บทที่ 15 - เสน่ห์เย้ายวนของกล่องสมบัติและการตื่นขึ้นของเทพทรู!

ประกาศอัปเดตแพตช์แรกของ 'เจิงถู' ในชื่อ 'กล่องสมบัติแห่งโชคชะตา'
ราวกับระเบิดน้ำลึกที่ถูกโยนลงไปในกลุ่มผู้เล่นที่เพิ่งจะสงบลงได้เพียงชั่วครู่ มันสร้างคลื่นยักษ์ถาโถมเข้าใส่อีกครั้ง!
เว็บบอร์ดของเกมและกลุ่มพูดคุยต่างๆ ของผู้เล่น เดือดพล่านขึ้นมาในพริบตา

"เชี่ยเอ๊ย! กะไว้แล้วเชียวว่ามันต้องมีอะไรแอบแฝง! ตอนแรกแจกเงินฟรี ตอนนี้จะเริ่มเกี่ยวข้าวโพดแล้วสิ!"
"มอนสเตอร์ดรอปกล่องสมบัติ แต่กุญแจต้องซื้อด้วยทองในร้านค้าเนี่ยนะ? หน้าเลือดไปหน่อยไหม!"
"เพิ่งจะรู้สึกว่า 'เจิงถู' มันแฟร์ดี แม่งก็เริ่มสูบเลือดสูบเนื้อซะแล้ว สตูดิโอหลินโม่ แบล็กลิสต์ตลอดกาลโว้ย!"

เสียงบ่นและเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมไปทั่ว
ผู้เล่นสายฟรีจำนวนไม่น้อยรู้สึกเหมือนถูกแย่ง 'สวัสดิการ' ไปต่อหน้าต่อตา

ทว่า เสียงนกเสียงกาพวกนี้ก็ถูกกลืนหายไปกับคลื่นเสียงอีกระลอกที่ทรงพลังกว่าอย่างรวดเร็ว

"เมนต์บนมึงบ้าป่าววะ บริษัทเกมเขาไม่ต้องกินข้าวหรือไง"
"เขาเปิดเกมมาไม่ต้องจ่ายค่าเซิร์ฟเวอร์เหรอวะ? ไม่ต้องเสียค่าดูแลระบบหรือไง?
ก่อนหน้านี้ทั้งแจกเงินสดแจกค่าเน็ต แค่นี้ก็ใจป้ำสุดๆ แล้วเว้ย! ตอนนี้ทำระบบกล่องสมบัติออกมาเพื่อต่อลมหายใจให้เกม มันผิดตรงไหนวะ"
"ใช่! กล่องสมบัติไม้ที่ได้มาฟรีๆ มันก็มีของดีๆ ให้เปิดเหมือนกัน ในประกาศก็มีเขียนบอกไว้!
ถ้าไม่อยากเสียตังค์ก็ปั่นเลเวลไปดิ! ไปตีมอนหาดรอปกล่องทองแดงเอา เผื่อฟลุ๊กได้ของแรร์ขึ้นมาไง"

"พูดตรงๆ นะ เกมนี้แม่งโคตรมันส์แล้ว อัปเลเวลก็ไว อาชีพก็อิสระสุดๆ
ตอนนี้มีโอกาสพลิกชีวิตในชั่วข้ามคืนมาเสิร์ฟให้ถึงที่ แล้วมึงยังคิดจะเอาแต่ของฟรี ไม่ยอมเสียเหงื่อแม้แต่หยดเดียวอีกเหรอ? ฝันกลางวันอยู่หรือไง!"
"จะให้สตูดิโอหลินโม่ทำเกมด้วยแพสชันล้วนๆ หรือไง เขาก็ต้องหาเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องกันทั้งนั้น! ฉันว่าระบบกล่องสมบัตินี่ก็เข้าท่าดีออก อย่างน้อยก็ทำให้พวกเรามีความหวังขึ้นมาบ้าง!"

อาเฉียงเองก็กำลังเถียงคอเป็นเอ็นอยู่ในกลุ่มแชตเล็กๆ ของพวกคนงานในโรงงานที่เล่น 'เจิงถู'
"เลิกบ่นกันได้แล้ว! ข้าว่าออฟฟิเชียลมาไม้นี้ก็ดีเหมือนกันนะ!
ลองคิดดูสิวะ พวกเราเล่นกันสนุกขนาดนี้ ถ้าออฟฟิเชียลหาเงินไม่ได้แล้วปิดเกมหนีไป แล้วพวกเราจะไปหาเกมสนุกๆ แบบนี้เล่นได้ที่ไหนล่ะ"
"แถมในประกาศก็บอกไว้แล้วไม่ใช่เหรอว่าตีมอนก็ดรอปกล่องเหมือนกัน แค่ต้องออกแรงหากุญแจหน่อยเท่านั้นเอง
ถ้าดวงดี ก็อาจจะได้ของเทพๆ มาใช้เลยก็ได้! เขาเรียกว่าความเสี่ยงมักจะมาพร้อมกับโอกาสไงโว้ย!"

ผู้เล่นส่วนใหญ่ที่ถูกดึงดูดด้วยประสบการณ์ความสะใจขั้นสุดของ 'เจิงถู'
ทัศนคติของพวกเขาได้เปลี่ยนจากความต้องการ 'ของฟรี' ในตอนแรก ไปเป็นความคิดที่ว่า 'เกมนี้มันสนุกโคตรๆ อย่าเพิ่งเจ๊งไปซะล่ะ' ไปตั้งนานแล้ว

ในตอนนี้ การเปิดตัวระบบกล่องสมบัติ กลับทำให้พวกเขารู้สึกว่า ในที่สุดเกมนี้ก็ค้นพบ 'รูปแบบการทำกำไร' ที่ดูมีเหตุมีผล และสามารถเปิดให้บริการต่อไปได้ยาวๆ เสียที
เรื่องความยุติธรรมน่ะเหรอ?
ในเกมที่เน้นความสะใจแบบดิบเถื่อนอย่าง 'เจิงถู' ใครมันจะไปสนเรื่องความยุติธรรมแบบเป๊ะๆ กันวะ
ขอแค่ข้าเล่นแล้วมันส์ ขอแค่มีโอกาสเก่งขึ้น แค่นี้ก็พอแล้ว!

……

เมืองตงไห่ ย่านธุรกิจ CBD ออฟฟิศชั้นบนสุด
จ้าวเต๋อจู้ถูกปลุกด้วยเสียงโทรศัพท์จากผู้ช่วย
เมื่อวานเขาเล่น 'เจิงถู' โต้รุ่งจนถึงเช้า เพิ่งจะได้นอนตอนเจ็ดแปดโมงเช้า ตอนนี้หัวยังมึนๆ อยู่เลย

"ท่านประธานจ้าวครับ เกม 'เจิงถู' ที่ท่านให้ผมคอยติดตามดู เพิ่งจะปล่อยประกาศอัปเดตแพตช์ใหม่ มีระบบ 'กล่องสมบัติ' ออกมาครับ" ผู้ช่วยรายงานด้วยน้ำเสียงนอบน้อมผ่านทางสายโทรศัพท์

"กล่องสมบัติเหรอ" จ้าวเต๋อจู้นวดขมับ ยังคงมีอาการงัวเงียอยู่บ้าง

แต่เมื่อเขาเปิดคอมพิวเตอร์ และเข้าไปที่เว็บไซต์หลักของ 'เจิงถู'
ทันทีที่เห็นประกาศที่จั่วหัวว่า 'กล่องสมบัติแห่งโชคชะตา! อาวุธเทพประทานพร ช่วยให้ท่านผงาดเป็นจ้าวสารทิศ!' ความง่วงก็ปลิวหายไปเป็นปลิดทิ้ง!
ในดวงตาของเขาสาดประกายแวววับราวกับหมาป่าหิวโซ!

"กล่องสมบัติไม้, เหล็ก, เงิน, ทอง...
เปิดกล่องมีโอกาสได้รับอุปกรณ์ระดับแรร์, วัตถุดิบหายาก, ยาเพิ่มค่าประสบการณ์มหาศาล, ไอเทมเพิ่มสเตตัสแบบถาวร..."
"ในร้านค้ามีกุญแจแบบต่างๆ วางจำหน่าย..."

จ้าวเต๋อจู้ตบต้นขาฉาดใหญ่ แทบจะกระโดดเด้งดึ๋งลงมาจากเก้าอี้ผู้บริหาร!
"แจ๋ว! แม่งโคตรแจ๋วเลย! ข้ากะไว้แล้วเชียว! เกมนี้มันต้องมีอะไรให้เล่นสนุกแน่ๆ!"

คนอย่างจ้าวเต๋อจู้เล่นเกมเพื่ออะไรล่ะ?
ก็เพื่อความสะใจไม่ใช่หรือไง!
เพื่อความสนุกที่ใช้เงินฟาดหัวคนอื่นได้ไม่ใช่หรือไง!

ไอ้เกม 'เจิงถู' เนี่ย เขาเข้าไปเล่นตั้งแต่วันแรกที่มันเปิดเซิร์ฟเวอร์เลยนะ!
พอเปิดหน้าสร้างตัวละครขึ้นมา เสียงเพลงประกอบที่ทั้งวังเวงและห้าวหาญ—
"ณ ใต้หล้านี้ แห่งหนใดคือสมรภูมิรบ..." มันก็กระแทกใจเขาเข้าอย่างจัง!
กลิ่นอายความดิบเถื่อนและห้าวหาญแห่งยุทธภพ มันเข้ากับรัศมีแห่งความยิ่งใหญ่ของคนอย่างจ้าวเต๋อจู้แบบสุดๆ!

หลังจากเข้าเกมไป ความเร็วในการอัปเลเวลที่พุ่งปรี๊ดดั่งจรวด การสลับสายได้ตามใจชอบถึงเจ็ดสาย และวิธีการปั้นตัวละครแบบอัปสเตตัสอิสระ ก็ยิ่งทำให้เขาร้องตะโกนออกมาด้วยความสะใจ!
แบบนี้มันดีกว่าไอ้พวกเกมหน้าตาสวยงามแต่มีข้อบังคับหยุมหยิมเต็มไปหมด อาชีพตายตัว แถมยังอัปเลเวลยากอืดอาดยืดยาดราวกับคนท้องผูกที่เขาเคยเล่นมาตั้งเยอะ!

สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกขัดใจอยู่บ้างก็คือ ในช่วงแรกของเกมนี้ นอกจากจะให้ซื้อน้ำยาฟื้นพลังนิดๆ หน่อยๆ แล้ว มันแทบจะไม่มีช่องทางให้เขาได้ทุ่มเงินก้อนโตเลยสักนิด!
มีพลังเงินสดอยู่ในมือเต็มเปี่ยม แต่กลับไม่มีที่ให้ระบาย!

โดยเฉพาะเมื่อคืนก่อน กว่าเขาจะปั่นเลเวลไปถึงสี่สิบกว่าได้แทบรากเลือด อุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตาจะวิ่งไปทำเควสประจำวันอย่างการ 'สอดแนม' ในแคว้นศัตรู
กะจะสัมผัสความรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจของการลอบเข้าไปในแดนศัตรู ฝ่าวงล้อมทหารนับหมื่นเพื่อเด็ดหัวแม่ทัพใหญ่...
อ้อ ไม่สิ เพื่อชิงข้อมูลลับต่างหาก

แล้วผลลัพธ์เป็นยังไงน่ะเหรอ? เพิ่งจะย่างกรายเข้าไปในเขตชายแดนแคว้นศัตรู ก็โดนผู้เล่นแคว้นศัตรูสามสี่คนรุมทึ้งซะแล้ว!
เขากะจะอาศัยอุปกรณ์ที่พอไปวัดไปวาได้ของตัวเองเข้าปะทะตรงๆ
แต่ผลปรากฏว่า ฝั่งตรงข้ามมีพวกเยอะกว่า แถมยังเข้าขากันสุดๆ
โดนสาดสกิลใส่ชุดเดียว เขายังไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำ ก็ลงไปนอนกองกับพื้นซะแล้ว!

ที่น่าเจ็บใจยิ่งกว่านั้นก็คือ พอเขาฟื้นคืนชีพกลับมาที่เมือง ด้วยความแค้นใจ
เขาก็เลยไปทำเควส 'ย้ายอิฐสร้างศาลเจ้า' แทน กะว่าอยู่ในแคว้นตัวเองยังไงก็ต้องปลอดภัยแน่ๆ
แต่ผลปรากฏว่า พอเขายก 'อิฐ' ขึ้นมาปุ๊บ บนหัวก็มีตัวอักษรสีแดงลอยขึ้นมาหรา: 'ผู้กล้า XXX แห่งแคว้น XX ได้เริ่มทำการโจมตีท่านแล้ว!'
จากนั้น เขาก็โดนรุมยำตีนอีกรอบ แล้วก็ลงไปนอนแอ้งแม้งตามระเบียบ!
แถมไอ้อุปกรณ์สวมใส่ของเขา แม่งดันดรอปชุดสีฟ้าสำหรับมือใหม่ที่ไม่ได้ผูกมัดติดตัวละครออกไปอีกหนึ่งชิ้น!
ถึงมันจะไม่ได้มีราคาค่างวดอะไร แต่มันน่าหงุดหงิดโว้ย!

อึดอัด! แม่งโคตรอึดอัดเลย!
ข้ามาเล่นเพื่อเป็นลูกพี่ใหญ่เว้ย! ไม่ได้มาเป็นลูกกระจ๊อกให้พวกมึงกระทืบ!
ถ้าไม่ใช่เพราะความฟินตอนอัปเลเวลกับระบบการเล่นที่อิสระของเกมนี้มันแปลกใหม่จริงๆ ล่ะก็ ป่านนี้เขาทุบคีย์บอร์ดเลิกเล่นไปนานแล้ว!
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังเก็บกดความแค้นเอาไว้ในใจ

แต่ตอนนี้ โอกาสทองมาถึงแล้ว!
ระบบกล่องสมบัติ! อุปกรณ์ระดับแรร์! ไอเทมเพิ่มสเตตัสแบบถาวร!
นี่มันสร้างมาเพื่อจ้าวเต๋อจู้ชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง!
ในที่สุด เงินของจ้าวเต๋อจู้ก็มีที่ให้ผลาญสักที!

เขาสามารถจินตนาการภาพตัวเองสวมชุดเทพทั้งตัว บุกตะลุยฝ่าดงศัตรูอย่างไม่เกรงกลัว ไล่ฆ่าไอ้พวกลูกกระจ๊อกตาบอดพวกนั้นจนต้องร้องห่มร้องไห้หาพ่อหาแม่ได้เลย!
"ฮ่าฮ่าฮ่า!" จ้าวเต๋อจู้อดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น จนกระจกในออฟฟิศถึงกับสั่นสะเทือน

เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา กดโทรออกไปยังหมายเลขหนึ่งอย่างรวดเร็ว
"ฮัลโหล เสี่ยวจางเหรอ สตูดิโอรับจ้างปั่นเลเวลของนาย ตอนนี้มีมือปืนระดับท็อปว่างอยู่บ้างไหม"
"มีเหรอ ดี! ส่งคนที่ทำงานเร็วที่สุดมาให้ฉันหนึ่งคน! ให้มาเล่นไอดี 'เจิงถู' ของฉัน ชื่อ 'มังกรสะท้านฟ้า'!"

"คำสั่งมีแค่อย่างเดียว! ปั่นเลเวลให้ข้าแบบถวายหัว! เคลียร์เควสให้เกลี้ยง! ค่าประสบการณ์ตรงไหนเก็บได้อย่าให้เหลือ!"
"เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา! ข้าต้องการเลเวลตันให้เร็วที่สุด!
หลังจากนั้น ข้าจะเปิดกล่อง! ข้าจะเปิดแม่งสักร้อยสักพันกล่องทองคำไปเลย!"

เสี่ยวจางที่อยู่ปลายสายถึงกับอึ้งกิมกี่ไปกับความเปย์หนักจัดเต็มของจ้าวเต๋อจู้ รีบรับคำสั่งแทบไม่ทัน
หลังจากวางสาย จ้าวเต๋อจู้ก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาเห็น ความเหนื่อยล้าจากการโต้รุ่งหายเป็นปลิดทิ้ง

สิ่งที่เขาต้องทำเพียงอย่างเดียวในตอนนี้ ก็คือการนอนหลับพักผ่อนให้เต็มอิ่ม
รอจนกว่าเขาจะตื่นขึ้นมา 'มังกรสะท้านฟ้า' ของเขา ก็จะได้จุติใหม่ และผงาดขึ้นเป็นจ้าวแห่ง 'เจิงถู'!
ส่วนไอ้พวกผู้เล่นธรรมดาที่มัวแต่เถียงกันเรื่องความยุติธรรมของระบบกล่องสมบัติในเว็บบอร์ดน่ะเหรอ
จ้าวเต๋อจู้แค่นเสียงหัวเราะเยาะในลำคอ
ยุติธรรมงั้นเรอะ?
เงินของข้านี่แหละ คือความยุติธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกแล้วโว้ย!