึงรอบรวบรวมยอดมาแลกก็เถอะ
แต่ถ้าแนวโน้มยังเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็ เงินทุนตั้งต้นสิบล้านของพวกเรา คงจะประคองไปได้อีกไม่นานหรอกครับ!"

หลี่เฮ่าเอนหลังพิงโซฟาด้วยสีหน้ากลัดกลุ้มเช่นกัน "นั่นสิครับพี่โม่
ยอดออนไลน์ของเราพุ่งปรี๊ด เสียงตอบรับก็ดีเลิศ แต่ว่า... มันแลกมาด้วยการเผาเงินสดๆ ทั้งนั้นเลยนะพี่!
ถ้าต่อไปเราไม่มีรายได้ที่มั่นคง แค่ค่าเซิร์ฟเวอร์เราก็ไม่มีปัญญาจ่ายแล้วล่ะครับ!"

ความปิติยินดีจากชัยชนะในวันแรก เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับการเผาผลาญเงินทุนแบบเห็นๆ มันก็ค่อยๆ เย็นเยียบลงอย่างรวดเร็ว

หลินโม่นั่งฟังคำบ่นของทั้งสองคนเงียบๆ ปลายนิ้วเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ สีหน้าเรียบเฉยจนเดาอารมณ์ไม่ออก
รอจนทั้งสองคนพูดจบ เขาก็เอ่ยปากขึ้นมาช้าๆ "จะรีบร้อนไปทำไม"
น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ ทว่ากลับแฝงไปด้วยพลังประหลาดที่ทำให้ผู้คนรู้สึกสงบใจลงได้อย่างน่าประหลาด

"การดึงดูดผู้เล่นล็อตแรก เราอาศัยอะไร อาศัยของฟรี อาศัยผลประโยชน์มาล่อใจ อาศัยการบอกปากต่อปาก
ตอนนี้ เป้าหมายของพวกเราก็บรรลุไปได้ครึ่งทางแล้ว"

"ฐานผู้เล่นของ 'เจิงถู' ก็มีแล้ว ชื่อเสียงก็สร้างขึ้นมาได้แล้ว ถึงขนาดที่มีผู้เล่นหลายคนรู้สึกว่าเกมมันสนุกจนเกินไป แล้วเริ่มกังวลว่าพวกเราจะเจ๊งไหมด้วยซ้ำ"
มุมปากของหลินโม่กระตุกเป็นรอยยิ้มบางๆ ที่แทบจะมองไม่เห็น

"นี่มันบอกอะไรเรา?" เขาหันไปมองจางเหว่ยกับหลี่เฮ่า
"มันบอกว่า ตอนนี้พวกเขาเริ่มยอมรับและพึ่งพา 'เจิงถู' ในระดับหนึ่งแล้วน่ะสิ
เวลานี้แหละ คือเวลาที่เราจะเริ่ม 'กอบโกยเงิน' อย่างแท้จริง"

จางเหว่ยและหลี่เฮ่ามองหน้ากันด้วยความงุนงง
หลินโม่ลุกขึ้นยืน เดินไปที่ไวท์บอร์ด หยิบปากกาขึ้นมา "ของฟรีน่ะ แพงที่สุดเสมอแหละ"

"ตอนนี้ ถึงเวลาแล้วที่จะให้พวกเขาได้สัมผัสกับ 'เสน่ห์' ที่แท้จริงของ 'เจิงถู' นอกเหนือจากการอัปเลเวลที่สะใจและรางวัลเงินสดเสียที"
แววตาของเขาแปรเปลี่ยนเป็นจริงจัง น้ำเสียงเข้มขึ้น "เจ้าอ้วน เจ้าหนู เตรียมตัวให้พร้อม ปล่อยประกาศไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์!"
"เร็วๆ นี้ 'เจิงถู' จะมีการอัปเดตแพตช์แรก... 'กล่องสมบัติแห่งโชคชะตา'!"

"กล่องสมบัติแห่งโชคชะตา?" จางเหว่ยกับหลี่เฮ่าอุทานออกมาพร้อมกัน
หลินโม่ยิ้มบางๆ "ถูกต้อง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป มอนสเตอร์ในเกมจะมีโอกาสดรอป 'กล่องสมบัติไม้' 'กล่องสมบัติเหล็ก' 'กล่องสมบัติเงิน' และ 'กล่องสมบัติทอง' ในอัตราที่ต่ำมากๆ
เมื่อเปิดกล่องสมบัติเหล่านี้ จะมีโอกาสได้รับอุปกรณ์ระดับแรร์ วัตถุดิบหายาก ยาค่าประสบการณ์มหาศาล และแม้กระทั่ง...
ไอเทมเพิ่มสเตตัสแบบถาวร!"

"แล้ว... กุญแจล่ะพี่" หลี่เฮ่าจับใจความสำคัญได้อย่างรวดเร็ว
"กุญแจน่ะเหรอ" รอยยิ้มของหลินโม่ดูลึกลับซับซ้อนขึ้นมาทันที
"นอกจากกุญแจไม้ที่ใช้เงินในเกมซื้อได้แล้ว กุญแจแบบอื่น ก็ต้องใช้ 'กุญแจลึกลับ' ที่ต้องซื้อด้วย 'ทอง' ในร้านค้าของเราถึงจะเปิดได้ไงล่ะ"

เขาวางปากกาลง นัยน์ตาทอประกายแห่งความ 'เจ้าเล่ห์'
"บอกผู้เล่นทุกคนไป ว่าโชคชะตาอยู่ในกำมือของพวกเขาเอง
จะก้มหน้าก้มตาฟันมอนสเตอร์หาเงินต่อไป หรือจะเลือกเปิดกล่องสมบัติเพื่อพลิกชีวิตในชั่วข้ามคืน ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของพวกเขาเอง"

"แน่นอน" เขาพูดเสริมอีกประโยค
"เพื่อเป็นการฉลองการอัปเดตแพตช์ใหม่ ผู้เล่นที่มีเลเวล 30 ขึ้นไปทุกคน สามารถรับ 'กุญแจทองแดง' ไปทดลองเปิดกล่องสมบัติได้ฟรีๆ คนละหนึ่งดอก เพื่อสัมผัสกับความสนุกของการเปิดกล่อง"

ดวงตาของจางเหว่ยและหลี่เฮ่า สว่างวาบขึ้นมาในทันที!
พวกเขาราวกับมองเห็นภาพผู้เล่นนับไม่ถ้วนที่ยอมทุ่มเงินซื้อของในร้านค้าอย่างบ้าคลั่ง เพื่อไขว่คว้า 'อุปกรณ์ระดับแรร์' และ 'พลิกชีวิตในชั่วข้ามคืน' อันเลื่อนลอยเหล่านั้นแล้ว!
นี่แหละคือเขี้ยวเล็บของ 'เจิงถู'! นี่แหละคือไพ่ตายที่แท้จริงของหลินโม่!

"เดี๋ยวผมไปจัดการเดี๋ยวนี้เลยพี่!" จางเหว่ยตบต้นขาฉาดใหญ่ด้วยความตื่นเต้น ความกังวลก่อนหน้านี้ปลิวหายไปเป็นปลิดทิ้ง