บทที่ 12 - ถล่มแบบเหนือชั้น นี่สิถึงจะเรียกว่าเกมโคตรมัน!

คุณภาพของเกมอะไรกัน?
ความละเอียดของกราฟิกอะไรกัน?
โลกทัศน์ที่ซับซ้อนอะไรกัน?
เมื่อต้องมาเจอกับ 'การแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว' 'ฟันฉับเนื้อหลุด' 'ความอิสระขั้นสุด' และ 'เงินสดเป็นๆ'
ทุกอย่างก็ดูจืดชืดไร้พลังไปเสียหมด!
โคตรสะใจ! แค่นี้ก็พอแล้ว! นี่แหละคือสัจธรรม!

บรรยากาศที่ร้อนแรงดั่งไฟสุมนี้ ช่างแตกต่างกับบรรยากาศอันน่าอึดอัดในโซน B ซึ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของร้านเน็ตอย่างสิ้นเชิง
ที่โซน B
หวังซ่วยกับจ้าวหมิง และกลุ่มวัยรุ่นที่แต่งตัวดูดีมีสไตล์กว่าอย่างเห็นได้ชัด
กำลังนั่งเหม่อมองกราฟิกสุดอลังการระดับ 'ภาพยนตร์' ของ 'มหาอำนาจเทพมาร' กันอยู่

"เฮ้อ ไอ้เควส 'ตามหาจดหมายที่หายไป' นี่มันจะน่าเบื่อเกินไปแล้วมั้ง?
ให้วิ่งจากตะวันออกของเมืองไปตะวันตกของเมือง ก็เพื่อไปคุยกับ NPC แค่ไม่กี่คำ แล้วก็ได้ค่าประสบการณ์มาหยิบมือเดียว" หวังซ่วยบ่นออกมาอย่างหมดแรง
ตัวละครของเขากำลังวิ่งเตาะแตะไปมาในฉากที่สวยงามราวกับภาพวาด ในขณะที่บัตรเติมเงินกำลังถูกเผาผลาญไปอย่างรวดเร็ว

"นั่นสิวะ กว่าจะอัปถึงเลเวลสิบ ล่อไปเป็นชั่วโมงแล้ว!"
"ฉันว่าบริษัทเคเคตั้งใจทำให้มันอัปเลเวลช้าๆ แน่เลย เพื่อที่จะดูดเงินค่าบัตรของพวกเรา!"
จ้าวหมิงก็มีสีหน้าเซ็งจัดไม่แพ้กัน "คำใบ้เควสหลักก็ไม่ชัดเจน เควสรองยิ่งเล่นก็ยิ่งง่วง
ที่บอกว่าเป็นเกมฟอร์มยักษ์เนี่ย เล่นไปเล่นมาเหมือนติดคุกเลย"

"ภาพสวยแล้วมันจะมีประโยชน์อะไรวะ แกดูพวกโซน C นู่นสิ ดีใจกันยังกะถูกหวย ร้องตะโกนกันลั่นเลย"
หวังซ่วยชะโงกคอมองไปยังโซน C พอดีกับที่ได้เห็นกลุ่มของอาเฉียงกำลังโห่ร้องดีใจกันยกใหญ่ เพราะเหล่าหวังใช้สกิล 'ยิงแม่นยำ' ของ 'สายยิงธนู' แย่งลาสช็อตมอนสเตอร์ระดับอีลีตมาได้ แถมยังดรอปธนูสีเขียวสเตตัสดีมาอีกหนึ่งคัน

"พวกนั้นเล่นเกมอะไรกันอยู่วะ ถึงได้มันส์ขนาดนั้น" หวังซ่วยพึมพำ
จ้าวหมิงเองก็มองตามไปด้วยความอยากรู้ "รู้สึกจะชื่อ 'เจิงถู' มั้ง?
ไอ้เกมที่โฆษณาว่าเล่นแล้วได้เงินไง ของสตูดิโอหลินโม่ที่เพิ่งทำออกมานั่นแหละ"

"ได้เงินจริงดิ จริงป่าววะเนี่ย" หวังซ่วยเริ่มสนใจขึ้นมาทันที
"ไป ลองไปถามดูดิ! แม่งเอ๊ย ไอ้ 'มหาอำนาจเทพมาร' นี่ข้าไม่อยากเล่นแล้วว่ะ ยังสู้ 'ตำนานป้องกันมาร' ที่เคยเล่นไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!"

ทั้งสองคนเดินไปหยุดอยู่ด้านหลังของอาเฉียง เสียงจอแจในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความเร่าร้อนในโลกใบเล็กๆ ของโซน C เลยแม้แต่น้อย
หวังซ่วยไอ้หนุ่มหัวทองตบไหล่อาเฉียงเบาๆ "นาย พวกนายเล่นเกมอะไรกันอยู่อะ 'เจิงถู' เหรอ"

อาเฉียงกำลังร้องสั่งให้ลูกพี่ลูกน้องรุมยิง 'โจรยักษ์พเนจร' ที่เพิ่งจะเกิดใหม่
เขาหันกลับไปมองแวบหนึ่ง แล้วก็ฉีกยิ้มกว้าง เผยให้เห็นฟันที่เหลืองอ๋อยเพราะควันบุหรี่
"โทษทีนะน้องชาย พอดีอินไปหน่อย เออ 'เจิงถู' นั่นแหละ มีอะไรรึเปล่า?"
อารมณ์ของเขาในตอนนี้กำลังพุ่งปรี๊ดถึงขีดสุด เพิ่งจะอัปเลเวลมาหมาดๆ อีกแค่นิดเดียวก็จะแตะด่านเลเวลยี่สิบห้าแล้ว

"แจกเงินจริงเหรอ แล้วอัปเลเวลไวป่าว" หวังซ่วยชะโงกหน้าเข้าไปถามใกล้ๆ สายตาก็จดจ้องไปที่หน้าจอของอาเฉียง
ตัวเลขดาเมจเวอร์วังอลังการเวลาตัวละครนักรบฟันมอนสเตอร์ กับหลอดค่าประสบการณ์ที่พุ่งกระฉูด ทำเอาเขาถึงกับคิ้วกระตุก
สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงยิ่งกว่าก็คือ พออาเฉียงคลิกที่ NPC ภารกิจปุ๊บ ตัวละครมันก็วิ่งตรงไปหาเองเฉยเลย!

"นี่มัน... วิ่งเองได้ด้วยเหรอเนี่ย!"

เสี่ยวหลี่ชิงตอบก่อนเลย "ต้องงั้นอยู่แล้ว! นี่ฉันเล่นมายังไม่ถึงสองชั่วโมงเลย ล่อไปเกือบเลเวลยี่สิบแล้วเนี่ย!
ได้ค่าเน็ต 30 หยวนชัวร์ๆ! ส่วนพี่เฉียงของพวกเราใกล้จะยี่สิบห้าแล้ว! กะจะเอาค่าเน็ตตั้ง 100 หยวนเลยนะโว้ย!
ระบบนำทางอัตโนมัติงั้นเหรอ? เรื่องจิ๊บๆ แค่รับเควสแล้วคลิกปุ่มเดียว ตัวมันก็วิ่งไปเองเลย สบายจะตายชัก!"

"เชี่ย! ไม่ถึงสองชั่วโมงเกือบยี่สิบเลเวล? แถมมีระบบเดินเองด้วย?"
หวังซ่วยกับจ้าวหมิงหันมามองหน้ากัน ทั้งคู่ต่างก็เห็นความตกใจและความเหลือเชื่อในแววตาของอีกฝ่าย

จ้าวหมิงอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา "แม่งเอ๊ย 'มหาอำนาจเทพมาร' นี่ข้าเล่นมาตั้งนาน สองชั่วโมงได้แล้วมั้ง เพิ่งจะเลเวลสิบสองเอง!
ทำเควสจนจะอ้วกแล้วเนี่ย! ตั้งแต่รับเควสยันส่งเควส ต้องวิ่งเองหมดทุกแมพ เหนื่อยแทบขาดใจ!"

อาเฉียงหัวเราะลั่น มือตบฉาดลงบนต้นขา "น้องชาย ไม่ได้โม้นะโว้ย แต่ไอ้ 'มหาอำนาจเทพมาร' นั่นน่ะ ถ้าเอามาเทียบกับ 'เจิงถู' ของพวกเราแล้ว มันก็เป็นได้แค่ลูกเจี๊ยบเท่านั้นแหละ!
ของพวกเรานี่นะ ฟันมอนโคตรมันส์! อัปเลเวลโคตรไว! ของตกเกลื่อนกลาด!
ประเด็นสำคัญก็คือ มีเงินสดๆ โอนเข้ากระเป๋าให้ใช้ฟรีๆ ด้วย!"

เขาชี้ไปที่ป้ายไวนิลขนาดใหญ่บนผนังร้านเน็ต "เห็นป่าว อันดับหนึ่งในเซิร์ฟเวอร์ รับเงินสดไปเลย 100,000 หยวน!
ที่โรงงานพวกเรามีพี่น้องหลายคนบอกว่าจะลางานมาปั่นเลเวลเพื่อชิงรางวัลนี้โดยเฉพาะเลยนะ!
พวกนายดู 'สายวรยุทธ์' ของฉันนี่สิ พอเรียน 'วิชาดาบพื้นฐาน' แล้วก็อัป 'เสริมพละกำลัง' เข้าไปอีกนิดหน่อย ฟันมอนสเตอร์ขาดกระจุย!
อยากเล่นโจมตีระยะไกลเหรอ? นู่น เหล่าหวังเล่น 'สายยิงธนู' เสี่ยวหลี่เล่น 'สายเซียน' ปล่อยพิษก็ได้ ฮีลก็ดี แถมยังมีคนเล่น 'สายอัญเชิญ' เรียกสัตว์เลี้ยงมาช่วยสู้ สบายแฮ!"

หวังซ่วยกับจ้าวหมิงใจสั่นหวั่นไหวไปหมดแล้ว
ฟรี, อัปเลเวลไว, แจกเงินสด, อาชีพอิสระ, แถมยังมีระบบนำทางอัตโนมัติอีก!
แบบนี้มันไม่ดีกว่า 'มหาอำนาจเทพมาร' ตั้งเยอะเหรอวะ

"แม่งเอ๊ย! จะไปทนเล่น 'มหาอำนาจเทพมาร' หาสวรรค์วิมานอะไรเล่า!" หวังซ่วยตบต้นขาฉาดใหญ่ แล้วกดออกเกม 'มหาอำนาจเทพมาร' ทันที
"เพื่อน จัดไคลเอนต์ 'เจิงถู' ให้ข้าด้วยดิ!
ข้าจะหาเงินเหมือนกัน! ขอเอาตัวดุๆ หน่อยนะ เอา 'สายวรยุทธ์' นั่นแหละ!"

จ้าวหมิงไอ้หนุ่มร่างผอมสูงก็รีบพูดขึ้นมาบ้าง "ข้าเอาด้วย! ไอ้ขยะ 'มหาอำนาจเทพมาร' ใครอยากเล่นก็เชิญไปเล่นเลย!
ข้าจะขอลองเล่นไอ้ 'สายเวทมนตร์' ซะหน่อย เห็นในรูปโปรโมตมีนักเวทเสกฝนดาวตกด้วย โคตรเท่แน่ๆ!"

อาเฉียงยิ้มกริ่ม "ได้เลย! อย่าลืมเลือกประเทศด้วยล่ะ พวกเราทุกคนอยู่แคว้นจ้าว เข้ามาแล้วเดี๋ยวเราไปบุกเบิกใต้หล้าด้วยกัน!"
ไม่นานนัก หวังซ่วยกับจ้าวหมิงก็สร้างตัวละครใน 'เจิงถู' เสร็จเรียบร้อย
หวังซ่วยเดินตามรอยอาเฉียง เลือกไอ้หนุ่มกล้ามโตสายวรยุทธ์แห่งแคว้นจ้าว
ส่วนจ้าวหมิงเลือกหนุ่มหน้าหยกสายเวทมนตร์แห่งแคว้นจ้าว

เมื่อพวกเขาทำภารกิจแรกสำเร็จ มองดูหลอดค่าประสบการณ์พุ่งพรวดจนเต็มหลอด แล้วอัปเลเวลทันทีในเสี้ยววินาที จากนั้นก็สัมผัสได้ถึงความสะดวกสบายเมื่อคลิกที่ลิงก์ภารกิจแล้วตัวละครวิ่งไปยังจุดหมายถัดไปโดยอัตโนมัติ ทั้งสองก็หลุดเสียงอุทานออกมาเหมือนกับพวกอาเฉียงก่อนหน้านี้ไม่มีผิด
"เชี่ย! โคตรสะใจ!" ตัวละครของหวังซ่วยฟันลูกหมูป่าตายด้วยดาบเดียว เหรียญทองแดงร่วงกราวเต็มพื้น เขาตะโกนด้วยความตื่นเต้น
"ดาเมจแบบนี้! ค่าประสบการณ์แบบนี้! นี่สิวะถึงจะเรียกว่าเล่นเกมของแท้!"

ภาพเหตุการณ์เช่นนี้ ลุกลามไปทั่วร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ชื่อดังทุกแห่งในเมืองตงไห่ราวกับไวรัสระบาด
กราฟิกยุคเน็กซ์เจนอันน่าภาคภูมิใจของ 'มหาอำนาจเทพมาร'
เมื่อต้องมาเผชิญกับ 'ความสะใจ' แบบเถื่อนดิบ ซัดกันหมัดต่อหมัด 'ความเร็วในการอัปเลเวล' ที่ไม่เคยมีมาก่อน 'การปั้นตัวละคร' ที่มีอิสระขั้นสุด และการกระตุ้นด้วย 'เงินสด' ของ 'เจิงถู' แล้ว
มันช่างดูเปราะบางเหลือเกิน

ไอ้สิ่งที่เรียกว่า 'อัปเกรดระบบการเล่นสุดคลาสสิก'
ในสายตาของผู้เล่นที่ถูกเกมออนไลน์ยุคเก่าอย่าง 'ตำนาน' 'สั่งสอน' มานานหลายปี
และสั่งสมความคับแค้นใจต่อระบบเติมเงินแบบรายชั่วโมงมาอย่างยาวนาน
มันก็เป็นแค่การเปลี่ยนขวดแต่ไม่เปลี่ยนเหล้า ยังคงเป็นเกมที่ต้อง 'ปั่นเลเวลจนตับพัง' และ 'เติมเงินยับ' อยู่เหมือนเดิม
การถล่มแบบเหนือชั้น!
นี่แหละโว้ย ถึงจะเรียกว่าการถล่มแบบเหนือชั้นของจริง!
ใช้ผลประโยชน์แบบตรงไปตรงมาและความมันส์แบบบริสุทธิ์ บดขยี้ไอ้พวกที่ชอบทำตัวหรูหราหมาเห่าให้แหลกคามือ!

……

วันแรกที่เปิดเซิร์ฟเวอร์ เวลาสี่ทุ่มตรง
สตูดิโอหลินโม่สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ
จางเหว่ยนิ้วสั่นระริก ชี้ไปที่หน้าจอแสดงผลข้อมูลหลังบ้าน เสียงของเขาเปลี่ยนไปแทบจะเป็นการตะคอก:
"พี่... พี่โม่... ยอด... ยอดออนไลน์สูงสุด... 153,672 คน!"
"ยอด... ยอดผู้ใช้งานรายวัน... พุ่งไปแตะ 220,000 คนแล้ว!"
"ผู้เล่นใหม่... กำลังแห่เข้ามาเรื่อยๆ แบบบ้าคลั่งเลย!
แม่งเอ๊ย เซิร์ฟเวอร์แจ้งเตือนตั้งสามรอบแล้ว ดีนะที่พวกเราเตรียมตัวมาดี เซิร์ฟเวอร์คลาวด์แบบยืดหยุ่นเลยยังรับไหว!"

150,000 คน!
เพียงแค่วันเดียว!
เกมจากสตูดิโอเล็กๆ ที่โดนพวกยักษ์ใหญ่ในวงการตราหน้าว่าเป็น 'การตลาดแบบบ้านนอกเข้ากรุง' 'ใช้วิธีสกปรก' และ 'กะจะกอบโกยแล้วชิ่ง'
ยอดผู้เล่นออนไลน์พร้อมกัน จากช่วงเปิดเซิร์ฟเวอร์แรกๆ ที่มีแค่ 50,000 คนแบบหืดขึ้นคอ ก็พุ่งทะยานขึ้นทะลุหลักแสน และไปแตะที่ 150,000 คนอย่างน่าเหลือเชื่อ!

ในขณะที่อีกฝั่งหนึ่ง เกมที่ได้รับฉายาว่า 'แสงแห่งความหวังของเกมออนไลน์ในประเทศ'
อย่าง 'มหาอำนาจเทพมาร' ที่ทุ่มงบโปรโมตไปกว่าร้อยล้าน
หลังจากที่มียอดออนไลน์ทะลุ 1,200,000 คนในช่วงเปิดเซิร์ฟเวอร์
จำนวนผู้เล่นก็เริ่มร่วงดิ่งลงอย่างรวดเร็วและผิดปกติจนเห็นได้ชัด
พอถึงตอนสี่ทุ่ม ตัวเลขกลับหล่นวูบจนหลุดหลักเก้าแสน เหลือแค่ 880,000 คนเท่านั้น!

ฝ่ายหนึ่งยอดตก อีกฝ่ายยอดพุ่ง! ช่องว่างกำลังถูกบีบให้แคบลงด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!
ในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่พอมองออกไป หน้าจอกว่า 70% ต่างก็สว่างไสวไปด้วยอินเทอร์เฟซเกม 'เจิงถู' ที่ถึงแม้จะดูหยาบกระด้างไปบ้างแต่ก็เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันเย้ายวน!

ส่วนผู้เล่นของ 'มหาอำนาจเทพมาร' แทบจะนับหัวได้
บางเครื่องถึงกับเข้าสู่โหมดพักหน้าจอเพราะไม่มีคนเล่น
และภาพพักหน้าจอนั้นก็เป็นภาพโปรโมตการแข่งขันอัปเลเวลของ 'เจิงถู' อีกต่างหาก!

กลยุทธ์การโปรโมตแบบ 'บ้านๆ' ของหลินโม่ประสบความสำเร็จแล้ว!
'เจิงถู' อาศัยวิธีที่ดิบเถื่อนและตรงไปตรงมาที่สุด สามารถเหยียบย่ำความนิยมของ 'มหาอำนาจเทพมาร' ได้อย่างราบคาบ!

หลินโม่มองดูเส้นกราฟข้อมูลที่พุ่งทะยานขึ้นบนหน้าจอ
ในที่สุดรอยยิ้มแห่งความผ่อนคลายอย่างแท้จริงก็ปรากฏขึ้นบนมุมปาก
เขาเดินไปที่ริมหน้าต่าง ทอดสายตามองดูแสงสียามค่ำคืนของเมืองที่ยังคงคึกคักอยู่เบื้องล่าง
หินก้อนใหญ่ที่ทับถมอยู่ในใจถูกยกออกไปชั่วคราว

"นี่เพิ่งจะยกแรกเท่านั้นแหละ" เขาพึมพำเสียงเบา ทว่าในแววตากลับลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงแห่งการต่อสู้
"เคเคเอ๋ย ของจริงน่ะ มันเพิ่งจะเริ่มต่างหาก"

และในขณะนี้ ที่บริษัทเคเค ทีมพัฒนาโปรเจกต์ 'มหาอำนาจเทพมาร'
บรรยากาศภายในห้องนั้น น่าอึดอัดเสียจนแทบจะขาดใจตาย